Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ξύπνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ξύπνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 3 Ιανουαρίου 2011

Ψαξτε...μη σας πιάνουν κορόιδα...

σήμερα είναι άλλη μία τάιντινκ-απ μέρα. επέρασα τις τελευταίες ημέρες από τις παλιές μου φωτό, αναμνηστικά ταξιδιών, σι-ντι, γραψίματα, βιβλία, ρούχα, αποκόμματα εφημερίδων. έπειτα πέρασα ηλεκτρονικά στο mydocs, έφτιαξα καλύτερα το φόλντερ "miscellaneous bullshit", χώρισα τις μουσικές, τις ταινίες, τα βίντεο. έπειτα έκανα φορμάτ και εγκατέστησα στο msi μου όλα τα προγράμματα, βρίζοντας σε κάθε βήμα και στάδιο τον π... τον Μπιλ Γκέι, που τόσα χρόνια μας έχει φορτώσει με περισσότερα σκουπίδια από όσα χωράει η Λιοσίων. έπειτα στα μέιλ (3 τον αριθμό που έγιναν 2 στην πορεία) και στα 100 διαφορετικά πασγουορντ και useernames. κατέληξα στο μπλογκ της παρέας (σαν το κρασί ένα πράμμα, μόνο πιο καλό και με άρωμα ντε ζα βιι) όπου έκανα το απίστευτο τάιτινγκ-απ να διαγράψω την ετικέτα "ξυπνα" και να βάλω στα ποστ την ήδη υπάρχουσα ετικέτα "ξύπνα". Δεν ξέρω αν ήθελα να ξυπνήσω με ή χωρίς τόνο, αλλά το γεγονός ότι ήμουν χάλια στα νέα ελληνικά στο σχολείο, με έχει βάλει σε ένα απίστευτο ψυχαναγκασμό τα τελευταία χρόνια να είμαι όσο πιο Μπαμπινιώτης γίνεται. κράτησα το λεπόν το ξύπνα και έσβησα το ξυπνα. το περιεχόμενο του ξυπνήματος (που μας καλούν να κάνουμε ανεξαιρέτως όλα τα ποστ) παραμένει φυσικά αμείωτο...εξού και αυτό το ποστ...

είχα χρόνια να κάνω τέτοιο συμμάζεμα. κάποια πράγματα πάνε μήνες, άλλα χρόνια, άλλα δεν τα είχα συμμαζέψει ποτέ. το συμμάζεμα είναι εξαίσιος ψυχαναγκασμός. είναι αυτό που απεχθάνεσαι, γιατί σε γυρνά πίσω στα παιδικά σου χρόνια, τότε που η μάνα σου σου φώναζε τα μαζέψεις τα αυτοκινητάκια από το χωλ, γιατί θα σκοτωθεί ο πατέρας σου. εσύ από αντίδραση τα μάζευες. και τώρα από αντίδραση πάλι, αναβάλλεις όσο πιο πολύ γίνεται κάτι που θα σου κάνει τη ζωή πολύ πιο εύκολη. γιατί δεν ξέρουμε αν θα χρεωκοπήσουμε (ακόμη), ξέρουμε όμως ότι ζωή χωρίς οργάνωση είναι σαν τη Γερμανία χωρίς τον Μπε(ι)κενπάου(ντ)ερ.

επίσης σήμερα με θυμήθηκε και ο Αι Βασίλης του ταχυδρομείου. μου έφερε ένα δώρο να πληρώσω μία πιστωτική και μία ανταλλακτική οθόνη κινητού νόκια. την οθόνη του κινητού, την κατέστρεψα μία μέρα που πήγα να δω την Άριελ τη γοργόνα. κουνούσε γρήγορα την ουρά της και με μπέρδεψε πολύ και κάθησα πάνω στην οθόνη και κραααακ. δεν έβλεπα τίποτα. έπρεπε να πάρω τα σωσμένα τηλέφωνα από τη συσκευή, αλλά αυτό κοστίζει 12€. επίσης θα πλήρωνα και ένα 40άρι για νέο κινητό. μπήκα στο ιμπέι και μου έστειλαν μία οθόνη από την Αγγλία με 8€ τελική τιμή (δηλαδή μέσα και τα μεταφορικά). τώρα έχω το ίδιο κινητό (που πολύ το αγαπώ, γιατί χτυπά κάτω απ' το τραπέζι μου, κούκλα μου γλυκιά, τικι τικι τοοοο, χτυπά το κινητό)...και έχω και τα τηλέφωνα μου όλα χωρίς 12€...

μη σας πιάνουν κορόιδα...ζούμε στην πιο ακριβή χώρα του κόσμου. αυτό είναι καλό, μόνο όταν πουλάς. όταν αγοράζεις, να παίρνεις από το εξωτερικό. είδατε κανένα εφοπλιστή να αγοράζει καράβι από το Σκαραμαγκά; όλοι από τη Χιουνντάι τα παίρνουν...να ψάχνετε...να ερευνάτε τας ιντερνετάς...και να φτιάχνετε πατέντες...με πολύ αγάπη και καλή χρονιά...







υγ1: στα βουλγαρικά, το "έκανα μία πατέντα" έχει δικό του ρήμα και είναι το πομπουλγκαριάβανε...σημαίνει το κάνω αλά βουλγαρικά, το βουλγαροποιώ, παίρνω ένα φίατ και του βάζω ζάντες λάντα και τα λοιπά να ουμ

υγ2: τώρα πια που όλοι με ξέρετε...άλλαξα και όνομα...γεια σας...είμαι ο MrT (τώρα που βρήκα πως αλλάζει, θα το αλλάζω συχνά πυκνά να με κρατώ σε ενδιαφέρον)

υγ3: όχι, δεν έχω ξεκινήσει τα ναρκωτικά...απλά κάθε μεσημέρι τρώω και μία κουταλιά από τη σοκολατόπιτα του Ελέφαντα...ελέφαντα, δεν έπρεπε να συμβεί αυτό...

Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου 2010

Ε.Π.Σ τι κάνεις?

Βιώνω καθημερινά την δυσαρέσκεια καταναλωτών που δεν μπορούν
λόγω απεργίας των μέσων μεταφοράς να φτάσουν στον προορισμό τους..
Στα εμπορικά μαγαζιά δηλαδή.
Βλέπουμε λοιπόν μία αρχή σε αυτό που πρέπει να γίνει και αντί να
συνταχθούμε ώστε να πάρει όγκο,άρα και δύναμη,δυσανασχετούμε
και εναντιωνόμαστε.
Είναι μία τακτική μαζοχιστική πιστεύω που κάποια στιγμή ο καθένας που
την ακολουθεί θα το μετανιώσει.
ΠΡΕΠΕΙ λοιπόν όλοι ,μα όλοι,να αρχίσουμε να πιστεύουμε πως αν δεν
θυσιάσουμε κάποια δεδομένα πράγματα της καθημερινότητάς μας, δεν
πρόκειται να διασφαλίσουμε ένα υγιές μέλλον.
Όποιος νιώθει πως δεν μπορεί να συμμετέχει σε μία διαμαρτυρία
η οποία λαμβάνει μέρος στον δημόσιο χώρο,μπορεί απλά να
γίνει μέρος της με πιο απλούς τρόπους στην καθημερινότητά του.
Κάτι από τα προϊόντα που πιθανώς άσκοπα αγοράζει,κάτι από
τα πλαστά νέα που πιθανώς παρακολουθεί άμα αρχίσει να
περιορίζει θα έχει άμεσα μία ενεργό συμμετοχή ,έτσι απλά, από τον
χώρο που κατοικεί και μόνο..
Όλο ακούω και διαβάζω πως το παράδειγμα της Αργεντινής δεν
είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που έπεται για την χώρα μας.
Η κάλυψη που έγινε στην κρίση της Αργεντινής από τα μέσα
ενημέρωσης τότε είναι ένα επιφανές παράδειγμα για το πως
λειτουργούν σε οποιαδήποτε χώρα γιατί το φαινόμενο είναι
παγκόσμιο,αφού τα συμφέροντα των μέσων αυτών είναι
και θα συνεχίσουν να είναι πολυεθνικά.
Η ενημέρωση βρίσκεται σε κρίση πολύ καιρό πριν την οικονομική
κρίση και ο κόσμος έχει συνηθίσει πλέον,με αποτέλεσμα να
μην το καταλαβαίνει αφού φαινομενικά δεν αλλάζει η πολιτική τους.
Ας βγούμε στους δρόμους τουλάχιστον για να συζητήσουμε μεταξύ μας.
Να γνωριστούμε,να ενημερωθούμε ο ένας από τον άλλον,να γίνουμε
φίλοι επιτέλους.Πρέπει να καταλάβουμε πως είμαστε όμοιοι,
τουλάχιστον στην κοροϊδία που βιώνουμε καθημερινά.
Οι καιρικές συνθήκες στην χώρα μας πάντως φαίνεται πως
συντάσονται στην προσπάθεια αυτή...

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010