Ωδή στα favorites

Τα favorites δεν είναι retweets. Τα favorites δεν περιέχουν επίκαιρη πληροφορία ενδιαφέροντος, δεν μεταφέρουν καν κάποια επιτόπια παρατήρηση ούτε και εκπροσωπούν τόσο πολύ στιγμιαίες, "νόστιμες" σκέψεις που αξίζει να μοιραστείς*.

Τα favorites περιέχουν συναίσθημα και νόημα πολύ προσωπικό. Σχεδόν δεν απευθύνονται σε κανέναν, δεν περιμένουν από κάποιον κάποια απάντηση ή κάποιο σημάδι, πρόκειται για μια τυφλή έκθεση (το twitter δεν είναι facebook ακριβώς για αυτήν την "τύφλα") που κατ΄αυτόν που το συναίσθημα τον διαπερνά "πρέπει" να καταγραφεί -μάλλον για να το εξιλεώσει.

Και αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που δε γίνονται RT αλλά favorite. Δεν μπορούν ούτε ως retweet να σταθούν σε ξένο πομπό, απο-νοηματοδοτούνται όταν κόβονται από το πρόσωπο και τη στιγμή του. Τόσο προσωπικά είναι που έχουν μία και μόνο μία κατοικία.

Είναι με διαφορά τα αγαπημένα μου tweets. Η αφοπλιστική αλήθεια, η πνευματικότητα, το χιούμορ και η διεισδυτική τους δύναμη μεταφέρει με ακραία ποιητικό τρόπο snapshots καθημερινής ζωής ή και αιώνιων, αρχετυπικών ψυχικών γεγονότων με τον ολοκληρωμένο τρόπο και την καθαρότητα που μόνο ένα χαϊκού καταφέρνει να το κάνει για ένα βίωμα ή μια απόλυτα βιωμένη σκέψη.

Ακολουθεί ένα πρόχειρο ξεσκαρτάρισμα από τη συλλογή μου
(που με χαρά να εμπλουτιστεί και από κομμάτια της δικής σας -ειδικά μιας και από ότι βλέπω είναι τελικά πολύ λίγα για την αισθητική απόλαυση που προεξοφλούσα**)

storify.com/chacakhan/favorites

*εξαιρούνται φυσικά τα favorites που γίνονται "saved" για μια περισσότερο κατάλληλη στιγμή στην οποία να μπορεί κανείς να πλοηγηθεί με άνεση στο λινκ που περιέχουν κτλ ή που για κάποιο λόγο θέλει να αποθηκεύσει για να μπορεί να ανακαλέσει.

** σε περίπτωση που θέτε να συνεισφέρετε μια καλή λύση να το κάνετε στα σχόλια απλώς με copy-paste του permalink του tweet (βρίσκεται πίσω από την ώρα του πχ "20 jul"και το παίρνετε ευκολότερα με δεξί κλικ και "copy link location")

ΔΝΤ Καστελόριζο

Όλα ξεκίνησαν με ΑΥΤΟ το βίντεο που αρνούμαι να αναπαράγω γιατί φοβάμαι.

Εν έτη 2010 ο Γιώργος Παπανδρέου, εγγονός του ομώνυμου και υιός του Ανδρέα Παπανδρέου(ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο), ως πρωθυπουργός σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα το οποίο υποτίθεται δεν έχει σχέση με ολιγαρχικές και βασιλικές πρακτικές εξουσίας που προωθούν την εμπιστοσύνη και εξουσία σε γόνους και απογόνους και παράλληλα ως εκπρόσωπος μιας ιδεολογίας που υποτίθεται δεν συμμερίζεται πολιτικές άκρατου νεοφιλελευθερισμού (βλ. ΔΝΤ) προβαίνει στην εξής πράξη στην ανακοίνωσή του για τα μέτρα του ΔΝΤ:

Τοποθετημένος στο Καστελόριζο, το πιο μακρινό σημείο της Ελλάδας (πας κολυμπώντας στην Τουρκία), σε πλάνο με φόντο τη θάλασσα, δηλώνει ότι “η προηγούμενη κυβέρνηση άφησε πίσω της ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί», ενώ παράλληλα στο φόντο περνάει απαλά, τρυφερά, αναταρράσσοντας τα πρασινογάλαζα νερά ένα καϊκάκι και αυτός φορώντας ένα μακριμάνικο σοβαρό κουστούμι δηλώνει ότι «Από την πρώτη μέρα σηκώσαμε τα μανίκια και με σκληρή δουλειά βαλθήκαμε να ανατρέψουμε αυτό το αρνητικό κλίμα», για να καταλήξει, πάντα με φόντο το ήρεμο πια (από την αναστάτωση που προκάλεσε πριν το καϊκάκι) λιμανάκι του Καστελόριζου, ότι «θα μας παράσχουν στην Ελλάδα το απάνεμο λιμάνι που θα μας επιτρέψει να ξαναχτίσουμε το σκάφος μας με γερά και αξιόπιστα υλικά» και «μία νέα Οδύσσεια για τον Ελληνισμό, αλλά ξέρουμε το δρόμο για την Ιθάκη και έχουμε χαρτογραφήσει τα νερά».

Πριν ξεκινήσω να ξεδιπλώνω την αναλυτική μου προσέγγιση περί εφαρμογής του μέτρου ΔΝΤ και των δύσκολων ημερών που έρχονται, θα ήθελα πρώτα με δημοκρατικές πάντα διαδικασίες να καταλήξω σε έναν χαρακτηρισμό της παραπάνω κατάστασης που μόλις περιέγραψα, με την απλή αυτή ερώτηση:

-Πως θα χαρακτήριζες το σκηνικό που περιέγραψα παραπάνω και που με την δική μου οπτική γωνία αντιλαμβάνομαι ως τέτοιο?

Α. μεταμοντέρνο

Β.σουρεαλισμός + νταντά

Γ.όσκαρ σκηνογραφίας

Δ(ΝΤ).κωμικοτραγικό

υγ. η βοήθεια σας είναι απαραίτητη για την ψυχική μου υγεία