Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πατρίδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πατρίδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 28 Απριλίου 2011

Χριστός δεν παρέστη

Μεγάλες Δευτέρες,Τρίτες κτλ μαζεμένοι κάθε
είδους Χριστιανοί παρακολουθούν κάθε είδους
Χριστούς που παρελαύνουν στο χαζοκούτι
με σκοπό να ενταχθούν στο πνεύμα της εποχής
αλλά και λίγο να αγοράσουν και κανα προϊόν.
Μ.Παρασκευή
Διαδρομή Αθήνα-Κόρινθος-Ρίο-Αιτωλοακαρνανία
Στην αρχή το level δυσκολίας είναι 1 με 2 και
λίγο μετά την Κόρινθο το level εκτινάσεται εντελώς
ξαφνικά στο 12 με χειρότερο το 10.
Και για που φίλε μου?
Μ.Σάββατο(το "Μ" το μεταφράζει ο καθένας όπως νομίζει.)
Περπάτημα προς την εκκλησία με σάουντρακ εμπολεμη ζώνη.
12 παρά τέταρτο ακούγονται καμπάνες Ανάστασης.
Έξω από την εκκλησία δεν ακούγεται το Χριστός Ανέστη
και μέσα δεν μπορείς να μπεις λόγω δυσκολίας level 11
αφού οι αντίπαλοί σου είναι αναμένα μεγάλα κεριά δίπλα
από τα μαλλιά σου,υπερβολική δόση κολώνιας και
δεκαπεντάποντα υποδήματα που απειλούν να σε πατήσουν.
Στις 12 ξεσπάει κανονική εμπόλεμη κατάσταση με
κίνδυνο άμεσο θάνατο από ρήψη δυναμίτη από ανεγκέφαλα
όντα που εκείνη τη δεδομένη στιγμή είναι κυριευμένοι
από θρησκευτική κατάνηξη.
Στις 12:01 ποδοβολητό προς τα έξω αφού όλοι πρέπει
να τρέξουν να καταναλώσουν γρήγορα σούπα με εντόσθια
πεθαμένου αρνιού το οποίο έχει τιμωρηθεί σε θάνατο
και σούβλισμα και βρίσκεται στο σπίτι όρθιο για
αγρυπνια.
Κυριακή του Πάσχα.
Η μαγκιά του έλληνα.Σουβλίζεται πια το αρνάκι και
ψήνεται και προς τιμήν του ο έλληνας πυροβολεί
με καραμπίνες και γεύεται τα ψημένα έντερά του
ως μεζέ πριν την βρώση του τσιτσιού.
Το απόγευμα μεθυσμένοι πια όλοι θα δούνε τα
τηλεοπτικά γλέντια στην χαζόκουτα τα οποία
γιορτάστηκαν πριν 7 μέρες..
Δευτέρα και Τρίτη του Πάσχα όλοι αυτοί θα πάρουνε
τον δρόμο της επιστροφής για να συντελέσουν στον
βαθμό δυσκολίας που προαναφέραμε.
Από Τετάρτη θα κάτσουν να δουν ποιοι δεν τα
κατάφεραν να γυρίσουν λόγω της διαδρομής,
ποιοί δέχτηκαν ρουκέτα λόγω κατανηκτικού
έθιμου ρουκετοπόλεμου,ποιοί έχασαν χέρια
ή μύτη κατά την παρασκευή τέτοιων όπλων
εθιμοτυπικής χρήσης και ποιοί πολιτικοί
κέρδισαν στα αυγά...
Άντε και του χρόνου πάλι...

Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου 2010

Ε.Π.Σ τι κάνεις?

Βιώνω καθημερινά την δυσαρέσκεια καταναλωτών που δεν μπορούν
λόγω απεργίας των μέσων μεταφοράς να φτάσουν στον προορισμό τους..
Στα εμπορικά μαγαζιά δηλαδή.
Βλέπουμε λοιπόν μία αρχή σε αυτό που πρέπει να γίνει και αντί να
συνταχθούμε ώστε να πάρει όγκο,άρα και δύναμη,δυσανασχετούμε
και εναντιωνόμαστε.
Είναι μία τακτική μαζοχιστική πιστεύω που κάποια στιγμή ο καθένας που
την ακολουθεί θα το μετανιώσει.
ΠΡΕΠΕΙ λοιπόν όλοι ,μα όλοι,να αρχίσουμε να πιστεύουμε πως αν δεν
θυσιάσουμε κάποια δεδομένα πράγματα της καθημερινότητάς μας, δεν
πρόκειται να διασφαλίσουμε ένα υγιές μέλλον.
Όποιος νιώθει πως δεν μπορεί να συμμετέχει σε μία διαμαρτυρία
η οποία λαμβάνει μέρος στον δημόσιο χώρο,μπορεί απλά να
γίνει μέρος της με πιο απλούς τρόπους στην καθημερινότητά του.
Κάτι από τα προϊόντα που πιθανώς άσκοπα αγοράζει,κάτι από
τα πλαστά νέα που πιθανώς παρακολουθεί άμα αρχίσει να
περιορίζει θα έχει άμεσα μία ενεργό συμμετοχή ,έτσι απλά, από τον
χώρο που κατοικεί και μόνο..
Όλο ακούω και διαβάζω πως το παράδειγμα της Αργεντινής δεν
είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που έπεται για την χώρα μας.
Η κάλυψη που έγινε στην κρίση της Αργεντινής από τα μέσα
ενημέρωσης τότε είναι ένα επιφανές παράδειγμα για το πως
λειτουργούν σε οποιαδήποτε χώρα γιατί το φαινόμενο είναι
παγκόσμιο,αφού τα συμφέροντα των μέσων αυτών είναι
και θα συνεχίσουν να είναι πολυεθνικά.
Η ενημέρωση βρίσκεται σε κρίση πολύ καιρό πριν την οικονομική
κρίση και ο κόσμος έχει συνηθίσει πλέον,με αποτέλεσμα να
μην το καταλαβαίνει αφού φαινομενικά δεν αλλάζει η πολιτική τους.
Ας βγούμε στους δρόμους τουλάχιστον για να συζητήσουμε μεταξύ μας.
Να γνωριστούμε,να ενημερωθούμε ο ένας από τον άλλον,να γίνουμε
φίλοι επιτέλους.Πρέπει να καταλάβουμε πως είμαστε όμοιοι,
τουλάχιστον στην κοροϊδία που βιώνουμε καθημερινά.
Οι καιρικές συνθήκες στην χώρα μας πάντως φαίνεται πως
συντάσονται στην προσπάθεια αυτή...

Κυριακή 25 Απριλίου 2010

Πίσω γλέντι

Το διεθνές νομισματικό ταμείο είναι ο ΔοΝηΤής που
θα χρησιμοποιήσει η Ε.Ε. για να μας πηδήξει νόμιμα πια.
Το πρόσχημα ότι δεν μπορεί να γίνει αλλιώς είναι
διαυγές πια και τα υποβρύχεια που μας επέβαλαν
να αγοράσουμε δεν χωράνε στον ποπό τους
δυστυχώς.
Τα χρειαζόμασταν ,λέγανε, για να προστατευτούμε
από την Τουρκία.Σαν δηλαδή να αγοράζει η
Καλιφόρνια από μόνη της αντιαεροπορικά Αρτεμις 30
για να προστατευτούν τα παράλια της δυτικής πλευράς
όλης της Αμερικής από επερχόμενη απειλή από τους
Ιάπωνες.
Δεν υπάρχει ένωση κρατών στην Ευρώπη,μην γελιόμαστε.
Τα πρόστιμα που πληρώνει η Ελλάδα για διάφορες παρατυπίες
είναι κραυγαλέα απόδειξη.Δεν μπορεί η Ελλάδα να είναι
η μόνη χώρα που επιβάλει δασμούς σε όποιον θέλει
να εισάγει αυτοκίνητο από άλλη ευρωπαϊκή χώρα..(!)
Δεν μπορεί η Ελλάδα της Ευρώπης να μην μπορεί
να φτιάξει την Κορίνθου-Πατρών εδώ και 20 χρόνια
από την οποία περνάνε καθημερινά χιλιάδες Ευρωπαίοι.
Δεν μπορεί επίσης να σου επιβάλει εκεί διόδια ακριβότερα
από άλλες οδικές αρτηρίες που πληρούν τις προϋποθέσεις
οδικής ασφάλειας.
Εκεί έπρεπε να επεμβαίνει η Ένωση.Και όχι να ακούμε
για πακέτα στήριξης και για μη δίκαιη κατανομή
ή ακόμα και για μη απορόφηση.
Είναι συνεργός η Ευρώπη στην σημερινή κατάντια
της Ελλάδας και αυτό ακούγεται χειρότερο
από την κρίση στην χώρα μας.
Καλησπέρα.

Κυριακή 28 Ιουνίου 2009

Πόσο μας ξέρουν...

Μία αγαπημένη γελοιογραφία από τον Κίνο
η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να είναι
εμπνευσμένη από την ελληνική πραγματικότητα..



Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009

Βοήθεια?

Από τα νοήματα και λίγες κοντινές στα Αγγλικά λέξεις
κατάλαβα πως ο μικρός μικρός Μωχάμεντ είναι Δανός
καθότι γεννήθηκε εκεί.
Κάτι έχει γίνει στην Δανία που δεν μπόρεσα
να το καταλάβω.
Στις 20 Ιουνίου θα τους πάνε σε αυτό το
χάλι που λέγεται κέντρο μεταναστών Λαυρίου
που δεν διαφέρει σε πολλά από μία φυλακή,με την
μόνη διαφορά ότι η πόρτα είναι ανοιχτή.



Μπαίνοντας στο πολιτιστικό κέντρο,οι της εισόδου
φώναζαν πως η μητέρα των παιδιών άφησε τα παιδιά
το πρωϊ και βγήκε έξω να βρει τροφή.
Μόλις φτάσαμε σ'αυτούς έφτασε και ο λαϊκός φύλακας
του κέντρου μεταναστών με μία κούρσα Χιουντάϊ
χαμηλωμένη για να τους φέρει το φαγητό.14:30 το μεσημέρι!
Είναι φανερό πως βρίσκονται στο έλεος του
Ελληνικού Δημοσιουπαλληλισμού.
Με δική μας γλώσσα πάλι η μητέρα ρώτησε,φανερά
μην ξέροντας από που ερχόμαστε και ποιοί τελικά
είμαστε,για μία τηλεόραση ,μιας και εκεί όταν σκοτεινιάζει
δεν θα παίζουν και πολλές δραστηριότητες.
Αν έχει κάποιος κάποια παλιά που να μην την
πολυθέλει καλό θα ήταν να της την πάμε.
Κανένα παλιό ντι βι ντι ίσως με κανένα
Μίκυ Μάους για τα παιδια θα ήταν τέλειο.
Όχι, αυτό δεν το ζήτησε εκείνη.



Με την στράτα και τα σανδαλάκια που δώσαμε στον
μικρό επιτέλους είδαμε ένα πλατύ χαμόγελο από το
ταλαιπωρημένο πρόσωπο της μάνας.
Το ίδιο και τα τρία κοριτσάκια με κάτι κουκλίτσες
και διάφορα άλλα παιχνιδάκια.
Κάποια πράγματα ένιωσα πως ξαναβρήκαν τον
σκοπό για τον οποίο φτιάχτηκαν.
Δεν έχω άλλα να πω.
Όποιος έχει δυνατότητα είναι πολύ εύκολο να
βρει το πολιτιστικό κέντρο αλλά και το κέντρο
μεταναστών.
Εκεί είναι περίεργα τα πράγματα καθώς θα πρέπει
να το ψάξετε λίγο αφού με το που μπαίνεις με
σακούλες τρως ένα μικρό πέσιμο που ίσως να
αποφέρει μη δίκαιη κατανομή των πραγμάτων
που θα προσφέρεις.
Να είστε καλά.









Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009

Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2008

17 ΝΟΕΜΒΡΗ 2008

Περπατάω στην Πλάκα απογοητευμένος γιά το ότι
έχει πιά κλείσει το καλύτερο σουβλάτζίδικο της
πόλης..
Το διατηρούσε κάπου από το 1950 ο κύριος Κώστας.
Μιά τρύπα στην ουσία ήταν, το πολύ ένα μέτρο
επί ενάμιση.Εκεί ο κυρ Κώστας ο αείμνηστος
έψηνε στα κάρβουνα τις πίτες και τα σουβλάκια
και βάζοντας το σουβλάκι μέσα στην αλάδωτη
πίτα τοποθετούσε και φρέσκια ντομάτα,γιαούρτι,
πιπεριά,μαϊντανό και τα έδινε στην γλυκύτατη
κυρία Ειρήνη,την γυναίκα του,που καθόταν
λίγο λίγο πιό δίπλα σε ένα τραπεζάκι χωριού
με μουσαμά καρώ ,να τα τυλίγει και να τα
δίνει στον πεινασμένο κόσμο που πραγματικά
έκανε ουρά στην Ανδριανού για να γευτεί
αυτό το καταπληκτικό σουβλάκι-πρωϊνό..
Έπειτα αφότου πέθανε ο κύριος Κώστας
το μαγαζί ανέλαβε ο εγγονός Κωστάκης.
Στο ψήσιμο αυτός, στο τύλιγμα η κοπέλα του
και χωρίς να αλλάξει από γευστικής πλευράς
το προϊόν καθόλου.
Όλοι οι πιστοί κάναμε ένα μεγάλο ουφ
όταν αυτό συνέβει μέχρι που μετά από
περίπου 3 χρόνια μάθαμε πως κάποιο
πρόβλημα με την άδεια κλείνει οριστικά
το υπερ μίνι κατάστημα που γέμιζε την
άδεια κοιλιά μας με γεμάτα με φρέσκα
υλικά σουβλάκια.
Συνεχίζω την βόλτα μου γυρνώντας προς
την Διονυσίου Αεροπαγείτου,μα κοιτώντας
προς τους στύλους του Ολυμπίου Διός,
τι να δω?!!!
Τάνκς !
Έχουν σταθερή πορεία προς το κέντρο, γιά να δούμε.
Τα προσπερνάω και παιρνώντας από την βουλή
βλέπω ξανά τον τσολιά να κλαίει...


Ε εκεί μου μπήκαν ψύλλοι στα αφτιά ότι κάτι παίζει κακό..
Συνεχίζω και στην γωνία πριν την Ζαλοκώστα βλέπω
τους κλασικούς μπάτσους που γράφουν τα αυτοκίνητα
για δακτύλιο.Απορώ χαριτοσκεφτόντας αν τα τανκς που
έρχονται είναι μονά η ζυγά.. συνεχίζω
Βλέπω ότι τα λεωφορεία λειτουργούν κανονικά.Τα ταξί
επίσης αλλά και πολλά αυτοκίνητα και κόσμος κυκλοφορούν
καθώς και όμορφα τετράποδα...

.....Ο κόσμος ψωνίζει , πίνει , τρώει

Όλα κανονικά


Έχει αρχίσει όμως να βραδιάζει καθώς είναι χειμώνας, χειμώνας?
α ναι! είναι 17 Νοέμβρη, κάτι θα παίζει με το πολυτεχνείο,πρέπει
να πάω προς τα εκεί να δω τι γίνεται.
Περνάω μέσα από τα Εξάρχεια και ξαναβλέπω τα όμορφα
καλοδιατηρημένα νεοκλασικά κτήρια




Συνεχίζω και τελικά φτάνω στην Στουρνάρη.
Εκεί βλέπω τους πιο πολλούς νέους που είδα μέχρι τώρα,
ψωνίζουν φοιτητικό λάπτοπ στο Πλαίσιο.
Πάω πιό κάτω και βλέπω τις ειδικές δυνάμεις
να φυλάνε το πολυτεχνείο μπας και μπει κανείς
μέσα ,γιατι είναι άδειο..
Φεύγω, στο δρόμο συναντάω και την πορεία..
Φωνάζουν "Κάτω οι Αμερικάνοι" αλλά πιό
δυνατά φωνάζουν γιά την ακρίβεια,το Βατοπέδιο
το ότι η βενζίνη και το ψωμί έχουν την ίδια τιμή
παρά το ότι το πετρέλαιο το βαρέλι έχει φτάσει
περίπου 35 δολάρια όσα και τα χρόνια από τα
αιματηρά γεγονότα του πραγματικού πολυτεχνείου,
της ΒΡΩΜΟΧΟΥΝΤΑΣ και των αγωνιστών που
ήξεραν να διεκδικούν στον δρόμο και στην ζωή
με ξύλα πέτρες και φωνές, χωρίς τηλεόραση, κινητά,
φορητά και χωρίς μια αστυνομία που νόμιμα σε λίγο
θα μπορεί να παραβιάζει το πανεπιστημιακό άσυλο.
Τι να πω φεύγω να γυρίσω σπίτι ,στο κέντρο κέντρο
της πόλης μας συναντάω τους χαρούμενους πολίτες..


..να αγο.. ε να διαβάζουν εφημερίδες


τα ψιλά γράμματα..


Στο Κινγκ Τζορτζ εντωμεταξύ έχουν κάποια απλή συγκέντρωση
κάποιοι απλοί άνθρωποι που έψαχναν απεγνωσμένα κάποιο χώρο να
γιορτάσουν



γιατί το σπίτι τους.... κρίμα... είναι πολύ μικρό......λίγο πιό
μεγάλο από το μαγαζάκι του κύριου Κώστα..
Σαν να μυρίζομαι ότι αυτοί το έκλεισαν.....

Τουλάχιστον κέρδισε ο Ολυμπιακός εχτές...


17 Νοέμβρη 2008







Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2008

Το μεγάλο "Ναι"

Παιδιά με στολές περπατάνε στους δρόμους των Δεκεμβριανών.

"Είπαμε όχι", λένε.

Έπος του '40, Πολυτεχνείο, Κολοκοτρώνηδες και Μαυροκορδάτοι,
Γκλέτσος ή Γλέζος, ένδοξο '21, ποιος εμφύλιος,
τα μηδικά μάλλον είναι οι βάρβαροι, ε;

Σφίγγονται να κρατήσουν ένα βηματισμό απ' την αρχή λάθος, επικίνδυνα αστείο και πρόστυχο.
Σφίγγονται να θυμηθούν τι στον πούτσο έγινε πριν απ' αυτούς και τους γονείς τους, ποια είναι η πατρίδα τους και γιατί, ρε γαμώτο, έχει τόση ιστορία.

Βαλκανικοί, Σμύρνη,
Ιστανμπούλ, Μεγαλέξανδρος.
Οδυσσέας, Ιουστινιανός,
σπήλαιο των Πετραλώνων.


-Ποια είναι η πατρίδα σου, παιδί μου;


Multiple Choice


Α. Αχ ναι, αυτή είναι!

B. ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΟΝΑΧΩΝ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΔΟΛΦΟ ΧΙΤΛΕΡ

«Εξοχότατε, οι βαθυσεβάστως υποσημειούμενοι Αντιπρόσωποι των Είκοσιν Ιερών Βασιλικών Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών Μονών του Αγίου Ορους Αθω, λαμβάνομεν την εξαιρετικήν τιμήν ν' απευθυνθώμεν προς την Υμετέραν Εξοχότητα και παρακαλέσωμεν Αυτήν θερμώς, όπως ευαρεστημένη, αναλάβη υπό την Υψηλήν προσωπικήν Αυτής προστασία
ν και κηδεμονίαν τον Ιερόν τούτον Τόπον (...)
»...Ικετεύομεν θερμώς την Υμετέραν Εξοχότητα» κτλ. κτλ. «και διαπύρως ευχόμεθα υγείαν και μακροημέρευσιν επ' αγαθώ του ενδόξου Γερμανικού Εθνους.
Υποσημειούμεθα βαθυσεβάστως»


[και οι δύο απαντήσεις θα θεωρηθούν σωστές αν δικαιολογηθούν
-ο δάσκαλος-]

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Κι απ' την άλλη, το καθίκι ο Μεταξάς
τόσα χρόνια τη βγάζει καθαρή στις συνειδήσεις τόσων νεοελλήνων

για ένα όχι που ποτέ δεν είπε!


Ρε, άι στο διάολο!
Ναι! Άι στο διάολο!


Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2008

Κρίση και Κροίσοι

Ειναι πρωι, δεν εχω πιει καφε whatsoever, αλλα χθες, μετα απο καιρο, ειπα να δω λιγη τηλεοραση. Για καλη/κακη μου τυχη ο Εξαντας εδειχνε για τις εξωσεις στις ΗΠΑ και στην ΕΤ3 οι Ανιχνευσεις ειχαν τρεις καλεσμενους επιστημονες (οικονομολογοι, ιστορικοι) που ανελυαν τη διεθνη κριση.

Καταρχας, να πω οτι ο Ανδριανοπουλος ειναι για πολλες κλωτσιες! Οι αποψεις του περι του "dog eat dog" στυλ, το οποιο θελει να ακολουθει η οικονομια μας, ειναι η σιγουρη συνταγη για μια κοινωνια που θα κοιταμε πισω απο τον ωμο μας μηπως καποιος μας κοψει το λαιμο για να φαει ή ακομα κι εμεις οι ιδιοι χτυπαμε στις παιδικες χαρες τα παιδακια και τους παιρνουμε το παγωτο απο το χερι. Go home, θατσερικε!

Κρισεις υπηρξαν και θα υπαρξουν. Ειναι εγγενες, πώς να το κανουμε; Το θεμα ειναι η ΠΟΛΙΤΙΚΗ που θελει η καθε κυβερνηση να ακολουθησει ωστε να βγει απο την κριση. Υπαρχουν πολλες μεθοδοι [βασισμενες στην οικονομικη θεωρια] για να διαλεξει κανεις. Και στη κριση του 1929 αργα το καταλαβαν οτι επρεπε να αυξησουν τις δημοσιες δαπανες. Guys, εκει στο Αμερικα, αφηστε τον κοσμο στην κοινωνικη του ηρεμια = συνεχιζω να μενω στο σπιτακι μου (μου;) και δωστε του $ να πληρωνει το δανειο του. Ετσι, και οι ανθρωποι δεν θα φρικαρουν και οι τραπεζες δεν θα κλεινουν. Μεταβιβαστε αγοραστικη δυναμη στους δανειστες, γαμω τη μπαναγια σας.

Και τωρα που 'πα "μπαναγια", πισω στα δικα μας. Μαλακα αναγνωστη
(παλιο μου απωθημενο αυτο), η χωρα που εχεις για πατριδα ειναι δημιουργημα σου. Του παππου σου, του ηλιθιου του βασιλικου, του πατερα σου, που στη χουντα εκανε τον κωτσο και δικο σου που σα ζωο καταναλωνεις ΑΝΤΙ-ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΑ, λες και δεν υπαρχει αυριο. Ειναι καιρος να καταλαβεις οτι εισαι απο τη μερια του κ α τ α ν α λ ω τ η. Αυτο σημαινει οτι πρεπει να συμμαχεις με τους υπολοιπους καταναλωτες, οπως τα κωλολαμογια οι π α ρ α γ ω γ ο ι συνιστουν καρτελ, αλληλοκαλυπτονται, ανταλλασουν πληροφοριες για την αγορα κτλ.

Αν εσυ εχεις στο νου σου να μπεις στο ματι του διπλα με καλυτερα Camper, γρηγοροτερο internet κ.α.μ. (και αλλες μαλακιες), τοτε παιζεις αριστα το παιχνιδι που τοσο ομορφα εστησαν, απο το '60 και μετα, οι μεγαλες επιχειρησεις. Η συνοχη της κοινωνιας προσφερει μια ηρεμια και ασφαλεια που, οσους συναγερμους κι αν αντεχεις να εγκαταστησεις, δεν θα εχεις ποτε. Θυμησου το χωριο σου πριν 20 χρονια ή το καλοκαιρι που δεν κλειδωνεις τη σκηνη σου. Ειμαστε συμμαχοι κι ας μας εχουν βαλει να τρεχουμε σαν τ' αλογακια του λουνα-παρκ. Το θυμασαι που ριχναμε κατι μπαλες και οταν εμπαιναν στην τρυπα το αλογακι σου κουνιοταν προς το τερμα; Λοιπον, ηρθε η ωρα να γυρισουμε μεταβολη και να τους τα φερουμε στο κεφαλι. Μια τετοια κινηση ειναι οι επιδρομες στα S/M απο κουκουλοφορους. Εγω θα το επεκτεινα και στις εκκλησιες. Μερες που 'ναι...





Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2008

Biology 2.0


GENOGRARHEX 200 tgy (thousand genetic years)
(περιεχει 0.2% genetic years)

Κυκλοφορησε το απολυτο φαρμακο.
Δεν συνταγογραφειται απο τους κρατικους φορεις υγειας.
Τα κρατη βασιζονται σε αλλες ουσιες, αλλωστε.

Στοχος του υπερφαρμακου "Γενογραφεξ 200"

National Geographic and IBM are leading this landmark anthropological five-year research study to answer the oldest questions we have about ourselves: Who are we and where did we come from? In doing so the project will also create the world's largest survey of DNA samples to map how humankind populated the planet.

The Genographic Project uses sophisticated computer analysis of DNA voluntarily contributed by hundreds of thousands of people—including indigenous and traditional populations and the general public—to reveal man's migratory history and to better understand the connections and differences that make up humankind.

Ενδειξεις : τασεις εθνικισμου, πιστη σε ιερες γραφες, homo economicus

Αντενδειξεις : we-are-all-one θεωριες, σε ατομα ανικανα να διαχειριστουν την καταρρευση της μικροεθνικης ταυτοτητας τους

Ειδικες προφυλαξεις και προειδοποιησεις κατα την χρηση : αποφυγη χρησης απο ηλικιωμενες ομαδες ταυτοχρονα (κινδυνος επεισοδιων)

Κατα την εγκυμοσυνη : σημαντικες πιθανοτητες το εμβρυο να γαλουχηθει αριστεροστροφα

Δοσολογια : οσο αντεχετε

Υπερδοσολογια : δεν εχουν αναφερθει προβληματα

Aνεπιθυμητες ενεργειες : σε συνδυασμο με LSD μπορει να οδηγησει σε ακραιες ενοποιητικες θεωριες για την καταβολη του συμπαντος, ιδιαιτερα κοινωνικη συμπεριφορα, ερωτικη ζωοφιλια


Δυο κυριοι. Μιση ωρα μπλα-μπλα. Το ζουμι.
Spencer Wells and Ajay Royyuru Interview

Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2008

Arxedia & Αρχίδια


Διαβάζοντας το βιβλίο της Μαίρης Κουκουλέ "ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΘΥΡΟΣΤΟΜΙΑ" εκδ. νεφέλη 1986, μερικά στιχάκια άρχισαν να ξεχωρίζουν.

36/
Τ' αρχίδια μας κουνιούνται σαν δυο καμπαναριά
κι εσύ θαρρείς πως είναι σακούλες με φλουριά!
50/
Εσύ σουνε που τάκαμες τ' αρχίδια μου κουβάρια
και την ψωλή μου μιαν οργιά και φτάνει στα δοκάρια.
52/
Θε μου, και βρέξε κάστανα και χιόνισε καρύδια
και στις ποδιές των γυναικών ρίξε ψωλές κι αρχίδια.
208/
Έν 'αρχίδι κι ένα μύδι
κάνουνε τον Αρχιμήδη.
378/
Στην αμμουδιά καθόμουνα κι έπαιζα με τα μύδια
κι ερχόντουσαν τα κύματα και μου 'γλυφαν τ' αρχίδια!
416/
Σαμιώτισσα, σαμιώτισσα, ξαπλώσου στα σανίδια,
τούρλωσε την κωλάρα σου, σαμιώτισσα,
και κλάσε μας τ' αρχίδια!
620ιδ/
"-Έχεις τόσο μυαλό στο κεφάλι σου
όσο έχω 'γώ σπόρο στ' αρχίδια μου!"
(ΣτΣ. Λέγεται ότι το είπε ο αθυρόστομος Καραϊσκάκης, το 1825, απευθυνόμενος στον ηλίθιο Κουντουριώτη.)

Εάν έχετε ακούσει κάτι από τον παππού σας που σχετίζεται με το θέμα, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο comment box. Εάν όχι..."στ' αρχίδια μου."

Ευχαριστώ πολύ.

:)++@@==

Τετάρτη 30 Ιουλίου 2008

μα ποιό είναι επιτέλους το νησί του έρωτα?

Γύρισα προχτές κι εγώ από το νησί του έρωτα και περιμένω να ξαναφύγω για το νησί της Παναγίας. Επιβεβαίωσα ότι για μερικούς ανθρώπους, για τους οποίους η δουλειά δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα ισχυρό ψυχοτραυματικό σοκ, η περίπτωση «3 μήνες καλοκαίρι», αποτελεί την καλύτερη δυνατή μορφή διαχείρισης χρόνου. Εναλλακτικά προτείνεται και το μέτρο «κατάργηση χειμώνα και περιττών εποχών», το οποίο δύναται να αντισταθμίσει τη βαρεμάρα που συνεπάγονται οι εποχές αυτές, δίνοντας τόπο στο καλοκαίρι να κουτρουβαλάει όμορφα, συμπαρασύροντας τρίχες, λίγδες και λοιπά στερεά υπολείμματα και λυτρώνοντας τον άνθρωπο από τη ματαιότητα της «ρουτίνας με υποχρεώσεις». Γιατί η «ρουτίνα άνευ υποχρεώσεων», δεν είναι έτσι κι αλλιώς πρόβλημα.

Το καλοκαίρι είναι η μόνη εποχή που δε μοιάζει με τις υπόλοιπες τρεις. Αντιθέτως, το καλοκαίρι στο νησί του έρωτα, είναι πάντα το ίδιο. Την πρώτη μέρα θέλεις να τους δείρεις όλους, τη δεύτερη όλοι αποφασίζουν ποιόν θα αγαπάνε τώρα που θα πανε πέμπτη δημοτικού και μετά περνάνε όλες αυτές οι ειδυλλιακές μέρες, που στην ουσία είναι μόνο μία, διαρκείας 120 ωρών. Όταν επιστρέφεις, οι άλλοι είναι στο λιμάνι με ένα παιδί στην αγκαλιά κι άλλο ένα στην κοιλιά και σου φωνάζουν «Λουκά! Πού παααας? Πού πάααας???». Κι εσύ σκέφτεσαι: πράγματι, πού πάω; γυρνάω από τη ζέστη για να πάω στη ζέστη.

Στο πλοίο της επιστροφής, ακολουθώντας τη βλακώδη αρχή του ελιτισμού, κάνεις παρέα μόνο με τους καμμένους που γυρίζουν από το ίδιο νησί με σένα. Αυτό συμβαίνει μάλλον, γιατί νιώθεις ότι μόνο με αυτούς μπορείς να συνεννοηθείς σκέτα με αναστεναγμούς. Ζείτε όλοι το ίδιο δράμα, θέλετε όλοι να ρευτείτε και δεν μπορείτε. Μετά περιμένεις στο longest line όλων των εποχών για να κατέβεις στον Πειραιά, χαζεύεις τις ειδήσεις που ενημερώνουν για μείωση μισθών-κατάργηση επιδομάτων- οι απολύσεις θα γίνονται στο εξής χωρίς αιτιολόγηση και ξέρεις ότι έχεις έρθει στο σωστό μέρος.

Και σκέφτεσαι πάλι: τι όμορφη που είναι η Ελλάδα μας! Που όλοι πιστεύουν ότι το νησί είναι δικό τους και είναι και του έρωτα και είναι και το καλύτερο! πώς γίνεται ενώ δεν είμαστε πολλοί, πάμε με τα ίδια πλοία, γυρίζουμε με τα ίδια πλοία, ανεβοκατεβαίνουμε στα ίδια νησιά της μαλακίας και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι μαζί σε 1 νησί να είναι «του έρωτα»;

ωωχ πια με το νησί του καθενός, το δικό μου είναι το καλύτερο.

Κι ας μην είναι του έρωτα, είναι των πιθανοτήτων. (αχ).

κουτρουβάλα στο νησί του έρωτα