Για την Αμαλία

**

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.» (Διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...» (Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

**

Η μεγαλύτερη ηλεκτρονική κινητοποίηση που έγινε ποτέ στην Ελλάδα πραγματοποιείται σήμερα ,1η Ιουνίου 2007, με τη συμμετοχή χιλιάδων πολιτών που απαιτούν ικανούς γιατρούς και αποτελεσματική περίθαλψη - χωρίς φακελάκια και γραφειοκρατία. Χιλιάδες Έλληνες βομβαρδίζουν με μηνύματα διαμαρτυρίας το Υπουργείο Υγείας, Iατρικούς Συλλόγους, βουλευτές και Μ.Μ.Ε. στη μνήμη της νεαρής Αμαλίας Καλυβίνου που πέθανε την περασμένη εβδομάδα μετά από χρόνια αγώνα ενάντια στον καρκίνο από τη μία και την παθογένεια του ΕΣΥ από την άλλη.

Η Αμαλία κατέγραψε την προσωπική της οδύσσεια στο ηλεκτρονικό της ημερολόγιο, το http://fakellaki.blogspot.com/ . «Στόχος της ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.» - (Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

**

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα. Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.. Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο καταγγέλοντας επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει και επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

**

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ: «Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα..

Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ


* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ


* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ


* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.


* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ.
ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

EΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ / BLOGGERS


-όλες οι πληροφορίες εδώ

Έκκληση (πρόσκληση;) για το 2ο bloggers party

Design by Graphéine

Όπως ίσως ήδη να γνωρίζετε επίκειται 2ο bloggers' party στο Mercedes(!) το Σάββατο 5 Μαίου. Παρεπιπτώντος, επίκειται και το 1ο greek bloggers' workshop στην Ίο(!) 2-3 Ιουνίου. Check that out! (μόνο φυσικά γι΄αυτούς που ενδιαφέρονται για πρακτικούς ή θεωρητικούς λόγους για τα social media αλλιώς είστε άρρωστοι!). Σε αντίθεση με τα συνέδρια, στην περίπτωση των πάρτυ το μόνο που χρειάζεστε για να πάτε είναι μόνο μια αφορμή, αυτό το ξέρουμε. Αλλά μια καλή αφορμή:

To ότι πρόκειται για ένα πάρτυ η οργάνωση του οποίου αναδύεται μέσα από το τόσο ενδιαφέρον, νέο, πειραματικό και εξαιρετικής δυναμικής φαινόμενο του blogging είναι μια καλή αφορμή. Άνθρωποι επικοινωνούνε με τον έξω κόσμο και μεταξύ τους με έναν εντελώς νέο όσο και πλούσιο τρόπο παράγοντας μια νέα τύπου δημόσια σφαίρα ή καλύτερα εμπλουτίζοντας την ήδη υφιστάμενη(;) με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Το πάρτυ γιορτάζει αυτό το νέο και γι΄αυτό η δυναμική ενός τέτοιου πάρτυ είναι να είναι ένα ΤΕΛΕΙΟ πάρτυ.

Τώρα: H οργάνωση καθεαυτή, μάλλον για μερικούς (όπως τα arxediaMEDIA), αποτέλεσε στην αρχή μια όχι και τόσο καλή αφορμή του να πειστούν ότι θα είναι κάτι αληθινά ενδιαφέρον. Λίγο το mercedes, λίγο η Γλυφάδα, λίγο η επικοινωνιακή πολιτική του party, λίγο οι άνθρωποι που πήραν την πρωτοβουλία, λίγο το blog του πάρτυ, λίγο το 'να λίγο τ΄ άλλο, δε βοηθιόμαστε..


ΟΜΩΣ. Για να μην αδικήσω και τα παιδιά που αν μη τι άλλο αφιερώνουν ενέργεια σε όλο αυτό με καλή πρόθεση και στο κάτω-κάτω δεν τα γνωρίζω για να είμαι απόλυτος σε αυτά που λέω (δεν είμαι), να διευκρινήσω το εξής : Αυτή η πρωτοβουλία θα προερχόταν έτσι κι αλλιώς ή από κάποιον πυρήνα ή από μία συνεργατική πρακτική τύπου "όλα δημοκρατικά - όλα on-line" (αμφιβόλου επιτυχίας). Αυτό που ήρθε πρώτο πολύ απλά ήταν ο συγκεκριμένος πυρήνας με το συγκεκριμένο πάρτυ. Κανένας άλλος δεν κουνήθηκε (κι ας λέγαμε πέρσι όλοι ότι πρέπει να το επαναλάβουμε και καλύτερα). Αυτό είναι fact. Και τέλοσπάντων τα παιδιά εξασφάλισαν ένα χώρο(με 2 stages: ένα με μουσική για party κ ένα χωρίς για τσάι κ μπισκότα), καλές τιμές (5E είσοδο με μπύρα/κρασί) και τελικά το ελεύθερο να παίξουν μουσική οι bloggers και όχι το Mercedes. Sounds a good deal after all.

Δεν μπορεί να γίνονται 200 bloggers party το χρόνο : Έτυχε να 'ναι αυτό -> καλώς και έτυχε


Για το λόγο αυτό καλούμε όποιον δεν έχει πληροφορηθεί ή θεώρησε παπαριά την όλη φάση:
α) να το (ξανα)σκεφτεί
β) να βοηθήσει στην επικοινωνία του party μέσα από το blog του ή όπως θέλει (καθώς ο χρόνος είναι λίγος)
γ) ΟΠΟΙΟΝ BLOGGER ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΜΟΥΣΙΚΗ (να γνωρίζει να χειριστεί βέβαια ένα μίκτη) να αφήσει comment για να δούμε τί θα γίνει τελικά καθώς οι εκκλήσεις που κάναμε στους οργανωτές* για περισσότερο αυθορμητισμό και ερασιτεχνισμό όπως υπαγορεύει και η φύση του μέσου σε αντίθεση με το στημένο, "επαγγελματικό", κλινικό, προβατέ ολέ πρόγραμμα ενός mercedes μπλα μπλα μπλα, βρήκαν ανταπόκριση αλλά τελικά το αποτέλεσμα ήταν να φορτωθεί όλο το μουσικό πρόγραμμα της βραδιάς στα arxediaMEDIA -πράγμα εχόξως ηλίθιο και αυτοκαταστροφικό από μεριάς της οργάνωσης.. Απ΄όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ορισμένοι μουσικοτοποθετητές είναι οι m.hulot, dr.uqbar, vague tourist, vita moderna, wasted sundays, mantalena, nikos dimou (εντάξει πλάκα κάνω). Φυσικά θα ναι κι άλλοι που δεν γνωρίζουμε οι οποίοι καλό θα είναι να ενεργοποιηθούν ώστε το πρόγραμμα κι άρα η αmbience να είναι πλουραλιστική (όχι ότι σκοπεύουμε να παίξουμε κάτι διαφορετικό από ότι θα μπορούσε να ακούσει κανείς σε ένα πάρτυ). Όσοι από εσάς ή τους άλλους ψήνεστε να μοιραστούμε τα decks του Mercedes (fuck YEAH!) να επικοινωνήσουν πάραυτα.. Εάν κανείς δεν προσφερθεί, λυπάμαι αλλά και τα arxediaMEDIA δεν έχουνε καμία όρεξη να κάνουνε μεροκάματο ως djs για 5-6 ώρες..

Γι΄αυτό τελειώνετε μ' αυτό το θέμα και ελάτε να πειραματιστούμε και να περάσουμε καλά..

Και τώρα μία γνωριμία με το περσινό 1ο bloggers party..

*το comment-έκκληση για "άνοιγμα" του πάρτυ στο οργανωτικό blog (δεν είναι και αναγκαίο να διαβαστεί, μπορείς να φεύγεις) :“Facts: Έχει ήδη επιλεγεί ένας χώρος, έχουν ήδη κανονιστεί τα περισσότερα. Μιλάμε για Σάββατο, από τις 21¨00, me 5E είσοδο(με κρασί ή μπύρα) και 8Ε το ποτό.Μιλάμε για 2 χώρους: έναν με μουσική και χορό και έναν χωρίς (για κουβέντα και 2know us better. Όλα αυτά είναι φιξαρισμένα ήδη οπότε δε χρειάζεται να συζητάμε επ΄αυτού γιατί δεν μπορεί να αλλάξει κάτι. Εμένα η λογική μου μου λέει ότι όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάτι το καινούργιο, είναι όμορφο να το αντιμετωπίζουμε και με καινούργιο τρόπο. Στην προσπάθεια να εξομαλύνω λίγο την mainstreamιά των συνθηκών όπως παρουσιάζονται και να δώσω έναν πιο αυθόρμητο, μη-επιτυδευμένο, ερασιτεχνικό και όχι επαγγελματικό τόνο (όπως είναι ακριβώς και η φύση του φαινομένου του blogging, πρότεινα στον παράφωνο και τώρα και δημόσια η μουσική του πάρτυ (η επιλογή) να προέρχεται από τους ίδιους τους bloggers κ όχι από τον dj του mercedes που θα κάνει το standard πρόγραμμά του (αν όχι εξ ολοκλήρου, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος του συνολικού μουσικού προγράμματος. Πέρσι που είχε γίνει μια ανάλογη επιτυχής προσπάθεια αυτό έγινε πραγματικότητα. Ωστόσο μόνο ένας blogger ήταν αυτός που έβαζε τη μουσική πράγμα το οποίο όσο και τέλειος να είσαι δεν παύει να είναι μονοδιάστατο. Εμείς σαν arxediamedia προτιθέμεθα να παίξουμε μουσική. Καλό θα ήταν να υπάρχουν και άλλοι που να δηλώσουν συμμετοχή και θα τα βρούμε. Η σειρά πρωτεραιότητας είναι μια πρώτη λύση αλλά νομίζω ότι μπορούμε να συνεννοηθούμε και σε 2ο επίπεδο (θέλω να πιστεύω). Αρκεί βέβαια οι υποψήφιοι να έχουν ξαναπιάσει στα χέρια τους μείκτες και λοιπά μηχανήματα. Φαντάζομαι το ότι δεν μπορείς να παίζεις κλαψιάρικα επειδή σε παράτησε η γκόμενα την προηγούμενη όταν εκεί είσαι μέρος ένος πράγματος που γίνεται κ έχεις επαφή μαζί του εννοείται. Εμένα προσωπικά δε με ενδιαφέρει να διασφαλιστώ για το τί θα ακούσω μην τυχόν και πέσουμε έξω. Μου αρέσει το αυθόρμητο κι ότι γίνει. Στην τελική εκεί θα μαστε να τα βρίσκουμε. Οπότε κ μεις δε νομίζω να χρειάζεται να εξηγήσω τί μουσική θα παίζουμε παρά μόνο ότι θα παίξουμε πάρτυ μουσική με απ΄ όλα.
Με λίγα λόγια: τα πάρτυ είναι ότι καλύτερο έχουμε στη μίζερη μικροαστική ζωή μας (με εξαίρεση τα ταξίδια και τον έρωτα). Έχει πολύ πλάκα και ενδιαφέρον ένα τέτοιου είδους πάρτυ, blind-date. Ο καθένας ας διαχειριστεί την κατάσταση όπως επιθυμεί. Το θέμα είναι ότι πρέπει να υπάρξει διάχυση. Σε αυτό δε βοηθάει η επικοινωνιακή πολιτική που εξασκείται (γνώμη μου). Εγώ έχω ήδη συνεισφέρει ένα αφιέρωμα στο 1ο πάρτυ, δηλώνω ότι δηλώνω σε αυτό το ποστ/σχόλιο και προτίθεμαι αν νοιώθω ότι εκεί μπορεί τελικά να είναι ωραία και να μην είναι σαν πάρτυ της ΔΑΠ/ΠΑΣΠ (you name it) να παρευρεθώ και να μοιραστώ ενέργεια με τους υπόλοιπους. Προτείνω ΕΝΑ ποστ με ΟΛΕΣ τις πληροφορίες (για να μπορεί να λινκάρεται), ΟΛΑ τα ζητήματα υπό συζήτηση και ΕΝΑ χώρο (τα σχόλια από κάτω) που να γίνονται οι συζητήσεις. Όσο πιο ανοιχτή είναι αυτή η πρωτοβουλία ,τόσο το καλύτερο. ”






love and kisses to everybody

Χύμα 2

-Tί ωραία να υπήρχε τέτοιο κουμπί στις ανθρώπινες σχέσεις..

*
πάλι καλά που υπάρχει και καμιά "εμπόλεμη ζώνη" ή "εξάντας" ή "Μαμαλάκης" σ΄αυτή τη χώρα..
*
φίλε, δε θα θελα καθόλου να μαι ματατζής και να αντιμετωπίζω εξεγερμένους βαρυποινήτες. -δεν έχουν να χάσουν ΤΙΠΟΤΑ. pure ταυρίνη
*

(πλοηγoύμενος)

• WE NEED : αθηναϊκή κολλεκτίβα που δεν έχω καταλάβει τί αλλά μου κινεί τρελά την περιέργεια. Βlog και mySpace. Έχουν ΠΟΛΥ ενδιαφέρον. Εδώ κι άλλα slideshows που δεν έχω το κουράγιο να δω τώρα.

• Από εκει έπεσα πάνω στο E-MIGMA. ΠΑΡΑ πολύ ωραίο site και επίσης κάτι απροσδιόριστο σχετικό με τη μόδα και ενδιαφέρον. myspace

*
απέκτησε blog το Futura (το περιοδικό μου λείπει τόοοοοσο πολύ)
οι εκδόσεις τους έχουν πολύ ενδιαφέρον
*
Διάβασε Argo και Oneiro και πάρε χαμπάρι τι γίνεται με το μυθικό πια culture.gr
επίσης αν αναρωτιέσαι τί είναι αυτό....διάβασε κι αυτό (αν και είναι υπερβολή)

*
a feeling called L.O.V.E. : ένα post
via m.hulot που είχε αυτή τη φωτό:


>>> ΕΔΩ έχει και συνέχεια

Metablogging Updates

.


Mία ακόμη "διαδικτυακή διαδήλωση" έλαβε χώρα και προστέθηκε στις προηγούμενες. To κείμενο και το κίνητρό του είναι λίγο σούπα, αλλά σαν πρακτική παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. (update:) Ο Βύρων Πολύδωρας απάντησε(!) σε ερωτήσεις bloggers ΕΔΩ



Το βιβλίο του Μανώλη Ανδριωτάκη για τα blogs αποτελεί ένα αρκετά εκλαϊκευμένο αλλά αναπάντεχα εύστοχης προσέγγισης άνοιγμα της ελληνικής βιβλιογραφίας επί του θέματος. Ευτυχώς κάποιος "κανονικός" άνθρωπος πρόλαβε τους μαρκετάδες, τους τεχνάδες και τα νεοφιλελευθεροφρικιά. Ένα δείγμα της οπτικής του στη συνέντευξή του στην ελευθεροτυπία



Ορίστηκε η δικάσιμος της περιβόητητης δίκης του blogme.gr και οι bloggers όπως είναι φυσικό ήδη άρχισαν να επεξεργάζονται τον τρόπο με τον οποίον θα υπερασπιστούν τα δικαιώματα που απαιτούν να τους αναγνωρίζονται από την νομοθεσία της χώρας τους όταν αυτή κοιμάται 1 2



Μια μεγάλη -με τη μορφή ερωτηματολογίου- on-line έρευνα για τους ελληνόφωνους bloggers βρίσκεται σε εξέλιξη αυτό το διάστημα με αξιομνημόνευτη ανταπόκριση. Φαίνεται και αυτή μια αξιοθαύμαστα σοβαρή προσέγγιση ,με σεβασμό προς τους bloggers, που ίσως μας δώσει μια πιο ξεκάθαρη εικόνα από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων. Πάρε μέρος κι εσύ


(update:) Το χρηστικότερο και σημαντικότερο upgrade στην "κοινότητα των ελληνόφωνων bloggers" EVER, έχει συντελεστεί από την (μόλις ενός μήνα) λειτουργία του digg-like BUZZ. Ένας μεγάλος (και συνεχώς αυξανόμενος) αριθμός bloggers συνεργάζονται αρμονικά στην κατεύθυνση του να αναδύονται και να ξεχωρίζουν οι σημαντικές ειδήσεις και πληροφορίες μέσα από το χάος. Η σούμα της χρήσης που προέκυψε επικεντρώνει βέβαια κυρίως στα θέματα που άπτονται της πολιτικής (με την ευρεία έννοια), αλλά και μόνο του αυτό ως αποτέλεσμα είναι συγκλονιστικό.


Τέλος, μια προσπάθεια σύνταξης ενός "κώδικα δεοντολογίας ιστολογίων" από τον e-lawyer παρουσιάζει κι αυτή το ενδιαφέρον της σαν κίνηση. Εδώ και οι επεξηγήσεις