Βάζουνε ποτέ τουμπεκί στην Φρουτοπία;

Τώρα τελευταία βλέπω ακόμη πιο περίεργα όνειρα. Και αυτό που παρατηρώ είναι πως μερικά κρατάνε την επιρροή τους στην καθημερινότητά μου για αρκετές μέρες. Σήμερα ξύπνησα απο μία εμπειρία αλλά παράλληλα υπήρχε άλλη μία που την έζησα πριν καμιά βδομάδα.Μόνο προς τα πίσω μπορώ να διηγηθώ αυτή την στιγμή. Η ονειρική παράσταση έριξε αυλαία με την εξής σκηνή.Ήμουν σε φιλική αγκαλιά με τον κύριο ελέφαντα ο οποίος είχε κοκκινωπά γένια.Τον αγκάλιασα με σκοπό να του ευχηθώ χρόνια πολλά καθώς δεν βρεθήκαμε στα γενέθλιά του.Απέναντί μας σε ένα γυάλινο κτήριο,από αυτά που έχουνε μπλε πλαίσια γύρω απο τα γυάλινα παράθυρα, ξέρετε, αυτά τα υπηρεσιακά όπως των δήμων, βρισκόταν ο τσάκα καν και απο ένα άνοιγμα του παράθυρου μας πέταξε ένα τσιγάρο.Ο ελέφαντας το πήρε και του φώναξε: -Βάλε και λίγο τουμπεκί στον καπνό σου, βάζουνε τουμπεκί στην φρουτοπία; Εγώ σκέφτηκα πως είναι μια κλασική περίπτωση για τουϊτ για τον τσάκα, να γράψει δηλαδή πως βρίσκεται σε κτήριο πρώην μπατσάδικο και πετάει απο ένα παράθυρο ένα τσιγάρο. Πριν απο αυτό βρισκόμουν σε μια αλάνα όπου εντελώς κινηματογραφικά βρεθήκαμε δύο αυτοκίνητα πλάϊ πλάϊ, στο ένα εγώ και στο άλλο περίπου 6-7 άτομα, με οδηγό τον τσάκα.Στο πλαϊνό πατάκι του άλλου αυτοκινήτου, πατάκια υπήρχαν μονάχα στα αυτοκίνητα του 40'ή του 50', υπήρχε μια κοπέλα που κρατιότανε απο το παράθυρο του οδηγού που ήταν φανερά αγχωμένη. Έπειτα βρεθήκαμε όλοι σε ένα σπίτι και σε ένα καναπέ ήταν ο μπρακ και το γοριλάκι.Εγώ πήρα τα πόδια του γοριλακίου και του τα κούναγα χαλαρωτικά όπως κάνουνε σε έναν ποδοσφαιριστή που έχει πάθει κράμπα.Κάπου εδώ τελειώνει η μνήμη για τα χθεσινά όνειρα.

Το παλιότερο που μου έχει μείνει ήταν κάπως πιο έντονο. Βρέθηκα μπροστά σε μία σκηνή όπου έφτιαχναν κάποιοι μικρά κομμάτια απο δυναμίτη για να τα βάλουν μέσα σε ένα κομμάτι σπανακόπιτας με σκόπο κάποιος να πάει να την φάει και μπουμ!Η επόμενη σκηνή ήταν να ανοίγω μια πόρτα και να εμφανίζεται κάποιος που δεν θυμάμαι και μαζί του ο 8-bit ο οποίος κράταγε την σπανακόπιτα όπου την έτρωγε και μου την έδωσε με τρόπο χαριτωμένο για να συνεχίσω να την τρώω.Εγώ όντας όμως ενημερωμένος δεν έφαγα τον δυναμίτη παρά τον πέταξα απο την σκαλωσιά του παλιού κτηρίου που υποτίθεται πως έμενα.Αυτό έκανε γκελ και ξαναανέβηκε πάνω και έκατσε κοντά μου αλλά δεν έσκασε.Μετά το πήρα και είχε γίνει σαν ζελέ άσπρο και κόλαγε στο χέρι μου. Το ξαναπέταξα και έβγαλε κάτι καπνούς.Περίεργα πράματα.

Ο 8-bit που έκανε αυτήν την κίνηση προς εμένα είναι απο τους πολύ αγαπημένους μου ανθρώπους και αυτό με έβαλε σε σκέψεις πως αυτό που βλέπω είναι κάπως αντίθετο απο αυτό που πραγματικά συμβαίνει στην ζωή μου.

Τι γίνεται όμως με την πρώτη ιστορία που ανέφερα;

Ο Τσάμπας ζει...(ς).!

Μάλιστα.

Ξεκίνησα και εγώ εχτές με μία μουσική περιέργεια στο κεφάλι
να πάω στο πάρτι της λάϊφο να ακούσω την μία και μοναδική
επανασύνδεση μίας βραδιάς των Στέρεο Νόβα...
Στον δρόμο, αν δεν είχα μηχανή, θα αποφάσιζα αμέσως να
γυρίσω πίσω καθώς η μεγάλη διαδήλωση των Πακιστανών
στο αλλοδαπών που συνοδευόταν και από επίδοξους <<αναρχικούς>>
καθήλωσε την κυκλοφορία με αποτέλεσμα να πρέπει να περπατήσεις
3 περίπου χιλιόμετρα ανάμεσα από οσμές καμένου λάστιχου και
πακιστανικόυ μπαχαρικού(το τελευταίο απλά μου ανοίγει την όρεξη)..
Έφτασα λοιπόν εκεί κατά τις 12.



Ο κόσμος που θα αντίκρυζα ήταν αναμενόμενος αφού στην Πέτρου Ράλλη
περπατάγανε ορδές λαού προς το ιβέντ με διάθεση για τσάμπα ποτό
μουσική και γενικότερα Παρασκευιάτικη έξοδο.
Έτσι και έγινε.
Μπήκα από την κεντρική είσοδο και παρατήρησα ότι υπήρχε απίστευτη
αναμονή στα μπαρ για ένα φρι ντρινκ και πολλά φρι τσιγάρα σταντ
με αποτέλεσμα μία ατμόσφαιρα δυσφορίας να επικρατεί στον τεράστιο
βιομηχανικό χώρο που παραγωγοί και ΧΟΡΗΓΟΙ επέλεξαν για το
περιβόητο αυτό ιβέντ..




Παντού μπαλόνια ΧΟΡΗΓΟΥ και ένα στέϊτζ με μία τράσα στο αριστερό
μέρος όπου θα φιλοξενούσε το λάϊβ.
Εδώ να πω ότι η επιλογή του χώρου ήταν σωστή αλλά το στήσιμο
του ήχου και πιο πολύ των φώτων μάλλον αποτυχημένο..
Προχώρησα (εισχώρησα) στο μπακ στέϊτζ και εκεί αφού βρήκα
τους αγαπητούς φίλους έρμπαν ντίσκο αντίκρυσα το γκρουπ
της βραδιάς.Ομολογώ ότι μπερδεύτηκα για λίγο γιατί βλέποντάς
τους νόμιζα πως το μπακ στέϊτζ έχει ,εκτός από μπαρ με ποτά,
κάποιους σεφ που θα μας σέρβιραν εκλεκτά εδέσματα..
Αλλά όχι! Επρόκειτο γιά τους στέρεο νόβα..!







Του μέϊκ δε λονγκ στόρι σορτ ξεκίνησαν λοιπόν να παίζουν
με έναν κόσμο να αποθεώνει έναν ήχο που ερχότανε από
τα παλιά αλλά με καινούργιο εισιτήριο σε λάθος όχημα...
Σας μπέρδεψα ε? Ε και εγώ μπερδεύτηκα με αυτό που
άκουσα εκεί μέσα..Δεν είμαι σίγουρος..
Τέλος πάντων καλά παίζουν τα παιδιά ,θα ήθελα όμως αν
αποφάσιζαν επανένταξη,έστω και για μία υπερβραδιά
να ετοίμαζαν κάτι καινούργιο σε συνδυασμό βέβαια
και με παλιές επιτυχίες τους και βέβαια πάνω από όλα
να κάνανε την συναυλία σε ένα χώρο για λάϊβ ή έστω
στημένο για λάϊβ με είσοδο επί πληρωμή ώστε και εμείς
(ο λαός) αλλά και εκείνοι (οι μάγειροι) να βλεπαμε
τι ακριβώς συμβαίνει με την επάνοδο των νάϊντις
στα μουσικά ακούσματα εν έτοι 2008...




Επίσης να έπαιζαν διαφορετικά κομάτια στο ανκόρ
(δηλ. μετά από 7-8 κομάτια περίπου)και όχι να
βγαίνουν και να λένε,κάτι που ήχησε πολύ άσχημα
στα αφτιά μας ,ότι <<δεν έχουμε άλλα κομάτια και έτσι θα παίξουμε 2 προηγούμενα>>..!
Ένιγουέϊ τελείωσε το λάϊβ τους και εκεί είναι
που άρχισε το κωμικοτραγικό της ιστορίας..!
Ενώ είμασταν στο μπουθ των ντι-τζέϊ έμαθα
από τους αγαπητούς έρμπαν ότι δεν θα παίξουν
αυτοί μετά τους στέρεο αλλά πρώτα κάποιος
κριτικός κινηματογράφου ονόματι Φραγκούλης..!
Έτσι και έγινε λοιπόν και νάτονα να παίζει
κάλτσες τρύπιες πραγματικά μπροστά σε 5 περίπου
χιλιάδες κόσμο με αποτέλεσμα να αδειάζει σιγά σιγά
ο χώρος από τους πολυπιωμένους με τζάμπα ποτό
και ενθουσιασμό παρευρισκόμενους..
Κατά τη μία όλα αυτά και αφού περίμενα μέχρι
τις 2:40 περίπου για να ακούσω τους φίλους,

οι οποίοι ξεκίνησαν με αργό τέμπο, μάλλον
προσπαθώντας να χτίσουν κάτι από την αρχή,
αλλά φευ το πράγμα είχε γκρεμιστεί από τα
θεμέλια..
Είχα πονοκεφαλιάσει πραγματικά ,είχανε μείνει και
περίπου 200-330 άνθρωποι με μεγάλη υπομονή,
ε αποφάσισα να φύγω να σώσω τον εαυτό μου
από βέβαιο πρωϊνό χανγκ όβερ, που και έκανα..

Στον γυρισμό..


..ανακάλυψα την τάση της Αθηναϊκής νύχτας κοντά
σε μεγάλα νυχτερινά κέντρα,που άλλαξε, από το να κλείνουν
τα αυτοκίνητα την δεξιά λωρίδα του δρόμου προκειμένου
να παρκάρουν,τώρα καταπίνουν εντελώς τα πεζοδρόμια...!

Ο εναλλακτικός τίτλος της ανάρτησης παρουσιάζεται στην τελευταία
φωτογραφία...

Ψωνίστε(ρε)όλη

.





Πρόκειται για μία ουσία που έχει καταφέρει
να διεισδύσει στα κεφάλια οοοοοολου του
κοσμάκη και δει στου Ελληνα που ποτέ
δεν πεθαίνει..όχι αυτό είναι από αλλού.
Δεν θα πω βέβαια για τις γιορτές που
η ουσία εκρέει σαν ακραίο καιρικό
φαινόμενο,αλλά για τις Κ.Σ. (κανονικές
συνθήκες) όπου ο λαός βρίσκει
ενδιαφέρον το να γίνεται καθημερινά θύμα
των ακραίων διαφημιστικών μηνυμάτων
που σκοπό έχουν να κατανέμεται <<δίκαια>>
το χρήμα και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς
καλά..
Παραδειγματικά αναφέρω την κλασική
εξίσωση:
Κοινόβιο 4 ανθρώπων= 1 ψυγείο
4 άνθρωποι σε ξεχωριστά σπίτια=4 ψυγεία
κ.ο.κ
Ναι κοκ , στα ψυγεία..
Αποτέλεσμα? Διάσπαση των ομάδων με
συνέπεια την μη άμεση επικοινωνία και
την μονομανία σε έξαρση.
Αυτά τα ξέρουμε.Αυτό που δεν ξέρουμε
είναι τον τρόπο για την ιστορική
επανένωση των ανθρώπων χωρίς να συμβεί
ακραίο φυσικό φαινόμενο.
Αύριο λοιπόν πήρε το αφτί μου για κάποιο
μποϊκοτάζ στις αγορές αγαθών μπας και
κουνηθούν λίγο οι χοντροί κώλοι απο τις
SATO και δεν καταφέρουν να φύγουν
Σάββατοκύριακο για ήλιο-κόκα και
Bacardi.
Ε όχι.Δεν το βρίσκω δίκαιο να κινηθούμε
γιά άλλη μία φορά σαν πρόβατα που
κάποιος μεθυσμένος βοσκός εκτός του
να μας τον χώνει από πίσω θα μας πει
και προς τα που θα τρέξουμε την στιγμή
που έρχεται ο λύκος του Γιάννη (του ψεύτη).
Προτείνω λοιπόν τις επόμενες μέρες να
βγούμε στα μαγαζιά και να ψωνίζουμε
άχρηστα πράγματα και παραπανίσια ρούχα
,καθώς τα περσινά θέλουνε πέταμα,πίνοντας
καφέ που θα αγοράζουμε απο καφετέριες οι
οποίες παρόλα αυτά κερνάνε μικρά ποτηράκια
με καφέ απο μεταλλαγμένα κακά πάπιας στο
δρόμο και ύστερα να πηγαίνουμε για
μεσημεριανό σε αντίστοιχα εστιατόρια
παίρνοντας ότι ακριβώς βλέπουμε στις
πισωφωτισμένες εικόνες πάνω από τους
ταμίες που φοράνε καπέλο για τον ήλιο
της αλήθειας ,πουλώντας όμως ψέμα φαϊ ...
Ύστερα θα καθίσουμε σε ένα πλαίσιο να
αγοράσουμε gadgets πολύχρωμα που θα
χρησιμοποιήσουμε έτσι ώστε να μπορέσουμε
αργότερα να ανταλλάξουμε απόψεις ζήλιας
για όλα αυτά που πήραμε ,και γιά να
καταφέρουμε το βράδι να καθήσουμε
στο δίπλα δίπλα κάθισμα σε ένα χώρο
κατάμεστο όπου νόμιμα μας δηλητηριάζει
και εκέι θα προσπαθήσουμε να αποτελειώσουμε
την οικονομική μας δυνατότητα με τρόπο
γλυκό γελώντας ο ένας για τον άλλον,
χτυπώντας ο άλλος τον έναν, ώστε να
καταφέρουμε αργότερα ,κουρασμένοι
πιά, να κάτσουμε σε ένα χώρο που φτιάχτηκε
για πρωϊνά ψώνια μικροσυνταξιοδοτημένων
ηλικιωμένων,να φάμε πόδι σούπα.
Φεύγοντας από το επιδιορθωτήριο στομάχων
και εντέρων θα κορνάρουμε τρεις φορές,
θα μας πουλήσουν πρόστιμα γιά δηλητήριοτέστ,
οπότε έτοιμοι πιά ,θα πάμε να ξαπλώσουμε
μπροστά στο μπουμ μπουμ
μπανιστήρ ντουλάπ με ρεύμα ,εκεί από
όπου πήραμε και το μήνυμα να ξεκινήσουμε
όλη αυτή την διαδρομή....


Πάω τώρα εγώ όμως ,γιατί πρέπει
να ψωνίσω μπύρες (σήμερα)για το
αυριανό μίτινγκ στο σπίτι του κυρίου
Ελέφαντα όπου θα συνδεθεί μία ομάδα
ανθρώπων με σκοπό να...........

Have a nice trip by SaLaMi-EdAfOuS









.

дом {για ενοικίαση}

Ειναι μεν 37 ΤΜ αλλα ειναι και στον 9ο οροφο.
Βρισκεται σε εργατικη πολυκατοικια αλλα εχει θεα ολον τον Υμηττο.
Δεν διαθετει κεντρικη θερμανση, ελα ομως που εχει και μηδενικα κοινοχρηστα.
Ειναι πραγματι στο Ν. Κοσμο ομως εχει Μετρο, τραμ, λεωφορια.

Τιμη κατοπιν εκπτωσεως 330 ευρω το μηνα που εχει 30 ημερες.

Αν ενδιαφερεστε στειλτε asunnyday@lycos.com
Aν δεν ενδιαφερεστε στειλτε θετικη ενεργεια γιατι πειναω.

_friends PROJECT

http://friends.neonspice.net/

πολύ ενδιαφέρον worldwide project! δε θέλει ιδιαίτερα skills..
'Oποιος έχει όρεξη στέλνει ;)
(κατεβάστε το template από το site)

Ν.Ι.Τ./ΑΚΑ: THE *M* ROOM
(character απο πλαστελίνη - in the middle)