Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Nicosia. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Nicosia. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

Winter Street Parade Nicosia 2011


Όπως είναι γνωστό, στους αναγνώστες αυτού του blog, εδώ και 3 χρόνια γίνεται στη Λευκωσία στην Κύπρο ένα κινούμενο πάρτυ που λέγεται
Nicosia Street Parade

Η ιδέα του κινούμενου πάρτυ στο δημόσιο χώρο με το καρότσι που περιφέρεται στην πόλη, δημιουργώντας μια διαφορετική και ξεχωριστή κατάσταση, πάρθηκε από το αθηναϊκό What Street Party (WSP), μια δράση στην οποία, μεταξύ άλλων, συμμετείχαν ενεργά και τα Arxedia Media. Στην Αθήνα μπορεί να μη γίνεται κάτι τέτοιο πια, όμως η παράδοση συνεχίζεται «περήφανα» στα Χανιά και τη Λευκωσία.

Τα κοινά χαρακτηριστικά των street parties σε Αθήνα, Χανία και Λευκωσία, όπως το καρότσι-άρμα με το ηχοσύστημα που επιτρέπει την ελεύθερη κίνηση στους δημόσιους χώρους της πόλης, τη συμμετοχική δι-οργάνωση, το γεγονός ότι δεν παίρνουν άδεια από τις αρχές και την απουσία συγκεκριμένης πολιτικής ταυτότητας, κατατάσσουν τα πάρτυ αυτά στην ίδια κατηγορία και ταυτόχρονα, προσφέρουν μια «κάλυψη» σχετικά με την αντιμετώπιση τους από την αστυνομία, η οποία ποτέ δεν είχε παρέμβει επιθετικά σε κανένα από αυτά, αλλά απλά παρακολουθούσε «διακριτικά».

Στη Λευκωσία πριν μερικές μέρες, την παραμονή χριστουγέννων (24/12/2011), έγινε το 8ο Street Parade (ξεκίνησε από το 2009):

Winter Street Parade Nicosia 2011


Αυτή τη φορά όμως το κινούμενο πάρτυ είχε και τη συνοδεία αστυνομικής δύναμης καταστολής πλήθους. Ήταν η πρώτη φορά που επιλέχτηκε η κυπριακή αστυνομική δύναμη Μ.Μ.Α.Δ. (τα αντίστοιχα ΜΑΤ) για τον έλεγχο αυτής της εκδήλωσης και από την αρχή ως το τέλος του πάρτυ έλεγχαν τους συμμετέχοντες στο πάρτυ.

«Από νωρίς όμως τα πράγματα μύριζαν μπαρούτι καθώς μερικές διμοιρίες μπάτσων με αντιδιαδηλωτική εξάρτηση (ασπίδες και άλλα χρήσιμα αντικείμενα πάρτι) έκαναν την εμφάνιση τους και άρχισαν να προβαίνουν σε εξακρίβωση στοιχείων ανθρώπων που προσέγγιζαν το χώρο. Με την έναρξη της πορείας του Street Parade η πάνοπλοι αστυνομικοί περικύκλωσαν το πάρτι σε ασφυκτικό κλοιό και πορεύονταν μαζί μας. Μοίρασαν μάλιστα πρόστιμο σε κάποιον που ο σκύλος του δεν έφερε λουρί (έτσι για να μην έχουμε αμφιβολία για τις καλές τους προθέσεις.) Είχε βέβαια την πλάκα του να βλέπεις πάνοπλους αστυνομικούς να ακολουθούν αμήχανα το πάρτι ψάχνοντας την ευκαιρία να δημιουργήσουν πρόβλημα. Η ευκαιρία δόθηκε όταν ένας οδηγός κόρναρε επίμονα με αποτέλεσμα να φάει ένα σχετικό κράξιμο. Αμέσως τα όργανα κτύπησαν τον πρώτο νεαρό που βρήκαν μπροστά τους και συνέλαβαν άλλους δύο που έσπευσαν να διαμαρτυρηθούν. Όπως ήταν επόμενο το πάρτι μεταφέρθηκε στον αστυνομικό σταθμό πριν συνεχίσει το δρομολόγιο του




Ενώ σε όλα τα προηγούμενα Street Parade που έγιναν στη Λευκωσία η αστυνομία ήταν πολύ διακριτική, φροντίζοντας με την ελάχιστη δύναμη (2-3 ένστολους και 2-3 ασφαλίτες) απλά την κίνηση στο δρόμο και την «ομαλή» διεξαγωγή της εκδήλωσης, αυτή τη φορά είχε πολύ διαφορετική στάση. Γιατί άραγε η αστυνομία αποφάσισε να αλλάξει στάση;
Τι ήταν αυτό που άλλαξε και ξαφνικά το πάρτυ αυτό αποτελεί πια τέτοια απειλή που χρειάζεται δύναμη σαν τη Μ.Μ.Α.Δ.;

Το Street Parade είναι μια εκδήλωση η οποία διοργανώνεται από τους συμμετέχοντες σε αυτήν, δεν έχει χορηγούς ή κάποιο «υπεύθυνο» φορέα διοργάνωσης, πραγματοποιείται χωρίς να παίρνει άδεια από τις αρχές, έχει ένα χαλαρό πλάνο σχετικά με τη διαδρομή και τις στάσεις (που ενδέχεται και να αλλάξει), παρουσιάζει ασαφή πολιτική ταυτότητα, οι συμμετέχοντες είναι κυρίως νεαροί 17-30ετών, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν συμμετέχουν πολλές φορές είτε παιδιά, είτε ακόμα και μεγαλύτεροι, και πραγματοποιείται ανοιχτά για τον καθένα στο κέντρο της πόλης.

Όπως λέει ο «Ανείπωτος»:

«Το συμβάν αδυνατεί να ταυτοποιηθεί ως αμιγώς πολιτικό, με την έννοια δηλαδή του ότι κάποια συγκεκριμένη συλλογικότητα παρατάσσεται στον δρόμο και ακολουθεί πορεία προδιαγεγραμμένη και ελεγχόμενη έχοντας απτό αίτημα και σκοπό. Το συμβάν ωστόσο ήταν ταυτοχρόνως εν τη γενέσει του και πολιτικό. Κατάφερε να περάσει τα μηνύματα που ήθελε χωρίς καν να χρειάζεται αυτά να τεθούν επί τάπητος είτε προς αποδοχή είτε προς απόρριψη.»


Το πάρτυ δεν έχει ρητά πολιτικά προτάγματα (πέρα από τη διεκδίκηση του δημόσιου χώρου) αλλά, μέσα από την επιλογή των χώρων στους οποίους σταθμεύει το άρμα με το ηχοσύστημα, το πάρτυ παρεμβαίνει στην κανονικότητα της πόλης και πρόσκαιρα μεταμορφώνει τους δημόσιους χώρους δίνοντάς τους διαφορετικά νοήματα. Τα παραπάνω χαρακτηριστικά παρά το γεγονός ότι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν από τις αρχές ως «αντιδραστικά», πότέ στο παρελθόν δεν χαρακτηρίστηκαν ως απειλητικά. Χαρακτηριστική ήταν η απάντηση του αστυνομικού που διεύθυνε την ομάδα που «πρόσεχε» το αντίστοιχο πάρτυ πέρυσι (24/12/2010) στην ερώτηση ενός περαστικού σχετικά με το τι είναι αυτή η εκδήλωση. Ο μεσήλικας αστυνομικός απάντησε, λίγο μπερδεμένος:

«Ε, είναι τα παιδιά... και κάνουν κάτι για το καλό του χρόνου...» (από προσωπική παρατήρηση).

Παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με τους συμμετέχοντες, οι αστυνομικοί όταν ερωτήθηκαν γιατί βρίσκονται εκεί πρόβαλαν επιχειρήματα όπως ότι είναι εκεί για την ασφάλεια των ατόμων του πάρτυ, θεωρώ πως κάτι έχει αλλάξει στο πως βλέπουν οι αρχές το Street Parade. Επιπλέον, πιστεύω πως οι λόγοι για αυτήν την αλλαγή τακτικής της αστυνομίας δεν έχουν να κάνουν με το ίδιο το πάρτυ, μιας και δεν έχουν αλλάξει τα χαρακτηριστικά του, αλλά με γεγονότα που του έδωσαν πια μια συγκεκριμένη ταυτότητα, αλλά και με την αλλαγή στις προθέσεις της δημοτικής και αστυνομικής ηγεσίας.

OccupyTheBufferZone

 

Πρώτον, το Street Parade έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εγκαθίδρυση και μαζικοποίηση της κυπριακής ανταπόκρισης στο παγκόσμιο Occupy κίνημα, που στη Λευκωσία πήρε τη μορφή κατάληψης του πιο συμβολικού και αμφιλεγόμενου χώρου της Κύπρου, τη Νεκρή Ζώνη. Οι συμμετέχοντες (ε/κύπριοι και τ/κύπριοι) στο κίνημα OccupyTheBufferZone (Blog / Facebook / Twitter @OccupyBufferZ) έχουν κατασκηνώσει μέσα στη Νεκρή Ζώνη, που χωρίζει τις δύο πλευρές της Λευκωσίας, ανάμεσα στους δύο σταθμούς ελέγχου του περάσματος της οδού Λήδρας μέσα στο «ιστορικό κέντρο», την παλιά Λευκωσία. Το OccupyTheBufferZone επιχειρεί με τον άμεσο τρόπο της κατάληψης αυτού του χώρου, που χαρακτηρίζεται από την δύναμη του ΟΗΕ και υπεύθυνη για τον έλεγχό του, ως «No Man’s Land», να τραβήξει την προσοχή του κοινού σε αυτό το χώρο και να δηλώσει πως θέλει μια ενωμένη Κύπρο, χωρίς το Κυπριακό Πρόβλημα και την Νεκρή Ζώνη τα οποία και βλέπει ως αποτελέσματα των ενεργειών του καπιταλιστικού συστήματος παγκόσμιας εξουσίας.


Ιδιαιτερότητα αυτής της κατάληψης, σε σχέση με τις υπόλοιπες σε Αμερική και Ευρώπη, είναι πως ούτε οι αρχές της μιας, ούτε της άλλης πλευράς μπορούν να διαλύσουν την κατασκήνωση, όπως έκαναν άλλα κράτη, γιατί δεν μπορούν να μπουν σε αυτό το χώρο στον οποίο υπεύθυνα είναι μόνο τα Ηνωμένα Έθνη. Έτσι η κατάληψη συνεχίζει μέχρι σήμερα, μιας και τα Ηνωμένα Έθνη είναι «ειρηνευτική δύναμη» που σκοπό έχει τη διαμεσολάβηση μεταξύ των δύο κοινοτήτων για τη λύση του Κυπριακού Προβλήματος και όχι την καταστολή κινητοποιήσεων, ιδιαίτερα όταν αυτές διαδηλώνουν με, θεωρητικά, τον ίδιο στόχο με τα Ηνωμένα Έθνη, την ειρήνη και την επανένωση του νησιού.

Αρχικά λοιπόν, μετά την παγκόσμια κινητοποίηση Occupy στις 15 Οκτωβρίου, είχε προγραμματιστεί μια πρόσκαιρη εβδομαδιαία και συμβολική κατάληψη της νεκρής ζώνης κάθε Κυριακή, όμως, ένα μήνα αργότερα στις 19 Νοεμβρίου αποφασίστηκε η μόνιμη κατάληψη με την κατασκήνωση στο σημείο.

The day we made camp:


Πριν όμως τη μέρα που στήθηκε η κατασκήνωση είχε μεσολαβήσει το Halloween Street Parade το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 31/10/2011 και είχε επιλέξει ως σημείο εκκίνησης το χώρο της νεκρής ζώνης στο πέρασμα της οδού Λήδρας. Το Parade ήταν η αφορμή να μαζευτεί πολύς κόσμος στο σημείο μέσα στη Νεκρή Ζώνη και να μοιραστεί την εμπειρία της κατάληψής της, έτσι, μάλλον δικαίως η μέρα εκείνη χαρακτηρίστηκε από τους συμμετέχοντες στο OccupyTheBufferZone ως «η μέρα που (το κίνημα) εξερράγη».

the day it exploded... 


Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως το Street Parade είχε ήδη παρέμβει, από την πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία, αρκετές φορές στο συγκεκριμένο χώρο της Νεκρής Ζώνης, επιχειρώντας με αυτόν τον τρόπο να δηλώσει έμπρακτα την αντίθεσή του με την ύπαρξη της Νεκρής Ζώνης, αλλά και με το ιδιαίτερο καθεστώς αυτού του χώρου ως «No Man’s Land», μεταμορφώνοντας αυτό το χώρο, έστω και πρόσκαιρα (αλλά επαναλαμβανόμενα), στο αντίθετό του, ένα ζωντανό χώρο που διεκδικείται. Ο ρόλος του Street Parade στο OccupyTheBufferZone ήταν και είναι σημαντικός και του προσδίδει πια μια συγκεκριμένη πολιτική ταυτότητα, ακόμα και αν συνεχίζει να μην έχει πολιτικά προτάγματα, αυτό μάλλον φαίνεται από τα νέα μέτρα που οι αρχές της ε/κυπριακής πλευράς της Λευκωσίας παίρνουν πια απέναντί του.

ο νέος δήμαρχος και η αστυνομία του

Υπάρχει όμως και ένας δεύτερος λόγος που θεωρώ πως συνέβαλλε στην αλλαγή στάσης απέναντι στο Street Parade από την πλευρά της (Ε/)Κυπριακής Αστυνομίας και αυτός είναι η αλλαγή του Δημάρχου της (νότιας πλευράς της) πόλης. Πριν 2-3 εβδομάδες η νότια (ε/κυπριακή) Κύπρος είχε δημοτικές εκλογές και στην πόλη της Λευκωσίας έχασε την αναμέτρηση η Ελένη Μαύρου, η προηγούμενη (αριστερή) δήμαρχος, από τον Κων/τίνο Γιωρκάτζη, το νέο (δεξιό) δήμαρχο και γόνο του περίφημου Πολύκαρπου Γιωρκάτζη με σημαντική και σκοτεινή δράση κατά τη διάρκεια της αιματηρής περιόδου της Κυπριακής ιστορίας της δεκαετίας 1960.

Ο νέος δήμαρχος βγήκε με σύνθημα μια «καθαρή» και «περήφανη» Λευκωσία, τα παρακάτω είναι δικά του λόγια:

«...μπορούμε να αντιστρέψουμε την αρνητική πορεία της πόλης μας. Είμαι σίγουρος, ότι μπορούμε να κάνουμε τη Λευκωσία περήφανη (...) με τη συμβολή του ιδιωτικού τομέα (...) Αναλαμβάνοντας την ευθύνη του Δήμου Λευκωσίας, δεσμεύομαι να δουλέψω σκληρά, σκληρά για μια Λευκωσία ανταγωνιστική, λειτουργική, καθαρή, φιλική προς τους πολίτες της και ελκυστική προς τους επισκέπτες της»


Είμαι σίγουρος πως οι ιδέες που έχει αυτός ο γόνος του Πολύκαρπου περί καθαρότητας και περηφάνιας με τη συμβολή του ιδιωτικού τομέα δεν περιλαμβάνουν «βρωμοχίππιδες» νεαρούς να χορεύουν ανεξέλεγκτα στους δρόμους της χριστουγεννιάτικής του πόλης και να στήνουν τσαντίρια μέσα στη Νεκρή (του) Ζώνη, έτσι αποφάσισε μάλλον να στείλει καλύτερα τη Μ.Μ.Α.Δ., αυτοί φαντάζομαι πως θα ξέρουν πως να συμπεριφερθούν σε νεαρούς και εφήβους που χορεύουν στο δρόμο χωρίς άδεια... με ξύλο και συλλήψεις.

F.E.
 “Παραμονή χριστουγέννων και η αστυνομία έδειξε το πρόσωπό της συλλαμβάνοντας 2 άτομα μετά από μια μικροσυμπλοκή(σπρωξίματα από την αστυνομία) που έγινε όταν επιτέθηκαν σε ένα ανήλικο παιδί, που όπως υποστηρίζουν έκανε άσεμνη χειρονομία σε κάποιους άλλους. Από parade μετατραπήκαμε σε πορεία διαμαρτυρίας στον αστυνομικό σταθμό Λυκαβυτού όπου παραμείναμε για περίπου μισή ώρα και συνεχίστηκε η διαδρομή.

Επαναλαμβάνουμε πως η αστυνομία ενείργησε ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΑΤΑ με 30 περίπου αστυνομικούς με ασπίδες και εξάτηση, να περικύκλώνουν το Parade καθόλη τη διάρκεια του. Όποιος έβλεπε το σκηνικό από μακριά θα νόμιζε πως έχουν περικυκλωθεί "εγκληματίες"! Μόνο που οι "εγκληματίες" χορεύαν ρε!

Η ιστορία του Parade (που ΠΟΤΕ δεν αστυνομέυτηκε από την ΜΜΑΔ) αποδυκνύει ότι ΠΟΤΕ δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα η έκτροπο που να δικαιολογεί την απειλητική παρουσία τους. Συμπέρασμα, η παρουσία της αστυνομίας δημιουργεί προβλήματα εκεί που δεν υπήρχαν”


Το θέμα που προκύπτει, μετά αυτήν την αλλαγή συμπεριφοράς προς την Λευκωσιάτικη εκδοχή του Street Party από την αστυνομία (και αφορά μάλλον όλα τα αντίστοιχα τέτοια πάρτυ), είναι το ότι όταν η δράση αυτή αποκτά ένα χαρακτήρα που ενοχλεί (τους εκάστοτε υπεύθυνους) πρέπει να περιμένουμε και αλλαγή στη στάση της αστυνομίας. Το ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν αυτοί που θέλουν να συνεχίζουν αυτήν την καρναβαλική, ελεύθερη, ανοιχτή και διασκεδαστική μουσική δράση είναι το αν θέλουν αυτή να έχει και κινηματικές προεκτάσεις.

Η σχέση που το Street Parade ανέπτυξε με τον χώρο της Νεκρής Ζώνης της Λευκωσίας και με το κίνημα OccupyTheBufferZone αναδεικνύει, από τη μια πλευρά, τη δύναμη που μπορεί μια τέτοια δράση να έχει, καταφέρνοντας να προσφέρει στους συμμετέχοντες την εμπειρία του πρόσκαιρου βιώματος της συμμετοχικής ελευθερίας στον αστικό δημόσιο χώρο, αλλά ταυτόχρονα και να περάσει σημαντικά μηνύματα παρεμβαίνοντας στο χώρο της πόλης, και από την άλλη, δείχνει ότι οι αρχές και η αστυνομία θα είναι εκεί κάθε φορά που η δράση αυτή θα καταφέρνει να κάνει ένα σημαντικό βήμα προς την Αλλαγή

Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011

Κινητοποίηση για την Αποστρατιωτικοποίηση της Λευκωσίας

Στις 19 Φεβρουαρίου τουρκοκύπριοι και ελληνοκύπριοι διαδηλώνουν παράλληλα για την αποστρατιωτικοποίηση της Λευκωσίας και το άνοιγμα του οδοφράγματος στην ανατολική πλευρά των τειχών της πόλης (οδόφραγμα Αμμοχώστου).


"I support the demilitarization of Nicosia and the reunification of Cyprus
the only European capital still divided.
I support the greek-cypriot and the turkish-cypriot activists
marching in parallel towards the barbed wires dividing Nicosia on
sat. 19 of February"




Αφίσα για την ποδηλατοπορεία που θα
προηγηθεί της συγκέντρωσης στο οδόφραγμα


ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΣΤΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΡΑ


"I feel really excited about Saturday's demonstration. If only one imagines that ten years ago people were only gathering at the roadblocks to throw rocks to each other, then you realize why this now is so important"

Adile: t/c woman activist

Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010

Όνειρα σε άλλη γλώσσα

Μιας και "είμαστε" με το προηγούμενο ντοκυμαντέρ στην Κύπρο και συγκεκριμένα στην παλιά Λευκωσία, αυτό είναι ένα άλλο ντοκυμαντέρ για το Σχολείο της Φανερωμένης.
Ένα φοβερό κτίριο στο κέντρο της πόλης, παλιά παρθεναγωγείο - το πρώτο σχολείο για κορίτσια της Λευκωσίας - και τώρα ένα σχολείο πολύχρωμο, πολυπολιτισμικό.

Μια όμορφη ταινία.. της Λουκίας Ρικάκη παίζεται αυτές τις μέρες, για όποιον ενδιαφέρεται, στην Αθήνα:
ΑΠΟ 14 ΩΣ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ Πειραιώς 206, Ταύρος, Αθήνα 210-3418550

Ακολουθούν το τρέυλερ και ένα βίντεο με περισσότερες σκηνές από την ταινία:


Dreams in another language film by Lucia Rikaki trailer from lucia rikaki on Vimeo.




Breath of air film start from lucia rikaki on Vimeo.



http://breathofairfilm.blogspot.com

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2009

Μια ματιά στη Λευκωσία: Κύπρο.

Μετά τα, 'του Δεκέμβρη' παρατηρείται κινητικότητα και στη διπλανή πρωτεύουσα…

Πέρα από τις διαδηλώσεις-εκδηλώσεις συμπαράστασης (1 και 2) στον ελληνικό δεκέμβρη, τα θέματα των τελευταίων μηνών που αξίζουν να αναφερθούν είναι:

- Αντίδραση στην ανέγερση νέου καθεδρικού ναού  9 εκατομυρίων ευρώ στην καρδιά της παλιάς πόλης της Λευκωσίας με προφανείς επιπτώσεις στον αστικό ιστό και τον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα της περιοχής. Επίσημη δήλωση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου σχετικά με τους λόγους ανέγερσης του νέου ναού: «Ντρέπομαι να δείχνω στους ξένους ως τον καθεδρικό μας τον μικρό ναό του Αγίου Ιωάννη» (καθεδρικός ναός από τα τέλη του 1600 μέχρι σήμερα). Αντιδράσεις:  facebook group πάνω από 6.000 μέλη.
- Αστυνομία συλλαμβάνει γκραφιτά για «παράνομη» καταστροφή ξένης περιουσίας και αφού του παίρνουν κατάθεση στην οποία υποστηρίζει το καλλιτεχνικό του έργο την επόμενη μέρα τον καλούν για δεύτερη ανάκριση στην οποία τον ρωτάνε τις σχέσεις του με τους κύπριους και έλληνες κουκουλοφόρους και τα γεγονότα του δεκέμβρη!!
- Δικοινωτική διαδήλωση - πορεία της νέας δικοινοτικής ομάδας-πρωτοβουλίας εκπαιδευτικών «Πλατφόρμα: Ενωμένη Κύπρος» που δεν θέλουν να λένε πια ψέματα για την ιστορία του νησιού στα παιδία!! Αλλά και νέες πρωτοβουλίες και συζητήσεις για το πρόβλημα μεταξύ ελληνοκύπριων και τουρκοκύπριων φοιτητών και πολιτών.
- "Επιχείρηση σκούπα" στην παλιά πόλη ενάντια σε μετανάστες μετά τα ρατσιστικά παράπονα πολιτών και καταστηματαρχών για την παρουσία τους.
- Διαδηλώσεις και κινητοποίηση για την αθώωση 10 αστυνομικών ενάντια στην κατηγορία ξυλοδαρμού δύο φοιτητών ενώ υπάρχει βίντεο στο οποίο φαίνεται καθαρά το περιστατικό, αλλά δεν έγινε δεκτό στο δικαστήριο λόγω μη απόδειξης της αυθεντικότητάς του!!
  ...και όλα αυτά ενώ οι άμεσες διαπραγματεύσεις για το κυπριακό συνεχίζονται (εδώ διάφορα πρόσφατα άρθρα), έρχονται εκλογές τον Απρίλη στη βόρεια πλευρά και νέες παρατάξεις εμφανίζονται, σύνεχίζονται και οι έρευνες για την εύρεση "αγνοούμενων" , αλλά και οι αποκαλύψεις για εκτελέσεις μετά την ομολογία του ηθοποιού Αττίλα Ολγκάτς.

Σάββατο 30 Αυγούστου 2008

Street Parade : South Nicosia


Το θέμα ξεκίνησε να συζητιέται πριν κανένα-δυο μήνες, όταν έπεσε η ιδέα να επεκταθούν και να εμπλέξουν κι άλλα μέρη της πόλης τα street party που οργανώνονται στην Πλατεία της Φανερωμένης στην «παλιά πόλη».
Έγιναν μερικές συναντήσεις και μέσα σε λίγο διάστημα είχαν φανεί ποιοι θα είναι αυτοί που θα αναλάμβαναν να φέρουν εις πέρας το εγχείρημα. Η ημερομηνία ορίστηκε για την παραμονή των Χριστουγέννων, η διαδρομή περιορίστηκε, για αυτήν την πρώτη φορά, μόνο στην εντός των τειχών πόλη, το άρμα ή το τρέιλερ κατασκευάστηκε από επαγγελματία σιδερά, οι djs βρέθηκαν και μπλέχτηκαν ενεργά στην οργάνωση και σιγά σιγά όλα ήταν έτοιμα για το...

πρώτο αυτοκινούμενο street party – parade της Λευκωσίας.

Η αισθητική του ήταν πολυσυλλεκτική και χαρούμενη, ο κόσμος που συνεργάστηκε ήταν από διαφορετικές τάσεις - αλλά κατά μεγάλο ποσοστό ενεργός στα πολιτικο-κοινωνικο-καλλιτεχνικά τεκταινόμενα της πόλης - η γεννήτρια, προς έκπληξή μου, ήταν η ίδια "honda" κλειστού τύπου που ηλεκτροδότησε και το αντίστοιχο Αθηναϊκό τις πρώτες 3-4 φορές και η διαδρομή περιλάμβανε τόσο οικιστικές περιοχές της παλιάς πόλης, όσο και περιοχές μεταναστών, αλλά και κεντρικά και "τουριστικά" σημεία.

Οι επιλογή των σημείων στα οποία στάθηκε το άρμα έγινε στη βάση των διαφορετικών χαρακτηριστικών τους, αλλά την ίδια στιγμή, περιλάμβανε και κάποιου είδους δηλώσεις. Πρώτη στάση ήταν στο "παλιό δημαρχείο" μια περιοχή η οποία είναι το κέντρο της νέου τύπου "ανάπτυξης που προωθείται στην παλιά πόλη", με τη δημιουργία νέων χώρων νυχτερινής κατανάλωσης που έρχονται σε αντίθεση με τα εγκατεστημένα νοήματα και δράσεις της περιοχής. Παράδειγμα είναι το νέο πολυμπάρ "Στοά" το οποίο πιέζει την λαϊκή αγορά του Σαββάτου -που γίνεται στο σημείο χρόνια τώρα- γιατί θέλει να χρησιμοποιεί το χώρο ως parking.

Φυσικά δεν έλειψαν και οι αυθόρμητες στιγμές χορού που χαρακτηρίζουν αυτές τις δράσεις, όπως τις ζήσαμε και στην Αθήνα, σε σημεία που για τον ένα ή τον άλλο λόγο προσφέρονται και "ταιριάζουν" με την νέα πρόσκαιρη κατάσταση που διαμορφώνεται.

Επόμενη στάση ένα σημείο παιχνιδιού...

Επόμενη στάση ένα σημείο συνδεδεμένο με τους μετανάστες της πόλης, μιας και εκεί είναι το σημείο στο οποίο κάθε μέρα στήνονται με τις ώρες άνθρωποι που περιμένουν να έρθει κάποιος που χρειάζεται χέρια για εργασία σε διάφορα ευκαιριακά πόστα, κυρίως στις κατασκευές, αλλά και στον αγροτικό τομέα. Εκεί προσφέρθηκε φαγητό στους παρευρισκόμενους...

Έτσι, έφτασε στην κεντρική πλατεία της πόλης, την πλατεία Ελευθερίας στην οποία εδώ και μήνες γίνονται έργα ανάπλασης -μια ανάπλαση που έχει προκαλέσει διάφορες κριτικές και αντιδράσεις...

Από τα ποιο σημαντικά σημεία που σταμάτησε η κινούμενη αυτή μουσική δράση, ήταν... η περίφημη πράσινη γραμμή. Στο crossing point Λήδρας-Lockmaci -το οποίο έχει ανοίξει εδώ και περίπου ένα χρόνο στην καρδιά της παλιάς πόλης- το άρμα πέρασε το ε/κ φυλάκιο και μπήκε στο ειδικά διαμορφωμένο σημείο της νεκρής ζώνης που εποπτεύεται από τα ηνωμένα έθνη, τα οποία και παρενέβησαν, μέσω των ε/κ αρχών, και τελικά μετά από κανένα 20λεπτο φύγαμε. Ήταν όμως αρκετός χρόνος για να γίνει μια σαφής δήλωση επαναχρησιμοποίησης του συγκεκριμένου "νεκρού" χώρου.

Τέλος, η πορεία του άρματος τελείωσε στην πλατεία της Φανερωμένης όπου μας περίμενε ένα νέο setting με το live του κυπριακού hip-hop συγκροτήματος "pots".

Όπως έχει γίνει και στην Αθήνα, όσο το party προχωρούσε μάζευε και περισσότερο κόσμο. Βέβαια, στην αρχή η προσέλευση δεν ήταν μεγάλη, όμως ήταν η πρώτη φορά και ο κόσμος ενθουσιάστηκε... ήταν δηλαδή μια καλή αρχή!


Πέμπτη 29 Μαΐου 2008

Street art across the "green line": The geographies of graffiti in the walled city of Nicosia, Cyprus.














Abstract

The walled city of Nicosia is, in other words, the “old town” of the Cypriot capital. Divided by the “green line”, but also, separated in both sides from the rest of the developed city by the Venetian walls, the old town acquires a specific character. Walking through the streets and alleys of the area, among the Venetian, Ottoman and Byzantine monuments, one cannot miss the graffiti on the walls. Old styles of graffiti mix with new and political messages on the walls mix with artistic interventions, all together, changing the landscape. In this paper, I will look at the geographies of the graffiti styles, in an attempt to provide an insight in the ways in which practitioners of graffiti interfere with the landscape of the “old town” and at the same time “draw” on issues that concern the social and political life of the city.



Συνέχεια...

Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2008

Walls, within the walls of Nicosia

"Τοίχοι, εντός των τειχών της Λευκωσίας"

Συνέχεια προηγούμενου post για την Λευκωσία…

Σε αυτό, βάζω κάποια από τα λίγα, πρέπει να παραδεχτώ, πράγματα που συναντά ο επισκέπτης στους τοίχους της πόλης, μαζί με κάποια σχόλια...
Δεν Ξεχνώ: Πολύ πετυχημένο stencil... σχόλιο της πιο διαδεδομένης φράσης για την ε/κ πλευρά του προβλήματος, που εδώ και χρόνια διατηρεί την έχθρα και τον διαχωρισμό.
Ερωτηματικό: no comments

Δείγμα γκραφίτι με στύλ Νέας Υόρκης με πρόσθεση στοιχείου τέχνης του δρόμου, το αυτοκόλλητο με τον αντρα που σβήνει το γκράφιτι.
Η πλατεία του Μανόλη: Σε μια γωνιά της παλιάς πόλης υπάρχει μια μικρή πλατεία που παλιά είχε ένα κυκλικό παγκάκι γύρω από ένα δέντρο το οποίο λέγαμε Μανόλη (από το γνωστό τραγούδι-παιχνίδι της παιδικής μας ηλικίας. Πια το κυκλικό παγκάκι δεν υπάρχει, γιατί απομακρύνθηκε στα τελευταία έργα ωραιοποίησης του χώρου, αφήνοντας μόνο πια τον Μανόλη. Αυτό είναι ότι έχει μείνει για να μου θυμίζει, στιγμές που σαν εφηβος έζησα σε αυτό το παγκάκι, δίπλα στον Μανόλη.






Ναι & Οχι: κατάλοιπα στους τοίχους από το δημοψήφισμα του 2004 (σχέδιο Αννάν).











No Borders & Drilling the Border: Στην Νότια (ε/κ πλευρά) και Βόρεια (τ/κ πλευρά) της πράσινης γραμμής αντίστοιχα... εκφραση μιας ανάγκης που εκφράζεται όλο και πιο έντονα, απομάκρυνσης του Ορίου από την πόλη!

photos by pause