Biology 2.0

GENOGRARHEX 200 tgy (thousand genetic years)
(περιεχει 0.2% genetic years)

Κυκλοφορησε το απολυτο φαρμακο.
Δεν συνταγογραφειται απο τους κρατικους φορεις υγειας.
Τα κρατη βασιζονται σε αλλες ουσιες, αλλωστε.

Στοχος του υπερφαρμακου "Γενογραφεξ 200"

National Geographic and IBM are leading this landmark anthropological five-year research study to answer the oldest questions we have about ourselves: Who are we and where did we come from? In doing so the project will also create the world's largest survey of DNA samples to map how humankind populated the planet.

The Genographic Project uses sophisticated computer analysis of DNA voluntarily contributed by hundreds of thousands of people—including indigenous and traditional populations and the general public—to reveal man's migratory history and to better understand the connections and differences that make up humankind.

Ενδειξεις : τασεις εθνικισμου, πιστη σε ιερες γραφες, homo economicus

Αντενδειξεις : we-are-all-one θεωριες, σε ατομα ανικανα να διαχειριστουν την καταρρευση της μικροεθνικης ταυτοτητας τους

Ειδικες προφυλαξεις και προειδοποιησεις κατα την χρηση : αποφυγη χρησης απο ηλικιωμενες ομαδες ταυτοχρονα (κινδυνος επεισοδιων)

Κατα την εγκυμοσυνη : σημαντικες πιθανοτητες το εμβρυο να γαλουχηθει αριστεροστροφα

Δοσολογια : οσο αντεχετε

Υπερδοσολογια : δεν εχουν αναφερθει προβληματα

Aνεπιθυμητες ενεργειες : σε συνδυασμο με LSD μπορει να οδηγησει σε ακραιες ενοποιητικες θεωριες για την καταβολη του συμπαντος, ιδιαιτερα κοινωνικη συμπεριφορα, ερωτικη ζωοφιλια


Δυο κυριοι. Μιση ωρα μπλα-μπλα. Το ζουμι.
Spencer Wells and Ajay Royyuru Interview

Κάπου... στο Cape Kolafos

ΕΞΟΡΙΑ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ

photo SaLaMi-EdAfOuS

Ξενιτεμός.

Φαντάζει μακρινό για τον καθένα μας αλλά και πιθανό.
Οι πιό πολλοί από μας βρίσκονται στην Αθήνα.
Θα έχετε καταλάβει πιά πως η πόλη μας κρίνεται πλέον
μη κατοικήσιμη.
Πρέπει επιτέλους να ξυπνήσουμε και να δούμε την
πραγματική εικόνα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά.
Τα παιδιά είναι τα πρώτα και πιο εύκολα θύματα της
υπερμολυσμένης ατμόσφαιρας αφού σε πολύ μεγάλο
ποσοστό παρουσιάζουν άσθμα και καθημερινή
αδικαιολόγητη εξάντληση.Οι μεγαλύτεροι που
είναι και το target group βρίσκονται μονίμως σε μία
κατάσταση άγχους και αδικαιολόγητων νεύρων
τα οποία επιδρούν στην καθημερινότητα,κάνοντάς
την πραγματικά ανυπόφορη.
Ασυνείδητοι οδηγοί παραβιάζουν συστηματικά ερυθρούς
σηματοδότες και stop χωρίς να έχουν επίγνωση της
επικινδυνότητας και χωρίς φυσικά να αναλαμβάνουν
τις τεράστιες ευθύνες τους ,όταν αυτό τους ζητηθεί.
Το κινητό τηλέφωνο είναι πιά αχώριστος σύντροφος
κάθε πεζού,οδηγού,υπαλλήλου,μαθητή,γονέα με αποτέλεσμα
μία συνεχόμενη διαδραστική επικοινωνία που βαδίζει
παράλληλα με την πραγματική επικοινωνία που πολλές
φορές χάνεται.
Το τι αυτοκίνητο οδηγείς,με τι τηλέφωνο συνομιλείς,
τι ρούχα φοράς και ποιούς παπάρες παρακολουθείς ,έρχονται
πιά σε πρώτη μοίρα και αφήνουν την αληθινή πάντα αύρα
του καθενός να μοιάζει με κάτι που προέρχεται από ένα κόσμο
μαγικό ,ψέυτικο χωρίς υπόσταση...
Παρατηρώντας τον κόσμο καθημερινά μπορείς εύκολα να
συμπεράνεις πως δεν υπάρχει πραγματικός στόχος μέσα του
παρά μόνο κάποιος πλαστός που τον οδηγεί σε μία τεράστια
πλάνη που με πίστη και φανατισμό ακολουθεί.
Μαζεμένοι όλοι εδώ αδυνατούμε να ξεφύγουμε από τον
πλασαρισμένο τρόπο διαβίωσης που με πλάγιο και ιδιαίτερα
πονηρό τρόπο έχει εμφυτευτεί στο μυαλό μας.
Μιλάμε γιά ένα σύστημα που επιθυμεί να διασπαστούν οι ομάδες
και λειτουργόντας πιά σαν μονάδες να κινούμαστε στον
καταναλωτικό δρόμο που χαράζουν τα πολυεθνικά συμφέροντα.

Γνωρίζω οτί γίνομαι κουραστικός υπενθυμίζοντας την
πραγματικότητα αλλά σε αντίθετη περίπτωση θα ένιωθα
ιδιαίτερα ανενεργός.
Γενικότερα δεν πιστεύω πως φεύγοντας κάποιος από εδώ θα
έλυνε και το προσωπικό πρόβλημά του.Η λύση νομίζω πως
βρίσκεται κάπου ενδιάμεσα αλλά και μέσα στον καθένα.
Πιστεύω πάντως ότι μία καθαρότερη ατμόσφαιρα θα
βοηθούσε τον καθένα να σκέφτεται και να κινείται
πιό ανθρώπινα στην καθημερινότητά του .

Μαλακίες ε? Μπορεί.

Ας κάτσουμε όλοι εδώ να φουμάρουμε το νέφος,να τρώμε
fast life φαγητό και να μιλάμε μεταξύ μας μόνο κατ’ανάγκη
και συμφέρον.
Σπίτια σας όλοι αγαπητοί διαφημιζόπληκτοι...σπίτια σας γρήγορα!
Εγώ πάντως ψηφίζω permanent vacation σε μορφή εργασίας.Ετσι πιά
θεωρείται μιά απλή δουλειά έξω από την Αθήνα.Είναι κάτι σαν μια
εξορία πολυτελείας.

Αυτοεξόριστοι ενωθείτε...!

photo SaLaMi-EdAfOuS

.

Ancient Clothes

photo by SaLaMi-EdAfOuS
nathional opera of Greece

Καμιά φορά τα αντικείμενα βρίσκονται στο χώρο
και απλά περιμένουν να τα δεις και να τα
φωτογραφίσεις.
Δεν πρόκειται γιά κάτι που συλλαμβάνεις και
συνεπώς προτίστως το ψάχνεις μέσα στην καθημερινή
σου περιήγηση.
Αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται και γιά κάτι
το οποίο σου έρχεται τυχερά και απροκάλυπτα.
Συνεπώς μιλάμε γιά κάτι το οποίο το μεταφέρεις
εσωτερικά και μερικές φορές υποσυνείδητα.
Καμία άλλη ανάλυση

Blog action day

<.Fact> Σήμερα, 15η Οκτωβρίου, ορίστηκε να είναι "blog action day". Όλοι -παγκοσμίως- μέσα από τα blogs τους, όσα περισσότερα blogs ,να μιλήσουν για το ίδιο θέμα την ίδια μέρα με σκοπό την προβολή του, την ανάδειξή του, τη συζήτηση, την ευαισθητοποίηση. To θέμα αυτό είναι το περιβάλλον και αυτή μια πρωτοβουλία που οργανώθηκε από κάποια συγκεκριμένη, μικρή ομάδα -για την οποία δε γνωρίζουμε- που απλώθηκε και απλώθηκε και απλώθηκε.. <\Fact>

<.Pοst> Αυτό που με τρομάζει σε αυτού του ύφους τις συλλογικές δράσεις είναι το γεγονός ότι διακρίνω ότι ο τρόπος με τον οποίον δομούνται, οργανώνονται και διαχέονται ομοιάζει στον εμπορικό -ακόμη και αισθητικά. Επικοινωνείτε δηλαδή το όποιο μήνυμα με τη μέθοδο που θα επέλεγε και ένας μαρκετίστας να το κάνει για να προωθήσει ένα προϊόν. Ο λόγος για τον οποίον συμβαίνει αυτό δεν είναι κατά τη γνώμη μου συνωμοσιολογικός , δεν είναι δηλαδή ότι κάποιοι το κάνουν αυτό και το οργανώνουν και το στήνουν και το τροφοδοτούν γιατί κάπου κάπως κάποτε θα βγάλουν λεφτά. Αυτό βέβαια σε κάποιο βαθμό ισχύει αλλά σε κάποιο βαθμό. Δε θα μπορούσε άλλωστε να λείπει. Ο αληθινός λόγος όμως είναι ότι στην πραγματικότητα και ο ίδιος ο κόσμος αντιμετωπίζει την υπόθεση περιβάλλον "κλινικά", "στιλιζαρισμένα", " ιλουστρασιόν", "επιτιδευμένα", "ρετουσαρισμένα", αποστασιοποιημένα και αποξενωμένα σε τέτοιο βαθμό που καταλήγει να παράγει αισθητική όμοια με αυτή ενός εμπορικού προϊόντος. Καταναλώνει και πάλι. Όπως και τότε με το liveEarth και τις παράλληλες συναυλίες ή τον Al Gore και ούτω κάθ΄εξής. Πας δηλαδή να "πολεμήσεις" κάτι με τα "όπλα" του ίδιου συστήματος που έχει φέρει αυτό το αδιέξοδο έναντι του οποίου πολεμάς. Αυτό δε θα φέρει λύση, και αν φέρει μια κάποια λύση θα είναι μια τζούφια λύση. Αν και πράγματι ο καθένας μας φέρει μια ευθύνη για τη στάση του -στο βαθμό της μικρής συμμετοχής του σε κάτι που παράγει το συνολικό- παρόλα αυτά το πρόβλημα είναι αλλού .

Το πρόβλημα είναι στις πολιτικές και αυτό είναι η μεγαλύτερη ευθύνη του καθενός μας -στο βαθμό πάλι στον οποίον συμμετέχει- στην ανάδειξη των πολιτικών αυτών που θα τεθούν σε ισχύ. Μιλάμε δηλαδή για πολύ μεγαλύτερες ρήξεις. Και αυτές οι μεγαλύτερες ρήξεις προϋποθέτουν άλλη από την καταναλωτική κουλτούρα. Κι αυτή είναι μια ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη την οποία οφείλουμε να αναλάβουμε. Το να ανακυκλώσω εγώ τη μπαταρία μου ή να σβήσω τα φώτα θα έλεγα ότι είναι κάτι αναλλογικά αμελητέο και ότι παρόλο που αν όλοι ανακυκλώναμε από μια μπαταρία τα πράγματα θα ήταν καλύτερα, αυτό δε θα σημαίνει ότι και τότε δε θα συνεχίσουμε ουσιαστικά να κοροϊδευόμαστε. Η ανακύκλωση της μπαταρίας από εμένα έχει το νόημα ότι ζω και δρω μέσα σε μια κουλτούρα που υπαγορεύει αυτό ως αυτονόητο και ότι συμμετέχω και γω -στο κομμάτι που μου αναλογεί- στην παραγωγή μιας συνολικότερης κουλτούρας που άπαξ και παγιοποιηθεί πολλά περισσότερα πράμματα από την ανακύκλωση της μπαταρίας μου θα θεωρούνται αυτονόητα -πράμματα που δεν καταφέρνω τώρα να τα δω μέσα σε αυτό το enviromental hypeness. Αυτό που βλέπω είναι massive δομές με όρους αγοράς και λαϊκίστικες, στιλιζαρισμένες και κούφιες ανησυχίες. Φέρνω ένα πραγματικά αστείο παράδειγμα που έχει ευθεία αναφορά στον ελληνικό και μπλογκικό μας μικρόκοσμο και στη συγκυρία για contextual λόγους παρόλο που αυτό για το οποίο μιλάω είναι συνολικό : αυτό.


Είδα το μεσημέρι μια καταπληκτική συνέντευξη του Ηλία Φραγκούλη στους δημιουργούς της ταινίας "earth" , καταπληκτική γιατί ο άνθρωπος μπήκε προβοκατόρικα στο χώρο της συνέντευξης και με ηθελημένα υπερβολλικά κυνικό τρόπο έκανε το δικηγόρο του διαβόλου, ζητώντας απαντήσεις σε όλους αυτούς τους προβληματισμούς που ανέπτυξα και εγώ πιο πάνω : αν παρατηρούν και αυτοί -και αν η ταινία τους συνηγορεί σε αυτό- ότι οι όποιες δράσεις είναι στρογγυλεμένες, ψευτο-συναισθηματικές και τελικά απλώς εμπορικές ή σχεδόν απλώς εμπορικές. Ήταν το πιο παραγωγικό που θα μπορούσε να κάνει έστω και αν σε μεγάλο βαθμό ήταν μάταιο. Δύσκολη η θέση τους αλλά παρόλα αυτά και οι ίδιοι τελικά έγνεψαν πως ναι, αλλά με τη διαφορά ότι όταν μιλάμε για μεγέθη "μαζικού" απλώς και μόνο το να γίνεται η κουβέντα , υπό όποιους όρους, είναι μια πρώτη επιτυχία που δεν ταυτίζεται βέβαια με τον συνολικό σκοπό αλλά όμως σε πρώτο επίπεδο δεν είναι καθόλου αυτονόητη. Θα συμφωνήσω τελικά και γι΄αυτό άλλωστε γράφω και αυτά που γράφω, αποφάσισα δηλαδή να δημοσιεύσω ποστ με αυτή τη θεματολογία -άρα κατά κάποιο τρόπο να συμμετέχω- ενώ η συμμετοχή μου αυτή δε φάνταζε αρχικά στα μάτια μου καθόλου πηγαία και άρα πιθανή (όπως σε αυτήν την περίπτωση). Εγώ ή ως blog , όπως θέλετε δείτε το.

Είναι δύσκολο όταν οι κλίμακες μεγαλώνουν και γίνεσαι μια μικρή ψηφίδα να διατηρείς το ύφος σου, το είναι σου. Αλλά παράλληλα δεν έχει και νόημα να αποδυναμώνεις τις όποιες προσπάθειες γίνονται στο όνομα της μοναδικότητάς σου. Η χρυσή τομή για απόψε, blog action day, ήταν να μοιραστώ σήμερα όλα αυτά. Μια άλλη αυτή και πάει λέγοντας..<\Post>

[εδώ συγκεντρωτικές πληροφορίες]
[εδώ ένα άλλο (visual) σχόλι


*επ' ευκαιρίας των αναμενώμενων σημερινών hits (blog action day σου λέει), να υπενθυμίσω κι αυτό..

Mini Market

photo by salami-edafous

Είναι πλέον κοινώς γνωστό πως τα περισότερα ακριτικά νησιά
ακολουθούν με συνοπτικές διαδικασίες τον δρόμο προς το
γρήγορο κέρδος και τον εθνικό παραλογισμό όσον αφορά
την τουριστική ανάπτυξη.
Ακρως προφητικό θεωρώ τον ισχυρισμό ενός πάτερ που
μας δίδασκε θρησκευτικά στο λύκειο που βλέποντας με
να προσπαθώ να μιμηθώ παλαιότερες γενιές του σχολείου,
όσον αφορά τα πρότυπα και τις συνήθειες, απεφάνθη πως
είμαι ένα mini market που τείνει να γίνει super market...
Ετσι και οι μόνιμοι κάτοικοι όμορφων και τουριστικά
χαμηλών τόνων νησιών ή και γενικότερα επαρχιακών
τόπων προσπαθούν ξεχνώντας την ιστορία τους να
αναπτυχθούν μην υπολογίζοντας τα φυσικά επακόλουθα
και την ανεπιστρεπτί κατάσταση στην οποία
πρόκειται να βρεθούν.
Πολύ ζωντανό παράδειγμα το νησί της Ανάφης όπου
οι ντόπιοι για πολλά χρόνια διατηρούσαν τις φυσικές
τους ομορφιές σε συνδυασμό με μιά ικανοποιητική
επισκεψιμότητα από ανθρώπους που σέβονται και
αγαπούν την φύση.Η υποδομή του νησιού ήταν τέτοια
ώστε να μπορεί να εξυπηρετήσει ανθρώπους οι οποίοι
κάνουν ελέυθερο camping και οι βασικές τους ανάγκες
να είναι οι καθημερινές προμήθειες από τηνχώρα και
φυσικά η μεταφορά τους σε αυτή απο τις παραλίες με
την λάντζα.
Το τελευταίο προσωπικά ήταν μιά πάρα πολύ καλή
στιγμή της διαβίωσης μου εκεί,καθώς πρωϊ πρωϊ μετά
την βουτιά ξυπνήματος without coffee επιβιβαζόμουν
στην λάντζα πίνοντας με τον <<καπετάνιο>>μία πάρα
πολύ δυνατή ρακή η οποία μου έδινε την δυνατότητα
να ανεβαίνω 5-5 τα 600-700(δεν θυμάμαι) σκαλιά
από το λιμάνι γιά την χώρα και να έχω πολύ καλές
στιγμές στις συνδιαλλαγές μου με τους ντόπιους
εμπόρους κατά την διάρκεια των προμηθειών,
που πολλές φορές αντιπροσώπευαν καμιά δεκαριά
ακόμα campers.
Επίσης άξιο αναφοράς θεωρείται και η συχνή επίσκεψη
των επισκεπτών σε ταβέρνες καλής ποιότητας και λογικών
πάντα τιμών.
Το συμβούλιο των νοματέων του νησιού όμως είχε αντίθετη
άποψη για την έννοια <<αληθινή ζωή>> και αποφάσισε πως
δεν είναι επαρκή αυτά τα οικονομικά δεδομένα και σε μιά
στιγμή παραλογισμού αποφάσισε να διαπράξει το ακατανόητο...
Εδώθη φασιστικά η εντολή να διακοπεί εμμέσως η επιτρεπόμενη
μέχρι τότε ελεύθερη κατασκήνωση και γυμνισμός
(πολύ μεγάλο θέμα προς συζήτηση) και φυσικά το χειρότερο
όλων να ανοιχθεί δρόμος γιά αυτοκίνητα προς τις παραλίες ,
καταπατόντας το μέχρι τότε χαρούμενο μονοπάτι και μερικά
δέντρα - θάμνους-αρμυρίκια που αποτελούν και την κλασική
χλωρίδα των Κυκλάδων,με αποτελέσματα τραγικά γιά την
φυσική ροή των πραγμάτων που καθορίζονταν αλλα και πρέπει
να συνεχίζουν να καθορίζονται από την φυσική γεωλογική μορφή
του εκάστοτε τόπου.
Την άμεση συνέχεια θα αναφέρω καθώς την περαιτέρω λίγο
πολύ όλοι την γνωρίζουν με τα τελευταία νέα του νησιού γιά
αποβάσεις της διώξης και ευρέσεως κάτι γραμμαρίων ινδικής
κάνναβης και άλλα τέτοια που το μόνο που καταφέρνουν
είναι να διασπoύν τις ομάδες και να βάζουν τους ανθρώπους
σε μία κουλτούρα μονομανίας και καπιταλιστικού παραλογισμού.
Έχασαν λοιπόν οι ντόπιοι την εύνοια πραγματικά αξιόλογων και
ευπροσήγορων επισκεπτών και επομένως και την χρόνεια
παρουσία τους στο νησί και γνώρισαν το νέο πρότυπο των συχνά
ανανεώσιμων επισκεπτών που ως συνήθως αδιαφορούν για την
τήρηση των φυσικών δεδομένων ενός τόπου.
Η κίνηση έπεσε φυσικά και αυτό δημιούργησε ένα κλίμα
εσωτερικής αμφισβήτησης στο συμβούλιο το οποίο κακήν
κακώς αναθεώρησε το θέμα του γυμνισμού μπας και
καταφέρει να επανασυνδεθεί με τους παλιούς <<πελάτες>>
των παραλιών χωρίζοντας την κεντρική παραλία(Ρούκουνας)
στην μέση, σε γυμνιστών και σε μη γυμνιστών..
Οι παλιοί πελάτες βέβαια σιγά σιγά αναζήτησαν άλλους
προορισμούς γιά τους οποίους καλούνται να αναφέρουν
το κατά πόσο τηρούνται τα δέοντα όσον αφορά την μη
παραδοπιστία και την αγάπη για την φύση και τον άνθρωπο.
ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

Μες το γκρι σαν ήμουν μία μέρα
μπήκα σε βάρκα μεγάλη για πιο πέρα..

Διέσχισα μπλε θωλό δίχως ζωή
είδα λιμάνια με ζωή από άλλη γη..

Και όταν το μπλέ κατέληξε βαθύ
ξάπλωσα πίσω με μιά σκέψη μαγική..

Πως όπου φτάσω θα ξεχάσω την αρχή
και θα αδράξω κάθε ήλιου νέα στιγμή..

Και τελικά σαν βγήκε ο ήλιος νέα μέρα
με αγκάλιασες με αγάπη πόσο ωραία...

Τώρα σε βλέπω σε όνειρα σε κάρτες και οδηγούς
μα δεν σε επισκέπτομαι για λόγους φανερούς..

Καλύτερα μιά σκέψη που ζει όποια στιγμή
παρά εσένα άστατη στην άγονη γραμμή....

Εχε γειά γλυκειά Ανάφη

photos - net

Video της χθεσινής διαμαστυρίας στη βουλή για το χαμό του δάσους της Πάρνηθας