Καλό ταξίδι...

Οικογενειακός γνωστός...
Με πήγανε 10 χρονών σε συναυλία του στον λόφο
και μου άρεσε.Εκεί τον γνώρισα και μου έδωσε
την αίσθηση του αυθεντικού.Στα 14 φορούσα και
εγώ κόκκινο μαντίλι στην τσέπη του τζιν..
Αυτά..
Καλό ταξίδι Νίκο,σ'ευχαριστούμε..

Μουσική

Η εποχή της Πέτρας

21/09/10
Οδηγώντας στην παλιά γειτονιά στο Μαρούσι είδα και το τελευταίο παλιό σπίτι γκρεμισμένο και μέσα μπουλντόζες και εκσκαφείς. Πρόκειται για την παγκόσμια πρωτοποριακή ιδέα και ελληνική πατέντα που ονομάζεται ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗ. Θυμάμαι 100-200-300 σπίτια εδώ γύρω μέχρι πριν από 15 χρόνια. Μόνο γύρω από το δικό μου υπήρχαν 5! Πέσαν όλα μαζί πριν 3 χρόνια. Το αστείο είναι ότι και η δικιά μου πολυκατοικία είναι χτισμένη έτσι. Ο παππούς και η γιαγιά έμεναν εδώ στον ίδιο χώρο σε σπιτάκι με βοκαμβίλιες και γεράνια. Τώρα μένουν στην πολυκατοικία διάφοροι άσχετοι συγγενείς, ένας εκ των οποίων έχει χτίσει την πιο κιτς βρύση-βωμό που είναι στολισμένη με παναγίες, καντήλια, 2 πυθάρια, μερικά κοχύλια, 2 πήλινες αρχαιοελληνικές κολώνες ύψους 1 μέτρου! Ντρέπομαι να βγάλω φωτό!

20/09/10
Νύχτες πρεμιέρας, ταινία για την ελληνική experimental μουσική της Αθήνας με όποιες προεκτάσεις και διαφωνίες μπορεί να προκύψουν από μια συζήτηση για ένα τέτοιο εγχείρημα. Ο Vincent Moon και ο Thomas Rabillon έπιασαν την αθηναϊκή μιζέρια, την προπάθεια για δημιουργία και αυτό για κάποιο λόγο ενοχλεί. Η ταινία άκρως ρεαλιστική με την καταγραφή μιας μουσικής προχειράτζας αλλά σίγουρα φιλότιμης προσπάθειας, περιστέρια της Αθήνας και ατάκες που εκφράζουν αδιέξοδο. Φυσικά η σύνθεση των πλάνων(δηλαδή το μοντάζ,χοχοχο) ανήκει στον Thomas ο οποίος προλογίζει την έναρξη της ταινίας υπενθυμίζοντας ότι δεν είναι το τελικό προϊόν και φανερά απολογούμενος για το γεγονός ότι έφτασαν στα αυτιά του πολλά παράπονα από μουσικούς που περίμεναν να δουν πιο πολύ μουσική, πιο πολύ ώρα τον εαυτό τους.
Η ταινία τελειώνει με εξίσου ίδια απολογία και συγνώμη για το αποτέλεσμα ενώ το 80% του κόσμου(και μουσικοί που συμμετείχαν) έχουν αποχωρήσει από την αίθουσα ενώ ήταν ώρα συζήτησης για την ταινία. Φανερό κόμπιασμα και πάγος επικρατεί.
Ο Thomas έξω από την αίθουσα απολογείται για τρίτη φορά και σε εμένα. Δεν του αξίζει κάτι τέτοιο, αλλά δεν ήξερε και αυτός που έμπλεξε. Σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο χαίρει άκρας εκτίμησης(δεν είναι κακομαθημένοι χομπίστες με λεφτά) και όλα τα φιλμάκια του σχετίζονται με όλες τις γνωστές μουσικές μπάντες, με εξαίρεση το φιλμάκι για την Αθήνα. Τυχαίνει να ξέρω τη δουλειά τους χρόνια και είναι πραγματικά απίθανο αυτό που κάνουν με την Blogotheque (δεν βάζω λινκ), αλλά σίγουρα αξίζει να δεις τα live videoclip που φτιάχνουν.
Ίσως και να απέτυχαν αυτή τη φορά, δεν γίνεται να είσαι πάντα καλός, ή ίσως έπρεπε να μείνουν πιο πολύ καιρό στην Αθήνα για να πιάσουν τα σωστά vibes αν και νομίζω τα έπιασαν. Τι να πω?

19/09/10
Επίσκεψη στο μουσείο ακρόπολης με τρελλό χανγκόβερ από την προηγούμενη νύχτα που ήπια τα πάντα! Γαμώ, καλοστημένο, τζάμπα για φοιτητάς της Ε.Ένωσης(sic). Επιστροφή στο αμάξι και κλήση 80 ευρώ. Εγώ κι άλλος ένας από τα 100 αμάξια που είναι παράνομα Κυριακή βράδυ 8 η ώρα.. Λέω να τη σβήσω. Ναι ακόμα γίνεται αυτό, και είναι το μόνο μέσο και λαμογιά που χρησιμοποιώ μαζί με το θέατρο για να μην πάω στρατό.

18/09/10
Το βράδυ ήπια τα πάντα και θα έπινα και την ρακή αν δεν με σέρναν να φύγω. Έχω την εντύπωση πως μόνο εγώ και 2-3 ακόμα περάσαμε τόσο καλά, εγώ παραπατώντας ανάμεσα σε φίλους και συζητήσεις.

υ.γ.1 Φέτος θα πάω σε περισσότερα μεγαλιθικά μνημεία της Μ.Βρετανίας
υ.γ.2 Μου αρέσει πολύ η εποχή της πέτρας

todaynight

shamelessly beautiful - describes my present state and , actually, invents a new way of putting it, what i feel

ορμα Jack!

Τουρκόβεν

Wagner

Από τις καλύτερες οβερτούρες που έχω ακούσει έβερ....






Aντε γειά..






Και το απίθανο φινάλε..

..διακόπτες off

Στρεφταρη μου λειπεις

The question is: ''who cares"

Τα λόγια είναι περιττά...

...και η μουσική απέριττη αλλά και μη υπαρκτή σε αυτό
εδώ το πόστ.
Γι'αυτό όσοι νιώθουν πως τους ενδιαφέρει ας φροντίσουν
απλά την επόμενη φορά να μην το χάσουν...

Μα βεβαίως βεβαίως πρόκειται για το λάϊβ του Τσίκο
που μόλις έγινε και που πριν δύο ποστ είχατε
ενημερωθεί.

Street Parade : South Nicosia

Το θέμα ξεκίνησε να συζητιέται πριν κανένα-δυο μήνες, όταν έπεσε η ιδέα να επεκταθούν και να εμπλέξουν κι άλλα μέρη της πόλης τα street party που οργανώνονται στην Πλατεία της Φανερωμένης στην «παλιά πόλη».

Έγιναν μερικές συναντήσεις και μέσα σε λίγο διάστημα είχαν φανεί ποιοι θα είναι αυτοί που θα αναλάμβαναν να φέρουν εις πέρας το εγχείρημα. Η ημερομηνία ορίστηκε για την παραμονή των Χριστουγέννων, η διαδρομή περιορίστηκε, για αυτήν την πρώτη φορά, μόνο στην εντός των τειχών πόλη, το άρμα ή το τρέιλερ κατασκευάστηκε από επαγγελματία σιδερά, οι djs βρέθηκαν και μπλέχτηκαν ενεργά στην οργάνωση και σιγά σιγά όλα ήταν έτοιμα για το...

πρώτο αυτοκινούμενο street party – parade της Λευκωσίας.

Η αισθητική του ήταν πολυσυλλεκτική και χαρούμενη, ο κόσμος που συνεργάστηκε ήταν από διαφορετικές τάσεις - αλλά κατά μεγάλο ποσοστό ενεργός στα πολιτικο-κοινωνικο-καλλιτεχνικά τεκταινόμενα της πόλης - η γεννήτρια, προς έκπληξή μου, ήταν η ίδια "honda" κλειστού τύπου που ηλεκτροδότησε και το αντίστοιχο Αθηναϊκό τις πρώτες 3-4 φορές και η διαδρομή περιλάμβανε τόσο οικιστικές περιοχές της παλιάς πόλης, όσο και περιοχές μεταναστών, αλλά και κεντρικά και "τουριστικά" σημεία.

Οι επιλογή των σημείων στα οποία στάθηκε το άρμα έγινε στη βάση των διαφορετικών χαρακτηριστικών τους, αλλά την ίδια στιγμή, περιλάμβανε και κάποιου είδους δηλώσεις. Πρώτη στάση ήταν στο "παλιό δημαρχείο" μια περιοχή η οποία είναι το κέντρο της νέου τύπου "ανάπτυξης που προωθείται στην παλιά πόλη", με τη δημιουργία νέων χώρων νυχτερινής κατανάλωσης που έρχονται σε αντίθεση με τα εγκατεστημένα νοήματα και δράσεις της περιοχής. Παράδειγμα είναι το νέο πολυμπάρ "Στοά" το οποίο πιέζει την λαϊκή αγορά του Σαββάτου -που γίνεται στο σημείο χρόνια τώρα- γιατί θέλει να χρησιμοποιεί το χώρο ως parking.

Φυσικά δεν έλειψαν και οι αυθόρμητες στιγμές χορού που χαρακτηρίζουν αυτές τις δράσεις, όπως τις ζήσαμε και στην Αθήνα, σε σημεία που για τον ένα ή τον άλλο λόγο προσφέρονται και "ταιριάζουν" με την νέα πρόσκαιρη κατάσταση που διαμορφώνεται.

Επόμενη στάση ένα σημείο παιχνιδιού...

Επόμενη στάση ένα σημείο συνδεδεμένο με τους μετανάστες της πόλης, μιας και εκεί είναι το σημείο στο οποίο κάθε μέρα στήνονται με τις ώρες άνθρωποι που περιμένουν να έρθει κάποιος που χρειάζεται χέρια για εργασία σε διάφορα ευκαιριακά πόστα, κυρίως στις κατασκευές, αλλά και στον αγροτικό τομέα. Εκεί προσφέρθηκε φαγητό στους παρευρισκόμενους...

Έτσι, έφτασε στην κεντρική πλατεία της πόλης, την πλατεία Ελευθερίας στην οποία εδώ και μήνες γίνονται έργα ανάπλασης -μια ανάπλαση που έχει προκαλέσει διάφορες κριτικές και αντιδράσεις...

Από τα ποιο σημαντικά σημεία που σταμάτησε η κινούμενη αυτή μουσική δράση, ήταν... η περίφημη πράσινη γραμμή. Στο crossing point Λήδρας-Lockmaci -το οποίο έχει ανοίξει εδώ και περίπου ένα χρόνο στην καρδιά της παλιάς πόλης- το άρμα πέρασε το ε/κ φυλάκιο και μπήκε στο ειδικά διαμορφωμένο σημείο της νεκρής ζώνης που εποπτεύεται από τα ηνωμένα έθνη, τα οποία και παρενέβησαν, μέσω των ε/κ αρχών, και τελικά μετά από κανένα 20λεπτο φύγαμε. Ήταν όμως αρκετός χρόνος για να γίνει μια σαφής δήλωση επαναχρησιμοποίησης του συγκεκριμένου "νεκρού" χώρου.

Τέλος, η πορεία του άρματος τελείωσε στην πλατεία της Φανερωμένης όπου μας περίμενε ένα νέο setting με το live του κυπριακού hip-hop συγκροτήματος "pots".

Όπως έχει γίνει και στην Αθήνα, όσο το party προχωρούσε μάζευε και περισσότερο κόσμο. Βέβαια, στην αρχή η προσέλευση δεν ήταν μεγάλη, όμως ήταν η πρώτη φορά και ο κόσμος ενθουσιάστηκε... ήταν δηλαδή μια καλή αρχή!