Ιστορικοί του Δημοτικού

Χτες προβλήθηκε το τελευταίο επεισόδιο της σειράς "1821" του Σκάι. Η προσπάθεια αυτή έρχεται να συμπληρώσει μια παλαιότερη προσπάθεια του σταθμού να έρθει σε επαφή με την ελληνική ιστορία. Θυμίζω τη σειρά "Μεγάλοι Έλληνες" στην οποία ο κόσμος μπορούσε να εκφράσει την προτίμησή του για επιφανείς ανθρώπους που έζησαν σε αυτά τα εδάφη. Δηλαδή, όχι μόνο Έλληνες, εφόσον ο Μεγαλέξανδρος ήταν Μακεδόνας. :)

"Επειδή εγώ δε βλέπω, πέστε μου αλήθεια, προς τα πού πέφτει η Ελλάδα;"

Δεν έχω παρακολουθήσει παρά μόνο ελάχιστα τη σχετική συζήτηση που έχει γίνει στο διαδίκτυο, αλλά μπορώ να φανταστώ την "αγανάκτηση" που έχει εκφραστεί από μια μερίδα τηλεθεατών. Μπορώ να τη φανταστώ και να την αιτιολογήσω αλλά σε καμία περίπτωση να τη δικαιολογήσω. Για τη μεγάλη πλειοψηφία, η ιστορία είναι ένα μάθημα που κάποτε υποχρεώθηκε να παρακολουθήσει στο σχολείο, με κάποια βαρετή φιλόλογο ενδεχομένως. Για κάποιους άλλους, και περισσότερο για τους επιστήμονες ιστορικούς, η ιστορία ασκεί μια διαρκή γοητεία και ως γνήσια επιστήμη μπορεί να αλλάξει τις ρήσεις της, "άμα τη εμφανίσει" νέων στοιχείων από άλλους κλάδους όπως αρχαιολογία, χημεία κ.α. Δηλαδή, ακριβώς όπως κάθε επιστήμη, έχει την αξιοπρέπεια να δηλώσει ότι έσφαλε και να αναθεωρήσει προς μια πιο πιστή αποτύπωση της αλήθειας. Σε αντίθεση με αυτή τη στάση, βρίσκονται οι "ιστορικοί του δημοτικού", οι πιστοί σημαιοφόροι των εθνικών μύθων και των υπολοίπων συναισθηματικών προσεγγίσεων της ιστορίας. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν εμμονή με την πληροφορία που προσέλαβαν στην τρυφερή ηλικία του δημοτικού. Όλοι αρεσκόμαστε να πιστεύουμε ότι υπάρχει ο άγιος βασίλης όταν είμαστε μικροί αλλά όταν μεγαλώσουμε αλλάζουμε άποψη, με τη βοήθεια του διανοητικού μέρους της ρημαδοσκέψης. Αυτό δεν μας εμποδίζει ούτε να μιλάμε στα μικρά παιδιά για τον φανταστικό φίλο τους, ούτε εμείς να βάζουμε τα κλάματα που μας εξαπάτησαν τότε, ούτε να λέμε ότι "κι όμως υπάρχει". Οι "ιστορικοί του δημοτικού" αρνούνται να αποκολληθούν από το παραμύθι και έτσι μεταδίδουν τους εθνικούς μύθους ως αληθινούς.

"Υπάρχω... κι όσο υπάρχεις θα υπάρχω... σκλάβα τη ζωή σου θα ΄χω."

Η χρήση των εθνικών μύθων είναι απαραίτητη. Ως παιδαγωγικό εργαλείο, για να δημουργήσει ομοιογένεια μεταξύ των παιδιών στο σχολείο και να τα κάνει περήφανα για τους προγόνους τους που αποτελούν τα πρώτα υπαρκτά πρότυπα του παρελθόντος. Μη με ρωτήσετε τι γίνεται στα πολυπολιτισμικά σχολεία - ιδέα δεν έχω. Απ' την άλλη, για τους μεγάλους, λειτουργεί περίπου ως αρμός πλακιδίων, ενώνει όμοια στοιχεία στη ίδια απόσταση για να δημιουργηθεί το εκάστοτε μωσαϊκό που λέγεται έθνος. Η τεράστια διαφορά της παιδικής ηλικίας με αυτήν της ωριμότητας είναι η έλξη προς την αλήθεια που (πώς να το κάνουμε) τείνει να αυξάνει όσο ο άνθρωπος συνειδητοποιεί το χρόνο που ελαύνει επάνω του. Η άρνηση μερικών να δεχθούν τη νέα αλήθεια, αυτή που είναι η επίσημα ιστορική αλήθεια, η επιστημονική αλήθεια που προκύπτει από τα στοιχεία κι όχι την εθνοκεντρική προπαγάνδα της φυλετικής μας ανωτερότητας, βγήκε - με αφορμή τη σειρά "1821" - έντονα στην επιφάνεια. Κατά την άποψή μου, αποτελεί δείγμα ανωριμότητας από μέρους τους και - επειδή τα ποσοστά είνα μεγάλα - θα μιλήσω για εθνική καθήλωση.

Από αριστερά προς δεξιά : Γνήσιος απόγονος των αρχαίων Ελλήνων, ξυπόλητη επιστημονική κοινότητα

Ένας λαός που αρνείται να γκρεμίσει τους μύθους του είναι καταδικασμένος σε διαρκή εκμετάλλευση. Η αποκάλυψη της αλήθειας, η προσωπική ανατροπή έχει δύο όψεις πάντα. Μια θλιβερή που μας ξεβολεύει και μια ευχάριστη που μας κάνει πιο σίγουρους για αυτά που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε. Αυτός ο λαός πρέπει να αρχίσει να αμφιβάλλει επιτέλους για αυτά που νομίζει. Από το Διαφωτισμό περάσαμε ξυστά, από την εθνική επανάσταση του '21 περάσαμε επειδή μας έσπρωξαν, από τον καταναλωτισμό του '80 επειδή ήταν κουλ, από το ΔΝΤ επειδή είχαμε ενοχές. Ο προσδιορισμός του εαυτού οφείλει να μη βασίζεται σε παραμύθια με ηρωικά παλικάρια, ιστοριούλες αυτοθυσίας και μπροστάρηδες. Οι κοινωνίες στον σύγχρονο κόσμο ούτε ήρωες χρειάζονται για να ανελιχθούν ούτε μουτζαχεντίν. Α λ ή θ ε ι α θέλουν που θα προκύψει από τη συνεργασία, την ισότητα και την καθημερινή αλληλεγγύη, την αγάπη, τελικά, ας μην ντρεπόμαστε.


Εσείς που αποζητάτε τον φανταστικό κόσμο των εθνοτόλκιν απλά για να υποφέρετε την ύπαρξή σας , κάντε μου μια μόνο χάρη. Αφήστε τον προσηλυτισμό των νέων και συζητήστε με τις γιαγιάδες σας που θα τα βρείτε στα σίγουρα. Μη διαφθείρετε τους νέους. Και για να σας την σπάσω τελείως γιατί τα πήρα κρανίο τώρα, πες Φαλμεράυερ... :Ρ

"Εγώ είμαι ο Φαμεράυερ, μπου!"

Το μεγάλο "Ναι"

Παιδιά με στολές περπατάνε στους δρόμους των Δεκεμβριανών.

"Είπαμε όχι", λένε.

Έπος του '40, Πολυτεχνείο, Κολοκοτρώνηδες και Μαυροκορδάτοι,
Γκλέτσος ή Γλέζος, ένδοξο '21, ποιος εμφύλιος,
τα μηδικά μάλλον είναι οι βάρβαροι, ε;

Σφίγγονται να κρατήσουν ένα βηματισμό απ' την αρχή λάθος, επικίνδυνα αστείο και πρόστυχο.
Σφίγγονται να θυμηθούν τι στον πούτσο έγινε πριν απ' αυτούς και τους γονείς τους, ποια είναι η πατρίδα τους και γιατί, ρε γαμώτο, έχει τόση ιστορία.

Βαλκανικοί, Σμύρνη,
Ιστανμπούλ, Μεγαλέξανδρος.
Οδυσσέας, Ιουστινιανός,
σπήλαιο των Πετραλώνων.

-Ποια είναι η πατρίδα σου, παιδί μου;

Multiple Choice

Α. Αχ ναι, αυτή είναι!

B. ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΟΝΑΧΩΝ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΔΟΛΦΟ ΧΙΤΛΕΡ

«Εξοχότατε, οι βαθυσεβάστως υποσημειούμενοι Αντιπρόσωποι των Είκοσιν Ιερών Βασιλικών Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών Μονών του Αγίου Ορους Αθω, λαμβάνομεν την εξαιρετικήν τιμήν ν' απευθυνθώμεν προς την Υμετέραν Εξοχότητα και παρακαλέσωμεν Αυτήν θερμώς, όπως ευαρεστημένη, αναλάβη υπό την Υψηλήν προσωπικήν Αυτής προστασίαν και κηδεμονίαν τον Ιερόν τούτον Τόπον (...)
»...Ικετεύομεν θερμώς την Υμετέραν Εξοχότητα» κτλ. κτλ. «και διαπύρως ευχόμεθα υγείαν και μακροημέρευσιν επ' αγαθώ του ενδόξου Γερμανικού Εθνους.
Υποσημειούμεθα βαθυσεβάστως»


[και οι δύο απαντήσεις θα θεωρηθούν σωστές αν δικαιολογηθούν
-ο δάσκαλος-]
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Κι απ' την άλλη, το καθίκι ο Μεταξάς
τόσα χρόνια τη βγάζει καθαρή στις συνειδήσεις τόσων νεοελλήνων
για ένα όχι που ποτέ δεν είπε!


Ρε, άι στο διάολο!
Ναι! Άι στο διάολο!

Biology 2.0

GENOGRARHEX 200 tgy (thousand genetic years)
(περιεχει 0.2% genetic years)

Κυκλοφορησε το απολυτο φαρμακο.
Δεν συνταγογραφειται απο τους κρατικους φορεις υγειας.
Τα κρατη βασιζονται σε αλλες ουσιες, αλλωστε.

Στοχος του υπερφαρμακου "Γενογραφεξ 200"

National Geographic and IBM are leading this landmark anthropological five-year research study to answer the oldest questions we have about ourselves: Who are we and where did we come from? In doing so the project will also create the world's largest survey of DNA samples to map how humankind populated the planet.

The Genographic Project uses sophisticated computer analysis of DNA voluntarily contributed by hundreds of thousands of people—including indigenous and traditional populations and the general public—to reveal man's migratory history and to better understand the connections and differences that make up humankind.

Ενδειξεις : τασεις εθνικισμου, πιστη σε ιερες γραφες, homo economicus

Αντενδειξεις : we-are-all-one θεωριες, σε ατομα ανικανα να διαχειριστουν την καταρρευση της μικροεθνικης ταυτοτητας τους

Ειδικες προφυλαξεις και προειδοποιησεις κατα την χρηση : αποφυγη χρησης απο ηλικιωμενες ομαδες ταυτοχρονα (κινδυνος επεισοδιων)

Κατα την εγκυμοσυνη : σημαντικες πιθανοτητες το εμβρυο να γαλουχηθει αριστεροστροφα

Δοσολογια : οσο αντεχετε

Υπερδοσολογια : δεν εχουν αναφερθει προβληματα

Aνεπιθυμητες ενεργειες : σε συνδυασμο με LSD μπορει να οδηγησει σε ακραιες ενοποιητικες θεωριες για την καταβολη του συμπαντος, ιδιαιτερα κοινωνικη συμπεριφορα, ερωτικη ζωοφιλια


Δυο κυριοι. Μιση ωρα μπλα-μπλα. Το ζουμι.
Spencer Wells and Ajay Royyuru Interview

Αχ αυτά τα νιάτα..

τρρρρατ τατ τρρρρατ τατ τατ. Κάθε Οκτώβρη η ίδια δουλειά. Τα τυπικά κακοσχηματισμένα, άχαρα ελληνοεφηβάκια παρελαύνουν με ταμπόυρλα έξω από το σπίτι μου κάνοντας "πρόβες" για τη μεγάλη στιγμή του ένδοξου έθνους εις το οποίον έχωμε τη μεγίστη τιμήν να ανήκωμεν. Σε μια ημέρα τιμής και δόξης για τον ελληνισμό, όπως είναι φυσικό , τα μεν αγοράκια βρίζουν και δέρνονται ενώ τα κοριτσάκια σηκώνουν τις φουστίτσες φτιάχνοντας το απόλυτο kinky σκηνικό και χαρίζοντας απλόχερα υλικό για φαντασιώσεις στους ρουτινιάρηδες καθηγητές μέσης εκπαίδευσης. Αν περνάνε καλά τα παιδιά, π.χ. γνωρίζουν κορίτσια με φουστίτσες από άλλα σχολεία ή οι 2 χαμένες emo τούφες συναντιούνται ξαφνικά καταμεσής της πανεπιστημίου, πράγματι αξίζει να τις κρατήσουμε τις παρελάσεις. Αλλά επειδή η ψυχαγωγία στην Ελλάδα πάντα αντιμετωπιζόταν ως κάτι παράταιρο υποπτεύομαι πως δεν είναι αυτός ο λόγος. Βλέπω κάτι πεφωτισμένους κυρίους στην tv να με βάζουν στη θέση μου λέγοντας πως "με τις παρελάσεις θυμούμαστε κύριε Παυλόπουλες τις θυσίες και το αίμα που έχει χυθεί για να είμαστε εμείς όπως είμαστε τώρα". Επιχείρημα που θα έκανε τον πρόεδρο της ομάδας debate του Πρίνστον να λιποθυμά από την αμηχανία. Πράγματι έχει δίκιο ο πρόεδρος γονέων και κηδεμόνων γνωστός και με το προσωνύμιο Careclus Centaurus: Οι μαθητές τρισευτυχισμένοι μετά τη λήξη των παρελάσεων συναντιούνται στις αναγνωστικές λέσχες και διαβάζουν ο ένας στον άλλο τα ποίηματα που ειδικά συνέθεσαν για τη μέρα ετούτη: άλλος για το Ρήγα Βελεστινλή, άλλος για τον Μεταξά, και άλλος για τον Πλατεία Δαβάκη. Ταυτόχρονα με δάκρυα στα μάτια κάνουν το σταυρό τους θυμούμενοι τις δηλώσεις του αρχιεπισκόπου και του προέδρου της δημοκρατίας ότι "τα νιάτα για μια ακόμη φορά μας δείχνουν το δρόμο της ανάτασης του ελληνισμού και με το φρόνημά τους κρατούν τη σημαία ψηλά" (τα ίδια λέει και ο ομόλογός τους στη Β. Κορέα βέβαια αλλά δεν έχει σημασία). Και εγώ; Για άλλη μια φορά χαίρομαι που γεννήθηκα σε τούτον τον ευλογημένο τόπο, που ανήκω και εγώ στον περιούσιο λαό. Γιατί οι κουτόφραγκοι ντρέπονται για τα νιάτα τους τα άσχημα και δεν κάνουν παρελάσεις. Γιατί μόνο εμείς οι Έλληνες ξέρουμε να τιμούμε τα θύματα από τον Β'Π.Π. Το λέει και ο πρόεδρος γονέων και κηδεμόνων...