Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΑΣΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΑΣΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009

Hλίου Φαεινότερον

Και πες μου τώρα εσύ φίλε μου και φίλη μου
ότι αυτή η φωτιά στο Σούνιο πάνω ακριβώς
από αυτόν τον απότομα ξεπεταγμένο και
τυποποιημένο οικισμό ξέσπασε καταλάθος...
Σε ζουμ της φωτογραφίας θα δείτε πως ξεκίνησε
από κάτω και έφτασε ακριβώς μέχρι το σπίτι
στην κορυφή.
Εντάξει μωρέ όμως δεν κάηκαν πολλά,μία μικρή
πλαγιά ναούμ είναι, εντάξει μωρέ....
Ας χτίσουμε όμως τώρα, -παιδιά δουλειά!

Δείτε το βράδυ αν δεν κοιμάστε ακόμα, στη μία
και μισή στο Σινέ πλας(τζάμπα! Δηλαδή το πλερώνουμε
στην Δεη,Οτε που σκατά) το φιλμ του Μπουνιουέλ
"Ξεχασμένοι από την κοινωνία".
Είναι μία μίξη ρεαλισμού με σουρεαλισμό που σε
ταξιδεύει στην πόλη του Μεξικού το 1950
αναδεικνύοντας την εγκληματικότητα εφήβων
και παιδιών στις παραγκουπόλεις όπου ζούσαν.
Στην πρώτη προβολή το φιλμ προκάλεσε το μένος
της τότε κυβερνήσεως του Μεξικού.
Παλιά μου τέχνη κόσκινο και για τους δικούς μας
που δεν θα τη δούνε μάλλον καθώς θα πίνουνε
κανένα κοκτέϊλ στο σπίτι του Παυλόπουλου
γιορτάζοντας τα σημερινά οικοπεδάκια και
οριοθετώντας τις επόμενες πυρκαγιές.



Αλήθεια στην Άνω Γλυφάδα τι έγινε?
Έβλεπα καπνούς γυρνώντας.

Σάββατο 6 Ιουνίου 2009

βοηθάω το σαλλιγγάρι να περάσει το δρόμο

Για κάποιο λόγο τυχαίνει σε συγκεκριμένες φάσεις στη ζωή μου να αντιλαμβάνομαι (συνήθως τύφλα) επίσης συγκεκριμένα σαλλιγκάρια που έχουν σκαλώσει στη μέση του δρόμου φανερά προβληματισμένα ως προς τα εξής πολύ ανθρώπινα θέματα.
Πού πηγαίνω?
και με την ευκαιρία , τι είμαι?
λοιπόν,αλήθεια, άραγε ,τι υποτίθεται οτι πρέπει να κάνω?

Εχω πάρα πολλές φορές σταματήσει να ρωτήσω ένα σαλλιγγάρι "συγνώμη μήπως είστε ο κύριος Κάντ" αλλα ποτέ δεν πήρα μια ξεκάθαρη απάντηση, πάντα τα ίδια μισόλογα και σάλια ίσως και μια κακή εμπειρία απο βασανιστήρια με αλάτι με πρόσχημα το επιστημονικό ενδιαφέρον. Δε διαμαρτύρομαι. Φαντάζομαι οτι πάντα έπαιρνα την απάντηση που έπρεπε.

Κάθε φορά επαναλαμβάνεται το ίδιο πράγμα. Επεμβαίνω σε αυτή την τυχαιότητα και περνάω το σαλλιγγάρι στην άλλη μεριά του δρόμου. Το σαλλιγγάρι είναι προφανές (άσχετα με την κατεύθυνσή του) οτι ζεί μια τρομακτική και αξέχαστη εμπειρία. Τηλεμεταφέρεται Πετάει Έχει Οργασμο Διασχίζει αποστάσεις μέσα στα μάτια μου. Ούτως ή άλλως και παρά τα φαινόμενα υπάρχει μια καταπληκτική ταχύτητα στο θέμα σαλλιγγάρι ακριβώς όπως με το χρόνο , ναι , όπως το λέει ο πλάτωνας. ο χρόνος είναι κινούμενη εικόνα της ακινησίας. Αυτό ακριβώς . Νομίζω οτι είναι βέβαιο οτι ο πλάτωνας όταν έγραφε τον Τιμαιο είχε φάει σκάλωμα με κάποιο σαλλιγγάρι.

Παρεπιπτόντως έχω τραβήξει ένα ταινιάκι μονοπλάνο στο ηράκλειο της κρήτης πρίν απο χρόνια , λέγεται "Το απίστευτο ταξίδι του Καθηγητή Σαλιγγάρι" και δείχνει τον Καθηγητή Σαλλιγγάρι (που τον υποδύεται ένα σαλλιγγάρι) να διασχίζει ένα κάγκελο μήκους 2 μέτρων. Η ταινία διαρκεί 26 λεπτά.

Επίσης αυτό μου θυμίζει εκείνο το βράδυ στο σπίτι της ariel-i-gorgona που ένας κοχλιός το είχε σκάσει απο το ταψί με τους άλλους χριστιανούς κοχλιούς που σιγοψήνονταν στο τηγάνι και είχε ανέβει πάνω στο μπουκάλι με τη ρακί. Ο psarras είχε πρωτοστατήσει ωστε να του χαρίσουμε τη ζωή τιμώντας το θάρρος του.Διαφωνήσαμε λίγο ως προς το αν ο συγκεκριμένος κοχλιός ήταν θαρραλέος ή απλά αλκοολικός αλλα τελικά συμφωνήσαμε να του χαρίσουμε τη ζωή και τώρα κανείς δεν ξέρει πια που βρίσκεται. Τους υπόλοιπους κοχλιούς τους ξεσκίσαμε. Ακόμα ρουφάμε.

Κάθε φορά που περνάω το σαλλιγγάρι στην άλλη μεριά του δρόμου (έχει τύχει να με πάρει και τηλέφωνο φίλος και να με ρωτήσει "τι έγινε ρε φίλε τι κάνεις" και να του πώ "βοηθάω το σαλλιγγάρι να περάσει το δρόμο") λοιπόν κάθε φορά που βοηθάω το σαλλιγγάρι να περάσει στην άλλη μεριά του δρόμου επιστρέφω σπίτι μου και με βασανίζει το ίδιο επίμονο φιλοσοφικό ερώτημα.
οκ θα με πιάσει ποιητικό αμόκ και είναι θα λίγο μεγάλο πάρτε ανάσα

Μήπως τελικά δεν είμαι σε θέση να ξέρω εγώ τι είναι καλύτερο για ένα σαλλίγγάρι?

μμμ δεν ήταν και τόσο μεγάλο τελικά το ερώτημα, δε με έπιασε παραλήρημα , θέλω να πώ αμα ήθελε να πάει στην ΑΛΛΗ πλευρα του δρόμου απο την οποία το πήγα εγώ και του είχε πάρει 2 ώρες ήδη να διασχίσει το δρόμο ή αν απλά άραζε και είχε κάποια οραματική εμπειρία με τον άγιο Τάδε και εγώ του τη χάλασα λίγο πριν την αποκάλυψη του νοήματος της ζωής ή αν πιό απλά επρόκειτο για ένα σαλλιγγάρι στη μέση του δρόμου ευτυχισμένου μεσα σε ένα σύννεφο έλλειψης σκοπιμότητας και νοήματος τότε μήπως οκ μαλακία που το πέρασα στην άλλη πλευρά του δρόμου και εν πάσει περιπτώσει μήπως κάποια αλλαζονεία? Δεν υποκρίνομαι άραγε και ξεγελάω τον εαυτό μου με μία σύμβαση της φυσικής πραγματικότητας μόνο και μόνο για να νοιώσω ασφαλής εγώ?

Γυρνάω σπίτι μου και φαντάζομαι το σαλλιγγάρι να μου κατεβάζει χριστοπαναγίες και σκέφτομαι πόσο περισσότερο εγκληματίας είμαι τελικά απο τον psarras.
νιάου

Δευτέρα 16 Μαρτίου 2009

"Φιλί , φιλί , φιλί στη Λυρική"















Φιλί ομοφυλόφιλων έξω από την Λυρική δεν είδα.
Μέσα ,στην Ρούσαλκα, είδα αναπαράσταση φιλιού
μεταξύ του ψυχασθενή πρίγκηπα και ενός μαλλιά
υπηρέτη και ψιλοαληθινό φιλί μεταξύ της αρχόντισας
και του ψυχασθένη...
Οι μουσικοί της ΕΛΣ για άλλη μία φορά έδειξαν
το επίπεδό τους και έτσι λίγο πριν αρχίσει η παράσταση
όταν κάποιος τους φώναξε φασίστες ένας απο αυτούς
έφυγε από το πιτ και αργότερα προφασίστηκε
μίνι έφραγμα ώστε να δικαιολογηθεί.Αυτό
καθυστέρησε την έναρξη της παράστασης
για περίπου 40 λεπτά,μέχρι δηλαδή να
σπεύσει αντικαταστάτης.Τι να πω.
Γενικά ηλίθια η κατάσταση που επικρατεί
σ'αυτόν τον τόπο όσον αφορά και τον πολιτισμό.
Δικαίως διαμαρτυρήθηκαν όσοι το έκαναν
πάντως και αδίκως μετά, η ψιλοσάπια διοίκηση της
ΕΛΣ, έτρεξε να κρυφτεί λέγοντας πως δεν απαίτησε
να κοπεί κάποια σκηνή, αφού εμμέσως το έκανε ,
με το να αφήνει τα κοπρόσκυλα της ορχήστρας
(όχι όλοι)να γαβγίζουν και να απειλούν..
Λιγάκι ακόμα και θα ξεχειλήσει κύριε Κυριακόπουλε,
έτσι δεν είναι?
Είναι φανερό πια πως δεν έχετε καμία σχέση με τον
χώ(ο)ρο και ο δικτατορικός τρόπος με τον οποίο
πήρατε τα ηνία της μοναδικής κρατικής όπερας
αποδυκνύει περίτρανα τις κρυφές σας βλέψεις
για το νέο κτήριο που θα προσφέρει το ίδρυμα
Νιάρχου στην ΕΛΣ και συνεπώς στους φιλόμουσους
πολίτες στο οποίο θέλετε να μπείτε σαν τροπαιοφόρος
παίρνοντας μαζί σας και τα γκόλντεν μπόϊς που
κουβαλάτε.
Ήδη με το προγραματισμένο κλείσιμο της μοναδικής
σκηνής οπερέτας εν Ελλάδι δείχνετε τον τρόπο
με τον οποίο αντιμετωπίζετε θέματα που αφορούν
τον πολιτισμό.
Απορώ αν κοιμάστε ήσυχος....
Για να μην μιλήσω για τα απόβλητα κάποιου
εργοστασίου σας που μολύνουν το περιβάλον
και για την περίεργη άγνοιά σας όσον αφορά
την βία που χρησιμοποιήθηκε σε κάποιον
που αντέδρασε και τόλμησε να φωνάξει...
Το κρίμα στο λαιμό σας...

Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2008

Resistência

Την πέφτουν οι νταήδες.

Δεν είναι όλοι οι μπάτσοι ίδιοι.
Αυτοί δεν είναι σα τους δικούς μας.

Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2008

Φωτιά στα Σαββατόβραδα



Να μην ξαναγυρίσουν.....

Φλεγόμενη η Αθήνα και δικαίως μετά την πρωτοφανή
εν ψυχρώ δολοφονία ενός 15χρονου από μπάτσο.
Ενός παιδιού δηλαδή.








Με σιγουριά πια όλοι έχουμε καταλάβει τι γίνεται.
Καθώς σε αυτό το βρωμοκράτος που κλέβει κοροϊδεύει
ΣΚΟΤΩΝΕΙ είναι πολύ δύσκολο να υπάρχουν άνθρωποι
που να θέλουν να γίνουν μπάτσοι,δηλαδή εχθροί του
λαού και όχι φίλοι και προστάτες όπως θάπρεπε ,
προσλαμβάνονται άγνωστης ψυχοσύνθεσης και
ιστορικού πουστόψυχοι τύποι οι οποίοι είναι σε
θέση να πυροβολούν τα παιδιά μας όταν θολώνει
το μυαλό τους το σάπιο...
Να κρεμαστεί αυτός ο τύπος....
ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΡΑ!
Αν δεν γίνει κάτι από αυτά η οργή του λαού
θα ξεσηκωθεί και τα χειρότερα έπονται..
Εξω η φασιστική δημοκρατία..
Να καούν όλα.
Ήμουν εχτές εκεί και αυτό που πραγματικά
με εξαγρίωσε, πέρα απο την δολοφονία που
δεν συγκρίνεται με τίποτα παρά μονάχα
με την απόφαση να μπει το τανκ στο
πολυτέχνειο,είναι ότι αντίκρυζα ηλίθιους
μπαροτσαρκάδες με κουτές κοπέλες δίπλα
τους να γελάνε με την κατάσταση και να
ποζάρουν με τα ψεύτικα ακριβά βρωμόρουχά
τους με φόντο τους δρόμους που φλέγονταν..
Γιά άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται πως για να
μπορεί να υπάρχει τέτοια κυβέρνηση πρέπει
να υπάρχει και ηλίθιος λαός που δεν νοιάζεται
παρά μονάχα γιά το τι θα φορέσει που θα πιει
ποια(ο)ν θα γαμήσει με τι θα μιλήσει και φυσικά
αν ο δίπλα του καίγεται δεν υπάρχει σοβαρό
θέμα εφόσον αυτός είναι ασφαλής και φυσικά
και το αμαξάκι του....


Υπάρχει πόλεμος γύρω μας και πρέπει όλοι
μας να το θυμόμαστε καθημερινά και όχι
μόνο όταν ένα γουρούνι σκοτώνει ένα
παιδί...
Στα όπλα λοιπόν.Και τα όπλα μας είναι
το να είμαστε επάγρυπνοι καθημερινά και
να μην ξανααφεθούμε στο επικοινωνιακό
τρι(κ)π της βρωμοτηλεόρασης και του κάθε
τέλος πάντων μέσου που προσπαθεί
να εμποτίζει το μυαλό μας με σαπίλα και
ψεύτικο καθησυχασμό ότι όλα ειναι μπλε.
Όχι , υπάρχει και κόκκινο όπως το αίμα
του άτυχου πιτσιρικά που έτρεξε στο πεζοδρόμιο
των εξαρχείων αλλά και όλων των θυμάτων
αυτού του βρώμικου κόσμου όπου δεν υπάρχει
πιά καμία αξία...
Παραληρώ γιατί είμαι σε κατάσταση που νοιώθω
να πλησιάζει μιά γενική απόγνωση..
Αυτά
Για την ώρα....