NO BORDER ΛΕΣΒΟΣ 2009

25-31 Αυγούστου 2009

Η καταστολή δεν έχει θέση στο δικό μας πλοίο... Η Λέσβος αποτελεί τα τελευταία χρόνια κεντρική πύλη εισόδου χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών που θέλουν να έρθουν στην Ευρώπη. Στοιβάζονται σε μικρές πλαστικές βάρκες προσπαθώντας να περάσουν το υδάτινο σύνορο Τουρκίας - Ελλάδας. Κάποιοι δεν τα καταφέρνουν ποτέ. Τα τελευταία 20 χρόνια τουλάχιστον 1.100 μετανάστες και πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους στο Αιγαίο. Το ελληνικό λιμενικό με τις πρακτικές «αποτροπής εισόδου» που εφαρμόζει παραβιάζει τα δικαιώματα των προσφύγων και θέτει σε κίνδυνο τη ζωή τους. Ταυτόχρονα η δράση του ενισχύεται από τη Frontex. Το πρώτο πλοίο στα πλαίσια της Frontex ανέλαβε δράση στο νησί τον Ιούλιο του 2008. Προσφάτως αξιωματικοί της Frontex ξεκίνησαν συνεντεύξεις / ανακρίσεις σε πρόσφυγες και μετανάστες που κρατούνται στην Παγανή Λέσβου...

...ολόκληρο το κάλεσμα (και πολλά άλλα) στο site --->


Από τη δική μου εμπειρία τον ένα χρόνο που έμεινα στο νησί, κατ' αρχήν επιβεβαιώνω τις παραπάνω περιγραφές σχετικά με τις συνθήκες άφιξης και κράτησης των μεταναστών και προσφύγων και στη συνέχεια, θα πρέπει να πω πως τα παιδιά που διοργανώνουν το No Border, αλλά και άλλοι στο νησί, έχουν σημαντική και πολύπλευρη δράση υποστήριξης και βοήθειας προς τους ανθρώπους αυτούς. Πιστεύω πως η συμμετοχή στο εγχείρημά αυτό πέρα από την ενημέρωση και την επιτόπου δράση, συμβάλλει με διάφορους τρόπους στην ενδυνάμωση των προσπαθειών για την καλυτέρευση των συνθηκών διαβίωσης για τους μετανάστες στο νησί αλλά και στην ενδυνάμωση της απήχησης αυτων των προσπαθειών προς την τοπική κοινωνία.

update: "Τα κοράκια της Λέσβου" σχετικό βίντεο του tvxs (δείτε το!)

SAMOTHRAKI ECOCAMP

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ
! 12-21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 !
!νέα ημερομηνία!
ΔΗΜΟΤΙΚΟ CAMPING “ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ” ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ
ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ
ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ – ΓΙΟΡΤΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ – ΟΜΙΛΙΕΣ – ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ 1η ΙΟΥΛΙΟΥ
στο samothrakiecocamp@ gmail.com
www.samothrakiecocamp. blogspot.com
Κάλεσμα για τη διοργάνωση αυτο-οργανωμένου οικολογικού κάμπινγκ στη Σαμοθράκη
Το δίκτυο Ηλιόσποροι, οι Νέοι Πράσινοι και η πολιτιστική οργάνωση Athens Art Puzzle, σας προσκαλούν σε μια συνάντηση-γιορτή για την οικολογία, τις ανθρώπινες σχέσεις και την ειρηνική συνύπαρξη.
Απευθύνουμε ανοιχτό κάλεσμα σε νέες-νέους, οικογένειες, συλλογικότητες και ομάδες, τοπικές οικολογικές κινήσεις, θεματικές πρωτοβουλίες και περιβαλλοντικές ΜΚΟ, οικοκοινότητες, τοπικούς παραγωγούς και βιοκαλλιεργητές, ταξιδιώτες, καθώς και όλους όσους ενδιαφέρονται να υιοθετήσουν έναν οικολογικό τρόπο ζωής, να ζήσουμε μαζί για 10 ημέρες στο δημοτικό κάμπινγκ «ελεύθερης διαβίωσης» στη Σαμοθράκη.
Σας προσκαλούμε να συμμετέχετε ενεργά στην προετοιμασία, την οργάνωση και την υλοποίηση της συνάντησης. Σκοπός του αυτο-οργανωμένου οικολογικού κάμπινγκ είναι να γνωριστούμε, να μάθουμε ο ένας από τον άλλον, να συνυπάρξουμε και να διασκεδάσουμε.
Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε μια οργανική και αυτοδιαχειριζόμενη εφήμερη ζώνη, με ομιλίες, σεμινάρια, εργαστήρια και την ενεργή συμμετοχή όλων. Αναλάβετε την πρωτοβουλία μιας συζήτησης, μιας παρουσίασης, μιας συγκεκριμένης δράσης, της διοργάνωσης ενός εργαστηρίου ή σεμιναρίου κι ελάτε να το κάνουμε πραγματικότητα.
Προτεινόμενες θεματικές:
Ανθρώπινες σχέσεις, παιδική αγωγή, αυτοθεραπεία
Οικολογία και ποιότητα ζωής
Τέχνη και πολιτισμός
Η έννοια της αυτο-οργάνωσης στο κάμπινγκ, προϋποθέτει επίσης, ότι όλοι θα συμμετέχουμε στις απαραίτητες διεργασίες και θα αναλάβουμε υπεύθυνα την καθημερινή καθαριότητα και τις εργασίες στη συλλογική κουζίνα.
Στο κάμπινγκ θα οργανωθεί ένας χώρος μόνο για παιδιά, ώστε να μάθουν μέσα από εκπαιδευτικές δράσεις και παιχνίδια. Θα χρειαστούμε εθελοντές οι οποίοι θα αναλάβουν υπεύθυνα την εκπαίδευση και την ψυχαγωγία των παιδιών, καθώς και την οργάνωση του προγράμματος του παιδικού χώρου.
Σε κάθε γιορτή η μουσική και η διασκέδαση είναι δεδομένα, οπότε μη διστάσετε να φέρετε μουσικά όργανα, χρώματα και πινέλα και παιχνίδια.
Καλούμε μουσικούς, εικαστικούς, performers και ζογκλέρ να συνεργαστούν για την υλοποίηση εκπαιδευτικών διαδραστικών παιχνιδιών για παιδιά και μεγάλους, workshops και παραστάσεις.
Ανοιχτό κάλεσμα σε εικαστικούς να δημιουργήσουν έργα από φυσικά και ανακυκλώσιμα υλικά, που θα τοποθετηθούν στο κάμπινγκ και επιλεγμένα σημεία στο νησί.
Δηλώστε συμμετοχή στέλνοντας συμπληρωμένη την επισυναπτόμενη φόρμα στο samothrakiecocamp@ gmail.com
Τι θα χρειαστείτε;
Καταρχήν, ένα μεγάλο χαμόγελο, πολύ ενθουσιασμό, καλή θέληση και πολύ διάθεση!
Απαραίτητα: υπνόσακος, σκηνή (η και αιώρα), ίσως ένα υπόστρωμα, και επαναχρησιμοποιούμενα κούπα / ποτήρι, πιάτο, μαχαίρι, πιρούνι και κουτάλι.
Μην ξεχάσετε! Τα προϊόντα καθαρισμού σώματος, μαλλιών κλπ., που θα χρησιμοποιείτε στο κάμπινγκ να είναι βιοδιασπώμενα.
Ελάχιστο κόστος συμμετοχής για τη παρακολούθηση σεμιναρίων και εργαστηρίων 3 euro/ ημέρα.
Η οικολογική κατασκήνωση είναι αυτο-διαχειριζόμενη, χωρίς χορηγούς και σπόνσορες, και βασίζεται εξ’ ολοκλήρου στην ενίσχυση των συμμετεχόντων για να καλυφθούν τα απαραίτητα λειτουργικά έξοδα (γραφική ύλη, φωτοτυπίες, ενοικιάσεις μηχανημάτων, τηλεπικοινωνίες, μεταφορικά, κλπ).

Οι συμμετέχοντες έχουν 50% έκπτωση στο κάμπινγκ ελεύθερης διαβίωσης (5ος τομέας), όπου θα φιλοξενηθούν οι συλλογικές διεργασίες.

Ευελπιστούμε να λειτουργήσουμε συλλογική βιολογική κουζίνα, για πρωινό και γεύμα, με πολύ φτηνό μενού για τους συμμετέχοντες.
Σύντομα πιο αναλυτικές πληροφορίες για τις θεματικές ενότητες, τις διαλέξεις, τα εργαστήρια αλλά και το νησί.

Δηλώσεις συμμετοχής και πληροφορίες:
samothrakiecocamp@ gmail.com
www.samothrakiecocamp. blogspot.com
www.iliosporoi. net
www.neoiprasinoi. blogspot. com
www.myspace. com/ athensartpuzzle

Πόσο μας ξέρουν...

Μία αγαπημένη γελοιογραφία από τον Κίνο
η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να είναι
εμπνευσμένη από την ελληνική πραγματικότητα..

La Revancha Del Gato

Museo del Cielo Abierto, Valparaiso, Chile
2008
graffitero: charqy punk

?

ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΑΡΑΓΕ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΜΟΙΑΖΕΙ
Ο ΤΥΠΟΣ ?Ε? ΜΕ ΠΟΙΟΝ??

Περιπέτειες

Κάποιος χτες στο πάρτυ έχασε τον αναπτήρα του κι εγώ τον εύρηκα!!

Snif Snif...

//////// jumping ////////

Τούλιπ

Κοιτάω απο τον καθρέφτη. ενα ασπρο αμάξι με μουσική που δεν έχει ξανα ακούσει. Ινκόγκνιτο. δηλαδη καλά εντάξει. μια χαρά. Το φεγγάρι το έφαγε η νύχτα.

στρίβω. ανάβω.

λοιπόν. εκεί υπάρχει το οικοδόμημα του μέλλοντος. Κάποιος λέει τη λέξη ακρογωνιαίος. δεν ξέρω τι ξέρει δεν ξέρω τι ξέρει οτι ξέρω. εικάζω οτι στρίβοντας όλοι θα έρθουμε στα ίσα μας. Κάνω λάθος. ωστόσω δικαιώνομαι. τι πράγμα είναι αυτό η δικαίωση. παρελθοντικό μονίμως. γελάω όχι γιατι καταλαβαίνω , το ξεπεράσαμε πια αυτό το ψυχαναγκαστικό. Γελάω επειδή νοιώθω. Υπάρχει και αυτό , σκέφτομαι. στρίβω. πριν απο πολλές μέρες στο σημείο εκείνο' βρίσκεται εκεί ένα όν. το ξέρω οτι το βλέπω μόνο εγώ. Δεν αγχώνομαι. Του λέω.

είναι αυτη η φάση που αδειάζεις το recycle bin και αναρρωτιέσαι τι αλήθεια βρισκόταν εκεί μέσα και αν έχασες για πάντα ένα αρχείο που χρειαζόσουν. Αυτή η ώρα μυρίζει σαν κυριακάτικη γραφομηχανή. Μόνο ένα παλιό πιάνο μπορεί να σου συμπαρασταθεί αυτή την ώρα, μόνο ένα παλιό ρολόι μπορεί να σου πεί τσίου τσίου. Δε λέω να στο πεί. Λέω οτι είναι ρολόι , ξέρουν τα ρολόγια , μπορούν και συνιστούν το κατάλληλο φάρμακο για 4 κοκτέηλ σε μια ώρα αιχμής οπου όλα ακινητούν και εσύ τότε είσαι το κέντρο του κόσμου ,ή μαλλον όχι όλα περιστρέφονται και το γαμημένο αριστερό ηχείο του σαλονιού μου τρίζει και τα μαλλιά σου τότε μυρίζουν πανικό ή έκσταση ή κάτι που θές να φάς αλλα δεν ξέρεις τι είναι γιατι στην πραγματικότητα αυτό που θές δεν τρώγεται είναι κάτι άλλο απλά δεν ξέρεις ακόμα τι είναι. Είναι αυτή η ώρα που η alessandra στη Νάπολη λέει για το κρασί it has to stay some years before to drink και συνεχίζουν όλοι να μιλάνε και κανείς δεν κατάλαβε τι είπε θεέ μου τι είπε θεέ μου


α.
απάντησε ο μαύρος σκύλος με το χωρίς κεφάλι. ο κόσμος είναι κρεμμύδι. ο κόσμος είναι κρεμμύδι και οι σαγιονάρες μου βιολιά. Τι να την κάνω μια φωνή μέσα απο ένα κεφάλι μεσα απο ένα καπέλο μέσα απο ένα δοχείο μέσα απο ένα λουλούδι μέσα απο αυτό το πράμα που δε ξέρω πώς το λένε ή τί το κάνουν στις 5 η ώρα που είναι και γνωστή σαν ώρα του μαύρου σκύλου που κανείς δε ξέρει ποιόν κοίταζε ή τι έδειχνε ή αν είχε κάτι να πεί ή κάποιον να του το πεί ή κάποιον να φορέσει το καπέλο του ταχυδακτυλουργού που μέσα του κρυβόντουσαν ο γαμπρός και η νύφη και να προσέξει εκείνο το μάζεμα των ώμων της γυναίκας που στρίμωχνε το χρόνο πίσω απο ένα ρολόι το οποίο κάθε λίγο και λιγάκι έκανε
τσίου τσίου.
o κόσμος είναι πουλί. Ο κόσμος είναι πουλί και τα μαλλιά σου εφτά σάλπιγγες

Κοίταξα το μαύρο σκύλο.
Σαν να του φύτρωνε σιγά σιγά ένα κεφάλι. Πάρτα είπα. και καλό καλοκαίρι.
Σας αγαπάω όλους.

Η ζωή τραβάει την ανηφόρα

Ta-taaaaaaaaaaa..

Αχ!

Αυτό το καλοκαίρι...

(παρακαλώ κατεβείτε στο τέλος του ποστ πατήστε το play και μετά διαβάστε)

Θυμάσαι τότε που ήσουν μικρός; Θυμάσαι τι όμορφα ήταν όταν τελείωνε το σχολείο;
Θυμάσαι να μαυρίζεις σιγά σιγά κατα την διάρκεια των διακοπών;
Θυμάσαι να κατεβαίνεις στην γειτονιά σου και να παίζεις ατελείωτες ώρες με τα άλλα παιδιά;
Θυμάσαι το κρυφτό, τα τσιγαροποτά, τα στρατιωτάκια ακούνητα-αμίλητα-αγέλαστα;
Θυμάσαι τις βόλτες με τα ποδήλατα; Τα κορίτσια να παίζουν σκοινάκι και συ να πατάς το λάθος φρένο και να σωριάζεσαι μπροστά της;
Θυμάσαι να σε φωνάζει η μητέρα σου να πας σπίτι γιατί πέρασε η ώρα και συ να μη θες να τελειώσει ποτέ εκείνη η μέρα;
Θυμάσαι που κάποτε ήταν της μόδας να κλέβεις τα σήματα απο τα αυτοκίνητα;
Θυμάσαι τον φούρνο στην γειτονιά σου;
Θυμάσαι την πρώτη φορά που την φίλησες; Θυμάσαι να συλλέγεις χαρτάκια;
Να παίζεις σα-ι-τάκι; Θυμάσαι τα fantastickers;
Θυμάσαι που είχε χαρτάκια καρολα-ι-ν απο την τόλμη και γοητεία;
Θυμάσαι εκείνο το προ-ι-όν στα περίπτερα, εκείνη την πίπα με το μπαλάκι που φυσούσες στο στόμιο και αυτό αιωρούνταν και συ έλεγες "μα καλά πως γίνεται αυτό;"
Θυμάσαι τις τσίχλες σκα-σκα με το χαρτάκι που δίπλωνε περίεργα για να δείς τι κρύβει η ζωγραφιά;
Θυμάσαι όταν μάθαινες τις πρώτες βουτιές με το κεφάλι; Θυμάσαι που φοβόσουν;
Θυμάσαι το πρώτο σου μακροβούτι; Θυμάσαι να σε κατεβάζουν οι γονείς σου απο το αυτοκίνητο επειδή τσακώνεσαι ασταμάτητα με την αδερφή σου στο πίσω κάθισμα;
θυμάσαι την πρώτη μέρα στο γυμνάσιο; Τότε που πήγες να πάρεις για πρώτη φορα βιβλία;
Θυμάσαι να παιζεις μπάσκετ στο διάλλειμα; Θυμάσαι τον πρώτο σου έρωτα; Την πρώτη φορά που ενωθήκατε; Θυμάσαι όταν πρωτο-έβαλες προφυλακτικό; θυμάσαι όταν σε χώρισε και συ κατέρρευσες; Θυμάσαι που το ξεπέρασες και αγάπησες πάλι απο την αρχή; Θυμάσαι τις τσίχλες στα Μιστεγνά στη Μυτιλήνη; Θυμάσαι όταν δεν υπήρχαν κινητά; Θυμάσαι το πρώτο σου τσιγάρο; Την πρώτη φορά που πήρες ναρκωτικά; θυμάσαι το καλύτερο καλοκαίρι της ζωής σου;
Θυμάσαι να κλαίς; Να γελάς;

Τον κοίταξε απορημένος με βλέμμα κάπου μεταξύ θυμού και γαλήνης. Δεν μπορούσε να καταλάβει μια εποχή που είχε φύγει για τα καλά. Ένιωθε όμως μια ακατάσχετη επιθυμία για ζωή. Χαμογέλασε, τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη, τον αγκάλιασε και κλάψανε παρέα. Ήταν μια μέρα λύτρωσης. Τα είχε θυμηθεί όλα.

Ρε καλό καλοκαίρι Ρε

-

ΙΡΑΝ 2009

Iran Updates : Live-Blogging The Uprising

15/6 in.gr

"Tα ξένα μέσα καταγγέλλουν ότι οι δημοσιογράφοι τους εμποδίζονται στο έργο τους, η αντιπολίτευση καταγγέλλει ότι η πρόσβαση στο Internet και η επικοινωνία με τον έξω κόσμο έχουν δυσχερανθεί σημαντικά"

Οι μετεκλογικές ταραχές στο Ιράν στα social media

Εξέγερση στην Τεχεράνη - διαρκής ενημέρωση -

Bigpicture του boston.com

photos & videos

Obama's Statement On Iranian Presidential Election (wow!)

#iranelection

Hλίου Φαεινότερον

Και πες μου τώρα εσύ φίλε μου και φίλη μου
ότι αυτή η φωτιά στο Σούνιο πάνω ακριβώς
από αυτόν τον απότομα ξεπεταγμένο και
τυποποιημένο οικισμό ξέσπασε καταλάθος...
Σε ζουμ της φωτογραφίας θα δείτε πως ξεκίνησε
από κάτω και έφτασε ακριβώς μέχρι το σπίτι
στην κορυφή.
Εντάξει μωρέ όμως δεν κάηκαν πολλά,μία μικρή
πλαγιά ναούμ είναι, εντάξει μωρέ....
Ας χτίσουμε όμως τώρα, -παιδιά δουλειά!

Δείτε το βράδυ αν δεν κοιμάστε ακόμα, στη μία
και μισή στο Σινέ πλας(τζάμπα! Δηλαδή το πλερώνουμε
στην Δεη,Οτε που σκατά) το φιλμ του Μπουνιουέλ
"Ξεχασμένοι από την κοινωνία".
Είναι μία μίξη ρεαλισμού με σουρεαλισμό που σε
ταξιδεύει στην πόλη του Μεξικού το 1950
αναδεικνύοντας την εγκληματικότητα εφήβων
και παιδιών στις παραγκουπόλεις όπου ζούσαν.
Στην πρώτη προβολή το φιλμ προκάλεσε το μένος
της τότε κυβερνήσεως του Μεξικού.
Παλιά μου τέχνη κόσκινο και για τους δικούς μας
που δεν θα τη δούνε μάλλον καθώς θα πίνουνε
κανένα κοκτέϊλ στο σπίτι του Παυλόπουλου
γιορτάζοντας τα σημερινά οικοπεδάκια και
οριοθετώντας τις επόμενες πυρκαγιές.



Αλήθεια στην Άνω Γλυφάδα τι έγινε?
Έβλεπα καπνούς γυρνώντας.

Αμήν

Είμαι μέσα στο τρένο. Στο Βερολίνο. Επιστρέφω απο τη δουλειά. Σήμερα ξέχασα το πορτοφόλι σπίτι. Το κινητό δεν μπορούσα να το βρώ. Μπαίνοντας στο μετρό συνειδητοποίησα ότι δεν έχω λεφτά για εισητήριο αλλά ήταν πολύ αργά για να ξαναπάω σπίτι.
¨Πολύ αργά. Πρέπει να πάω στη δουλειά και αν με πιάσουν θα τους πω ότι μου έκλεψαν το πορτοφόλι. Όχι θα τους πώ την αλήθεια. Αχ! Τί θα κάνω;¨
Περιμένοντας το τρένο (2 παρά 25, 2 λεπτά αναμονής για το U8) αρχίζω ξαφνικά να προσεύχομαι: " πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθάτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς.τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον·καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφήκαμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. ¨ (http://t8.biblos.com/matthew/6.htm) Έκανα μάλιστα διακριτικά το σταυρό μου τρείς φορές καθώς ψιθύριζα "Αγιος ο Θεός, άγιος Ισχυρός, άγιος Αθάνατος, ελέησον υμάς"!
Και νόμιζα ότι είχα ξεχάσει την καθημερινή προσευχή που λέγαμε κάθε μέρα το πρωί στο σχολείο. Κάθε μέρα για 9 χρόνια (-3 της Μωραϊτη) η προσευχή το πρωί. Η προσευχή. Μια ακόμη τελετουργία στην οποία όμως είμαι (ή ήμουνα;) ενάντια.

Και γιατί έκανα την προσευχή μου εγώ που στην τελική δεν είμαι καν βαπτισμένη και δεν δηλώνω θρησκευόμενη;

¨Η Θρησκεία, το όπιο του λαού¨, αλλά κάπου διάβασα ότι λέγοντας όπιο ο Μάρξ εννοούσε παυσίπονο γιατι έτσι χρησιμοποιείτο το όπιο στην εποχή του και όχι ως ναρκωτικό.
Ο Ρώσος μπάρμαν στο μπαράκι της γειτονιάς μου αποφάσισε να βαφτιστεί στην ηλικία των 16 χρονών για να δείξει την εναντίωσή του στο κομμουνιστικό καθεστώς. Λέει ότι όταν δεν πιστεύει κανείς έχει κάπου ένα κενό μέσα του.
Έτσι έλεγε και το βιβλίο που μου είχε δώσει μια θρήσκα θεία μου όταν ήμουνα 9 χρονών για να με πείσει να αποφασίσω μόνη μου να βαφτιστώ. Το βιβλίο έλεγε λοιπόν ότι μέσα στον κάθε άνθρωπο υπάρχει ένα κενό που πολλοί προσπαθούν να το γεμίσουν με φαγητό, ποτό, σέξ κτλ ανάλογα, αλλά αυτό παραμένει διότι γεμίζει λέει μόνο με πίστη και αγάπη προς τον Θεό.
¨Ο πιστός δηλαδή δεν έχει αυτό το κενό;¨ , ρώτησα τον Αλεξέι.
Και τί να είναι άραγε το κενό αυτό; Το κλασσικό αναπάντητο ερώτημα ποιοί/τί είμαστε, απο πού ερχόμαστε και πού πάμε; Κατά τον Αλεξέι η θρησκεία δίνει απάντηση στο πρίν και το μετά που είναι ουσιαστικά το ίδιο.
Εγώ απλά δεν ξέρω και δεν νομίζω ότι θα είμαι κάποτε σίγουρη για κάτι τέτοιο, η λογική μου δεν μ´αφήνει να πιστέψω σε κάτι που μου φαίνεται σαν παραμυθάκι, αλλά νιώθω ακόμα μια παράλογη ηρεμία. Πλάκα θα είχε να έμπαινε τώρα ο ελεγκτής...

Streisand effect

Ένα ενδιαφέρον θέμα της ελλ. (και όχι μόνο;) μπλογκόσφαιρας :

The Streisand effect is an Internet phenomenon where an attempt to censor or remove a piece of information backfires, causing the information to be widely publicized. Examples of such attempts include censoring a photograph, a number, a file, or a website (for example via a cease-and-desist letter). Instead of being suppressed, the information quickly receives extensive publicity, often being widely mirrored across the Internet, or distributed on file-sharing networks. The effect is related to John Gilmore's observation that "The Net interprets censorship as damage and routes around it".

Πρώτα αυτό (sotiropoulos = e-lawyer)
και ύστερα ΕΔΩ για το χρονικό της υπόθεσης
και τα απαραίτητα εναρκτήρια links.
Καλό βόλι

P.S. Θέλει χρόνο (αλλά συνδυάζει πολλά)

The question is: ''who cares"

Αντβερτάϊσμεντ

Advertising Animation

THE PARACHUTE ENDING

watch on full screen
by Steve Scott

So...
choose your best director and click "submit a project" to advertise your company-product in The Hyde Tube

Enjoy!

Νέες απαριθμήσεις; Κύριε Μπρακατσούλα…μας κακομαθαίνετε…

(τυλιχθείτε με το σεντόνι αυτό για δροσερές βραδιές)
1) για πρώτη φορά το μη-κόμμα Άκυρο και Λευκό (το άκυρο λευκό)…πήραν χαμηλότατα ποσοστά…το ζήτημα δεν ήταν να πάω να ψηφίσω και να ψηφίσω λευκό…το ζήτημα ήταν: «χέστηκα…δεν ξέρω…δεν ενδιαφέρομαι…δεν καταλαβαίνω και τι είναι αυτό το αζμπέντευ (Ευρωκοινοβούλιο καλέ)…έχει και ζέστη…ίδιοι είναι όλοι…ισοπέδωση…παραλία»…no vote…αλλά τελικά η ισοπέδωση τρώει και τη συνειδητή αποχή…τζίφος…
2) Χέστηκαν και οι περισσότεροι (είτε πήγαν είτε δεν πήγαν να ψηφήσουν στις κάλπες και στις παραλίες) αν το έσκασε ο Καράβελας για Πούντα ντελ Έστε (περίμενε μέχρι το Δεκέμβρη…θα έρθω να σε βρω να κάνουμε Πρωτοχρονιά στην παραλία μαζί) και αν φταίει η Ντόρα ή το αδρανές διπλωματικό σώμα…σιγά μην ψηφίσουν με τέτοιο γνώμονα οι πολίτες…μα καλά, αυτοί οι δημοσιογράφοι που γράφουν αυτές τις κοτσάνες σε ποια γωνιά της Ελλάδος ζουν; Δεν αντιλαμβάνονται ότι για αυτά ανησυχεί μόνο το 1% των Ελλήνων;
3) Η αποχή όμως…έφερε πάνω τα Χρυσά Αυγά…σε ποσοστό τουλάχιστον και όχι τόσο σε απόλυτους αριθμούς…γιατί αυτοί πάνε στρατιώτες στον αγώνα της ψήφου…ενώ οι άλλοι πάνε παραλίες…ναι, αλλά εγώ δεν χάνω την παραλία, για να την βγω στα Αυγά…και τότες; Αν εκείνοι βγουν κάποτε κυβέρνηση με το ΛΑΟΣ, γιατί το ποσοστό αποχής θα έχει φτάσει στο 90%; Τότε θα κάνομεν επανάσταση…τότε; Και δεν την ξεκινάς από τώρα να γλιτώσεις και το χρόνο; Αα…ναι…ξέχασα…είμαστε Έλληνες εμείς γνήσιοι, ουχί Χρυσαυγάτες…έχει και ζέστη…χέστο…τον επόμενο Δεκέμβρη…
4) προς Αλέξη: μα καλά με τον Χουντή ρε μαν, το Χουντή;
5) Σουηδία: Κόμμα Pirate Bay: 7% και μία έδρα…εκεί που η αριστερά και η δεξιά δεν έχουν τίποτα να πουν (ελευθερία χαλαρότερου πυρήνα του ατόμου όπως η ανταλλαγή πληροφοριών και δεδομένων στο διαδίκτυο) έρχεται να μας τα πει, κάποιος άλλος…μονοθεματικά κόμματα; Πειρατές; Οικολόγοι; Σαράφης στο Παρίσι; Τώρα και Κόμμα Φούντας…
6) αποχή…αποχή…αποχή…και καμία κουβέντα για τη συμμετοχή…οι 40 και κάτω ψηφίζουν από βαρεμάρα, γιατί από τη μία δεν θέλουν να μην ψηφίσουν και από την άλλη δεν θέλουν να ψηφίσουν αυτό που τους λένε οι δικοί τους…και οι 40 και πάνω ψηφίζουν από κεκτημένη ταχύτητα αυτό που τους λέει η παράδοση…λίγο εμφύλιος…λίγο Αλλαγή…λίγο κρασί…λίγο θάλασσα…δεν ακούω…δεν βλέπω…έχω και πατερίτσες…ρίξε Νου-Δου…τι; Νουνου; Όχι…αυτό το πίνει το εγγονάκι μ καλέ…
8) Τα μεγάλα αστικά κέντρα έδωσαν ρεύμα στους Οικολόγους στις τελευταίες βουλευτικές, και αυτό το ρεύμα δημιούργησε critical mass και πέρασε στην υπόλοιπη Ελλάδα…χαμηλά τα αντανακλαστικά της υπόλοιπης διακρίνω…αν λοιπόν σε αυτές τις εκλογές δημιουργήθηκε ένα ρεύμα για τα μικρά κόμματα (1.5% κυνηγοί και παπαθεμελή-στο-κορμί-μου-αμελεί και 1% Δράση στην Αττική)…ίσως αυτό να φέρει 9 κόμματα στις επόμενες εκλογές…μπάχαλο…γουστάρω…στα μπάχαλα βρίσκω τους φίλους μου
9) οπότες...ψηφίζω ντετερμινιστικά τα μικρά κόμματα, για να δημιουργήσω critical mass και να φέρω μπάχαλο στη Βουλή…αν τα όλα αυτά τα κόμματα τα βρουν μεταξύ τους εκεί μέσα, σημαίνει ότι κάποιος έλεγχος θα υπάρχει και θα λείψει επιτέλους αυτό το Γιάννης πίνει, Γιάννης κερνάει…αν δεν τα βρουν, δεν πειράζει…ούτως ή άλλως και που κυβερνάτε, δεν καταφέρνετε και τίποτις
10) Προσδοκώ Βουλή 300 ανεξάρτητων φωνών… δίχως ξύλινο λόγο…να με ακούν και να τους ακούω…με πλήρη συνείδηση της θέσης τους…πλήρη σύνδεση με τους ψηφοφόρους τους…αληθινούς αντιπροσώπους δηλαδή και όχι Βολευτές…μέχρι το επόμενο βήμα που θα σημάνει κατάργηση Βουλής, αντιπροσώπευση σε μικρότερες πόλεις...τι;…πολλά έ;;;…ε, καλά τότες…προσδοκώ Ανάσταση νεκρών…πιο εύκολο…με ένα διαμερισματάκι στον παπά της ενορίας, παίρνω εισητήριο πρώτης θέσης δίπλα στο άγιο φανούριο...μεγάλη η χάρη του...

Pour Nitsa Marouda

Για την Νίτσα. Γειά σου ρε κούκλα!
Όλα για πάρτη σου!
Turn it up!

The Great Contemporary Art Bubble

via art-attack

Synch 2009 / Διαλέξεις

Synch 2009

Διαλέξεις: Κυριακή 14-06-09 / 12:00 – 17:00 / Αμφιθέατρο Μουσείου Μπενάκη (Πειραιώς 138) / ελεύθερη είσοδος

Διερευνώντας και διασχίζοντας τα όρια της «ηλεκτρονικής/ψηφιακής» μουσικής

Ξεκινώντας από διαφορετικά σημεία και ακολουθώντας διαφορετικές διαδρομές, θεωρητικοί και καλλιτέχνες θέτουν ερωτήματα για τους όρους και τα όρια της σύγχρονης «ηλεκτρονικής/ψηφιακής» μουσικής και συνομιλούν για τις σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ της μουσικής και των διαφόρων πλευρών της ζωής με μουσική, όπως, τη διασκέδαση, το χώρο, το διαδίκτυο και την ακρόαση.

Σχολιάζοντας αλλαγές που έχουν φέρει τα νέα μέσα και το internet και διερευνώντας τις νέες συνθήκες στις οποίες η μουσική παράγεται, αναπαράγεται και διαχέεται, θα επιχειρήσουμε να ανιχνεύσουμε αποτελέσματα και επιρροές στις διαδικασίες δημιουργίας και ακρόασης της μουσικής – μεταβολές στους τρόπους που «χρησιμοποιούμε», ανταλλάσσουμε και ακούμε, τη μουσική σήμερα.


1ο μέρος : 12:15 – 13:45
Τεχνικές και καλλιτεχνικές πλευρές της (ηλεκτρονικής) μουσικής

Οι απαρχές, το παρόν και οι προοπτικές της ηλεκτρονικής μουσικής.
Ομιλητής: Άκης Γκολφίδης (Ηχολήπτης, καθηγητής ηχοληψίας και μουσικής τεχνολογίας)

Παρατηρήσεις για την (ηλεκτρονική) μουσική μέσα από την εμπειρία και τη δουλειά ενός μουσικού.
Ομιλητής: Blend (Μουσικός, Dj, παραγωγός)

2ο μέρος : 14:00 – 15:15
Internet / social web και μουσική

My space.com: σχόλια για τη χρήση του μέσου από έναν DJ και μουσικό παραγωγό.
Ομιλητής: Mr. Statik , (Dj, παραγωγός)

Copy kills your music: ή η προσπάθεια οικειοποίησης μιας τέχνης
Ομιλητής: Πέτρος Πετρίδης, Ανθρωπολόγος (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

3ο μέρος : 15:30 – 17:00
Party: Μουσικές εκδηλώσεις και εμπειρία

Εκκεντρικοί μηχανισμοί του δυνητικού: το psytrance festival ως δομή τεχνικής και το μυστικό της αντιληπτικής μετατόπισης.
Ομιλητής: Λέανδρος Κυριακόπουλος, Ανθρωπολόγος (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

Θόρυβοι και Μουσική στις ρωγμές της πόλης: ακουστική οικολογία και υποκουλτούρα στον αστικό χώρο.
Ομιλητής: Γιώργος Σαμαντάς, Ανθρωπολόγος (Πανεπιστήμιο Αιγαίου)

Μουσική, κίνηση και δρόμος: σκέψεις σχετικά με τη μουσική, το party και το δημόσιο χώρο με αφορμή το “What street Party?” στην Αθήνα.
Ομιλητής: Παυσανίας Καραθανάσης, Ανθρωπολόγος (Πανεπιστήμιο Αιγαίου).

---

We need more guy #3s

Paul just sent over this video of a dance tribe forming spontaneously at a music festival.

My favorite part happens just before the first minute mark. That's when guy #3 joins the group. Before him, it was just a crazy dancing guy and then maybe one other crazy guy. But it's guy #3 who made it a movement.

Initiators are rare indeed, but it's scary to be the leader. Guy #3 is rare too, but it's a lot less scary and just as important. Guy #49 is irrelevant. No bravery points for being part of the mob.

We need more guy #3s...

Από ΕΔΩ

Quo vadis?

Μετά τις "κουτσουρεμένες" και "λειψές" αυτές ευρωεκλογές που σε μεγάλο ποσοστό "δεν ακούμπησαν", κατόπιν δηλαδή εορτής, παρατηρώ τη συζήτηση να φουσκώνει -τόσο online όσο και στα καφενεία και τις λαϊκές αγορές όπου συχνάζω. [Είναι ξεκάθαρο πια πως οι ζυμώσεις των ιδεών διεξάγονται στον ελέυθερο δημόσιο χώρο του διαδικτύου ή/και επί τόπου και όχι στα υπόλοιπα μέσα που μια φορά κι έναν καιρό φτιάχτηκαν για αυτό το σκοπό. Όποιος τη θέλει, την ψάχνει. Θέλω να πω ακόμη και εφημερίδες να ξεκοκαλίζεις αυτές τις ημέρες, δεν πρόκειται να έρθεις σε επαφή με αυτόν τον πλούτο. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση]. Παρατηρώ έλεγα επίσης, ότι η συζήτηση αριστερών, αριστερότερων αλλά και κεντρώων ακόμα και φιλελεύθερων κινείται γύρω από την αποχή και την "αριστερά" -τον "άνθρωπο πάνω από τα κέρδη"σε φάση. Είναι άλλωστε πολλοί -φίλοι και γνωστοί- που δεν ψήφισαν και άλλοι τόσοι που κατά κάποιον τρόπο έχουν "σοκαριστεί" απο το αποτέλεσμα και ειδικότερα αυτό του ΣΥΡΙΖΑ και του ΛΑΟΣ. ["Αν κάποιος κάτσει και μετρήσει τις αναλύσεις των εκλογικών αποτελεσμάτων που γράφτηκαν για το «μήνυμα των ευρωεκλογών», θα διαπιστώσει ότι η πλειονότητά τους ασχολείται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκπρόσωποι όλου του πολιτικού φάσματος και διαμορφωτές της κοινής γνώμης αφιερώνουν τον χρόνο τους και τη φαιά ουσία τους σε ποσοστά δυσανάλογα με τη δύναμή του. Λες και την περασμένη Κυριακή δεν είχαμε ευρωεκλογές αλλά δημοψήφισμα για τον Τσίπρα]". Διαβάζω λοιπόν εδώ και κει διάφορες θέσεις :

Ευρωκάτσες 2009 (1, 2, 3) / Η νοθευμένη ομοιογένεια / Από τον Δεκέμβρη στην παραλία κι αντίστροφα / Το μήνυμα της κάλπης / Ελιτισμ / Δύσθυμοι, αδιάφοροι, απέχοντες / Ο Δομικός Χαρακτήρας της Αποχής /

και επίσης προσπαθώ να κατανοήσω το τί ακριβώς παίζεται μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ και το ΣΥΝασπισμό αυτή τη στιγμή, τα 2 ρεύματα, την ιστορία, την προϊστορία, διαβάζοντας :

Γιατί αποδοκιμάστηκε (και) ο ΣΥΡΙΖΑ / το έλα-να-δεις της Δήλωσης Γραφείου Τύπου ΣΥΝ και 1, 2, 3 + Δήλωση Ανανεωτικής Πτέρυγας / Πίσω απ’(τα βιβλία και) τις λέξεις ακόμη και τα σχόλια της Δήλωσης Κύρκου

Όχι ότι αυτό είναι μια φυσιολογική συμπεριφορά.
Απλώς τυχαίνει να μου συμβαίνει..

Δεδομένου λοιπόν του τοπίου που έχει διαμορφωθεί το τελευταίο διάστημα με :

-την "ιδεολογική καθαίρεση" της αυθεντίας και της νομοτέλειας της "ελεύθερης αγοράς¨ (πολλοί το λένε "κρίση") και την παράλληλη απουσία εναλλακτικού δρόμου
-το Δεκέμβρη (και τις "εμφυλιακές" του διαστάσεις)
-την ενδυνάμωση της εδώ-και-τώρα τοπικής πολιτικής δράσης μέσα από αυτο-οργανωμένα σχήματα, πρωτοβουλίες κατοίκων κλπ
-την ολοένα και εντονότερη απαξίωση ολόκληρου του "συστήματος" (πολιτικού, κρατικιστικού, κεφαλαιοκρατικού και μιντιακού)
-την ανάδειξη της οικολογίας σε pop icon (με τα πολιτικά και απολιτίκ της παρελκώμενα)
-το ηφαίστειο του μεταναστευτικού να διέρχεται έκδηλα πλέον τη φάση των προ-σεισμών ενώ γύρω του μαίνοται πραγματικές πολεμικές μάχες των 2 ακραίων

..αναρωτιέμαι :

ΤΙ ΣΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ;

Κυβέρνηση συνεργασίας; Τί είδους στροφές στα ήδη υπάρχοντα κόμματα; Ή -το φλέγων ερώτημα- κάτι άλλο; Ένα άλλο κόμμα; Και με τί είδους πολιτική πρόταση και ήθος θα κέρδιζε ψήφο; Ή κάτι ακόμα πιο άλλο;

Προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω τί είναι αυτό το άλλο-άλλο που τόσο με έχει ζορίσει να κατανοήσω που αρνείται να τεθεί σε εκλογή και προφανώς το υπονοεί μια μεγάλη μερίδα αυτών που απείχαν -μερικοί απ΄τους οποίους είναι και φίλοι (οι οποίοι φυσικά δε διεργάζονται πάνω στη δημιουργία κάποιου νέου πολιτικού σχηματισμού). Θέλω να πω : η άρνηση της εκλογικής διαδικασίας και των όρων του πολιτικού συστήματος αυτή τη στιγμή εδώ και παντού, η προτίμηση δηλαδή της αποχής σε βάρος πχ του λευκού, ποια άλλη λύση εξυπονοεί; Την αυτο-οργάνωση; Και ως ποια κλίμακα; Ή μήπως θεωρεί ότι στέλνει ένα διακριτό μήνυμα; Και ποιο είναι αυτό;

Τέτοιοι είναι οι προβληματισμοί μου και για να γίνω πιο σαφής σας παραπέμπω στο αδελφό ποστ με τον εύγλωτο τίτλο "Πόλη που καίγεται - Παραλία που γεμίζει" που ως από μηχανής θεός εμφανίστηκε την ώρα που γράφω. Ευχαριστώ από μηχανής θεέ μου!

Αν κάποιος μπορεί να με διαφωτίσει, παρακαλώ..

Για τον Tic Tac που δεν γουστάρει μια τα βίντεο στο μπλόγκ
και σίγουρα δεν θα γουστάρει και αυτό. '
Ασε που ο τύπος είναι μαύρος.
Βέβαια άκουσα οτι έχει Ελληνικές ρίζες.

Βοήθεια?

Από τα νοήματα και λίγες κοντινές στα Αγγλικά λέξεις
κατάλαβα πως ο μικρός μικρός Μωχάμεντ είναι Δανός
καθότι γεννήθηκε εκεί.
Κάτι έχει γίνει στην Δανία που δεν μπόρεσα
να το καταλάβω.
Στις 20 Ιουνίου θα τους πάνε σε αυτό το
χάλι που λέγεται κέντρο μεταναστών Λαυρίου
που δεν διαφέρει σε πολλά από μία φυλακή,με την
μόνη διαφορά ότι η πόρτα είναι ανοιχτή.



Μπαίνοντας στο πολιτιστικό κέντρο,οι της εισόδου
φώναζαν πως η μητέρα των παιδιών άφησε τα παιδιά
το πρωϊ και βγήκε έξω να βρει τροφή.
Μόλις φτάσαμε σ'αυτούς έφτασε και ο λαϊκός φύλακας
του κέντρου μεταναστών με μία κούρσα Χιουντάϊ
χαμηλωμένη για να τους φέρει το φαγητό.14:30 το μεσημέρι!
Είναι φανερό πως βρίσκονται στο έλεος του
Ελληνικού Δημοσιουπαλληλισμού.
Με δική μας γλώσσα πάλι η μητέρα ρώτησε,φανερά
μην ξέροντας από που ερχόμαστε και ποιοί τελικά
είμαστε,για μία τηλεόραση ,μιας και εκεί όταν σκοτεινιάζει
δεν θα παίζουν και πολλές δραστηριότητες.
Αν έχει κάποιος κάποια παλιά που να μην την
πολυθέλει καλό θα ήταν να της την πάμε.
Κανένα παλιό ντι βι ντι ίσως με κανένα
Μίκυ Μάους για τα παιδια θα ήταν τέλειο.
Όχι, αυτό δεν το ζήτησε εκείνη.



Με την στράτα και τα σανδαλάκια που δώσαμε στον
μικρό επιτέλους είδαμε ένα πλατύ χαμόγελο από το
ταλαιπωρημένο πρόσωπο της μάνας.
Το ίδιο και τα τρία κοριτσάκια με κάτι κουκλίτσες
και διάφορα άλλα παιχνιδάκια.
Κάποια πράγματα ένιωσα πως ξαναβρήκαν τον
σκοπό για τον οποίο φτιάχτηκαν.
Δεν έχω άλλα να πω.
Όποιος έχει δυνατότητα είναι πολύ εύκολο να
βρει το πολιτιστικό κέντρο αλλά και το κέντρο
μεταναστών.
Εκεί είναι περίεργα τα πράγματα καθώς θα πρέπει
να το ψάξετε λίγο αφού με το που μπαίνεις με
σακούλες τρως ένα μικρό πέσιμο που ίσως να
αποφέρει μη δίκαιη κατανομή των πραγμάτων
που θα προσφέρεις.
Να είστε καλά.

Geri's game

και Presto είναι τα καινούργια μικρού μήκους της Pixar που έμαθα καθώς επίσης και ότι μια ακόμη προστίθεται στις μεγάλες : UP (κόψε site)

Βοήθεια Χριστιανοί...!

Πολιτιστικό Κέντρο Λαυρίου

Φιλοξενία Αφγανών μεταναστών.



Το πολιτιστικό κέντρο Λαυρίου είναι σε πολλούς
γνωστό από το φεστιβάλ Σινκ που διεξήχθει δύο ή
τρεις φορές εκεί.Η ακριβής χρήση του αυτή την
στιγμή είναι δύσκολο χωρίς έρευνα να προσδιοριστεί.
Στην επίσκεψή μου την Πέμπτη 4 Ιουνίου παρατήρησα
τέσσερις χρήσεις.Μεταλεύματα από το βουνό και σε μία αίθουσα
κάποια παραγωγή πλαστικών μικρο-υλικών.Οι αλλες
δύο είναι..




Η κυρία που βλέπετε στην φωτογραφία είναι στην
Ελλάδα με τα τέσσερα παιδιά της και δεν μιλάει
γρι αγγλικά και βεβαίως ούτε ελληνικά.
Ο πατέρας τους παράτησε.
Φιλοξενούνται στο Πολιτιστικό κέντρο εκτάκτως
μέχρι τις 20 Ιουνίου καθώς το κέντρο μεταναστών
στο Λαύριο,δίπλα στην Πυροσβεστική, είναι
γεμάτο.



Παρόμοιες καταστάσεις είναι απόλυτα υπαρκτές
και πολύ κοντά στο μέρος που ζούμε.
Ρούχα, κονσέρβες,παιχνίδια που δεν παίζουν πια
με τα παιδιά και ότι άλλο που δεν χρησιμοποιούμε
αλλά θα μπορούσε να βρει τεράστια αξία στα χέρια
ενός μετανάστη ή ενός φτωχού γενικότερα,
είναι κρίμα να μην βρίσκει τον δρόμο του.




Πράγματα τα οποία δεν βρίσκουν τον σκοπό τους
στα χέρια μας είναι πράγματα-μετανάστες.
Πρέπει να φεύγουν προς αναζήτηση νέου τόπου.
Εμείς είμαστε η "κυβέρνηση"που αποφασίζει
γι'αυτά.Εμείς και οι μεταφορείς.
Ας προσπαθήσουμε να μην σταθούμε άπραγοι σε
μία υπόθεση που συνήθως ακούγοντάς την λέμε
"εντάξει ,τι να κάνω εγώ τώρα?"
Λίγα!Αλλά πολλά για κάποιους που χρήζουν
άμεσης βοήθειας.





Είναι τρομερό πως τα βάζει η ζωή πάντως.
Λίγο πιο δίπλα από την άπορη μάνα γίνονταν
γυρίσματα για μία διαφήμιση στην οποία συμμετείχαν
παιδάκια.Κάμερες ,φώτα,μικρόφωνα,πλούσιο κέϊτερινγκ
από το οποίο το μισό περίπου κατέληξε στα σκουπίδια..
Έτσι είναι η ζωή θα πούμε βέβαια και θα επιστρέψουμε
στην καθημερινότητά μας.



Κιόμως μπορούμε να κάνουμε πράγματα.
Την Δευτέρα το πρωϊ θα ξανακατέβω στο Λαύριο να
πάω πράγματα σε αυτήν την μάνα.Θα ξαναπροσπαθήσω
να επικοινωνήσω μαζί της με νοήματα.Θα κάνω ότι
μπορώ.




Πολιτιστικό κέντρο Λαυρίου.
Μετανάστες στην Ελλάδα.

HOME

Δείτε τη ΟΛΟΚΛΗΡΗ (σε HD παρακαλώ) εδώ
Πέραν μερικών ηθικοπλαστικών που σίγουρα περίσευαν, η ταινία μοιάζει σα να έχει βγάλει πόδια το διασημότερο illustration βιβλίο τύπου national geographic και να κυνηγά ένα-ένα τα εγκεφαλικά σου κύτταρα. Οι εικόνες της είναι ίσως οι ομορφότερες της φύσης και του ανθρώπινου πολιτισμού της που έχουν ποτέ καταγραφεί. No shit!

βοηθάω το σαλλιγγάρι να περάσει το δρόμο

Για κάποιο λόγο τυχαίνει σε συγκεκριμένες φάσεις στη ζωή μου να αντιλαμβάνομαι (συνήθως τύφλα) επίσης συγκεκριμένα σαλλιγκάρια που έχουν σκαλώσει στη μέση του δρόμου φανερά προβληματισμένα ως προς τα εξής πολύ ανθρώπινα θέματα.
Πού πηγαίνω?
και με την ευκαιρία , τι είμαι?
λοιπόν,αλήθεια, άραγε ,τι υποτίθεται οτι πρέπει να κάνω?

Εχω πάρα πολλές φορές σταματήσει να ρωτήσω ένα σαλλιγγάρι "συγνώμη μήπως είστε ο κύριος Κάντ" αλλα ποτέ δεν πήρα μια ξεκάθαρη απάντηση, πάντα τα ίδια μισόλογα και σάλια ίσως και μια κακή εμπειρία απο βασανιστήρια με αλάτι με πρόσχημα το επιστημονικό ενδιαφέρον. Δε διαμαρτύρομαι. Φαντάζομαι οτι πάντα έπαιρνα την απάντηση που έπρεπε.

Κάθε φορά επαναλαμβάνεται το ίδιο πράγμα. Επεμβαίνω σε αυτή την τυχαιότητα και περνάω το σαλλιγγάρι στην άλλη μεριά του δρόμου. Το σαλλιγγάρι είναι προφανές (άσχετα με την κατεύθυνσή του) οτι ζεί μια τρομακτική και αξέχαστη εμπειρία. Τηλεμεταφέρεται Πετάει Έχει Οργασμο Διασχίζει αποστάσεις μέσα στα μάτια μου. Ούτως ή άλλως και παρά τα φαινόμενα υπάρχει μια καταπληκτική ταχύτητα στο θέμα σαλλιγγάρι ακριβώς όπως με το χρόνο , ναι , όπως το λέει ο πλάτωνας. ο χρόνος είναι κινούμενη εικόνα της ακινησίας. Αυτό ακριβώς . Νομίζω οτι είναι βέβαιο οτι ο πλάτωνας όταν έγραφε τον Τιμαιο είχε φάει σκάλωμα με κάποιο σαλλιγγάρι.

Παρεπιπτόντως έχω τραβήξει ένα ταινιάκι μονοπλάνο στο ηράκλειο της κρήτης πρίν απο χρόνια , λέγεται "Το απίστευτο ταξίδι του Καθηγητή Σαλιγγάρι" και δείχνει τον Καθηγητή Σαλλιγγάρι (που τον υποδύεται ένα σαλλιγγάρι) να διασχίζει ένα κάγκελο μήκους 2 μέτρων. Η ταινία διαρκεί 26 λεπτά.

Επίσης αυτό μου θυμίζει εκείνο το βράδυ στο σπίτι της ariel-i-gorgona που ένας κοχλιός το είχε σκάσει απο το ταψί με τους άλλους χριστιανούς κοχλιούς που σιγοψήνονταν στο τηγάνι και είχε ανέβει πάνω στο μπουκάλι με τη ρακί. Ο psarras είχε πρωτοστατήσει ωστε να του χαρίσουμε τη ζωή τιμώντας το θάρρος του.Διαφωνήσαμε λίγο ως προς το αν ο συγκεκριμένος κοχλιός ήταν θαρραλέος ή απλά αλκοολικός αλλα τελικά συμφωνήσαμε να του χαρίσουμε τη ζωή και τώρα κανείς δεν ξέρει πια που βρίσκεται. Τους υπόλοιπους κοχλιούς τους ξεσκίσαμε. Ακόμα ρουφάμε.

Κάθε φορά που περνάω το σαλλιγγάρι στην άλλη μεριά του δρόμου (έχει τύχει να με πάρει και τηλέφωνο φίλος και να με ρωτήσει "τι έγινε ρε φίλε τι κάνεις" και να του πώ "βοηθάω το σαλλιγγάρι να περάσει το δρόμο") λοιπόν κάθε φορά που βοηθάω το σαλλιγγάρι να περάσει στην άλλη μεριά του δρόμου επιστρέφω σπίτι μου και με βασανίζει το ίδιο επίμονο φιλοσοφικό ερώτημα.
οκ θα με πιάσει ποιητικό αμόκ και είναι θα λίγο μεγάλο πάρτε ανάσα

Μήπως τελικά δεν είμαι σε θέση να ξέρω εγώ τι είναι καλύτερο για ένα σαλλίγγάρι?

μμμ δεν ήταν και τόσο μεγάλο τελικά το ερώτημα, δε με έπιασε παραλήρημα , θέλω να πώ αμα ήθελε να πάει στην ΑΛΛΗ πλευρα του δρόμου απο την οποία το πήγα εγώ και του είχε πάρει 2 ώρες ήδη να διασχίσει το δρόμο ή αν απλά άραζε και είχε κάποια οραματική εμπειρία με τον άγιο Τάδε και εγώ του τη χάλασα λίγο πριν την αποκάλυψη του νοήματος της ζωής ή αν πιό απλά επρόκειτο για ένα σαλλιγγάρι στη μέση του δρόμου ευτυχισμένου μεσα σε ένα σύννεφο έλλειψης σκοπιμότητας και νοήματος τότε μήπως οκ μαλακία που το πέρασα στην άλλη πλευρά του δρόμου και εν πάσει περιπτώσει μήπως κάποια αλλαζονεία? Δεν υποκρίνομαι άραγε και ξεγελάω τον εαυτό μου με μία σύμβαση της φυσικής πραγματικότητας μόνο και μόνο για να νοιώσω ασφαλής εγώ?

Γυρνάω σπίτι μου και φαντάζομαι το σαλλιγγάρι να μου κατεβάζει χριστοπαναγίες και σκέφτομαι πόσο περισσότερο εγκληματίας είμαι τελικά απο τον psarras.
νιάου

ΑΠ-ΑΡΙΘΜΗΣΕΙΣ

1) Ο ψάράς είχε δίκιο...δεν αξίζει το φέισμπουκ...είμαι έτοιμος να σβήσω το ακάουντ μου

2) στο επόμενο γουέσπι θα ντυθώ αφρικάνος μπάτσος

3) - καλά όλα αυτά που λες, αλλά είμαστε εδώ...
- και βέβαια είμαστε εδώ...που θα ήθελες να είμαστε;
- εδώ είμαστε...δεν μπορούμε να είμαστε αλλού...το σωστό είναι...ότι είμαστε εδώ
- τι εννοείς;
- δεν μπορεί ο άλλος να σου λέει ότι είναι λάθος που είσαι εδώ...γιατί αυτός που είναι...αφού και αυτός εδώ είναι...

4) απόφθεγμα ελέφαντα: μου αρέσει το ΙΚΕΑ...ότι κατάφερε το ΙΚΕΑ, δεν το κατάφερε ποτέ ο κομμουνισμός...τώρα τα σπίτια είναι όλα ίδια...

5) απόφθεγμα μπρακυ: μην προσπαθήσετε να φτιάξετε μπριάμ με δόσεις μαγειρέματος κάθε 6 ώρες...δεν θα βγει ποτέ καλό...

6) στις εκλογές δεν απέχουμε και πάμε να ψηφίσουμε, γιατί το λέει ο ΣΥΡΙΖΑ...πηγαίνουμε γιατί αν ψηφίζαμε όλοι μικρά κόμματα και μάζευαν τα δύο μεγάλα από 10% και έβγαινε μέχρι και ο Λεβέντης στην Ευρωβουλή δίπλα στη Γιαννάκου και τον Χουντή...τι θα έλεγαν τότε οι πολιτικοί για την κρίση του πολιτικού μας συστήματος;;;

7) ερώτηση-γκάλοπ πριν τις ευρωεκλογές...στοιχειώδεις γνώσεις ευρωπαικού δικαίου: ποίος είναι ο αριθμός των ελλήνων ευρωβουλευτών που καλούμαστε να εκλέξουμε;

2η Γυμνή Ποδηλατοπορεία Θεσ/κης

LINK

MISSION IMPOSSIBLE

Αυτό το καλοκαίρι οι γάτες ξεκίνησαν τον πόλεμο νωρίς. Κατέλαβαν την αποθήκη και γρήγορα γέμισαν τον τόπο σκατά, τρίχες και ψύλλους. Η αντίδραση από πλευράς ανθρώπων έπρεπε να είναι γρήγορη και αποτελεσματική. Σαν ο μοναδικός που έχει υπηρετήσει σε στρατόπεδο καταδρομέων κλήθηκα να φέρω εις πέρας την απόστολή. Φόρεσα κάλτσες, τζιν παντελόνι, μακρυμάνικο, μάσκα, χρησιμοποίησα φακό και μια μαγκούρα όπου λάξευσα μια λόγχη στη άκρια της. Τ αγαπώ τα γατάκια γαμώτο, αλλά έχω γεμίσει σπυράκια γαμώ την πουτάνα μου!
Γρήγορα βρέθηκα πρόσωπο με πρόσωπο με τη μητέρα γάτα. Τα μάτια της λαμπίρισαν στο σκοτάδι σαν γιαλί που το χτυπάει το πρώτο φως της ημέρας. Βρυγχήθηκε δείχνοντάς μου τα δόντια της, γνήσιο σημάδι απειλής και προσμονής για επίθεση. Έφαγε μια κλωτσιά που θα τη θυμάται για το υπόλοιπο της ζωής της και γρήγορα τέθηκε εκτός μάχης. Τα μικρά ήταν εύκολος στόχος. Καβατζωμένα από τη μάνα σε μία κούτα νουνού, δε χρειάστηκε παρά να τα δέσω γερά πάνω σε εκείνη το παλιό κομμάτι φελιζόλ κα να ανοίξω δυο τρύπες στα τοιχώματα. Τώρα επιλπλέουν στο πέλα και αν κρίνω από το βορριά μάλλον προς Αμοργό τα κόβω, εκτός κι αν βρεθούν στη ρότα του Blue Star, πέμπτη σήμερα, οπότε πάμε για γατάκια κυμά, τροφή για τα σκυλόψαρα.
Τα λυπάμαι τα κακόμοιρα, αλλά δεν είχα άλλη επιλογή. Συνηθίζουν να επιστρέφουν στον τόπο που γεννήθηκαν, για να γεννήσουν τα δικά τους και αυτός ο φαύλος κύκλος έπρεπε κάποτε να σπάσει. Να πάνε στην Αμοργό να βρωμίσουν τον τόπο και να γεμίσουν τον κόσμο ψύλλους. Βρωμόγατα!

Το φχαριστήθηκα!

...γιατί όπως λέει και σ' ένα
κουκλοθεατρικό έργο για παιδιά,

" Σκοπός δεν είναι η νίκη, αλλά η συμμετοχή ."

Θυμήθηκα το Λίγκαλαϊζ

Ά ναι, στο λίγκαλάϊζ πήγα και εγώ λοιπόν.
Στην αρχή είχε πλάκα με κάτι τύπους που λες και ήρθαν από άλλη
εποχή,βρίσκονταν εκεί μπροστά από το άρμα, το παλαιό, το γουεσπί
και κοιτούσαν με περιέργεια ενώ στο πέτο τους έφεραν μία κονκάρδα
που απεικόνιζε μία σύριγγα να σπάει από χτύπημα που δέχεται
από ένα εφτάφυλλο λουλούδι..
Στην συνέχεια,στην πλατεία Κοτζιά,μερικά γυφτάκια πλατσουρίζανε
στην όχθη της λίμνης που έχει στηθεί εκεί,η οποία στην μέση έχει και
σιντριβάνι.Φωτογραφίες δεν γουστάρουνε δαύτα οπότε σταμάτησα
να ασχολούμαι μαζί τους.Είδα κάτι μπάτσους να περιμένουν,σχεδόν
με ανυπομονησία,το πότε θα αποφασίσουμε να ξαναξεκινήσουμε
το δρόμο που χάραξε ο μπάφος.
Αθηνάς ,ναι,το πανώ "ΠΑΝΩ Η ΦΟΥΝΤΑ,ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ" οδηγούσε
τους μπάτσους οι οποίοι ήταν λες και μόλις τους είχες αλλάξει
μπαταρίες αλκαλικές.
Στην Ερμού τους προσπέρασα και τους κλίκαρα μία γρήγορη αλλά
ο παμπόνηρος παλαιός και αρχηγός τους που γνωρίζει τον ήχο
,αλλά με φέρμαρε κιόλας, μου την ψιλολέει αλλά με σέβας καθώς
ακολουθούνε καμιά τετρακοσαριά πολιτισμένοι τρελοί.
Τρείς ήταν και αγχωμένοι.Δεν τους ένοιαζε για τον λόγο που
γινόταν αυτό.
Και γενικά δεν τους νοιάζει.Παίρνει πολύς κόσμος από αυτό
το φυτό.Η μάλλον ότι αφήσανε πια να φτάνει από αυτό το
φυτό.Φυτό ,άκου ρε, να σε κυνηγάνε επειδή έχεις πάνω σου
ένα φυτό.Και αν σου βρίσκουνε βιομηχανοποιημένο αλλά και
χημικώς επεξεργασμένο φυτό ,σε συσκευασία των 25 g τρία
ευρώ ,είσαι οκ.Πας καλά.
Πας για σάπισμα..Ειδικότερα άμα το συνδυάσεις και με λίγο
αιθυλική αλκοόλη αναμιγμένη με χημικά και λίγο άρωμα από
κονιορτοποιημένο φυτό είσαι πραγματικά έτοιμος για σάπα.
Τους βλέπω τα βράδυα που γυρνάω με το μοτοσακό.Είναι σαν
να παίζεις κόϊν απ αλλά στο προχωρημένο λέβελ όπου το
μηχάνημα τα έχει πάρει που δεν χάνεις για να παίξει ο επόμενος.
Μόνο που εδώ δεν παίζεις με αγχος μην χάσεις το εικοσάρικο,
αλλά με άγχος να μην χάσεις την ζωή σου.

Πλατεία Αβησσυνίας.Ησυχία.

Ηφαίστου.Το ποκαπίνι με το ποδηλατάκι του ηγείται του

σχηματισμού.
Στην πλατεία Μοναστηρακίου είχε απίθανο ντεκόρ!
Μία τρύπα που βλέπεις (και ρίχνεις σκουπίδια)
την κοίτη του ποταμού Ηριδανού και ακριβώς από πίσω
μία ταμπέλα μαγαζιού που γράφει"ΚΟΚΚΑ".
Το πέρασμα από την αγορά έδεσε με το γλέντι αφού
η μουσική των Η2Ο ,ΕΣΠΙΚΈΪ, ΧΑΡΗΣ κ.α. μαζί
με τους πωλητές που πουλάνε οτιδήποτε άλλο εκτός
από κάνναβη έφτιαξαν ένα οπτικοΑΚΟΥΣΤΙΚΟ αίσθημα
όλο ειλικρίνια και χαρά.Οι μπάτσοι άφαντοι από εδώ
και πέρα.Γιαυτό.Ξεχάστηκε το άδικο και ο αγώνας
και μπήκε επάξια κερδισμένη η γιορτή.
Στο δρομάκι που ενώνει την αρχαία αγορά με το Θησείο ΑΝΑΨΕ
η κατάσταση και όλα ήρθαν σαν στερεόγραμμα.
Μετά ,στο Θησείο, κλασική επαφή έκτου τύπου με τους κινητά-φραπέδες
τύπους, τρενάκι με φωτογραφικές μηχανές που μεταφέρουν ανθρώπους
για να τις λειτουργούν και κάμποσοι άφωνοι περαστικοί που δεν
κατάλαβαν τι συμβαίνει αλλά πήραν λίγη μυρωδιά.
Πιό κάτω άλλη μία στημένη οθόνη Γκρισίνο ώστε πελάτες
να βλέπουν τον τελικό της Αεκ με τον Πάο νομίζω.
Και εκεί δένει η εικόνα καθώς οι θεατές έχουν κάτσει
στο γρασίδι για να δούνε μπάλα.
Μπάλα...Τέλος πάντων.
Ερμού χαμηλά μετά την Ασωμάτων το άρμα επιτέλεσε το έργο
του και μετέφερε καμιά 700αριά κόσμο στο λάϊβ στέϊτζ
που είχε στηθεί για να παίξουν εκεί κάποιοι Ρόδες κ.α.
Δεν είχα άλλες δυνάμεις(όπως και τώρα)οπότε έκανα λίγο
ποδήλατο με του Φέϊντ εκεί γύρω και μετά έφυγα.

Τα παρκαρισμένα της ΝΔ

Το πραγματικά φανταστρουμφικά εξοργιστικό ξεχείλωμα θράσους : αυτοκίνητα (των υπευθύνων του εκλογικού) γύρω από το κεντρικό εκλογικό κέντρο της ΝΔ πάνω στις πλάκες της πλ. Συντάγματος. Οι φωτό είναι από προχθές νομίζω, το video χθεσινό. Λέει κιόλας ότι επικοινώνησε με τον διευθυντή της δημοτικής αστυνομίας και του είπε όχι, καμία άδεια δεν έχει βγει για αυτό. Νυστάζω αλλά ήθελα να το πω.

live.deb8.gr

Το πρώτο ιντερνετικό πολιτικό deb8 στα ελληνικά χρονικά : Ένας εκπρόσωπος από κάθε κόμμα (+ οικολόγοι) απαντούν ένας-ένας στις επικρατέστερες ερωτήσεις από αυτές που υπέβαλλε και ψήφισε το διαδικτυκό κοινό. Όλοι απαντούνε όλες, ακολουθεί ελεύθερη συζήτηση με bloggers λέει, συντονίζει ο Κούλογλου. Στις 14:00, ΕΔΩ

P.S. : #deb8

What Street Party #5 - 1st video

31/5/09 - Λυκαβηττός

(μεγάλες στιγμές..)

facebook event / facebook page / myspace / blog

-created by takizzz-

INCORRECT ME

ομάδα FINGERSIX/athens |τίτλος ΙΝCORRECT ME |ΙΟΥΝΙΟΣ 2009

Οι fingersix αντιλήφθηκαν την αποτυχία τους στην αναζήτηση του «σωστού» και πριν συνεχίσουν σε λάθος δρόμο, ζητούν βοήθεια και σας προσκαλούν σε μια σειρά παραστάσεων/συναντήσεων με σκοπό τον προσδιορισμό του «λάθους».

4 ανοιχτές στο κοινό δοκιμές διαφορετικών συνδυασμών κίνησης, λόγου και ήχου σε διαφορετικούς χώρους. Μια πολιτικά μη ορθή προσέγγιση παράλληλων πραγματικοτήτων με ελεύθερη είσοδο, προαιρετική συμμετοχή και υποχρεωτική έξοδο.

Πέμπτη 11/6 , ώρα 22.13, LOFT, ευριπίδου 57-59, 7ος όροφος /χωρίς ασανσέρ, 1η πόρτα αριστερά, (απαραίτητη κράτηση)

Τετάρτη 17/6, ώρα 19.47, ΤΑΧΙ εν κινήσει, κυλιόμενη 10λεπτη παράσταση για τρεις κάθε φορά θεατές, αφετηρία hell’s kitchen, κλεισθένους 13, όπισθεν δημαρχείου αθηνών (απαραίτητη κράτηση)

Παρασκευή 19/6, ώρα 21.09, ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ Ρέντη, διάδρομος Η, κατάστημα αρ. 31

Δευτέρα 22/6, ώρα 20.20, ΤΑΡΑΤΣΑ ξενοδοχείου “Dorian Inn”, πειραιώς 17, 12ος όροφος (απαραίτητη κράτηση)

fingersix | athens

www.fingersix.com

www.incorrectme.blogspot.com

fingersix/athens

το ελληνικό παρακλάδι του διεθνούς καλλιτεχνικού δικτύου fingersix.

μια ομάδα με στόχο την έρευνα και διάδοση των παραστατικών τεχνών μέσω της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, δημιουργίας και παραγωγής παραστάσεων που προκαλούν τους συντελεστές τους: ερμηνευτές, δημιουργούς, θεατές

τηλ επικοινωνίας/κρατήσεων: 6946607320

email επικοινωνίας: sofia@fingersix.com

ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ ΑΙΣΧΥΛΟΣ
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ "ΜΕΘΟΔΟΣ"

Η Θεατρική Ομάδα «Μέθοδος» δραστηριοποιείται για δέκα συναπτά έτη στο πεδίο έρευνας του Τραγικού Λόγου κ Όρχησης, ερευνώντας την δόνηση - κραδασμό του γραπτού κειμένου και τη μετάβαση αυτού σε φωνητικά και ορχηστικά σχήματα, μέσα από τους κανόνες της Μετρικής και της Ποιητικής του Αριστοτέλη ερμηνεύοντας στο πρωτότυπο Αρχαίο Κείμενο σε προσωδία.
Στόχος ήταν και παραμένει να υπηρετήσει το είδος μέσα από τα συστατικά του χαρακτηριστικά, αυτά της «Όρχησης» και «Εμμέλειας»(Χορού και τραγουδιού αντίστοιχα).Δημιουργώντας μια νέα ερμηνευτική γλώσσα λειτουργώντας μέσα από το πρωτότυπο κείμενο με την ρυθμική εκφορά των μακρών και βραχέων μέσα από τους κανόνες της Μετρικής στο πρωτότυπο κείμενο στην Αρχαία Ελληνική.

Το κείμενο ζωντανεύει μέσα από μια αρμονία εμμέλειας ,όψεως και ήθους, όπου το Θέαμα και Ακρόαμα δημιουργούν κραδασμούς στο θεατή οι οποίοι και ερμηνεύονται σαν κινήσεις, είτε βαθιά εσωτερικές υποσυνείδητες, είτε ζωηρές και επίμονες συγκινησιακά.
Στις 16 του Ιούνη θα παρουσιάσει στα πλαίσια του Athens Fringe Festival 2009 την Τραγωδία του Αισχύλου Ευμενίδες στο πρωτότυπο κείμενο στην αρχαία Ελληνική, στο Θέατρο «Δώρα Στράτου» στις 10.30 μ.μ.

Η σωματική γλώσσα καθώς και το ύφος της παράστασης κινούνται μέσα από ορχηστικά σχήματα κορμιών που θα πρέπει να κινούνται σαν να γλιστρούν στο έδαφος περνώντας από οξείες σωματικές φόρμες σε πλήρη ακινησία όπου η όρχηση ακολουθεί το μεγαλειώδη Τραγικό Λόγο του Αισχύλου ο οποίος ερμηνεύεται προσωδιακά. Οι Ερινύες αποτυπώνονται στα πρόσωπα των υποκριτών χωρίς τη βοήθεια σκευοποιού , οι μάσκες διαδέχονται η μία την άλλη μόνο χρησιμοποιώντας το ανθρώπινο πρόσωπο , οι κινήσεις ιεροτελεστικές αντλήθηκαν και αναφέρονται σε όλες τις θρησκευτικές παραδόσεις ανά τον κόσμο.
Η σκηνογραφία καθώς και η ένδυση είναι λιτή και απέριττη συμβάλλοντας στην επιβλητική και στιβαρή γλώσσα, ύφος και ήθος της παράστασης.

Είναι ένα έργο θεών. Όλα τα πρόσωπα, ακόμη και ο χορός, ανήκουν στον κόσμο των θεοτήτων. Η τραγωδία είναι γεμάτη από εντυπωσιακές και εκπληκτικά ποικίλες σκηνές . Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν ο χορός των Ερινυών γύρω από τον Ορέστη, όταν τραγουδούν τα μαγικά τους τραγούδια ή όταν, στο τέλος εμφανίζεται η Αθηνά στη δίκη που γίνεται στον Άρειο Πάγο. Ο Ορέστης αθωώνεται με την ψήφο της θεάς, που είναι υπέρ του κατηγορουμένου, αλλά οι Ερινύες εξοργίζονται για την απόφαση αυτή, που ευνοεί ένα μητροκτόνο. Τέλος, η Αθηνά εξευμενίζει τις περίεργες αυτές θεότητες που μεταβάλλονται σε "Ευμενίδες".

Λίγκαλαϊζ

Ξέχασα το λίγκαλαϊζ βρε παιδιά...