Land...slides...

because of the unfortunate incident of finding a bulgarian/english keyboard and because most of you do not understand bulgarian (let alone of the even more important fact that i cannot see the bulgarian letters to write in bulgarian), this...
i have been very curious in the last 10 or so days to understand where the heck we are going, what the heck i am doing in my life, what is all this number and name dropping with the VAT, the HTC, the XTC, the PHD and last but not least the PIGS...
i bought land. i have lots of it. i bought it with legal money and legally. i bought it in a country where land was usually bought with a pistol over the shoulder, with blackmailing, the blackest money from drugs and prostitution, let alone the forged money that circulate around the bulgarian soil.
i bought land. cheap yes. but also barren. not used for decades. and without a direct profit, but only an expectation of a future growth in the area.
but nearing 35 and anxious to understand why on earth we place our feet on the ground every day, i am still anxious to understand, why we buy land, why we follow this ancient Roman instituted idea of legally and formally putting barriers.
and i am even more curious to find out, whether in the not so distant future, we will not only buy land, but also water and air (not clean air, because this we already buy, by paying taxes for the dirty air) and finally our own bodies.
is the future so distant, where we will have to be obliged to pay for been alive, even when we reside on a far-out place, cultivating our own products, living on nothing, holding property of very very little? is it far away the moment where we will have to pay a fee for the possession of the space that we walk on?
when you come to Bulgaria, not so far away as those endless lands of Argentina or Tanzania, you can see the beauty of it, but also the massive space that exists that can feed us all for nothing, that can accomodate us all, that we can all use without a real need for buying land.
i am getting closer and closer in realising that land aquisition is a game of the predominantly city-living, quite wealthy and mainly self-employed peoples...but the more i realise the game, at the same time, the more entrapped in it i feel...

Ήρθαν οι Ρώσοι νο2 – το ΚΚΕ.

(αυτά. έτοιμος για πέτρες.)

Από το Δεκέμβριο και μετά, συνέβαινε κάτι επικίνδυνο και περίεργο: είχα πιάσει τον εαυτό μου να αποζητάει λύσεις άμεσες, ριζοσπαστικές και απόλυτες. Όταν αισθάνεσαι αηδιασμένος με όλους και όλα και όλοι αυτοί μαζί σου, αποζητάς το «κάτι σαφές». Δεν ξέρω αν την κατάσταση επέτεινε και η προαιώνια σύγχυση σχετικά με τα μητρικά πρότυπα, αλλά έπιανα τον εαυτό μου να αισθάνεται ασφαλής ΜΟΝΟ στο άκουσμα των δηλώσεων της Αλέκας.

Ήθελα να βλέπω την Αλέκα να μιλάει, ήθελα να βλέπω την Αλέκα να εκφράζεται, να κάνει δηλώσεις, ήθελα να βλέπω την Αλέκα να πηγαίνει να συναντηθεί με «κάποιον» στη Γάζα, ήθελα να βλέπω την Αλέκα στις κινητοποιήσεις στον Αστακό, ήθελα να βλέπω την Αλέκα.... Ήθελα αυτή την ειρωνεία στο βλέμμα της, ήθελα αυτή τη γενική απαξίωση, αυτό το σπέρμα του αυθεντικού νιχιλισμού που μόνο ένας ορκισμένος πιστός στη ρωσική παράνοια μπορεί να γονιμοποιήσει «με τρόπο». Αχ Αλέκα…

Άνοια; υπερβολική κατανάλωση καφεϊνης; το αλκοόλ; σύνδρομο χρόνιας κόπωσης; Ποτέ άλλοτε δεν είχα καμία σχέση με το ΚΚΕ. Δυστυχώς, δεν έχω καν σχέση με τους μαζικούς αγώνες. Εξ’ ου και ο προβληματισμός. Τι σημαίνει όταν πάνω στη στιγμή της απόλυτης κρίσης, δε βρίσκεις καμία ανάπαυση στα λογάκια των «κινητοποι-ίσιμων» κανονικών ανθρώπων και αντ’ αυτού αποζητάς περισσότερο τη ρητορεία μιας ιδιότυπης αλλά θεσμοθετημένης δικτατορίας;

εξήγηση 1: απεχθάνεσαι τη «δηθενιά». Τόσο την απεχθάνεσαι που προτιμάς τη μιζέρια, αν είναι να σε βάλουν να διαλέξεις.
παρατήρηση 1: ναι ρε αδερφέ, αλλά όσο συμπαγείς κι αν θεωρούνται οι θέσεις του ΚΚΕ, δεν παύουν να είναι εντελώς μη εφαρμόσιμες. Σε ποιο όνομα του «μη» Θεού, επιλέγεις να υπακούς σε μία τόσο απόλυτη λογική που είναι ικανή για σφαγές αθώων και αφελών τσάρων και που στο όνομα της επανάστασης ιδρύει την πιο δαιδαλώδη γραφειοκρατία και ελέγχει νομιμοποιημένα το αν οι πολίτες του κράτους της το κάνουν από πίσω ή από μπρος;
απάντηση 1: στο όνομα του δίκιου του εργάτη. σχόλιο του ανώτερου εαυτού (οι βουδιστικές επιρροές): μα εσύ δεν είσαι καν εργάτης.

Η κατάσταση όμως συνεχίστηκε. Παρά τις προτροπές των οικείων να μη βλέπω πολλή τηλεόραση, να βγαίνω έξω πιο συχνά, να προσπαθώ να εκφράζομαι μέσω των «κοινών δράσεων», παρατηρώ στον εαυτό μου μία απίστευτη δυσκολία προσαρμογής στο συνασπισμό, ακόμα και με πάλαι ποτέ ομοϊδεάτες. Πιο πολύ ταυτίζομαι με τους εντελώς άσχετους στρατιωτικούς που επιδεικνύουν στιγμιαία ευαισθησία απέναντι στο όλο σκατό, παρά με τους κατά τόπους πάγια ευαισθητοποιημένους, που είναι συνέχεια έτοιμοι να παίξουν την παράσταση νίκης με έπαθλο ένα πήδημα.

Το ερώτημα παραμένει (σε ποιο γαλαξία θα σε βρω?).
Όταν αισθάνεσαι ότι βρίσκεις απάντηση σε τελειωμένες λύσεις, σημαίνει ότι είσαι πολύ κοντά στα δεξιά. Και όταν σε ενδιαφέρει ακόμα να σταθμίσεις το πού είσαι, γιατί έχει σημασία και γιατί πρέπει να έχει σημασία, «πρέπει»να προσπαθείς να θυμάσαι ότι ακόμα αγάπησες και αγαπάς τους συνανθρώπους σου και ότι ΔΕ θέλεις να είσαι άδικος. Δομικά άδικος. Όχι στην επιφάνεια, όχι σε μία βιτρίνα που μας κάνει όλους ίσους από τη στιγμή που είμαστε και φερόμαστε ως «κουλ». Δίκαιος με τη λογική του χρήματος, δίκαιος με τη λογική των ευκαιριών και υπερβολικά δίκαιος με τη λογική της παιδείας. Γιατί πρέπει να με καταλαβαίνει ο διπλανός μου την ώρα που μιλάω, για να μπορούμε να είμαστε μαζί. Και αυτό καλώς ή κακώς, οι μόνοι που το κατάφεραν ήταν οι Ρώσοι. Στο επίπεδο της σφαγής, στο επίπεδο της θεωρίας, στο επίπεδο της αναρχίας και στο επίπεδο της θρησκείας. Το μόνο επίπεδο στο οποίο δεν τα κατάφεραν, ήταν αυτό της οικονομίας. Κι αυτό γιατί είχαν απέναντί τους το μεγαλύτερο τέρας: τους βλάκες και τα ίδια τους τα ένστικτα.


Το «ήρθαν οι Ρώσοι νο1» είναι ένα κείμενο που έγραψα τον Αύγουστο και έχει παλιώσει, με αφορμή τις τότε διαφορές των Ρώσων με «εμάς τους υπόλοιπους». Το έβαλα τώρα, γιατί φοβάμαι να νομίζω ότι θα γίνει sequel.