Μια αστεία Αθηναϊκή ιστορία

ή "Η φάρσα της γιαούρτης" [revised]

Στη γωνία Ερμού και Φιλελλήνων, απέναντι απ' τα McDonalds που όλοι ξέρουμε, πριν πενήντα χρόνια έστεκε ένα ζαχαροπλαστείο, ο "Ζαβορίτης". Μια παρέα αγοριών, θαμώνων του ζαχαροπλαστείου, κάποια μέρα είχαν μια ιδέα που έμελλε να παράξει πολύ γέλιο και αναστάτωση.

Αποφάσισαν, λοιπόν, να κάνουν μια φάρσα. Λίγο η αστική καταγωγή τους -που επέτρεπε τέτοιες πολυτέλειες-, λίγο το θράσος και η decadance νοοτροπία ενός από την παρέα [ είχε το κλασικό τετράγωνο MG σπορ, ίδιο με αυτό της Φρειδερίκης, φαντάσου, ξύλινο σασί και τέτοια φάση ], οδήγησαν στο τηλεφώνημα που θα διαβάσετε στη φωτοτυπία. Δεν έγιναν ακριβώς έτσι τα πράγματα αλλά λίγη σημασία έχει.

Οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές ξεκίνησαν με ένα σιτροέν από το Σύνταγμα για τη Κηφισιά. Φτάνοντας στο άλσος και στρίβοντας για τον πλάτανο, αντίκρισαν δεκάδες μπάτσους να περιμένουν υπ' ατμόν έξω από το πολύ γνωστό ζαχαροπλαστεοιο του Βάρσου.

" Τι γίνετε, ρε παιδιά;" ρώτησε ένας απ' αυτούς με ενδιαφέρον.

" Έρχετε ο Μακάριος", τους είπε ένας μπάτσος 'εμπιστευτικά'.

Αυτοί έμειναν στο αμάξι και καμάρωναν την εξέλιξη της φάρσας τους, κρατώντας τα γέλια τους μη και προδοθούν. Μετά από κάνα εξάμηνο, ο Ψαθάς το δημοσίευσε, κι από τότε πήρε το όνομα

" Η φάρσα της γιαούρτης".

Ευχαριστώ το φίλο μου για τη φωτοτυπία από το αρχείο του.

What x-mas? What street? What party? - 25/12

gif εδώ

Αγαπητοί μας φίλοι. Λόγω των τελευταίων γεγονότων το wsp έμεινε -ευλόγως- όλο αυτό το διάστημα ανενεργό. Ύστερα από πολλές συζητήσεις και ζυμώσεις -όπως παντού αυτήν την εποχή- το wsp ανακοινώνει :

"Πολλά συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες και νύχτες –πάρα πολλά! Οι δημιουργικές δυνάμεις του τόπου ασφυκτιούν! Αυτά τα χριστούγεννα (που δεν είναι χριστ/να) δε θα κλειδωθούμε σε σπίτια, μαγαζιά ή κάτω από το «δέντρο» του δήμου αθηναίων. Δεν είμαστε ίδιοι. Φέτος θα κάνουμε χριστούγεννα ΌΛΟΙ ΜΑΖΊ!".

Στις 6 μαζευόμαστε στο Θησείο/σταθμό ΗΣΑΠ (δε χρειάζεται να ειπωθεί πως πρέπει από την αρχή να είμαστε αρκετοί και καλά ντυμένοι). Κατόπιν, περνώντας μέσα από τον αρχαιολογικό χώρο που ενώνει την απ. παύλου με τη ρωμαΙκή αγορά (διόσκουρους) κατεβαίνουμε στη νέα πλατεία μοναστηρακίου (no man's land ακόμα) στις 8. Από την Αθηνάς μεταφερόμαστε στη βαρβάκειο αγορά στις 10 ενώ αργότερα (κρίνοντας την κατάσταση επιτόπου) επιλέγουμε ανάμεσα σε 2 ήδη σχεδιασμένες διαδρομές με κατάληξη την πλ. σάνταρόζα (έναντι rex) στις 00.

Σε περίπτωση "κωλλύματος" : Προπύλαια όπως την προηγούμενη φορά.
Σε περίπτωση βροχής : Στοά βαρβακείου αγοράς

Λόγω εκτάκτων συνθηκών δημιουργήθηκε εκτάκτως νέα αφίσα και ο "διαγωνισμός" αναβάλλεται. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όσους συμμετείχαν.

Προωθήστε αυτό το μήνυμα παντού -ο χρόνος είναι λίγος! Μη λυπηθείτε τα χαμένα σας λεπτά. Άλλωστε, έχουμε αλλάξει. Δε θα το κάνει κάποιος άλλος, θα το κάνουμε εμείς..

the what street party family

whatstreetparty@gmail.com

facebook event : http://www.facebook.com/event.php?eid=47393524041 (share it)
http://www.facebook.com/pages/What-street-party-/80414280651
http://www.myspace.com/whatstreetparty
http://whatstreetparty.blogspot.com/

Εκ των έσω , να μη χέσω !

Χαος ε ;

Μεσα στο χαος, οπως φαινεται απο το ελικοπτερο, απο την ταρατσα, απο το δρομο και, τελος, απο την τηλεοραση, εκτυλισσονται μικρες ιστοριες με αρχη-μεση-τελος. Αυτες oι ιστοριες δε μαθαινονται, παρα μονο αν μιλησουν οι συμμετεχοντες.

Παραμυθι 1

Μια φορα κι ενα καιρο, ηταν 5-6 ατομα στη γωνια του πνευματικου κεντρου Αθηνων, στην οδο Μασσαλιας, θελοντας να του βαλουν φωτια. Τα τζαμια ειχαν ηδη σπασει οταν ενας 'ομοιος' πλησιασε και ειπε χωρις κουκουλα "Ρε παιδια, αυτο αν καει, γαμηθηκε το ασυλο και τη γαμησαμε ολοι μετα. Αστο! Τοσα εχουμε καψει. Ξερεις τι ειναι εδω μεσα;"
Ο αλλος απαντησε " ...το πνευματικο κεντρο του δημου Αθηναιων ειναι."
Και ο αλλος του ειπε "Ρε, εδω μεσα που πας να βαλεις φωτια, ξερεις τι ειναι; Καφετερια! Τη καφετερια θα καψεις ;"
Ο αλλος απαντησε "Μονο για το ασυλο το κανω, ε!"

Κι ετσι δεν καηκε και το κεντρο.

Παραμυθι 2

Υπηρχε, μια φορα κι ενα καιρο, η αισθηση οτι τα 'μπαχαλα' ηταν μεθοδος εντονωσης των αγοριων. Απ' τη μια οι νεαροι με τις κουκουλες κι απ' την αλλη οι μπατσοι. Ειχε γραφτει, ας πουμε, οτι "agorakia apo dw agorakia apo kei. mou fanhke keno."
Μεχρις οτου ενας απο δαυτους ειδε μεσα στη σχολη του κοπελες, πολλες κοπελες, πολλες νεαρες κοπελες με ενα σφυρακι στο χερι να σπανε πετρες μεθοδικα και ηρεμα. Σα να δουλευαν αργαλειο. Και να τις πετανε. Και αλλες πολλες να μη σπανε αλλα να βοηθανε οπως νομιζουν. Να φουρνιζουν τυροπιτες και ψωμακια του τοστ για να φαμε ολοι οσοι πεινουσαμε.

Κι ετσι δεν ηταν 'boys vs boys' ο τιτλος του παραμυθιου αλλα 'us and them'.

Παραμυθι 3

Καποτε, τα πολυ παλια χρονια, δεν υπηρχαν οικονομικοι μεταναστες. Αργοτερα, οταν ο καπιταλισμος ειπε "ας δημιουργησω μεταναστες" και το εκανε, τους εστειλε "σε χωρες αγνωστες της δυσης του βορρα". Κι αυτοι, οσοι δεν σταλθηκαν πισω, αφου βιαστηκαν, αφου χτυπηθηκαν, αφου εξευτελιστηκαν, μια μερα ειδαν ενα ανοιχτο καταστημα και την ευκαιρια να παρουν 10-20 μεροκαματα σε μια παλαμη. Και τα πηραν. Και ενας που απετρεψε χθες ενα πλιατσικο καταστηματος 2,5μ προσοψης στη Σταδιου, σημερα σκεφτεται αν εκανε καλα ή οχι.

Κι ετσι δεν ειμαστε μονο οι 'εχοντες' απο τους 'μη εχοντες' που λεηλατησαν, αλλα ειναι και οι 'μη εχοντες' απο τους 'μη εχοντες' , που τελικα τους το χρωσταμε ολοι.

Τα εντονοτερα στιγμιαια συναισθηματα που βιωσα μεσα στα παραμυθια

1. Φοβος μηπως ηταν ασφαλιτες/παρακρατικοι/χουλιγκανς και με γαμουσανε επιτοπου.

2. Περηφανια που συμμετεχουν κοριτσια σε τοσο μεγαλο αριθμο.
3. Διχασμος

Letter from God to Man

Dan le Sac vs Scroobius Pip

yparxei kai to pio dramatiko

..kai to official (pio 'aposteirwmeno' opws to apokalesan kapoioi)

mou arese poly . elpizw na to breite endiaferon >