Εκλογές στη βόρεια Κύπρο

Χτες πραγματοποιήθηκαν εκλογές στη βόρεια Κύπρο για τη θέση του προέδρου.

Νικητής της αναμέτρησης από τον πρώτο γύρο -μιας και κατάφερε να συγκεντρώσει το 50% +1 / δηλαδή 50.38%- ήταν ο εθνικιστής Derviş Eroğlu, οι θέσεις του οποίου θυμίζουν αρκετά τον "θρυλικό" Ραούφ Ντεκτάς -δύο κυρίαρχα κράτη κ.τ.λ.


Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι όλοι οι "προοδευτικοί" τουρκόφωνοι κύπριοι φίλοι δεν μπορούσαν να κρύψουν την απογοήτευσή τους για το γεγονός.

Οι ατάκες όπως, "αυτό ήταν το τέλος της ελπίδας για ειρήνη στην Κύπρο", "Shame on cyp" ή "Ψήφισα γιατί δεν ήθελα με τίποτα να γυρίσουμε πίσω" εκφράζουν με έντονο τρόπο την απογοήτευση που σκόρπισε το εκλογικό αποτέλεσμα σε σύγχρονους νέους της βορείου κύπρου.

κλικ για να διαβάσετε το υπόλοιπο

- photos by pause -

ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΑΚΗ...που πολύ χάρηκε τους Quilombo…

Ο Κάι Στριτμάτερ, ανταποκριτής της γερμανικής εφημερίδας Suddeutche Zeitung περιγράφει ότι: «η Ελλάδα είναι η χώρα του deja-vu», δείχνοντας με αυτό τον τρόπο το φαύλο και αδιέξοδο κύκλο της χώρας μας. Στη ρήση του JFK: «Ask not what the country can do for you, but what you can do for your country» (που όπως ανέφερε και η παλαίμαχη Νίτσα Μαρούδα είναι σαν το άλυτο πρόβλημα: «η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;»), ο Έλληνας δεν έχει τι να απαντήσει…Γιατί ο Έλληνας είναι απλά συνένοχος μέσα σε αυτή την κατάσταση. Το μεγαλύτερο τμήμα των πολιτών παίζει το παιχνίδι, από το οποίο επωφελείται.
Συνέχεια...

Η λαίδη Νταϊάνα βελάζει σε αυτό...

1) Οικονομία

κύριε Πρωθυπουργέ, παρά το γεγονός ότι ο πληθωρισμός καταγράφει κατά το 2009 ιστορικά χαμηλά με 1% αύξηση σε ετήσια βάση, οι τιμές στο X-Box και τις κασέτες του ανέβηκαν πάνω από 15% από την αρχή του έτους. Τι έχετε σκοπό να κάνετε για αυτό;

Έχετε 30 δεύτερα να μας μιλήσετε για σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

2) Εξωτερική πολιτική

κύριε Πρόεδρε, because your greek is poor, I will raise the question in English: “Do you think that your psychological necessity to prove that you are asking the prime-ministry not just because you are the son and grandson of a prime minister - but also an able politician - will suffice in order to control your wife in doing whatever the fuck she wants with you and our country?”

Έχετε 30 δεύτερα να μας μιλήσετε για την καμένη γη που θα κληρονομήσετε.

3) Περιβάλλον

κύρια Γραμματέας, με δεδομένη την άρνησή σας να απαιτήσετε την ψήφο του βιομηχάνου, θα πάρετε τουλάχιστον κάποια από τα εκατομμύρια που περίσσεψαν από την αγοραπωλησία μεταξύ Γερμανού-Cosmote ή απλά θα σας τα δώσει ο Γερμανός με αντάλλαγμα χρησιμοποιημένες μπαταρίες καδμίου;

Έχετε 30 δεύτερα να παινέψετε τον δικομματισμό.

4) Παιδεία

κύριε Κατιτίς, αν η βία δεν είναι λύση για την κατάσταση στην παιδεία μας, τότε η Λία είναι Βίσση;

Έχετε 30 δεύτερα να μας δείξετε πως φτιάχνεται μία μολότοφ.

5) Κοινωνικά θέματα

κύριε Λαέ, siamo due italiani, molto gay, che viviamo en Grecia sensa documenti e pasaporti – cioe siamo illegali. Abbiamo fatto un culo cosi a vostro figlio, che non ha le pale di dire a te, che e inamorato con due stranieri gay. Questa non e una domanda, ma non me frega un…

Έχετε 30 δεύτερα να βγείτε από την ντουλάπα και την πολυκατοικία.

6) Αθλητισμός και νέα γενιά

Κύριε εκπρόσωπε, δεν έχουμε άλλο χρόνο να σας κάνουμε ερώτηση, οπότε σας ευχόμαστε καλή αγροτική χρονιά.

Έχετε 30 δεύτερα και άλλα 30 τρίτα.

...αφιερωμένο σε μία υπέροχη συνάντηση...

...Η άποψη αυτή μας οδηγεί στη θεωρία του ολισμού (Holism), δανεισμένη εν μέρει από θεωρίες της φυσικής (θεωρία της απροσδιοριστίας του Planck, θεωρία της σχετικότητας, θεωρίας των κβάντα, θεωρία του χάους). Η θεωρία του ολισμού δέχεται ότι όλα τα μέρη συνεργάζονται και δημιουργούν άπειρες σχέσεις και συνδυασμούς. Έννοιες αναφέρονται σε άλλες έννοιες, δημιουργούνται επικαλύψεις και αλληλοκαλύψεις κάτι που οδηγεί στο να υπάρχει ουσιαστικά ένα δίκτυο εννοιών. Παράλληλα, μέσα σε μία κοινωνία με πλήθος σχέσεων και ατόμων να εμπλέκονται διαρκώς, οι συνδυασμοί αυτοί καθιστούν εντελώς απροσδιόριστο το αποτέλεσμα και αδύνατη την εκ των προτέρων διαπίστωση περί μίας τελικής κρίσης.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτή τη σχετικότητα, κάθε θεωρία είναι «στον αέρα». Είναι έτοιμη να δεχτεί την «επίθεση» και να καταρριφθεί. Και κάθε «συνετή» θεωρία, θα πρέπει να έχει υπόψη της αυτή την παραπάνω παράμετρο.

Παρά ταύτα, η θεωρία του ολισμού δεν αποδέχεται ότι, επειδή κάτι είναι σχετικό, δεν είναι και αληθές. Αντίθετα θεωρεί ότι ο,τιδήποτε (θεωρία ή πράξη) αποτελεί μέρος του όλου και επομένως μέρος και της αλήθειας. Η θεώρηση επομένως «στέκει» και μπορεί να «αποδειχτεί» μερικώς, όσο «δεν στέκει» και δεν μπορεί να «αποδειχτεί» μερικώς.

While 'Shit hits the fan' in US economy...

Yes!...? We can...?



Or.....hmmmM...cCain't We?

Κύπρος: Προεδρικές Εκλογές 2008

Πριν από λίγο ολοκληρώθηκε η καταμέτρηση των ψήφων του 2^ου γύρου των προεδρικών εκλογών στην Κύπρο.

Νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ο Δημήτρης Χριστόφιας με 53,36% έναντι 46,64% του ανθυποψηφίου του Ιωάννη Κασουλίδη.

Είπα να κάνω αυτό το post για να πω δυο λόγια για το τι σημαίνει αυτό, γιατί είναι αλήθεια ότι πολλοί ελλαδίτες (όπως μας αποκαλούν οι κύπριοι μη θέλοντας να δημιουργήσουν τον εθνικό διαχωρισμό Ελληνας – Κύπριος) δεν ξέρουμε πολλά για το τι συμβαίνει στην Κύπρο.

Ο Δημήτρης Χριστόφιας είναι πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής των αντιπροσώπων και Γ.Γ. του ΑΚΕΛ. (Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού).

Το ΑΚΕΛ εκπροσωπεί την αριστερά στην Κύπρο και είναι η πρώτη φορά που βγαίνει πρόεδρος της Κύπρου κάποιος από αυτόν τον χώρο, αν και το ΑΚΕΛ συμμετείχε και παλαιότερα στην κυβέρνηση, μέσω των συνεργασιών που γίνονται για την στήριξη κάποιου υποψήφιου προέδρου (π.χ. ο Τ. Παπαδόπουλος [πρώην πρόεδρος] είχε βγει με την στήριξη του ΑΚΕΛ και κάποια υπουργεία τα είχε το ΑΚΕΛ).

Ιστορικά, τόσο στο Κυπριακό Πρόβλημα, όσο και στην αντιπαλότητα μεταξύ των δύο κοινοτήτων (ε/κυπριακή, τ/κυπριακή) έπαιξε σημαντικότατο ρόλο η ταυτόχρονη άνοδος του Ελληνικού και Τουρκικού εθνικισμού.

Η μόνη πολιτική δύναμη, μετά την ανεξαρτησία από την αποικιοκρατική κυριαρχία της Μ. Βρετανίας, η οποία ήταν αντίθετη στον εθνικισμό ήταν το ΑΚΕΛ στο οποίο συμμετείχαν και πολλοί τ/κύπριοι. Το ΑΚΕΛ ήταν παραδοσιακά αντίθετο στην κυριαρχία του εθνικισμού και προέβαλλε αντίθετα, μια κυπριακή ταυτότητα, δεμένη με τον γεωγραφικό χώρο και στηριζόμενη περισσότερο στα ήθη και τα έθιμα των κυπρίων.

Ως αριστερής νοοτροπίας ήταν και αντίθετο προς την θρησκεία, παράγοντας που έπαιξε, αλλά και παίζει ακόμα ρόλο στον διαχωρισμό, μιας και, ιδιαίτερα στους ε/κ, η εκκλησία ήταν παραδοσιακά η δύναμη που εξέφραζε τον ελληνικό εθνικισμό. Η θέση αυτή του ΑΚΕΛ δημιούργησε ένα παράδοξο… τον Κυπριακό Αριστερό Πατριωτισμό, δηλαδή: Ούτε Έλληνες ούτε Τούρκοι! Απλά Κύπριοι… Η μόνη οπτική που είχε κάποιο μέλλον… Όμως, στην μάχη μεταξύ κομμουνιστών και εθνικιστών που ακολούθησε την ανεξαρτησία, το ΑΚΕΛ έχασε πολλή από την δύναμή του και αναγκάστηκε να χαμηλώσει τους τόνους της διεκδίκησης των θέσεών του, για να μείνει ζωντανό στην πολιτική σκηνή της Ν. Κύπρου…

Βέβαια, πολλά έχουν αλλάξει από τότε και το ΑΚΕΛ δεν είναι πια κομμουνιστικό κόμμα όπως στο παρελθόν. Εκπροσωπεί μια ευρωπαϊκή σύγχρονη αριστερά. Στην μετά 74 εποχή το ΑΚΕΛ ήταν ο θιασώτης της επαναπροσέγγισης με την τ/κ κοινότητα την οποία βλέπει «ότι αποτελεί μια από τις δυο βασικές κοινότητες που θα συνομολογήσουν την ομοσπονδία σε μια λύση του κυπριακού προβλήματος» .

Τι σημαίνει τώρα το ότι ένα τέτοιο κόμμα βρίσκεται επίσημα στην εξουσία;

Στον πρώτο γύρο των εκλογών 2008 ήταν 3 υποψήφιοι ο Τ. Παπαδόπουλος (ΔΗΚΟ: Δημοκρατικό Κόμμα: Κέντρο), ο Ιωάννης Κασουλίδης (ΔΗΣΥ: Δημοκρατικός Συναγερμός: Δεξιά) και ο Χριστόφιας (ΑΚΕΛ).

Όπως και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έτσι και στην Κύπρο, η απόσταση μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς δεν είναι τεράστια. Στην Κύπρο όμως σε αυτές τις εκλογές ο κόσμος δεν ψήφισε Αριστερά ή Δεξιά… Ψήφισε ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην λύση επιτέλους του προβλήματος.

Ο Χριστόφιας και ο Κασουλίδης λένε ΝΑΙ στην Λύση και την επανένωση του Νησιού. Ο Παπαδόπουλος εκφράζει την θέση του διαχωρισμού του νησιού… και πήρε πόδι από τον πρώτο γύρο ενώ ήταν το φαβορί…

Ο Παπαδόπουλος είχε ουσιαστικά θάψει το σχέδιο Αννάν, με το οποίο η Κύπρος έφτασε πιο κοντά από ποτέ στην λύση. Με τον λόγο του το προηγούμενο βράδυ από το δημοψήφισμα, στον οποίο χαρακτηριστικά κλαίγοντας είπε «παρέλαβα κράτος και δεν θα παραδώσω κοινότητα», ώθησε τους ε/κ στο συντριπτικό ΟΧΙ (+70%) και γύρισε το νησί πίσω στον εθνικιστικό παροξυσμό ο οποίος μόνο προβλήματα φέρνει.

Τι σημαίνει το ότι οι ε/κύπριοι ψήφισαν Αριστερό Πρόεδρο;

Ότι θέλουν, καίγονται πια για λύση… και εμπιστεύονται το κόμμα το οποίο διατηρεί τις καλύτερες σχέσεις με την τ/κ κοινότητα…

Στα επόμενα 5 χρόνια (διάρκεια της θητείας του Προέδρου της Δημοκρατίας) είναι πια πολύ πιθανό να δούμε κάποιου είδους λύση… την οποία τουλάχιστον θα διαπραγματευτεί ένας πρόεδρος ο οποίος επηρεάζεται λιγότερο από την σαπίλα του εθνικισμού… του χειρότερου παιδιού του 20^ου αιώνα…

Αποκλειστικό !

Η παλαίμαχη Νίτσα Μαρούδα φαίνεται πως παίζει
ένα άσχημο παιχνίδι το οποίο προφανώς θα ρίξει
άπλετο φως στην υπόθεση του σκανδάλου 'Ελέφαντας'
που μάλλον αποτελεί μία τοποθετημένη σκιά σε κάποια
σοβαρότερη υπόθεση με σκοπό να αποπροσανατολίσει
τους δαιμόνιους συντάκτες του arxedia-media.
Κατόπιν έντονης και θα έλεγα και δύσκολης
παρακολούθησης που διενήργησα και έπειτα
από συμβάντα που λίγο έλειψε να αποβούν μοιραία
και να αποκαλυφθεί η ταυτότητά μου ,κατάφερα
να αποθανατίσω την συνεύρεσή της με τον
υποτιθέμενο νομικό σύμβουλο του arxedia media
προκειμένου να συλλέξει νομικές συμβουλές
σχετικά με το πως θα πρέπει να ενεργεί με νομική
κάλυψη ύστερα από την φανερή πιά ανάμειξή της
στο σκάνδαλο ελέφαντας.







Στην συγκεκριμένη φωτογραφία η παλαίμαχη και
ο ελαιοδικηγόρος βρίσκονται μπροστά από το άγαλμα
του βασιλιά Κώστα όπου ο σύμβουλος αφού της δώρισε
βιολογικές ελιές, της υποδεικνύει και το σημείο που θα
απομονωθούν ώστε να ανταλλάξουν τις πολύτιμες πληροφορίες.
Αξίζει να σημειωθεί πως η Μαρούδα του παρέθεσε <<βρώμικο>>
γεύμα λίγο πριν προβούν στην συνδιάσκεψη.

Η τριαντάχρονη όπως προκύπτει από τα γεγονότα
προσπάθησε μετά τις συμβουλές που συνέλλεξε,να
αποπροσανατολίσει τους πάντες με ανάρτηση άρθρου
όπου ενθάρρυνε διαμάχη μεταξύ ψαρά και ελέφαντα
αλλά και φανερή υποβάθμιση των συντακτών
του a/m μιλώντας για κακέκτυπα και άλλα τέτοια.
Επίσης αδιάσειστη απόδειξη γιά τα γεγονότα
είναι η προσεχώς version του άρθρου της στις 00:33
από ίντερνετ καφέ (που είναι και διπλό παιχνίδι εναντίον
του δικηγόρου) ώστε μετά,στις 00:53, 20 λεπτά
αργότερα ,να συνεχίσει το άρθρο από το
σπίτι της .
Αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν ενώ πολλοί ,
με φανερή παιδικότητα ,πιστεύουν πως οι
τελευταίες εξελίξεις είναι ύπο έλεγχο και πως
υπάρχει διαφάνεια και αξιοπιστία.
Ιδιαίτερη προσοχή επιστώ στην ανάμειξη psarra
αλλά και στην περίεργα εσπευσμένη άφιξη του
pause από την Κύπρο, μετά την οποία υπήρξε
και άρθρο από τον ίδιο όπου φανέρωνε την ύπαρξη
ψυχικής εντάσεως του ,αλλά και την φανερή του
υποταγή στον ύποπτα εξαφανισμένο chaka.





.

Εκλογες Τελος

Άλλη μια θεσμοθετημένη performance συλλογικής βίωσης του παραλόγου έλαβε τέλος την Κυριακή το βράδυ (όταν μπήκαν οι διαφημίσεις) και ιδού τελικά τι απέμεινε από το εκωφαντικό σιχτίριασμα των πολιτών για τα καμμένα, το ΦΠΑ, τις ζαρντινιέρες κτλ: Η ΝΔ παίρνει το «ναι στην δεξιά αλαζονεία». Ο ‘‘καταλληλότερος’’ πανηγυρίζει και τοποθετείται με τη γνωστή του αναλυτική οξυδέρκεια στα προβλήματα της Ελλάδας της εποχής της παγκοσμιοποίησης με φράσεις τύπου ‘‘το μέλλον μας αφορά όλους’’. Το ΠΑΣΟΚ μπαίνει σε μια (ελπιδοφόρα;) αναγκαστική διαδικασία ανασύστασης την ιδια ώρα που ο Παπανδρέου (για να τον πούμε και μια φορά με το επιθετο) σε μια κίνηση αντίστοιχη με τα νέα ήθη που (δεν) έφερε στην πολιτική ζωή ξαναπιάνει τη σκούπα που ‘χε αφήσει στο συνέδριο και καθαρίζει –χωρίς τον Παπακωνσταντίνου αυτή τη φορά- τις στάχτες του ΠΑΣΟΚ. Ο μεγάλος κερδισμένος των εκλογών, Ιωσήφ Στάλιν, σχεδιάζει δια του μοναδικού εκπροσώπου που του έχει απομείνει στον παγκόσμιο κοινοβουλευτισμό τη νέα δικτατορία του προλεταριάτου και το ΚΚΕ καρπώνεται (ακόμα) τους ψήφους των απελπισμένων μονολιθικών-παλαιολιθικών πολιτών. Η ανανεωτική αριστερά –αυτή δηλαδή που έχει δεχθεί την αποσταλινοποίηση- να κεφαλαιοποιείται το Τσιπρικό ρεύμα και να ετοιμάζεται για μια πιο δυναμική μάχη, μεταξύ τους αυτή τη φορά, μιας και οι μεγάλες ανανεωτικές συνιστώσες του Πάντζα θα συναντήσουν αυτές του Γρηγόρη «ψυχάρα» Ψαριαννού. Τέλος, επιτέλους οι γιαγιάδες που βρίζουν τους Αλβανούς στα λεωφορεία απέκτησαν το δικό τους κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο, τον γνωστό μποξέρ Γιώργο Καρατζαφέρη πλαισιωμένο από τα πιθηκάκια που χτυπιούνται Πλεύρη και Άδωνη Γεωργιάδη και το ΛΑ.ΟΣ αποκτά ενδυναμωμένο ελεύθερο παρέμβασης σε βουλή και σε κανάλια.. Για εμάς; Δεν ξέρω ποιος κέρδισε, αλλά ο μεγάλος χαμένος αυτών των εκλογών είναι η πραγματικότητα. Το μεγάλο κρίμα πάντως είναι ότι δεν έτυχε να πάρουμε την ίδια ώρα το κύπελλο στο basket και να χαρίσουμε στη χώρα μια σουρεαλιστική, ωμή, αληθινή βραδιά αναρχίας και συνειδητότητας..

the arxediaMEDIA team

Λάκης Τζορντανέλλι - Αγοράζω Παλιά

(via Vague_Tourist)

Εκλογές στη βόρεια Κύπρο

Χτες πραγματοποιήθηκαν εκλογές στη βόρεια Κύπρο για τη θέση του προέδρου.

Νικητής της αναμέτρησης από τον πρώτο γύρο -μιας και κατάφερε να συγκεντρώσει το 50% +1 / δηλαδή 50.38%- ήταν ο εθνικιστής Derviş Eroğlu, οι θέσεις του οποίου θυμίζουν αρκετά τον "θρυλικό" Ραούφ Ντεκτάς -δύο κυρίαρχα κράτη κ.τ.λ.


Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι όλοι οι "προοδευτικοί" τουρκόφωνοι κύπριοι φίλοι δεν μπορούσαν να κρύψουν την απογοήτευσή τους για το γεγονός.
Οι ατάκες όπως, "αυτό ήταν το τέλος της ελπίδας για ειρήνη στην Κύπρο", "Shame on cyp" ή "Ψήφισα γιατί δεν ήθελα με τίποτα να γυρίσουμε πίσω" εκφράζουν με έντονο τρόπο την απογοήτευση που σκόρπισε το εκλογικό αποτέλεσμα σε σύγχρονους νέους της βορείου κύπρου.

Πιο συγκεκριμένα, ο Ταλάτ κέρδισε την επαρχία της Lefkoşa (βόρεια Λευκωσία) όπου και συγκεντρώνονται οι περισσότεροι από αυτούς που ανήκουν στην μεσαία και ανώτερη οικονομική τάξη των τουρκόφωνων Κυπρίων, οι οποίοι μάλιστα εναντιώνονται στην αυξανόμενη παρουσία των χαμηλότερου μορφωτικού και οικονομικού επιπέδου τούρκων στο νησί, και ήταν αυτοί οι οποίοι κυρίως τον ψήφισαν. Δυστυχώς όμως δεν κατάφερε να πάρει τις υπόλοιπες επαρχίες στις οποίες ο Eroğlu είχε από νωρίς το προβάδισμα -στη Mağusa (Αμμόχωστος) ήταν σίγουρο μιας και κατάγεται από κει και το ίδιο και στη Güzelyurt (Μόρφου) μιας και στο Σχέδιο Αννάν αναφερόταν πως η περιοχή θα επιστραφεί στους ελληνόφωνους Κύπριους και οι άνθρωποι φοβόντουσαν ότι αν ψηφίσουν τον Ταλάτ θα χάσουν τα σπίτια τους.

Όπως ακούγεται έντονα -αλλά φάνηκε κιόλας από την σύνθεση των συμμετεχόντων στην προεκλογική συγκέντρωση του Eroğlu- το αποτέλεσμα κρίθηκε αρκετά από την ψήφο των πολιτογραφημένων στη βόρεια Κύπρο τούρκων (aka έποικοι).


Το σύνολο του εκλογικού σώματος ήταν περίπου 160.000 άτομα, ψηφίσαν οι 120.000 (75%) και οι ψήφοι που δώσανε τη νίκη, από τον πρώτο γύρο (το 0.38%), υπολογίζονται λίγο κάτω από τις χίλιες!

Σε αριθμούς αυτά είναι: Derviş Eroğlu : 61,491 ψήφοι έναντι, Mehmet Ali Talat : 52,302.
- σύμφωνα με την wikipedia - στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές το 2005, ο Ταλάτ νίκησε με 55,943 έναντι 22,869 ψήφους για τον Έρογλου.

Σημαντικό είναι ακόμα και το ποσοστό της αποχής, 25%, στο οποίο υπάρχουν μέσα και αυτοί -οι πιο ριζοσπάστες αριστεροί και Κύπριοι πατριώτες που "μισούν" τον Ταλάτ του οποίου οι θέσεις, κατά τη γνώμη τους, δεν διαφοροποιούνται και πολύ από αυτές της Τουρκίας, την οποία θεωρούν δύναμη κατοχής στον τόπο τους που προωθεί την πολιτισμική τους εξαφάνιση από τον αυξανόμενο αριθμό τούρκων στο νησί.

Ακόμα, η "στροφή" του Ταλάτ προεκλογικά προς την υποστήριξη των δικαιωμάτων των τούρκων στην καταγωγή πολιτών της βορείου κύπρου, για ψηφοθυρικούς λόγους, σίγουρα του "έκοψε" κάποιους ψήφους από αυτό το πιο ριζοσπαστικό κομμάτι της κοινωνίας που μπορεί να τον ψήφιζε απλά για να μην βγει το χειρότερο -συνηθισμένη παγίδα του παιχνιδιού που λέγεται "εκλογές" παντού στον κόσμο- παρά το γεγονός ότι κεντρική τους θέση είναι ότι δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά μεταξύ των εκάστοτε υποψηφίων μιας και οι αποφάσεις παίρνονται στην Άγκυρα.

Σε σχέση με όλ' αυτά ο ελληνικός, ελληνοκυπριακός και διεθνής τύπος έχει αρχίσει να τρομοκρατεί με άρθρα τα οποία μιλάνε για μεγάλη αλλαγή στο σκηνικό των απευθείας διαπραγματεύσεων το οποίο είχαν στήσει ο Χριστόφιας και ο Ταλάτ εδώ και 18 μήνες. Οι δηλώσεις του Ερντογάν από τη μία: "έχουμε συζητήσει με τον Έρογλου και οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ", και του ίδιου του Έρογλου από την άλλη: "ναι θα συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις στη βάση του ΟΗΕ αλλά με τη δική μου ομάδα και υπολογίζοντας τις πραγματικότητες της Κύπρου", δε φαίνεται πως καθησυχάζουν την διεθνή κοινότητα η οποία έχει δείξει την "θέλησή" της να τελειώνουμε με αυτό το θέμα -η Ε.Ε. έβγαλε ανακοίνωση και το διπλωματικό-θεαματικό παιχνίδι έχει ξεκινήσει στα μήντια.

Βέβαια, είμαι σίγουρος πως οι δεξιές-εθνικιστικές πολιτικές δυνάμεις στην ελληνοκυπριακή πλευρά, που τόσους μήνες είχαν πρήξει τον Χριστόφια κάνοντας του τη ζωή δύσκολη -μέχρι και στο νοσοκομείο πήγε κάποια στιγμή με ενοχλήσεις στην καρδιά, ο κακαμοίρης :0 - τώρα τρίβουν τα χέρια τους και χαμογελούν.


Η κατάσταση στην Κύπρο (βόρεια και νότια), όπως την έχω δει τους τελευταίους μήνες που βρίσκομαι εδώ, καθόλου δεν προμηνύει πως θα έχουμε κάποια λύση στη βάση ενός κοινού κράτους με κοινή ιθαγένεια κ.τ.λ.-μια "επανένωση του νησιού". Παρ' όλες τις προσπάθειες κάποιων σημαντικών κομματιών της ε/κ και τη τ/κ κοινωνίας, με εκδηλώσεις και διαδηλώσεις, που τροφοδοτούνται έντονα και από τη φαντασία της στιγμής ανατροπής της, από το 1974, πραγματικότητας που θα έρθει σαν εξιλέωση στον "κουρασμένο πια αυτόν τόπο" και θα τροφοδοτήσει τις πολυπόθητες κοινωνικές αλλαγές, η πλειοψηφία μάλλον μοιάζει να γέρνει προς μια διατήρηση της "ασφάλειας" και του μη-ρίσκου, της πλευράς του φόβου της αλλαγής (φόβος που εκφράζεται και από την κυπριακή ελληνική φράση: "Κρύψε να περάσουμε").

Όλο και περισσότερο -ιδιαίτερα μάλιστα και τώρα μετά το εκλογικό αποτέλεσμα αυτό- μου φαίνεται πως το πιο πιθανό να γίνει είναι ένας διακανονισμός ο οποίος να "λύνει" το πρόβλημα, χωρίς όμως να "θέτει σε κίνδυνο" αυτούς που φοβούνται τον "άλλο" και λένε τις ίδιες εθνικιστικές πα....ρες που τόσα χρόνια ταλαιπωρούν με τον χειρότερο τρόπο τους "προοδευτικούς" κυπρίους (ελληνόφωνους και τουρκόφωνους).

Όπως και να έχει πάντως, το θέμα είναι πως πολλά έχουν αλλάξει μετά το 2003 και το "άνοιγμα" των συνόρων στην Κύπρο. Το νερό των επαφών -προσωπικών και συλλογικών- μεταξύ των κυπρίων στις δυο πλευρές, έχει μπει πια στο αυλάκι και πίσω δε γυρνά. Ακόμα και στην περίπτωση μιας λύσης που δε θα επανενώνει το νησί οι άνθρωποι βρίσκουν τρόπους, απλά δεν είναι εύκολο, θέλει θέληση και πείσμα.


Το θέμα όμως είναι ότι και στην μία περίπτωση -αυτή της επανένωσης- και στην άλλη -αυτή της συγκαλυμμένης διχοτόμησης- πάντα κάποιοι θα είναι δυσαρεστημένοι, και όπως δείχνουν τα πράγματα αυτοί που θα την "πάθουν" θα είναι αυτοί που θέλουν την επανένωση, την αποστρατικοποίηση, την ειρήνη, τη φιλία, την ελεύθερη μετακίνηση, τις ελεύθερες σχέσεις...

Μια ιδέα αν τα πράγματα όντως κατευθύνονται προς τα εκεί, η οποία έχει ανεπίσημα ξανά-ακουστεί, είναι αυτή της τριζωνικής Κύπρου -με μια τρίτη ζώνη στην Λευκωσία και τα περίχωρα (όπου συγκεντρώνονται και οι περισσότεροι από τους υπέρ της επανένωσης και πάνω και κάτω) η οποία θα είναι στο ενδιάμεσο.


Ένα τέτοιο αίτημα υποστηριζόμενο από ένα δυνατό κοινωνικό κίνημα θα ήταν μια σημαντική αλλαγή και θα αναδείκνυε τόσο την ιδιαιτερότητα της Λευκωσίας ως ενός ενδιάμεσου χώρου με έντονο πολυπολιτισμικό και κινηματικό χαρακτήρα, όσο και τη μερίδα αυτή των κυπρίων, αλλά και των πολλών "haffies" (αυτών που είναι μισοί κύπριοι μισοί οτιδήποτε άλλο, δυτικό ή μη) που ενώ υπάρχουν και φαίνεται να αυξάνονται εδώ στη Λευκωσία δεν ακούγονται και πολύ, ούτε εντός των δύο κοινωνιών ούτε εκτός στον υπόλοιπο κόσμο.


Λευκωσία/Lefkoşa
19/04/10

- photos by pause-