Πώς υποδέχτηκε το twitter τα δελτία ειδήσεων της 13/2/2012

20:00-21:00 - MEGA, ANT1, ΣΚΑΪ. Εύγε!

[παρατίθενται με αντίστροφη χρονολογική σειρά]

arxediameeting

Σχετικά με τους όρους ενδεχόμενης επανεκκίνησης(;) του project arxediamedia τόσο σε τεχνικό/πρακτικό όσο και κυρίως φαντασιακό επίπεδο την Πέμπτη 9 Φλεβάρη στις 20:00 νταν. Λιγότερο χαβαλέ, περισσότερο homework invited..  Μπύρες, έχουμε.

P-Art 3/4

Έχει περάσει απελπιστικά πολύς καιρός. Έχουν περάσει ιπτάμενες απελπισίες πάνω από τα κεφάλια όλων. Μερικοί κοιτάμε ψηλά ενώ άλλοι - έχοντας συνηθίσει τις πτήσεις - συνεχίζουμε με την απτή καθημερινότητα κοιτώντας ίσια μπροστά (Μανιφέστο / Μωρά στη φωτιά). Υπάρχει μια εκκρεμής ανάρτηση, στη δική μου περίπτωση, μετά το P-Art 1/4 και P-Art 2/4. Με italic οι φράσεις του καλλιτέχνη.

Στη δεξιά μεριά του έργου απεικονίζονται δύο κοπέλες με ροζ φορέματα. Πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. Η μία, με τα κόκκινα νύχια που από το χέρι της φεύγει το φίδι και πάει κάτω από τον ήλιο. Αν παρατηρήσετε υπάρχει άλλο ένα φίδι κάτω από τον ήλιο που οδεύει προς τον Σταυρό του Νότου (P-Art 1/4). Το "δύο" εμφανίζεται συχνά στο έργο. Το φίδι συμβολίζει τις βάσεις, τις ρίζες, το παρελθόν μας, τη γενιά απ' όπου προερχόμαστε. Είναι 99% ύλη και 1% πνεύμα. Αναγνωρίζουμε και ευχαριστούμε το παρελθόν κρατώντας τη γνώση που μας έδωσε και το αφήνουμε πίσω χωρίς να μας κυνηγάει. Συχνή ή όχι είναι η προσπάθειά μας να το πετάμε από πάνω μας όπως εκείνο πετάει από πάνω του το δέρμα του. Το ευχαριστούμε για ό,τι μας δίδαξε.

Δίπλα, η άλλη κοπέλα, κρατάει στο χέρι της τον σταυρό του θεού του ήλιου Ρα. Ίσως, όπως γράφει, να συμβολίζει το φως, το επιθυμητό, αυτό που τώρα προσπαθεί να φτάσει. Δημιουργείται ξανά ζευγάρι (ο δυισμός) με τους σταυρούς στην άλλη πλευρά (ενν. τους Σταυρούς του Νότου). Πιο δίπλα η άλλη φιγούρα. Πρόσωπο από φλουρί βασιλόπιτας, με ό,τι αυτό συμβολίζει, και σώμα κάτι ακαθόριστο.Ίσως ένα πνεύμα, μια νεράιδα, ένας άγιος, μια ψυχή, μια εξωγήινη οντότητα, η μητέρα που δεν υπάρχει πια υλικά αλλά είναι εκεί κοντά. Κάτω οι τρεις πυραμίδες ως μηχανές ύψιστης τεχνολογίας, η επικοινωνία με έξω. Δίπλα τα επτά κέντρα chakras σε κύκλο με το χρώμα που αντιστοιχεί στο καθένα, πάλι κύκλος και πάλι ζυγό.

Για την επάνω δεξιά μεριά υπάρχει η εξής περιγραφή: Επάνω βρίκεται το πυθαγόρειο θεώρημα, ο συμβολισμός της ζωής και το κάρμα. Για τη σύνθεση στην ίδια μεριά με το οδικό σημάδι του στοπ, λέει: Δίπλα δύο ανθρώπινες φιγούρες που η μία έχει μια θλίψη ενώ η άλλη ένα χαμόγελο. Η πορεία τους κινείται σπειροειδώς με όλα τα χρώματα γύρω από ένα μοτίβο και κάποια στιγμή, όπως σε όλες τις σχέσεις, βάζουν ένα Stop. To χάσιμο της ισορροπίας, ο φόβος, το υπέρμετρο "εγώ" και η φωνή μίας μόνο αντίληψης. Στο κέντρο υπάρχει ένα άσπρο δάκρυ. Το άσπρο που έχει μέσα του όλα τα χρώματα. Δάκρυ και σπέρμα μαζί. Ροή, ζωή. Πάνω δεξιά το αιγυπτιακό σύμβολο Djew, που σημαίνει βουνό. Τριγύρω μερικά φυτά, κάτι από την θύμηση της ayahuasca και του peyote. Στις τέσσερις γωνίες υπάρχουν τα τέσσερα κλειδώματα - σφραγίσματα με το αποτύπωμά μου, με indigo χρώμα, που κάπως ορίζουν την ιστορία αυτή.

Δεν έχω την απαιτούμενη διάθεση να προσθέσω κάτι στα γραπτά του δημιουργού. Ενώ αυτή η διάθεση υπήρχε στα προηγούμενα μέρη, τώρα ομολογώ πως αυτό που με ώθησε να πληκτρολογήσω και τα υπόλοιπα λόγια του, ήταν μια εσωτερική ανάγκη να σκεφτώ ως άλλος. Ως αυτό επετεύχθη, αρνούμαι να αραδιάσω, πρώτα εντός μου και κατόπιν εδώ, τις δικές μου φράσεις. Διότι μέχρι τώρα δεν έχω παρά μόνο αυθόρμητες σκέψεις για ό,τι έγραψα και καμία ώριμη τοποθέτηση να κάνω. Στο ζητούμενο της αυτοπειθαρχίας και της διατήρηση της καλής τάξεως, απαντώ με την ολοκλήρωση μεν της τετραλογίας, συμπτυγμένης δε σε τρία μέρη εκ των οποίων το ένα χωλό.

Ευχαριστώ τον φίλο μου Β για την ευκαιρία που μου έδωσε να το παίξω curator.

To έργο διατίθεται προς πώληση.

Στα σχόλια θα υπάρξει πλειστηριασμός.

P-Art 2/4

Συνεχίζω με το δεύτερο μέρος της τετραλογίας P-Art (εδώ το 1/4). Θυμίζω ότι με bold είναι τα λόγια του δημιουργού. Οι δικές μου σκέψεις με regular. Το δεύτερο μέρος είναι μικρότερο, πιο μακάβριο και πιο αλέγκρο, ταυτόχρονα.

Δίπλα στο κορίτσι με το γαλάζιο φόρεμα υπάρχει το π και ο κύκλος, το 3,14 και πιο δίπλα ο νεκρός, ό,τι επέμεινε από εκείνον και την ύλη του για να θυμίζει το πνεύμα και τους κόπους του. Είναι το ίδιο πρόσωπο, όλα στην εικόνα είναι το ίδιο, το ένα. Το δίπολο ζωή - θάνατος αποτελεί αρχέγονο υπόδειγμα (pattern) και συνδέεται άρρηκτα με την κυκλικότητα που η εναλλαγή παρουσιάζει, προϊόντος του χρόνου. Με αυτή την έννοια, μπορούμε να θεωρήσουμε το χρόνο όχι ως γραμμικό άλλα ως κυκλικό. Όπως συνεχίζει ο φίλος: Aφού ο γραμμικός χρόνος δεν υφίσταται παρά μόνο ο κυκλικός. Εκεί που το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον ενώνονται. Εδώ, θα ήθελα να μιλήσω για τα vanitas. Χαρακτηριστικό αντικείμενο στους πίνακες αυτούς ήταν η χρήση της κλεψύδρας (παράδειγμα 1, 2 3), που -ως γνωστόν- μετράει χρονικά διαστήματα. Η κεντρική ιδέα ήταν η επίδειξη της ματαιότητας της ύπαρξης που κάποια στιγμή θα παύσει. Η βεβαιότητα του θανάτου μας και η βεβαιότητα ότι η ζωή θα συνεχίσει χωρίς εμάς, καθήλωνε τους καλλιτέχνες σε μακάβρια μοτίβα. Σε πολλά έργα η συγχρονία παρουσιάζεται με τη θεματολογία dance macabre όπου ζώντες και νεκροί αλληλεπιδρούν, τήκοντας το χρόνο σε μία μορφή δυσθεώρητη για τη διανόησή μας. Υπ' αυτή την οπτική, λοιπόν, συμφωνώ με τη σύνδεση της χρονικής κυκλικότητας με τον σκελετό και τον σχεδιασμένο κύκλο.

Από πάνω του μια καρδιά τσακισμένη, χτυπημένη, ταλαιπωρημένη, μαυρισμένη σχεδόν, λίγο πριν χάσει το χρώμα και τη ζωηράδα που είχε πριν τη χτυπήσει ένας άλλος, ένας άλλος δρόμος, μια άλλη πορεία (βλ. καρδιά πάνω δεξιά). Η καρδιά που στέκει δίπλα στον σκελετό ακολουθά την πορεία του προς το θάνατο. Δεν πρόκειται για την καρδιά του. Ένας απλός συμβολισμός για μένα είναι ότι ενώ η ύλη χάνεται, η αγάπη μας γι αυτήν, που εκφράζεται εδώ με την καρδιά, χάνεται με άλλο ρυθμό, επιτρέποντάς μας να βιώσουμε το πένθος μέσα από τη μνήμη μας για τον απολεσθέντα.

Πάνω από τις μαυροντυμένες ένας άλλος δρόμος, το γλειφιτζούρι κόκορας και το εγλωβισμένο πουλί. Το γλειφιτζούρι κόκορας είναι ελεύθερο και φωνάζει "κι" (Ki, Chi, συμπαντική - κοσμική ενέργεια, Aikido, Reiki, Munay Ki, Chi Kung, Tai Chi κτλ). Ε, μα ναι! Μου ήταν αδύνατο αν μην εμπλουτίσω αυτή τη λεπτομέρια με τούτο:

(Αναγκαστική αλλαγή γραμματοσειράς)

Το εγκλωβισμένο πουλί (ανθρώπινη παρέμβαση) μαζί με τον κόκορα μας οδηγούν στη βία η οποία καταλήγει στον άνθρωπο, που φαίνεται φοβισμένος και σαν φάντασμα. Ο περιορισμός της ελευθερίας, είτε αφορά στο υποκείμενο είτε αφορά στο περιβάλλον του, είναι η αιτία της βίας και του φόβου που αισθάνεται. Όσοι διαβάσουν πολιτική φιλοσοφία θα βρουν πολλες θεωρήσεις της που αποδέχονται ως πηγή της κοινωνικής δυστυχίας των ανθρώπων ακριβώς αυτό. Φυσικά, υπάρχουν και οι υποστηρικτές της ακριβώς αντίθετης γνώμης. Όπως ο T. Hobbes όταν λέει στο Leviathan του:

[...] society is a population beneath a sovereign authority, to whom all individuals in that society cede some rights for the sake of protection. Any abuses of power by this authority are to be accepted as the price of peace.

Φυσικά, η αναρχία ανήκει στις πρώτες.

Επάνω, βλέπουμε το "Κορμί + αλάτι + άσπρα πουλιά" εμπνευσμένο από το άσμα που συνεχίζει "γαλάζια μάτια, μαύρα μαλλιά, κόκκινα χείλη, στόμα καυτό, τι καλοκαιρι ήταν κι αυτό". Εννοούμε την ξαπλωμένη κοπέλα στην παραλία, αριστερά του κόκκινου δρόμου. Τα πουλιά θα τα βρείτε απέναντι στο δρόμο. Έχω τις επιφυλάξεις μόνο για τη χρήση διαφημιστικού μηνύματος στο έργο. Θα μιλήσω με το δικηγόρο. Κατά τ' άλλα, τυπικό δείγμα παλιάς γραφής, ιερογλυφικά του 21ου αιώνα.

Καλή διασκέδαση!

[ Συνεχίζεις στο πετσοκομμένο P-Art 3/4 ]

P-Art 1/4

Για να κάνεις ποστ πρέπει να έχεις όρεξη να γράψεις. Και για να έχεις όρεξη να γράψεις, τουλάχιστον, δεν πρέπει να γίνεται της πουτάνας γύρω σου και μέσα σου. Τόσο της πουτάνας, δηλαδή, που να μη βρίσκεις νόημα να πεις τίποτα.

Ακούω κόσμο να λέει ότι τώρα (όπου "τώρα" γράφε κρίση) είναι η καλύτερη εποχή να δημιουργήσεις τέχνη. Που σημαίνει να δημιουργήσεις κάτι το οποίο ειλικρινά να μην αποσκοπεί σε κάτι περισσότερο από αυτό που από μόνο του είναι (ορισμός του γράφοντα). Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι πιο μετρημένο από τούτο, κι αν συμφωνείτε να ορίσουμε μέσα σ' αυτές τις γραμμές την τέχνη έτσι, τότε έχω ένα παράδειγμα για να συνεννοηθούμε καλύτερα.

Ένας φίλος μου έδειξε έναν πίνακά του πριν μερικές μέρες, για την ακρίβεια ένα κρεμαστό αντικείμενο για το λαιμό, στο μέγεθος ενός πίνακα. Μην αναρωτιέστε, είναι εντελώς άβολος. Η χρηστικότητά του, μηδενική. Η διάθεσή του όμως έκδηλα ειλικρινής, ναΐφ, παιδική. Ας τον δούμε.

Χρησιμοποίησα αυτή την μακρινή φωτογραφία αρχικά για να παρατηρήσετε το κορδόνι από το οποίο ο πίνακας φοριέται στο λαιμό. Αυτή είναι και η πρόταση σερβιρίσματος από τον δημιουργό. Τώρα εσείς αν σκεφτείτε κάτι καλύτερο έχετε όλη την ελευθερία να πράξετε ανάλογα. Ο σταυρός είναι πραγματικός, τρισδιάστατος, κολλημένος πάνω στο χαρτόνι. Και δεν είναι το μόνο τρισδιάστατο αυτού του πίνακα, έχει κι άλλα ώστε να μπορεί και ακαδημαϊκά ιδωμένο να χαρακτηριστεί μικτής τεχνικής. Ας προχωρήσουμε τώρα στην ανάλυση του αντικειμένου, όπως αυτή μου έγινε προφορικά και ύστερα γραπτά από τον φίλο μου. Σε bold θα βρίσκονται αυτούσια τα λόγια του.

Εντάξει, το παραδέχομαι σε όσους με γνωρίζουν, με μια μικρή-μικρή επιμέλεια ορθογραφικής φύσης. :/

Στη μέση διακρίνετε όλοι έναν δρόμο σε προοπτική. Αυτός είναι ο δρόμος της ζωής που τη χωρίζει στα δύο. Δύο κομμάτια, δύο περάσματα, δύο κόσμοι, σαν τις δύο πόρτες... που έχει η ζωή. Να και το link του τραγουδιού για να συνοδέψει σε διπλανό tab ευχάριστα την ανάγνωσή σας. Καλή μου φάνηκε η εκτέλεση. Δώσε, Στέλιο! Ο δρόμος, λοιπόν, για να γυρνάμε στην βαθυστόχαστη ανάλυσή μας, είναι από φωτιά. Εξ' ου και το πορτοκαλοκόκκινο χρώμα. Οι διαχωριστικές γραμμές είναι κολλημένοι μεταλλικοί συνδετήρες συρραπτικού. Άμα εσείς βλέπετε προοπτική, μαζί σας, αν όχι, πάλι μαζί σας. Δε θα μαλώσουμε. Εμένα, πάντως, η δεύτερη γραμμή από κάτω μου κάνει σε μικρότερη. Είναι φτιαγμένοι από ατσάλι και οριοθετούν το χώρο, σημαίνουν την ανθρώπινη παρέμβαση. Ανακεφαλαιώνω και εμπλουτίζω: ο δρόμος διχοτομεί τη ζωή με την πύρινη φύση του ενώ ο άνθρωπος παρεμβαίνει σ' αυτή μέσω του ατσαλιού, το οποίο μόλις επιβεβαίωσα ότι είναι ανθρώπινη σύνθεση και δεν υπάρχει στη φύση. Ο δυϊσμός (ναι, θέλει διαζευκτικά) στον οποίο αναφέρεται ο φίλος δεν είναι κανένας καρτεσιανός δυϊσμός ύλης - ψυχής αλλά δύο σύνολα που δημιουργούνται καθώς ζούμε. Το ένα -ας φανταστούμε- ότι περιέχει όλες τις επιλογές που τελικά κάναμε, ενώ το δεύτερο όλες τις επιλογές που θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει αλλά δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Το πρώτο σίγουρα θα μοιάζει μικροκαμωμένο μπροστά στο άλλο, έλα που όμως αυτό το μικρό σακουλάκι είναι η ζωή μας και εκει μέσα στοιβάζονται όλες οι χαρές κι οι λύπες μας. Το δεύτερο φυλάει κρυμμένα όλα τα ταλαίπωρα "ίσως" και "αν" που θα μας απασχολούν μέχρι το θάνατο. Μπρρρ... :/

Η Οικονομική Θεωρία περιγράφει αυτό το πρόβλημα σε οικονομικούς όρους πολύ απλά με την Καμπύλη Παραγωγικών Δυνατοτήτων (ΚΠΔ). Όπως λέει και στο link:

"Η καμπύλη παραγωγικών δυνατοτήτων δηλώνει όλους τους πιθανούς συνδυασμούς των ποσοτήτων δύο αγαθών που µπορεί να παράγει μια οικονομία [...]"

Εμείς θα το ανασκευάσουμε για να μας βολέψει ως εξής:

"Η καμπύλη μας δηλώνει όλους τους δυνατούς συνδυασμούς επιλογών που διαθέτουμε κάθε στιγμή, δηλαδή [με βάση τη θεωρία των πιο πάνω συνόλων] την επιλογή που πραγματοποιούμε έναντι όλων των υπόλοιπων επιλογών που χάνουμε."

Έτσι, ένα σημείο στο διάγραμμα θα μπορούσε να δείχνει ότι επιλέξαμε να πιούμε 3 ποτά χτες το βράδυ και να έχουμε ευεξία 2 μονάδων την άλλη μέρα, έναντι του να πιούμε 0 ποτά και να έχουμε ευεξία 5 μονάδων. Τα παραδείγματα είναι άπειρα όμως παραθέτω το υπόδειγμα για να καταλάβουμε το μηχανισμό. Νομίζω ότι μετά από αυτό το μοντελάκι είναι εύκολο να δείτε πώς ο δρόμος της ζωής που τη χωρίζει στα δύο δεν είναι κάτι περισσότερο από την πορεία του καθένα η οποία και ορίζει με μια απόφαση τι θα μπει στο κάθε σακουλάκι, κάθε στιγμή, για κάθε πιθανό θέμα.

Για την Οικονομική Θεωρία: "Η μορφή της ΚΠΔ υποδηλώνει το κύριο οικονομικό πρόβλημα, δηλαδή την έλλειψη παραγωγικών συντελεστών." Για τη δική μας ανάλυση απλά αντικαταστήστε τους παραγωγικούς συντελεστές με το χρόνο. Ο πεπερασμένος χρόνος μάς οδηγεί στις επιλογές μερικών έναντι όλων των πραγμάτων που θα θέλαμε να κάνουμε. Τελικά, αυτό είμαστε κι αυτό καταλαβαίνουμε ως ζωή μας. Όλα τα υπόλοιπα είναι υποθέσεις, να ΄χαμε να λέγαμε. Ό,τι ζούμε έχει το κόστος όλων όσα δε ζήσαμε.

Πάνω στο δρόμο υπάρχει η γάτα, το αιλουροειδές, το σύμβολο του παρόντος και της μαχητικότητάς μας, της εξερεύνησης και της κοινωνικότητάς μας, της ύπαρξής μας μέσα σε κάτι. Μπορώ να καταλάβω το συμβολικό χαρακτήρα της γάτας ως μαχητικότητα, εξερεύνηση και κοινωνικότητα του εαυτού μου. Για τα υπόλοιπα φοβάμαι θα πρέπει να τα πείτε με το δημιουργό. Δεν έχω βρεθεί μαζί του μέχρι τώρα για να του θέσω το ερώτημα. [Είπα να το παλέψω λίγο και του έστειλα mail μόλις. Αναμείνατε στην οθόνη σας.] Σημειώστε ότι η γάτα είναι μαύρη, εντελώς.

Ούτε ο Gobolino δεν ήταν τόσο μαύρος. Όπα. Μου 'ρθε η ιδέα του δεύτερου ηχητικού χαλιού: Άκου την Αλίκη Βουγιουκλάκη να λέει το παραμύθι. Αν είσαι τυχερό παιδάκι μπορεί να θυμηθείς τις κίτρινες κασέτες.

Κάτω αριστερά ο ήλιος που οδεύει προς τον Σταυρό του Νότου. Έπρεπε να καταλάβω τι σήμαινε η λέξη "οδεύει". Νομίζω ότι το κατάλαβα. Αν μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου παρατηρούμε τον ήλιο το μεσημέρι (όχι το μεσημεράκι μετά το φαΐ αλλά στο μέσο της διάρκειας της ημέρας) καθε φορά θα τον βλέπουμε πιο κοντά στο Νότο. Αυτή η πορεία του ίχνους του σταματά για τρεις ημέρες (χειμερινό ηλιοστάσιο 22-23-24) στο ίδιο σημείο και αντιστρέφεται από τις 25. Ο ίδιος αναφέρει ότι επέλεξε να αποτυπώσει τρεις στάσεις γιατί τρεις είναι οι ημέρες που θα μοιάζει σταθερός στο χειμερινό ηλιοστάσιο του 2012 (όχι 11). Η πορεία είναι προκαθορισμένη, δύσκολη και μονόδρομος. Γι' αυτό τον αποδίδω με γκρι πλαίσιο. Η πορεία του ήλιου κατά τη διάρκεια αυτή έχει εμφανιστεί σε πολλούς μύθους πρωτόγονων πολιτισμών και έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας με τις ζωντανές θρησκείες που ξέρουμε. H αρχέγονη αγωνία που δημιουργούσε η εμμονή του ήλιου προς το Νότο και η ελάττωση της διάρκειας της ημέρας, έφτανε στο αποκορύφωμά της στο χειμερινό ηλιοστάσιο. Η αντιστροφή της πορείας σηματοδοτούσε τη νέα αρχή, την πραγμάτωση ενός κύκλου κοσμικής διάστασης και, τελικά, την ανακούφιση. Επομένως, θα συμφωνήσω πλήρως με την επιλογή του γκρίζου χρώματος για να πλαισιώσει αυτή την πορεία, ανακλώντας τη μεταφυσική αγωνία μέχρι τη λύση της.

Εδώ το λένε στα εγγλέζικα από το 07:14 ως το 08:18. Τα υπόλοιπα μπορείς να τα κάνεις skip. Αν και έψαξα πολλή ώρα να βρω μια καλύτερη πηγή που είχα κατά νου (από το ίδρυμα Joseph Campbell), δεν τα κατάφερα, δυστυχώς. :(

Στο πλάι του (ΣτΜ: του ήλιου) οι συχνότητες της αρμονίας, οι νότες, η καλύτερη συντροφιά και το μέσο επικοινωνίας με τα υπόλοιπα όντα μέσα και έξω από τη γη. Έξι οι γυναίκες με τα μαύρα σα κάτι να λείπει. Το 7.

Πράγματι, η μουσική συντροφεύει τον άνθρωπο (βλέπε WSP, μωρέ κοίτα τι μαργαριτάρια ανακαλύπτω με το posting) και οι ήχοι της γλώσσας έχουν βοηθήσει όσο τίποτε άλλο στην ανάπτυξη του πολιτισμού του.

Και συμφωνώ ότι η επίτευξη της εσωτερικής αρμονίας είναι ζητούμενο για τον καθένα όσο και η ανάγνωσή της στο περιβάλλον.

"Οι έξι γυναίκες"

Ο αριθμός των γυναικών παραπέμπει ευθεία στις νότες. Υποθέτω ότι οι κυρίες "πενθούνε" στα μαύρα μιας και αναζητούν την έβδομη ώστε να συντελέσουν ένα αρμονικό ensemble. Γένους θηλυκού όλες. Κάπου εδώ, όμως, θα αρχίσω να διαφοροποιούμαι από τον δημιουργό. Γιατί; Θα σας πω. "Όντα έξω από τη γη" χέστηκα, προς το παρόν, να γνωρίσω. Αντιμετωπίζω - νομίζω εκεί ανήκει το 99% του πληθυσμού εκτός κάτι αναχωρητών, στυλιτών σαν κι ετούτον κ.α. - ήδη πολλά θέματα με τους ανθρώπους. Για τους εδώ, ντόπιους, Homo Whateverus να χρησιμοποιήσω ό,τι διαθέσιμη συχνότητα να τα βρούμε. Μέχρι εκεί. Το διάστημα θα περιμένει.

Ε, ψιτ, φίλε, θες να μας πεις κάτι μήπως; Εδώ κάτω είμαστε με κάτι παιδιά.

Μπερδεμένα πράγματα...

Στη συνέχεια ο φίλος μου έγραψε "Η έβδομη γυναίκα μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο είναι μόνο του σε αυτήν την εικόνα." Επομένως, οι έξι μαυροφορούσες καλούνται να ολοκληρώσουν την ομάδα (να προσεγγίσουν την αρμονια με άλλα λόγια) ανακαλύπτοντας την έβδομη. Η ολοκλήρωση, μέσω του self-curation όπως είδατε σε bold, δεν επιτελείται μόνο με το να βρούμε το τελευταίο κομμάτι του παζλ. Αντίθετα, μπορεί να συμβεί και με κάτι άλλο. Αυτή τη γροθιά στον πλατωνισμό, κοελισμό, meant-to-be-together-ness και σαχλές θεωρίες περί ντετερμινισμού στις ζωές μας πολύ τη χάρηκα. Και έτσι έχει, ο φιλόμουσος αναγνώστης του arxediaMEDIA (με την ευλογία του δημιουργού), την ελευθερία να πει ότι η δική μου ολοκλήρωση της αρμονίας επέρχεται με κάτι άλλο που θα το βρω μόνος μου στο δημιούργημα. Και ύστερα -που η τέχνη θα έχει πλημμυρίσει τη ψυχή του- να το εφαρμόσει και στις πολιτικές του αποφάσεις, τη σεξουαλική του ζωή και στη σχέση του με τη μάνα του. Τέτοια είναι η προσφορά αυτού εδωνά του μπλογκ στα πέρατα του ηλεκτρονικού κόσμου. Όχι, παίζουμε.

"Το κορίτσι με το γαλάζιο φόρεμα"

"Το κορίτσι του Μοντιλιάνι"

Όπως το κορίτσι με το γαλάζιο φόρεμα από κάτω. Θυμίζει το κορίτσι του Μοντιλιάνι. Μόνο, σαν κάτι να περιμένει, σαν κάτι να ζητάει, σαν κάτι να φοβάται, σαν να μπορεί να μένει και να αντέχει να είναι μόνο, σαν κάτι να λείπει κι από εκείνο.

Ίσως αυτό το κορίτσι να συμπληρώσει την ομάδα των έξι γυναικών. Η θέαση ενός ομοίου μας τη στιγμή που αυτός ενσαρκώνει την πλήρη αθωότητα, όπως στις παιδικές φωτογραφίες ο εαυτός μας, καταστρέφει την ψευδαίσθηση του "μόνο το παρόν υπάρχει". Ρίχνει απλόχερα γέφυρες για να θυμηθούμε το παρελθόν μας. Κι αν το σκεφτούμε με όρους ψυχανάλυσης, η επαναδιαπραγμάτευση με αυτό μπορεί να μας φέρει κοντύτερα στην εσωτερική αρμονία. Ή, τελοσπάντων, να σιγήσει κάπως τα πολυβόλα των αντιθέσεων που μας ρημάζουν. Η αιδημοσύνη στα μαγουλά του, τα σταυρωμένα χέρια μπροστά, το γυρτό κεφάλι και τα μαγκωμένα πόδια, όλα συνθέτουν μια αθωότητα που προκαλεί. Τα μάτια του θυμίζουν παιδί με σύνδρομο down που ζητάει να μεγαλώσει. Με κοιτούν με τη σοβαρότητα που αρμόζει σε όσους ήδη έχουν ζήσει τη ζωή τους.

Το σώμα του υπολείπεται.

Ασθμαίνει.

click for P-ART 2/4

Σας θυμίζει κατι?

φωτό πάνω απο το πλοίο στην ικαρία
μήπως ήρθε η ώρα για καινούριο template?

What Street Party #5 - 1st video

31/5/09 - Λυκαβηττός

(μεγάλες στιγμές..)

facebook event / facebook page / myspace / blog

-created by takizzz-

arxedia ελίες..(θα φάτε)...

Ένα περίπου έτος και πλέον μετά από αυτό, περίμενα ίσως εις μάτην να αξιωθεί κάποιος contributor ή αναγνώστης του μπλογκ τοιούτου να αγοράσει τις ελιές μου, τις μπεσαλίδικες, τις βιολογικές.
Το πρόσωπο τελικά αυτό εβρέθη μόλις πρόσφατα και δεν είναι ανθρώπινο, αλλά ελεφαντινό. Αλλά θα το δεχτώ και με μεγαλύτερη ακόμη ευχαρίστηση, όχι μόνο γιατί είναι ο πρώτος (είσαι και ο πρώτος) contributor που αγόρασε ελιές, αλλά επειδή επίσης έχει και εκείνος ελιές, έχει και αφραγκιές, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να βρει και τις δικές μου πολύ νόστιμες και να τις αγοράσει.
Οι ελίες μάλιστα αυτές παρεδώθησαν, όπως προέβλεπε και η σύμβαση, σε σακουλάκι με ετικέτα "arxedia-ελίες" γραμμένο πάνω τους...εις ανάμνηση σχολίου chaka-chan...δεν ξέρω αν το εμπορικό σκέλος της ετικέτας θα έχει περαιτέρω επιτυχία...ξέρω όμως ότι έχει πολύ πλάκα.
Όσο για τους υπόλοιπους, δεν έχει άλλες ελιές φέτος (εύστοχος επομένως και ο τίτλος του ποστ)...μόλις και με το ζόρι θα φτάσουν οι ελίες που κράτησα, για τα ταίσουν τα πλήθη του μπιστρό(τ) Αλεξανδρινό (σόρρυ, αλλά μου είπαν ότι αν κάνω και διαφήμιση μέσω ίντερνετ, θα μου δώσουν μπόνους στην τιμή) και μόνο εκεί θα μπορέσετε να περάσετε λαδωμένα μπεσαλίδικα και βιολογικά τους σκληρούς μήνες του χειμώνα και της άνοιξης.

κύριος Μπρακατσούλας...κύριος μέχρι τέλους...

Ανοιχτή Δράση : Τρίτη 16:00

Είναι επιτακτική ανάγκη κάθε προοδευτικός πυρήνας αυτής της χώρας να δραστηριοποιηθεί με το δικό του τρόπο και να συνεισφέρει στον αγώνα που ψάχνει τρόπο να σχηματοποιηθεί.
Μόνο μας όπλο η αλληλεγγύη, η δημιουργική μας ζύμωση.
Αυτό-οργανωνόμαστε, κινητοποιούμαστε, δραστηριοποιούμαστε, εκφράζουμε, αντιστεκόμαστε, διεκδικούμε, προτάσσουμε.

Σας καλούμε αύριο Τρίτη, 16/12 και ώρα 16:00 να συνοδεύσουμε το «Άρμα αντι-πληροφόρησης και διαδραστικής αφύπνισης» που θα ξεκινήσει από τα Προπύλαια τη χρωματιστή του βόλτα στους δρόμους της Αθήνας.
Ένα αυτοσχέδιο τροχοφόρο άρμα, 2 laptops, 1 προτζέκτορας, 2 αυτοενισχυόμενα ηχεία, 1 ανοιχτό μικρόφωνο και όλοι εμείς θα δώσουμε φωνή και χρώμα σε όλα αυτά που ζούμε τις τελευταίες ημέρες.

Δεν καθόμαστε μόνοι σπίτι μας. Η σύναξη κάτω του ενός ατόμου τιμωρείται με απουσία από την ιστορία.

παρακαλούμε αναμεταδώστε το μήνυμα
συνεισφέρετε με υλικό επί-τόπου
συμπορευθείτε

arxediaMEDIA (και οι φίλοι του)

...αφιερωμένο σε μία υπέροχη συνάντηση...

...Η άποψη αυτή μας οδηγεί στη θεωρία του ολισμού (Holism), δανεισμένη εν μέρει από θεωρίες της φυσικής (θεωρία της απροσδιοριστίας του Planck, θεωρία της σχετικότητας, θεωρίας των κβάντα, θεωρία του χάους). Η θεωρία του ολισμού δέχεται ότι όλα τα μέρη συνεργάζονται και δημιουργούν άπειρες σχέσεις και συνδυασμούς. Έννοιες αναφέρονται σε άλλες έννοιες, δημιουργούνται επικαλύψεις και αλληλοκαλύψεις κάτι που οδηγεί στο να υπάρχει ουσιαστικά ένα δίκτυο εννοιών. Παράλληλα, μέσα σε μία κοινωνία με πλήθος σχέσεων και ατόμων να εμπλέκονται διαρκώς, οι συνδυασμοί αυτοί καθιστούν εντελώς απροσδιόριστο το αποτέλεσμα και αδύνατη την εκ των προτέρων διαπίστωση περί μίας τελικής κρίσης.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτή τη σχετικότητα, κάθε θεωρία είναι «στον αέρα». Είναι έτοιμη να δεχτεί την «επίθεση» και να καταρριφθεί. Και κάθε «συνετή» θεωρία, θα πρέπει να έχει υπόψη της αυτή την παραπάνω παράμετρο.

Παρά ταύτα, η θεωρία του ολισμού δεν αποδέχεται ότι, επειδή κάτι είναι σχετικό, δεν είναι και αληθές. Αντίθετα θεωρεί ότι ο,τιδήποτε (θεωρία ή πράξη) αποτελεί μέρος του όλου και επομένως μέρος και της αλήθειας. Η θεώρηση επομένως «στέκει» και μπορεί να «αποδειχτεί» μερικώς, όσο «δεν στέκει» και δεν μπορεί να «αποδειχτεί» μερικώς.

...πολλές ερωτήσεις...λίγες τελίτσες...

Η νίτσα μαρούδα ξαναχτύπησε. Στην καρδιά μου και στην καρδιά αυτού του μπλόγκ. Δεν υπάρχει κίνηση, είπε. Και συμφωνώ με την παλαίμαχη. Κοιτώ το μπλόγκ των τελευταίων 5 μηνών και βλέπω μπάνια, θερινή ραστώνη, απουσία...28 νοματαίοι και 2-3 μόνο οι συστηματικοί γραφιάδες...οι υπόλοιποι που είναι; Γιατί δε γράφουν; Γιατί δεν διαβάζω; Δεν βλέπω φωτο, βίντεο, σχόλια; Τί σανό της λήθης τρώει ο ελέφαντας; Μήπως το σαλάμι έγινε αέρος; Σε ποίες εξωτ-ερ-ικές παραλίες κολυμπά η Άριελ η γοργόνα; Ως πότε θα περιμένει το καλώδιο από τη Νάξο ο ψαράς; Τι περιμένουν όλοι; Το επόμενο πάρτυ; Την επιφοίτηση; Το κρύο του χειμώνα που θα τους κλείσει στο σπίτι και θα τους κλειδώσει εμπρός από τον υπολογιστή; Είναι το μπλογκ ακτιβισμός; Πόσες σουλιώτισες πήδηξαν στο γκρεμό; Που οδηγεί τελικά η διαμάχη μεταξύ intergovernmentalists και neo-functionalists;

Απάντηση έχω μόνο για το τελευταίο...πουθενά...

Τ

Arxedia & Αρχίδια

Διαβάζοντας το βιβλίο της Μαίρης Κουκουλέ "ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΘΥΡΟΣΤΟΜΙΑ" εκδ. νεφέλη 1986, μερικά στιχάκια άρχισαν να ξεχωρίζουν.

36/
Τ' αρχίδια μας κουνιούνται σαν δυο καμπαναριά
κι εσύ θαρρείς πως είναι σακούλες με φλουριά!
50/
Εσύ σουνε που τάκαμες τ' αρχίδια μου κουβάρια
και την ψωλή μου μιαν οργιά και φτάνει στα δοκάρια.
52/
Θε μου, και βρέξε κάστανα και χιόνισε καρύδια
και στις ποδιές των γυναικών ρίξε ψωλές κι αρχίδια.
208/
Έν 'αρχίδι κι ένα μύδι
κάνουνε τον Αρχιμήδη.
378/
Στην αμμουδιά καθόμουνα κι έπαιζα με τα μύδια
κι ερχόντουσαν τα κύματα και μου 'γλυφαν τ' αρχίδια!
416/
Σαμιώτισσα, σαμιώτισσα, ξαπλώσου στα σανίδια,
τούρλωσε την κωλάρα σου, σαμιώτισσα,
και κλάσε μας τ' αρχίδια!
620ιδ/
"-Έχεις τόσο μυαλό στο κεφάλι σου
όσο έχω 'γώ σπόρο στ' αρχίδια μου!"
(ΣτΣ. Λέγεται ότι το είπε ο αθυρόστομος Καραϊσκάκης, το 1825, απευθυνόμενος στον ηλίθιο Κουντουριώτη.)

Εάν έχετε ακούσει κάτι από τον παππού σας που σχετίζεται με το θέμα, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο comment box. Εάν όχι..."στ' αρχίδια μου."

Ευχαριστώ πολύ.

:)++@@==

arxediaRADIO_1

photo by salami_edafous

Ε ναι λοιπόν : Για όσους τη χάσατε, εδώ μπορείτε να ακούσετε την 1η ραδιοφωνική απόπειρα του arxediaMEDIA που ονομάζεται επίσης και "πετρέλαιο". Δεν είναι και η επιτομή της ραδιοφωνικής εκπομπής αλλά μετά από 3 ώρες μαλακίας (και υπέρμετρης κατανάλωσης αλκοόλ) νομίζω ότι πια το βρήκαμε (και να σου πώ κάτι; το 'χουμε κιόλας νομίζω).

Οπότε από την επόμενη [κάθε Παρασκευή είπαμε, 17:00-19:00 από τη "συχνότητα" του radiobubble] μπορείτε να περιμένετε παππάδες..

More to come..

download

Αποκλειστικό !

Η παλαίμαχη Νίτσα Μαρούδα φαίνεται πως παίζει
ένα άσχημο παιχνίδι το οποίο προφανώς θα ρίξει
άπλετο φως στην υπόθεση του σκανδάλου 'Ελέφαντας'
που μάλλον αποτελεί μία τοποθετημένη σκιά σε κάποια
σοβαρότερη υπόθεση με σκοπό να αποπροσανατολίσει
τους δαιμόνιους συντάκτες του arxedia-media.
Κατόπιν έντονης και θα έλεγα και δύσκολης
παρακολούθησης που διενήργησα και έπειτα
από συμβάντα που λίγο έλειψε να αποβούν μοιραία
και να αποκαλυφθεί η ταυτότητά μου ,κατάφερα
να αποθανατίσω την συνεύρεσή της με τον
υποτιθέμενο νομικό σύμβουλο του arxedia media
προκειμένου να συλλέξει νομικές συμβουλές
σχετικά με το πως θα πρέπει να ενεργεί με νομική
κάλυψη ύστερα από την φανερή πιά ανάμειξή της
στο σκάνδαλο ελέφαντας.







Στην συγκεκριμένη φωτογραφία η παλαίμαχη και
ο ελαιοδικηγόρος βρίσκονται μπροστά από το άγαλμα
του βασιλιά Κώστα όπου ο σύμβουλος αφού της δώρισε
βιολογικές ελιές, της υποδεικνύει και το σημείο που θα
απομονωθούν ώστε να ανταλλάξουν τις πολύτιμες πληροφορίες.
Αξίζει να σημειωθεί πως η Μαρούδα του παρέθεσε <<βρώμικο>>
γεύμα λίγο πριν προβούν στην συνδιάσκεψη.

Η τριαντάχρονη όπως προκύπτει από τα γεγονότα
προσπάθησε μετά τις συμβουλές που συνέλλεξε,να
αποπροσανατολίσει τους πάντες με ανάρτηση άρθρου
όπου ενθάρρυνε διαμάχη μεταξύ ψαρά και ελέφαντα
αλλά και φανερή υποβάθμιση των συντακτών
του a/m μιλώντας για κακέκτυπα και άλλα τέτοια.
Επίσης αδιάσειστη απόδειξη γιά τα γεγονότα
είναι η προσεχώς version του άρθρου της στις 00:33
από ίντερνετ καφέ (που είναι και διπλό παιχνίδι εναντίον
του δικηγόρου) ώστε μετά,στις 00:53, 20 λεπτά
αργότερα ,να συνεχίσει το άρθρο από το
σπίτι της .
Αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν ενώ πολλοί ,
με φανερή παιδικότητα ,πιστεύουν πως οι
τελευταίες εξελίξεις είναι ύπο έλεγχο και πως
υπάρχει διαφάνεια και αξιοπιστία.
Ιδιαίτερη προσοχή επιστώ στην ανάμειξη psarra
αλλά και στην περίεργα εσπευσμένη άφιξη του
pause από την Κύπρο, μετά την οποία υπήρξε
και άρθρο από τον ίδιο όπου φανέρωνε την ύπαρξη
ψυχικής εντάσεως του ,αλλά και την φανερή του
υποταγή στον ύποπτα εξαφανισμένο chaka.





.

paranoia

Με ένα τυπογραφικό φέρνεις κοντά σου στο Χριστό:
www.arxediamedia.blogPSot.com