Hard-data COSMOS visualization

The Known Universe takes viewers from the Himalayas through our atmosphere and the inky black of space to the afterglow of the Big Bang. Every star, planet, and quasar seen in the film is possible because of the world's most complete four-dimensional map of the universe, the Digital Universe Atlas that is maintained and updated by astrophysicists at the American Museum of Natural History. The new film, created by the Museum, is part of an exhibition, Visions of the Cosmos: From the Milky Ocean to an Evolving Universe, at the Rubin Museum of Art in Manhattan through May 2010.

"What makes the video unique is that it is based on real data, not an artist’s conception. The thin ellipses represent actual satellites orbiting the Earth; the dots represent the location of actual quasars billions of lightyears away. (No, the Universe is not composed of pie slices of galaxies, as in the movie. They used data from the Sloan Digital Sky Survey, which is one of our most comprehensive views of the Universe, but which has only surveyed certain areas of the sky.) Perhaps most amazingly, the video has gone viral–with over 1.9 million views and thousands of comments to date."
"It is a modern retelling of the Powers of Ten video by Charles and Ray Eames. The videos help us develop a healthy perspective, which is a good way to start off the New Year. It is humbling, after all, to realize how insignificant we really are. Yes, we have the gall to change our planet, and threaten all living beings on its fragile surface. But, still, in the grand scheme of things, we’re a grain of sand in a vast and beautiful ocean. We’re totally irrelevant. I find this to be oddly reassuring and calming"

- daniel/discovermagazine

Data: Digital Universe, American Museum of Natural History
more information http://www.amnh.org

via lazopolis

Πολιτισμοί χωρίς πλοία...

Οι πολιτισμοί χωρίς πλοία είναι όπως τα παιδιά που οι γονείς τους
δεν έχουν ένα μεγάλο κρεβάτι που πάνω του να παίξουν.
Τα όνειρά τους τότε στερεύουν,
η κατασκοπεία αντικαθιστά την περιπέτεια
και η τερατώδης ασχήμια της αστυνομίας
την ηλιόλουστη ομορφιά των κουρσάρων

Βρήκα αυτό το απόσπασμα από τη δουλειά του Michel Foucault (Les Heterotopias 1966: info) στο κείμενο με τίτλο "Η ηλιόλουστη ομορφιά των κουρσάρων" του Δημήτρη Παπαλεξόπουλου που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του Konteiner.

Με την έννοια της ετεροτοπίας, ο Φουκώ περιγράφει όπως λέει τους "τελείως άλλους χώρους" (absolutely other spaces : Foucault 1966) και την αντιπαραθέτει στην έννοια της ουτοπίας λέγοντας πως ενώ η ουτοπία είναι ένας "τέλειος" αλλά μη υπαρκτός χώρος που υπάρχει μόνο στο φαντασιακό μιας κοινωνίας, ενός πολιτισμού ή ενός ανθρώπου, η ετεροτοπία αντίθετα είναι ένας χώρος υπαρκτός αλλά καθ' όλα άλλος και διαφορετικός από το στενό του περιβάλλον. Κατά τον Φουκώ η μελέτη των ετεροτοπιών μας βοηθάει στο να διαπραγματευτούμε και να αμφισβητήσουμε το χώρο στον οποίο ζούμε. Είναι αλήθεια πως η έννοια της ετεροτοπίας είναι αρκετά "ανοιχτή" και μπορεί να συμπεριλάβει πολλούς και διαφορετικούς χώρους. Αυτό την κάνει έτσι ένα όχι και τόσο αποτελεσματικό θεωρητικό εργαλείο, όμως προσφέρει σίγουρα "τροφή για σκέψη" πάνω στην έννοια του χώρου.

Στις σύγχρονες πόλεις ο χώρος και συγκεκριμένα ο δημόσιος χώρος είναι πια φανερό πως μετατρέπεται σε ένα ολοένα και πιο ολοκληρωτικά καθορισμένο και ελεγχόμενο τόπο στον οποίο οι συμπεριφορές μας οφείλουν να εμπίπτουν σε προκαθορισμένα και νόμιμα πλαίσια. Οι χώροι στις πόλεις στους οποίους μπορούν πια οι ομάδες και τα άτομα να έχουν μια "άλλη" συμπεριφορά, ίσως και μη-αποδεκτή από κάποιους, εξαφανίζονται με αυξανόμενη ταχύτητα και φτάνουμε έτσι στο διαστρεβλωμένο σημείο στο οποίο η μεγαλύτερη χωρική "ελευθερία" ταυτίζεται με τον σχεδόν απόλυτο περιορισμό στους τέσσερις ιδιωτικούς τοίχους.
Όμως αυτοί οι ιδιωτικοί χώροι αδυνατούν να στεγάσουν τα όνειρά μας...

Οι σύγχρονες ετεροτοπίες κατά κάποιο τρόπο χάνονται μέσα σε αυτό το χωρικό πλαίσιο και μετατρέπονται για πολλούς, σε ιδιάζουσες ουτοπίες. Χώρους που υπάρχουν μεν -έχουμε πάει- αλλά όσο αφορά τη ζωή στην πόλη είναι μακρινοί τόποι -ίσως "ελεύθερες" παραλίες των διακοπών ή συνοικιακά πάρκα της εφηβείας- που πια ή κατά το διάστημα της παραμονής μας στο αστικό πλαίσιο υπάρχουν μόνο στο φαντασιακό μας. Υπάρχουν μέσα μας και μας βοηθάνε να την παλέψουμε μέχρι να μπορέσουμε να ξαναπάμε "εκεί". Η καθημερινή αστική ζωή μας μετατρέπεται έτσι σε μεσοδιάστημα μεταξύ των τόπων στους οποίους κάποτε ζήσαμε και σε αυτούς τους μακρινούς που νιώθουμε ότι "ζούμε".

Τα πλοία των κουρσάρων, την εποχή που μπορούσαν να χαθούν στις απέραντες θάλασσες, ήταν ελεύθεροι χώροι εν κινήσει. Καθημερινοί χώροι που μετέφεραν ανθρώπους από μέρος σε μέρος και τροφοδοτούσαν τη φαντασία αυτών που μένανε πίσω με τις ιστορίες που φέρνανε οι ελεύθεροι αυτοί ταξιδευτές. Πλοία που εμφανίζονταν και εξαφανίζονταν, πλοία φαντάσματα που ταξίδευαν από γνωστούς σε άγνωστους τόπους, γεμάτους όνειρα και φαντασία.

Που είναι η περιπέτεια πια στην πόλη; Που είναι τα πλοία που μπορούν να μας μεταφέρουν σε άγνωστους τόπους, όταν κάθε εκατοστό αυτού του αστικού χώρου είναι πια γνωστό, καταγεγραμμένο και ελεγχόμενο; Μπορούμε να αναδείξουμε τις ετεροτοπίες των πόλεων μας χρησιμοποιώντας τες; Μπορούμε να βρούμε νέα πλοία που θα μας μεταφέρουν μακριά από την καθημερινότητα της πόλης παραμένοντας όμως μέσα σε αυτή την ίδια πόλη; Μπορούμε βρούμε τα μέσα και να τροφοδοτήσουμε τη φαντασία και τα όνειρά μας;

Ελπίζω πως ναι!

Foucaultblog
Foucault "Heterotopias" forum discussion
Challenging the space(s) we live in.

What Street Party #5 - 1st video

31/5/09 - Λυκαβηττός

(μεγάλες στιγμές..)

facebook event / facebook page / myspace / blog

-created by takizzz-

Street Parade : South Nicosia

Το θέμα ξεκίνησε να συζητιέται πριν κανένα-δυο μήνες, όταν έπεσε η ιδέα να επεκταθούν και να εμπλέξουν κι άλλα μέρη της πόλης τα street party που οργανώνονται στην Πλατεία της Φανερωμένης στην «παλιά πόλη».

Έγιναν μερικές συναντήσεις και μέσα σε λίγο διάστημα είχαν φανεί ποιοι θα είναι αυτοί που θα αναλάμβαναν να φέρουν εις πέρας το εγχείρημα. Η ημερομηνία ορίστηκε για την παραμονή των Χριστουγέννων, η διαδρομή περιορίστηκε, για αυτήν την πρώτη φορά, μόνο στην εντός των τειχών πόλη, το άρμα ή το τρέιλερ κατασκευάστηκε από επαγγελματία σιδερά, οι djs βρέθηκαν και μπλέχτηκαν ενεργά στην οργάνωση και σιγά σιγά όλα ήταν έτοιμα για το...

πρώτο αυτοκινούμενο street party – parade της Λευκωσίας.

Η αισθητική του ήταν πολυσυλλεκτική και χαρούμενη, ο κόσμος που συνεργάστηκε ήταν από διαφορετικές τάσεις - αλλά κατά μεγάλο ποσοστό ενεργός στα πολιτικο-κοινωνικο-καλλιτεχνικά τεκταινόμενα της πόλης - η γεννήτρια, προς έκπληξή μου, ήταν η ίδια "honda" κλειστού τύπου που ηλεκτροδότησε και το αντίστοιχο Αθηναϊκό τις πρώτες 3-4 φορές και η διαδρομή περιλάμβανε τόσο οικιστικές περιοχές της παλιάς πόλης, όσο και περιοχές μεταναστών, αλλά και κεντρικά και "τουριστικά" σημεία.

Οι επιλογή των σημείων στα οποία στάθηκε το άρμα έγινε στη βάση των διαφορετικών χαρακτηριστικών τους, αλλά την ίδια στιγμή, περιλάμβανε και κάποιου είδους δηλώσεις. Πρώτη στάση ήταν στο "παλιό δημαρχείο" μια περιοχή η οποία είναι το κέντρο της νέου τύπου "ανάπτυξης που προωθείται στην παλιά πόλη", με τη δημιουργία νέων χώρων νυχτερινής κατανάλωσης που έρχονται σε αντίθεση με τα εγκατεστημένα νοήματα και δράσεις της περιοχής. Παράδειγμα είναι το νέο πολυμπάρ "Στοά" το οποίο πιέζει την λαϊκή αγορά του Σαββάτου -που γίνεται στο σημείο χρόνια τώρα- γιατί θέλει να χρησιμοποιεί το χώρο ως parking.

Φυσικά δεν έλειψαν και οι αυθόρμητες στιγμές χορού που χαρακτηρίζουν αυτές τις δράσεις, όπως τις ζήσαμε και στην Αθήνα, σε σημεία που για τον ένα ή τον άλλο λόγο προσφέρονται και "ταιριάζουν" με την νέα πρόσκαιρη κατάσταση που διαμορφώνεται.

Επόμενη στάση ένα σημείο παιχνιδιού...

Επόμενη στάση ένα σημείο συνδεδεμένο με τους μετανάστες της πόλης, μιας και εκεί είναι το σημείο στο οποίο κάθε μέρα στήνονται με τις ώρες άνθρωποι που περιμένουν να έρθει κάποιος που χρειάζεται χέρια για εργασία σε διάφορα ευκαιριακά πόστα, κυρίως στις κατασκευές, αλλά και στον αγροτικό τομέα. Εκεί προσφέρθηκε φαγητό στους παρευρισκόμενους...

Έτσι, έφτασε στην κεντρική πλατεία της πόλης, την πλατεία Ελευθερίας στην οποία εδώ και μήνες γίνονται έργα ανάπλασης -μια ανάπλαση που έχει προκαλέσει διάφορες κριτικές και αντιδράσεις...

Από τα ποιο σημαντικά σημεία που σταμάτησε η κινούμενη αυτή μουσική δράση, ήταν... η περίφημη πράσινη γραμμή. Στο crossing point Λήδρας-Lockmaci -το οποίο έχει ανοίξει εδώ και περίπου ένα χρόνο στην καρδιά της παλιάς πόλης- το άρμα πέρασε το ε/κ φυλάκιο και μπήκε στο ειδικά διαμορφωμένο σημείο της νεκρής ζώνης που εποπτεύεται από τα ηνωμένα έθνη, τα οποία και παρενέβησαν, μέσω των ε/κ αρχών, και τελικά μετά από κανένα 20λεπτο φύγαμε. Ήταν όμως αρκετός χρόνος για να γίνει μια σαφής δήλωση επαναχρησιμοποίησης του συγκεκριμένου "νεκρού" χώρου.

Τέλος, η πορεία του άρματος τελείωσε στην πλατεία της Φανερωμένης όπου μας περίμενε ένα νέο setting με το live του κυπριακού hip-hop συγκροτήματος "pots".

Όπως έχει γίνει και στην Αθήνα, όσο το party προχωρούσε μάζευε και περισσότερο κόσμο. Βέβαια, στην αρχή η προσέλευση δεν ήταν μεγάλη, όμως ήταν η πρώτη φορά και ο κόσμος ενθουσιάστηκε... ήταν δηλαδή μια καλή αρχή!