για τις όμορφες δοννουσιώτικες μέρες...

Διάλογος μεταξύ Μπατμασαμπάβα και Ελέφαντα

- Ένα δοχείο με καυτό νερό παρακαλώ.
- Να σας το τυλίξω ή θα το πάρετε εδώ;
- Θα το πάρω εδώ, ευχαριστώ.
- Επιθυμεί ο κύριος και κάποιο πρωινό σε στερεή μορφή;
- Θα ήθελα παρακαλώ...ένα σάντουιτς με κοάλα και διπλό τυρί...4 κατσαρίδες ζωντανές...ένα πυρηνοτρήτη για απώλεια εισοδήματος...λίγο τύχη για ένα καλό παιδί... και μία επιστροφή για δυνατούς λύτες.
- Κάτι άλλο;
- Θα πέθαινα τις προάλλες, αλλά δεν ήρθε η ώρα μου.
- Πολύ καλά...μπορείτε να καθήσετε και θα σας τα φέρω εγώ.
- Μήπως έχετε και γκόμενες;
- Βεβαίως!
- Βάλτε μία τσαχπίνα με άσπρο φόρεμα.
- Την τύχη να την σερβίρω στο πλάι ή μέσα στο φόρεμα;
- Στο πλάι παρακαλώ.
- Θα είμαι μαζί σας σε 10 λεπτά.
- Ευχαριστώ.

το επόμενο ποστ...ορίστε λοιπόν...

me apostomwses
Κιόμως..
Η αποστόμωση προκαλεί χρόνιες αντιπαραθέσεις κοινωνικού και ψυχολογικού ενδιαφέροντος.Το αποτέλεσμα είναι να εμπεριέχονται δομικές ενστάσεις σε ένα όχι και τόσο ασύμφορο αύριο

pacha mama

Αλλά...
Μας έχουν διδάξει για καλά το ανίερο του έρωτα,
Το βρώμικο της πουτάνας και της προίκας,
Το πρόστυχο του γυμνού και του συνοικεσίου
Επιδεικτικά, μας κρέμονται τα ματωμένα σεντόνια της παρθενιάς απ’ το μπαλκόνι·
Λογιστικά μα-ραίνονται τα ροδοπέταλα στα σκαλιά της εκκλησιάς
Τα άσπρα δεν κρύβουν το μαύρο πέπλο του συμβιβασμού,
Ούτε το πικραμένο χείλος της γηρασμένης συντροφικότητας.

Μέχρι εχτές τα κοίταγα αυτά,
Δασκαλεμένος καλά από γενιές και εξώφυλλα εφημερίδων
Σε λίστες νυφών,
Σε αγγελίες νυφικών,
Τυπολογίες παντρειάς
Ορθο-λογιστικές.

Μα απόψε...
Δεν σ’ έχω ερωτευτεί
Πάνω στα χνάρια των προγόνων μου
Και το παστρίκιο μιας τσατσάς.

Απόψε...
Σ’ έχω ερωτευτεί,
Γιατί μυρίζεις χώμα,
Γυναίκα,
Θηλυκό
Και Μάνα-Γη.