........
........
Αυτά τα "μαγαζάκια" στην παραλιακή να δω πότε θα τα
ρίξουν ως αυθαίρετα της ακτογραμμής,η οποία είναι
κυριολεκτικά κομένη σε κομάτια...
Με λίγα λόγια αυτό που πραγματικά με ενοχλεί είναι
ότι αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να ξεκινήσω από ένα
σημείο της παραλίας και να πάω σε άλλο 2 χλμ παρακάτω
καθώς θα πρέπει να βγώ έξω στα "ιδιωτικά"σημεία...
Άκουσον άκουσον, ιδιωτική παραλία..
Επειδή ο πρώτος τους δίσκος ως ντουέτο με συνόδεψε κάποτε για ένα ολόκληρο καλοκαίρι και πάραπάνω / επειδή με βοηθήσε να ξεπεράσω ένα αδιέξοδο που τότε είχα με της ηλεκτρονικές μου αναζητήσεις / και επειδή το καλό να λέγεται
Το αν θα φας σκατα τη μερα που ρχεται το καταλαβαινεις απο το σημειο που θα σταματησει το μετρό. Αν εχεις παρει θεση μπροστα απο το πληθος ετοιμος να καβατζωσεις θεση παραθυρο, οχι αναποδα γιατι ζαλιζεσαι, και το μετρο σταματησει με σενα αναμεσα απο τα βαγονια τοτε ειναι ξεκαθαρο πως θα φας σκατα σήμερα. Αν παλι σταματησει ακριβως μπροστα σου σε πορτα, τοτε νομιζεις πως ολα θα πανε καλα και πως αυτη ειναι η μερα σου, αν και το πιο πιθανο ειναι πως και παλι σκατα θα φας σήμερα.
Η κατασταση στο μετρο παραμενει εκτος ελεγχου. Οι Ελληνάρες επιμένουν να εισβάλλουν πρωτού οι απο μεσα προλάβουν να βγουν, ο κοσμος συνεχιζει να αραζει αριστερά στις κυλιόμενες (αν και γίνονται βηματα προόδου εκεί, συνήθως υστερα από χοντρό μπινελίκι), οι μπάτσοι κοντεύουν να μη φαίνονται από τον εξοπλισμό που τους έχουν φορτώσει και κάμποσες μέρες πριν μία ελεγκτής είχε στριμώξει για τα καλά 2 κινεζούλες τουρίστριες έτοιμη να τους χώσει το πρόστιμο. Οι κινεζούλες είχαν χτυπήσει μισό εισητήριο επιδεικνύοντας μια διεθνή φοιτητική κάρτα, η ελεκτής όμως αρνιόταν επιμένοντας πως η κάρτα αυτή ίσχυε μόνο για τους Ολυμπιακούς. Με τον Ελέφαντα προσπαθήσαμε να σώσουμε το κύρος και την τιμή αυτής της χώρας κόντρα στη γενικά μαλακία που μας δέρνει, αλλά κατεβήκαμε μία σταση πριν την τελική απόφαση. Δυο τρεις μέρες τωρα σκέφτομαι πως μάλλον θα έπρεπε να μέναμε ως το τέλος και να πολεμούσαμε για το δίκαιο, ανταποδίδοντας ίσως τις κάμποσες φορές που δε μας χρεώσαν στο εξωτερικό μόνο και μόνο επειδή είμασταν τουρίστες.
Έξω απ το μετρό οι πιτσιρικάδες με τα skate επανεμφανίστηκαν αυτή τη φορά όχι στα σκαλάκια αλλά στην πιο κάτω άπλα, Αφρικανοί έχουν στήσει τρελό πανηγύρι μαιμούδων και κάμποσοι πυροσβέστες με τις στολές τους έχουν αράξει στο παζοδρόμιο, το δρόμο και τα Mc Donalds. Δεν κατάλαβα για ποιον απο όλους η αστυνομία έκλεισε την άνοδο της Βασιλίσσης Σοφίας, την κάθοδο προς Πανεπιστημίου, όλο το Συνταγμα, τη Φιλελλήνων και την Καραγιώργη Σερβίας. Κάποιο μποτιλιάρισμα για το τίποτα, κάποια γκρίνια προς τη λάθος κατεύθυνση.
Πρόσεξα την οδό Αξαρλιάν στο Σύνταγμα. Φαντάζομαι ότι είναι μία επίσημη αναγνωρισμένη ονομασία και αναρωτιέμαι αν το επίσημο κράτος θα αναγνωρίσει ποτέ και την οδό Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Εδώ και μέρες σκέφτομαι όλους αυτούς τους παπάρες της βίας που τα χουν κάνει σκατά απ όπου και αν προέρχονται. Κάποιος πρέπει να σταματήσει όλους αυτούς που πυροβολάνε, βάζουν βόμβες, σπάνε βιτρίνες, κάποιος όχι μπάτσος κάποιος φίλος τους και να τους εξηγήσει πως και οι ίδιοι είναι πλέον μέρος του συστήματος, πιο συντηρητικοί από ποτε, βαρετά απομεινάρια μίας τακτικής που αν συνεχίσει για πολύ, απλώς θα επιταχύνει την κάθοδό μας στη νέα σκοτεινή εποχή, που έτσι κι αλλιώς ολισθαίνουμε. Δε θα υπήρχε κανένα πρόβλημα αν δε ζούσαμε τη μετά Δεκέμβρη εποχή, όπου νέες φρέσκες φωνές θέλουν να βγουν στο προσκήνιο, αλλά δυσκολεύονται όντας στη μέση μίας ανίερης παρτίδας Γκρινιάρη ανάμεσα στο κράτος, τους ένοπλους αριστεριστές, τη συγκεκριμένη μερίδα αναρχικών και κεινα τα μαλακισμένα που πέταξαν τη χειροβομβίδα στο στέκι μεταναστών.
Έχει έρθει ο καιρός όσοι αρκούνται στην άρνηση και στην καταστροφή να πάνε σπίτια τους και να μείνουν μόνο όσοι έχουν κάτι να προτείνουν. Το πάρκο πάρκινκ στα εξάρχεια λέει πολλά για την αποτελεσματικότητα της δημιουργικής δράσης και μας δείχνει το δρόμο, για να συνεχίσει όμως να το δείχνει καλό θα ήταν να βάλουν και καμιά μπασκετούλα να παίζουμε και κάνα μπασκετάκι καμια φορά.
τι ευχή κι αυτή.
έχουμε τεμαχίσει το χρόνο και τα εφταήμερα έγιναν μονάδες. μικρές για όσους παίρνουν (?) ανάσα στην αρχή. Είναι σαν ενα χρονολαγούμι σε βγάζει εκεί που βάζεις ξυπνητήρι μια παραμονή Δευτέρας αργά..
edit: perception of time video
Σκηνή 1. Πετάγομαι δυναμικά έντρομος από το κρεβάτι! Σίγουρα γίνεται πόλεμος! F-16 πετούν σε απόσταση αναπνοής από τις ταράτσες των πολυκατοικιών. Τα παράθυρα τρίζουν. Περιμένω να πέσει η πρώτη βόμβα κάπου δίπλα μου. Περνάει άλλη μια τετράδα F-16 σε σχηματισμό. Ξυστά από πάνω μου. Χμμμ...χασμ(χασμουρητό), είναι 25η Μαρτίου, τότε που τα F-16 κατατρόπωσαν τους Τούρκους με το λάβαρο του Παλαιοπατρογερμανού να ανεμίζει(παρόλο που στο πανεπιστήμιο με έμαθαν ότι στην αυτοβιογραφία του ο Παλαιοπατρογερμανός δεν αναφέρει τίποτα σχετικά με λάβαρο της επανάστασης κλπ. Και αφού πρόκειται για πανεπιστημιακή γνώση δεν το έψαξα παραπάνω). Λίγο μετά περνούν και 2 πυροσβεστικά αεροπλάνα σε πιο χαλαρή φάση βρουμ βρουμ. Σκέφτομαι τις τελευταίες φωτιές Πάρνηθα, Ηλεία κλπ. Απορώ για μια ακόμα φορά για το νόημα της παρέλασης και το γεγονός ότι είμαστε το μόνο κράτος που έχει παρέλαση 2 φορές το χρόνο ως φασιστικό κατάλοιπο της δικτατορίας Μεταξά. Ευτυχώς που δεν έχω τηλεόραση στην γιάφκα Αιόλου.
Σκηνή 2. Καφές φίλτρου, τσιγαράκι, προυτ προυτ, οδοντόπαστα και μουσικό τζαμ με τσέλο και μπαγλαμαδάκι.
Σκηνή 3. Απόφαση για μοναχική βόλτα στον ήλιο με σκοπό την αναζήτηση της καλύτερης τυρόπιτας.
Σκηνή 4. Μόλις κατέβηκα, είμαι Αιόλου και άλλος ένας τρελός με σχισμένα παντελόνια, από τόσους που κυκλοφορούν στο κέντρο, πειράζει κάτι σε έναν τοίχο και μιλάει μόνος του. Μια μηχανή περνάει δίπλα του με 2 επιβαίνοντες (άντρα και γυναίκα) και ο ΄΄τρελός’’ κλωτσάει προς το μέρος της μηχανής χωρίς να την πετύχει. Συνεχίζω το δρόμο μου.
Σκηνή 5. Δεν πρόλαβα να συνεχίσω και ακούω ποδοβολητά και βλεπω τον τύπο από τη μηχανή να τρέχει προς τον ‘’τρελό’’, τον πιάνει από τον σβέρκο, του ρίχνει μπουνιά, βγάζει ΟΠΛΟ και του το κολλάει στο κεφάλι και παράλληλα φωνάζει σε φάση «θες να με ρίξεις από τη μηχανή ρε μουνί ε? Ε? Αστυνομία ρε!» Η γυναίκα που ήταν πάνω στη μηχανή κάνει επίσης σαν υστερικιά. Παράλληλα ο τρελλός τρώει φάπες με το άλλο χέρι.(όλα αυτά κράτησαν λίγα δευτερόλεπτα)
Σκηνή 6. Ο τύπος που δηλώνει αστυνομικός σέρνει τον θύμα προς το μέρος μου, δίπλα μου και τον κολλάει στον τοίχο! Του βάζει το όπλο στο κεφάλι! Είναι εκτός ελέγχου, τον χτυπάει ακόμα, βρίζει. Φρικάρω, νομίζω ότι θα τον σκοτώσει και φωνάζω σε φάση «άστον, ψυχραιμία, έχει πρόβλημα, δεν το ήθελε, όχι όπλο». Δίπλα μου είναι ένα ζευγάρι που αρχίζει να λέει τα ίδια, μια άλλη κυρία τα ίδια και γενικά κι άλλος κόσμος και πανικός. Το ΟΠΛΟ δεν είναι περίστροφο. Είναι μπερέτα τεράστιο. Συνεχίζω να λέω άστον άνφρωπο κλπ. Το θύμα-τρελός κλαίει εδώ και ώρα φανερά φοβισμένος ενώ τρώει φάπες. Ο τύπος που δηλώνει αστυνομικός έρχεται προς το μέρος μου, είναι τεράστιος, το ΟΠΛΟ σχεδόν προς τα εμένα ΑΛΛΑ όχι στο ύψος του κεφαλιού μου και με απειλεί «εσύ τι μιλάς ρε μουνί γαμώ τη μάνα σου πούστη μη σε γαμήσω» και κουνάει το όπλο πάνω κάτω. Έχω κλάσει, το παραδέχομαι, ο τύπος δεν σταματάει να με βρίζει. Ευτυχώς ξαναβάζει το ΟΠΛΟ μέσα στη θήκη και συνεχίζει να βρίζει, ενώ προσπαθώ να του εξηγήσω. Παράλληλα την πέφτει και σε μια κυρία σε φάση «πουτάνα γαμημένη κότα σκάσε θα σε γαμήσω». Οι βρισιές ήταν κλασσικές και τις θυμάμαι. Έβριζε όλο τον κόσμο 8-10 άτομα που ήταν εκεί. Συνέχισε να βρίζει πιο πολύ εμένα και να έρχεται πάλι προς το μέρος μου, επανλαμβάνω ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ με γουρουνοκεφαλή. Η γυναίκα του τον κρατάει, και τελικά φεύγουν βρίζοντας με αποκορύφομα την τελευταία βρισιά του τύπου «ασταδιάλα βούλγαροι όλοι έχετ ε μαζευτεί εδώ». Πάω να δω πινακίδες μηχανής. Δεν έχει πινακίδες πίσω. Φεύγει. Δίπλα μου είναι 4 ποδηλάτες και κοιταζόμαστε με απορία.
Σκηνή 7. Είμαι φανερά σαστισμένος δεν ξέρω τι να κάνω, πως να διαχειριστώ μέσα μου αυτό που μόλις έγινε, φτάνω Μοναστηράκι και βλέπω περιπολικό σταματά απέναντι από Γρηγόρη και κατευθύνονται προς τα εκεί. Δεν συνηθίζω να μιλάω σε αστυνομικούς αλλά πάω προς το μέρος τους αυθόρμητα και τους λέω «παιδιά ένας συνάδελφός σας μόλις μπλα μπλα μπλα». Δείχνουν ενδιαφέρον, ρωτάνε πληροφορίες, ρούχα, μηχανή, πινακίδες. Δεν ξέρω πινακίδες. Το βλέμμα τους είναι στραμμένο προς το Γρηγόρη. Σίγουρα θέλουν καφέ και τυρόπιτα. Εντάξει λέω, ευχαριστώ. Κανένα άλλο ενδιαφέρον.
Σκηνή 8. Κατεβαίνω φρικαρισμένος προς Θησείο. Όλοι τρώνε μπακαλιάρο σκορδαλιά.
Σκηνή 9. Επιτέλους βρίσκω την τέλεια τυρόπιτα στη Σαρρή.
Σκηνή 10. Μπακαλιάρος σκορδαλιά μπύρες σε ταβέρνα παλιά στο Γκάζι. Φίλοι, χαμόγελα, όλα καλά.
Σκηνή 11. Την 25η Μαρτίου είπαμε το ΟΧΙ στους Ιταλούς και πολεμήσαμε στην Αλβανία κατά του Μουσολίνι. ΑΥΤΟ έγινε και δεν θέλω αντιρρήσεις!
ΥΓ.1. Τα γεγονότα είναι όλα αληθινά και βρίσκω και μάρτυρες άμα λάχει, αλλά μπλιάξ δεν θέλω να ανακατευτώ άλλο.
ΥΓ.2. Γκρρρρρρρ
Έλαβα σήμερα το πρωί το newsletter του BIOS το οποίο και παραθέτω παρακάτω
Μια νύχτα για την ώρα της γης
Μια ολονύχτια unplugged μουσική βραδιά
Η μουσική θα είναι εκκλησιαστικά εμβατήρια,
Αγαπητοί μας φίλοι :
ΒΡΕΧΕΙ!
Και ΘΑ ΒΡΕΧΕΙ όλη μέρα (εντάξει πότε πότε θα σταματά). Επομένως, το what street party ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ, ΓΙΑ, το άλλο ή το παράλο ή τέλος πάντων για το επόμενο Σάββατο που θα βολεύει και θα έχει καλό καιρό στην ΙΔΙΑ (λογικά) διαδρομή.
OMΩΣ :
Επειδή είμαστε κατά τα άλλα έτοιμοι για πάρτυ ΟΛΟΙ και έχουμε τα μηχανήματα, πάρτυ θα γίνει, όχι what street party αλλά πάρτυ σταθερό, στο χώρο του ΛΥΣΣΙΑΤΡΕΙΟΥ (που είναι προφυλαγμένος από τη βροχή), αμέσως μόλις πέσει το φως, (πάει να πει από τις 7-8 όχι από τις 10-11, επί της Ιερά Οδού στα δεξιά (κοντά στο Μετρό του γκαζιού), ΔΕΣ ΧΑΡΤΗ -->
View Larger Map
ΤΙ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ :
- θα χρειαστεί να φανταστείτε ένα "κρυφό" πάρτυ στην Αθήνα όπου γύρω γύρω θα έχει βροχή αλλά εκεί που είσαι εσύ όχι, θα έχει μόνο αγάπη.
- Θα χρειαστεί να φέρετε το ποτό που λέγαμε (ένα μπουκάλι είναι καλά) αλλά μιας και θα είμαστε άνετοι , κανά ποτηράκι, κανά χυμούλι, καμιά ελίτσα, κανά παγάκι, κανάν ανανά κτλ.
- Ίσως να βοηθήσει κανένας φακός
- Και τέλος -και σημαντικότερο όλων- θα χρειαστεί να επιστρατεύσετε όλα τα μέσα σας (κινητά, γλωσσόφιλα, emails, facebook, τρόλευ) για να ξέρουν και οι φίλοι σας ότι ναι το what street party ακυρώθηκε για την άλλη εβδομάδα όμως σήμερα έχει party κρυμμένο-θησαυρό μέσα στην πόλη της Αθήνας..
ΛΥΣΣΑΞΤΕ!
- facebook event : http://www.facebook.com/event.php?eid=73303876884&ref=mf
- facebook page : http://www.facebook.com/pages/What-street-party-/80414280651
- myspace : http://www.myspace.com/whatstreetparty
- blog : http://whatstreetparty.blogspot.com
Τρέχω τρέχω τρέχω τρέχω
Άγχος στρες άγχος στρές
Ποντίκι φάκα γάτα ποντίκι
Τρέχω τρέχω τρέχω τρέχω
Στρες άγχος στρες άγχος
Φάκα παγίδα τυράκι ποντίκι
Ακόμα σ’αγαπάω, ακόμα σ’αγαπώ
Φιλί ομοφυλόφιλων έξω από την Λυρική δεν είδα.
Μέσα ,στην Ρούσαλκα, είδα αναπαράσταση φιλιού
μεταξύ του ψυχασθενή πρίγκηπα και ενός μαλλιά
υπηρέτη και ψιλοαληθινό φιλί μεταξύ της αρχόντισας
και του ψυχασθένη...
Οι μουσικοί της ΕΛΣ για άλλη μία φορά έδειξαν
το επίπεδό τους και έτσι λίγο πριν αρχίσει η παράσταση
όταν κάποιος τους φώναξε φασίστες ένας απο αυτούς
έφυγε από το πιτ και αργότερα προφασίστηκε
μίνι έφραγμα ώστε να δικαιολογηθεί.Αυτό
καθυστέρησε την έναρξη της παράστασης
για περίπου 40 λεπτά,μέχρι δηλαδή να
σπεύσει αντικαταστάτης.Τι να πω.
Γενικά ηλίθια η κατάσταση που επικρατεί
σ'αυτόν τον τόπο όσον αφορά και τον πολιτισμό.
Δικαίως διαμαρτυρήθηκαν όσοι το έκαναν
πάντως και αδίκως μετά, η ψιλοσάπια διοίκηση της
ΕΛΣ, έτρεξε να κρυφτεί λέγοντας πως δεν απαίτησε
να κοπεί κάποια σκηνή, αφού εμμέσως το έκανε ,
με το να αφήνει τα κοπρόσκυλα της ορχήστρας
(όχι όλοι)να γαβγίζουν και να απειλούν..
Λιγάκι ακόμα και θα ξεχειλήσει κύριε Κυριακόπουλε,
έτσι δεν είναι?
Είναι φανερό πια πως δεν έχετε καμία σχέση με τον
χώ(ο)ρο και ο δικτατορικός τρόπος με τον οποίο
πήρατε τα ηνία της μοναδικής κρατικής όπερας
αποδυκνύει περίτρανα τις κρυφές σας βλέψεις
για το νέο κτήριο που θα προσφέρει το ίδρυμα
Νιάρχου στην ΕΛΣ και συνεπώς στους φιλόμουσους
πολίτες στο οποίο θέλετε να μπείτε σαν τροπαιοφόρος
παίρνοντας μαζί σας και τα γκόλντεν μπόϊς που
κουβαλάτε.
Ήδη με το προγραματισμένο κλείσιμο της μοναδικής
σκηνής οπερέτας εν Ελλάδι δείχνετε τον τρόπο
με τον οποίο αντιμετωπίζετε θέματα που αφορούν
τον πολιτισμό.
Απορώ αν κοιμάστε ήσυχος....
Για να μην μιλήσω για τα απόβλητα κάποιου
εργοστασίου σας που μολύνουν το περιβάλον
και για την περίεργη άγνοιά σας όσον αφορά
την βία που χρησιμοποιήθηκε σε κάποιον
που αντέδρασε και τόλμησε να φωνάξει...
Το κρίμα στο λαιμό σας...
Aύριο, 14/3 και ώρα 19:00, μαραθώνιος φιλιού έξω από τη λυρική όπου συνεχίζονται οι παραστάσεις της περιβόητης όπερας Ρουσάλκα. "Επαναφέρουμε στο δρόμο το φιλί που κόπηκε στη σκηνή και αντιδρούμε έμπρακτα στην ομοφοβία της ορχήστρας (και όχι μόνο)". Εδώ το facebook event.
Σαββατοκύριακο EDW fun park. Σαπουνόφουσκες, δεντροφυτεύσεις, πηλός, θέατρο, καραγκιόζης, κουκλοθέατρο, φαί, μουσική, ποτό, νέοι, γέροι και παιδιά στη γιορτή του Πάρκου. Εδώ το facebook-event.
Μια είδηση που δεν είχα πάρει χαμπάρι (πιθανότατα γιατί έσκασε στις 15/12 που είχαμε άλλες δουλειές καθόλου άσχετες όπως θα καταλάβετε) είναι η καταδίκη για απάτη ύψους 66 δις $ (!!) του πρώην προέδρου του αμερικανικού χρηματιστηρίου Nasdaq (μεγάλη η χάρη του), του κυρίου Bernard Madoff, εβραίου και φιλάνθρωπου κατά τα άλλα. Ο άνθρωπος αυτός λειτουργούσε από το 1990 (!) μια "πυραμίδα" που πλήρωνε τις -πολύ υψηλές- αποδόσεις που υποσχόταν στους επενδυτές της χρησιμοποιώντας κεφάλαια που λάμβανε από άλλους επενδυτές με αποτέλεσμα το 2009 να θεωρείται ως ο άνθρωπος πίσω από την μεγαλύτερη επενδυτική απάτη που έχει στηθεί στα χρονικά από έναν και μόνο (άγιο) άνθρωπο. Η απόφαση του δικαστηρίου -που αναμένεται να τον στείλει φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής του- εκδίδεται στις 12/6. Αυτά, προς γνώση και συμμόρφωση.
Μπαμ μπουμ!
Πριν λιγα λεπτα εκδηλωθηκε επιθεση σε πολλα απο τα καταστηματα της οδου Σκουφα στο Κολωνακι (Benetton, Sisley, Zara ,Rococo etc) απο ομαδα 50 περιπου ατομων. Καταστραφηκαν πολυτελη αυτοκινητα και πεταχτηκαν προκυρηξεις για την απελευθερωση ορισμενων κρατουμενων. Τα ΜΑΤ αρχισαν να συρρεουν και βρισκονται στη Σολωνος.
Κριμα :(
ΥΓ. Δεν εγινε πλιατσικο, συμφωνα με μαρτυρια αυτοπτη, που ψωνιζε εκεινη την ωρα στην περιοχη.
Πώς και πόσο αλλάζει το Διαδίκτυο τη ζωή μας; Μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα ως εργαλείο διασκέδασης, επικοινωνίας, συναλλαγής, αναπαράστασης και αναζήτησης γνώσης; Τί ζητάμε, εν τέλει, από το Web; Με ποιους τρόπους μπορούμε να το επιτύχουμε; Μπορεί να συνεισφέρει στην προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη όλων των ανθρώπων του κόσμου;
Θεματικές
Marketing and Consumer On-Line Behavior / Digital Citizens Bill of Rights / Online Dispute Resolution / Education and the Web / Psychology and the Web / Social Meaning on the Web / Distributed Social Data / Security and Trust in Cyberspace / Cognitive Technology and the Web / Implications of the Mobile Web / Case Studies for Web Science / Social Networking and Identity / Net Neutrality and Control / Web Politics and e-Government
Συνεδρίες εισηγήσεων
Συνεδρία (1) «Διδασκαλία και Μάθηση»
Συνεδρία (2) «Εμπιστοσύνη και Δυσπιστία»
Συνεδρία (3) «Ελευθερία Εναντίον Ελέγχου»
Συνεδρία (4) « ‘Ετικέτες’ και Έρευνα»
Συνεδρία (5) «Κοινωνικά Δίκτυα»
Συνεδρία (6) «Δίκτυα δεδομένων»
Συνεδρία (7) «Διακυβέρνηση, Πολίτες, Δίκαιο και Web»
Συνεδρία (8) «Η Ζωή στο Δίκτυο»
Θεματικές συνεδρίες
(1) «Επιχειρηματικότητα»: “Society OnLine: Η Επιχειρηματική Προσέγγιση”
(2) «Νόμος και Δίκαιο»: “Τι μπορεί να συνεισφέρει η Επιστήμη του Web στη Διαφύλαξη των Δεδομένων; Δίκαιο, Ιδιωτικότητα και Διατήρηση Δεδομένων μετά την 11η Σεπτεμβρίου”
(3) «Εμπιστοσύνη στο Web»
(4) «Πολιτισμική Σύγκλιση και Ψηφιακή Τεχνολογία»
(5) «Η Πολιτική στο Web»
(6) «Η ΚοινωνιοΨυχολογία του Web»
Κεντρικοί oμιλητές
Tim Berners-Lee, WWW Inventor & WSRI Director / Joseph Sifakis, the first Greek to receive the Turing Award, in 2007 & Founder of Verimag Laboratory / Wendy Hall, President of the ACM & Dame Commander of the British Empire / Nigel Shadbolt, Founding Director of WSRI & Director of Interdisciplinary Research within ECS / Jacques Bus, Head of Unit, D4 - ICT for Trust and Security DG Information Society, European Commission / Noshir Contractor, Director of the Science of Networks in Communities (SONIC) Research Group at Northwestern University / Kai Rannenberg, T-Mobile Chair for Mobile Business and Multilateral Security at Goethe University, Frankfurt και πλήθος άλλων διακεκριμένων καθηγητών από τα διασημότερα παν/μια του κόσμου (MIT, Oxford, Southampton, LSE, UCLA etc) και από σχεδόν όλα τα ελληνικά καθώς και οι επισημώτεροι εκπρόσωποι των δημόσιων φορέων (πρόεδρος δημοκρατίας, υπ. πολιτισμού, ανάπτυξης κτλ) αλλά και έλληνες καλλιτέχνες (Κωνσταντίνος Βήτα, Μαρμαρινός κτλ) και δημοσιογράφοι (Ξυδάκης, Κούλογλου κτλ)
Όταν το 1920 η ανάγκη έγινε καταναλωτισμός, δεν υπήρχα.
Τώρα που η ο ι κ ο - ν ο μ ί α γίνεται lifestyle, το ζω.
Το 2048 που θα έχουμε νικήσει, εύχομαι να μην είμαι χώμα.
Πέσιμο από τον Γρηγόρη Βαλανιάτο και την παρέα
του στην σκηνή της Λυρικής..
Η μαγευτική όπερα του Αντονίν Ντβόρζακ στιγματίστηκε
καθώς οι οπισθοδρομικοί μόνιμοι μουσικοί της ΕΛΣ
δημιουργήσανε μια αλυσιδωτή αντίδραση ενάντια
στην σκηνοθετική άποψη της Μάριον Βάσσερμαν
,να βάζει άντρες να φιλιούνται επι σκηνής, με αποτέλεσμα
να γίνουν μικροεπεισόδια μεταξύ των εξαγριωμένων
μουσικών και των αντιπροσώπων της γκέϊ κουλτούρας
οι οποίοι πραγματικά εισέβαλαν στο θέατρο κρατώντας
και μία χρωματιστή σημαία την οποία και τους
άρπαξε εξαγριωμένος μουσικός!
Οι μόνιμοι μουσικοί δήλωσαν από την πρεμιέρα πως
αρνούνται να παίξουν σε μια παράσταση στην οποία
παίζει και γκέϊ γλωσσόφιλο.
Ερώτημα:Αν ,λέω αν, αντι για άντρες φιλιόντουσαν
γυναίκες,θα υπήρχε η ίδια αντίδραση?
Επίκαιρη αντίδραση πάντως από τον Γρηγόρη που ίσως
συναισθηματικά επηρεασμένος από την ταινία
Μιλκ, που προβάλεται αυτές τις μέρες στις Ελληνικές
αίθουσες, θέλησε να υποστηρίξει τα δικαιώματα
των ομοφυλόφιλων με άλλον έναν αγώνα στο
ενεργητικό του.
Η επίμαχη σκηνή τελικά έχει κοπεί...!
(που ζούμε???)
Φωτογραφίες, δεν έχω το καλώδιο,... ε!,,.. την μηχανή..!
Επιφυλάσομαι βέβαια για πιθανό απντέϊτ.
Αυτή είναι μια φωτογραφία από το σάιτ του Bernd Ogrodnik.
Ο χειρισμός μιας μαριονετας δεν είναι δύσκολο πράγμα, ή -τελοσπάντων- είναι πολύ πιο εύκολος απ' ό,τι νομίζουν οι περισσότεροι.
Το δύσκολο είναι να είναι επιτυχημένος. Και πότε ένας "χειρισμός" είναι επιτυχημένος;
Εγώ θα απαντήσω ότι είναι όταν η κίνηση φαίνεται να προέρχεται από ιδία βούληση της μαριονέτας. Όταν δεν επιβάλλεται από τα πάνω, κυριολεκτικά επιτέλους. Τη στιγμή που αφαιρείς από την εξίσωση τον εαυτό σου και αφήνεις να αναπτυχθεί μια ευθεία, αδιαμεσολάβητη σχέση ανάμεσα στη μαριονέτα και το θεατή. Η πίστη σε αυτό που θέλεις να δεις, μπορεί πολλές φορές να σε κάνει να πιστέψεις πράγματα που δεν μπορούν να υπάρξουν. Αν θες να πιστέψεις στην αυθυπαρξία της μαριονετας, είναι στο χέρι σου, ή μάλλον στο κεφάλι σου γιατί στην πραγματικότητα είναι στο χέρι του άλλου.
Χειριστής, αντικείμενο, θεατής.
Δρων, μέσο, δέκτης.
Ο χειριστής κινεί και βλέπει το αντικείμενο αλλά φαντάζεται το θεατή. Ο θεατής βλέπει το αντικείμενο και φαντάζεται το χειριστή, μέχρι κάποια στιγμή να τον ξεχάσει. Η μαριονέτα όμως; Τι κάνει; Υπάρχει στην πραγματικότητα ;
Η άποψη που έχω τώρα είναι πως όταν δε "ζωντανεύει" είναι ένα πτώμα που δε σαπίζει. Τόσο απλό. Κι όταν σηκώνεται και στέκεται, ξαφνικά "υπάρχει". Κι αν την αφήσεις να σκάσει κάτω με δύναμη, νιώθεις λίγο περίεργα αλλά μετά αμέσως θυμάσαι ότι δεν ...
Ο μεγάλος αγώνας γίνεται με τη μαριονέτα που κρέμεται μέσα μας. Πέρα από το προφανές "πρόσεξε να μη μπλεχτούν τα σχοινιά", η πρόκληση είναι να σταθεί (μάθημα α'), να "υπάρξει" δηλαδή, να περπατήσει και να παίξει με το κοινό της [εσένα] με τέτοιο επιτυχημένο τρόπο, ώστε να ξεγελάσει τον ίδιο σου τον εαυτό. Συμβολικά, να αποσπάσει από την ευθύνη ( + ή - ) των πράξεών σου, τον ίδιο τον ηθικό αυτουργό, το μοχλό που μας κινεί στη συμπεριφορά που επιλέγουνε να κοινωνήσουμε. Ένας, λοιπόν, σωστός χειρισμός καταλήγει σε μια συμπεριφορά, που -τελικά- εγκρίνουμε/θα έπρεπε να εκρίνουμε, βασισμένοι στο παράδοξο ότι δεν τη θεωρούμε καν δικιά μας, αλλά, αντιθέτως, αυθύπαρκτη.
Θυμάστε τα "μαγνητικά αυτοκινητάκια"; Ένα χαρτόνι, κάτι μικρά αυτοκινητάκια από πλαστικό και λίγο μέταλο κι ένα μαγνήτη που τον βάζαμε κάτω από το χαρτόνι και "Ω! κουνιούνται από μόνα τους!";
Το ίδιο είναι.
Μέρα μεσημέρι κι άρχισαν τα νταούλια των εμπρησμών. Πρωτοφανές, αν θυμάμαι καλά.
Στο σημείο δολοφονίας του Α.Γ. στα Εξάρχεια πριν μερικές εβδομάδες ξεκίνησαν εργασίες για την ανέγερση πολυκατοικίας με υπόγεια γκαράζ.
Οι τότε περιφράξεις αλουμινίου κράτησαν μερικές ώρες. Ύστερα από αρκετές μέρες "ξέφραγκου αμπελιού" [σημ. ντιπ παράνομο] τοποθετήθηκε πλαστική περιφραξη, πιο φιλική στο μάτι, και σκάφτηκε το οικόπεδο, αποτρέποντας έτσι τον οποιοδήποτε να το πλησιάσει. Χωματουργικά τα λένε.
Σήμερα το μεσημέρι, το εκσκαφτικό που ήταν σταθμευμένο στο οικόπεδο κάηκε. Φωτογραφίες, όταν βρω το καλώδιο.
ps: i found it
photo SaLaMi-EdAfOuS
Αναρτήσεις
