arxedia MEDIA

Δευτέρα 13 Μαρτίου 2006

Κυριακή 12 Μαρτίου 2006

Έχουμε και λέμε: Ξερατά στο κρεβάτι. Ένα σώβρακο (ποιανού άραγε;) μούσκεμα στο νιπτήρα. Ένα σομπρέρο με μαύρη σατέν κορδέλα(!) στο πάτωμα. Άδεια μπουκάλια Desperados και κόκκινο κρασί (Bordeaux ως επί το πλείστον). Ένας φίλος μου στα επείγοντα του νοσοκομείου (το οποίο ονομάζεται “Hotel de dieu”= ξενοδοχείο του Θεού!!! και είναι ακριβώς δίπλα στη Notre Dame). Μια γιαγιά στο διπλανό φορείο που μου ζήταγε να της σκεπάσω τις πατούσες. (Λέγοντάς μου ότι από τη νομαρχία της είπαν ότι θα την πήγαιναν σε οίκο ευγηρίας.. -Τελικά δεν γίνονται μόνο στην Ελλάδα αυτά!-). Δύο σφηνοπότηρα σπασμένα. Ένα παρκέ που γλιστράει σα παγοπίστα. Ένα άδειο μπουκάλι τσικουδιά (είναι ο κρητικός φίλος μου που το ‘πιε όλο μόνος του, γι αυτό τώρα βρίσκεται στο «ξενοδοχείο του θεού»..). Μια μισοάδεια Φατουράδα που είχα φέρει το καλοκαίρι από τα Κύθηρα, (κι ευτυχώς που είναι μισοάδεια γιατί αλλιώς θα έκανα τώρα παρέα στο φίλο μου στο «ξενοδοχείο» και στη γαλλίδα γιαγιά που την εξαπάτησε η γραφειοκρατία..). Ένας συμπαθής ισπανός με πράσινα μάτια που ξέμεινε και ροχαλίζει στο κρεβάτι μου (αλλά δεν με ενοχλεί κι ιδιαίτερα γιατί είναι συμπαθής με πράσινα μάτια- κι όχι γιατί είναι ισπανός!-). Ένας καυγάς αλά γαλλικά που έπεται με την ιδιοκτήτριά μου, η οποία μένει ακριβώς από πάνω (έχετε υπόψη σας για τους χάρτινους τοίχους των παριζιάνικων σπιτιών;), η οποία χτες τσακώθηκε με τους γείτονες για πάρτη μου -και για το πάρτι μου- και την μερσώ γι’ αυτό, (και πιο πολύ γιατί δεν το περίμενα από ‘κείνη). Αν και τελικά δεν κατάφερε να τους πείσει να μη φωνάξουν την αστυνομία.. (την οποία εδώ την πληρώνεις 50 ευρό, απλά επειδή ήρθε!) Την οποία τελικά φωνάξαμε μετά από λίγο κι εμείς (καθώς εδώ δεν έρχονται νοσοκομειακοί αλλά κάτι τύποι νταβραντωμένοι σαν ματατζήδες, και αυτοί σε πάνε στο νοσοκομείο, απ’ ότι έμαθα σήμερα- το νούμερό τους είναι το 18, αν σας τύχει αντίστοιχο περιστατικό-), καθώς σε κάποια στιγμή ο Δημήτρης (ο φίλος μου με την τσικουδιά) είχε πέσει σε κώμα, δεν μίλαγε, δεν αντιδρούσε στα χαστούκια, ούτε καν στο κρύο νερό που του ρίξαμε στη μπανιέρα… Ήταν τότε που πλακώθηκα μ’ έναν υστερικό Γάλλο, ο οποίος στρίγκλιζε (την ώρα που ‘ταν εδώ η αστυνομία για το θόρυβο!) «il est mort! Il est mort!”= είναι νεκρός! Είναι νεκρός! (Νομίζω η κατάσταση ήταν αρκετά δύσκολη και χωρίς υστερίες, πόσο μάλλον γαλλικές υστερίες!) Ήταν τότε που τον πέταξα έξω από το σπίτι μου, υστεριάζοντας κι εγώ, “tu es con! Tu es con!”= Είσαι μαλάκας! Είσαι μαλάκας! Και διάφορα άλλα που έχω μάθει στα γαλλικά- ή μήπως τα ‘λεγα στα αγγλικά..; (αλλά τέτοιες ώρες που να θυμάσαι..) Και κρίμα που φέρθηκα έτσι.. γιατί 1. δεν ήμουν εγώ που μίλαγε αλλά η Φατουράδα. 2. η σκηνή αυτή εκτυλίχτηκε όσο ακόμη το πάρτυ μεσουρανούσε (υπολογίζω καμιά 30άρα άτομα να έλαβαν γνώση της εν λόγω απρεπούς συμπεριφοράς μου) και 3. απ’ ότι έμαθα αργότερα, ο γάλλος αυτός είναι πρώτος ξάδερφος και συγκάτοικος του συμπαθή ισπανού με τα πράσινα μάτια, που ροχαλίζει νωχελικά στο κρεβάτι μου.. (πώς τα φέρνεις έτσι άτιμη ζωή!). Anyway, αφού σας ενημερώσω ότι ο γάλλος πρώην μου, έμαθε ότι η γαλλίδα πρώην του (η πριν από μένα) τα ‘φτιαξε με τον καλύτερό του φίλου, (από μία άσχετη Ουγγαρέζα που απλά τυγχάνει συμφοιτήτριά του -του –«πρών!» κολλητού του πρώην μου) και το ‘ριξε κι αυτός στο ποτό.. (Άντρες…!), να σας καθησυχάσω (όσους ανησύχησα) ότι η υγεία του κρητικού φίλου μου δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο πια (θα πάμε κατά το μεσημεράκι να τον μαζέψουμε..), να σας ευχηθώ καληνύχτα.. και να σας συμβουλέψω να το ξανασκεφθείτε την επόμενη φορά που θα αποφασίσετε να κάνετε πάρτυ σπίτι σας…!

Σάββατο 11 Μαρτίου 2006

Αγάπη 3

Οι απαντήσεις συνήθως βρίσκονται
μέσα στο στόμα της καμηλοπάρδαλης.

υποθέτωντας στρουθοκαμήλους
και διαχωρίζωντας προσεχτικά το ένα τυρί απο το άλλο
τα δόντια μου συνομωτούν υπέρ σού.
Εγω δείχνω κατανόηση , άλλωστε
έχουν λόγους να το κάνουν αυτό
όσους δηλαδή έχει η αναμενόμενη αποπληξία
της ντροπής του Μαρτίου.

Εν τούτοις
το πολυπόθητο κρανιοεγκεφαλικό κάταγμα
δε θα έφερνε τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Όλα οφείλονται σε διάχυση.
Δεν υπάρχει απόσταση
παρα μόνο μέσα στα μάτια των σκυλιών.

Και για αυτό ακριβώς
σήμερα όλα είναι ευγενικά
στη ζούγκλα.
Φορτηγά ξεφορτώνουν απιονισμένο νερό ,
γυναίκες ακούνε απο την κουζίνα τους
τη θάλασσα να έρχεται και να φεύγει.
Η καφείνη έχει τωρα τον πρώτο λόγο.

σήμερα όλα είναι ευγενικά
στη ζούγκλα.
Λιοντάρια ξεκολλάνε κεφαλάκια χαρούμενων κούνελων ,
Χαρούμενοι κούνελοι κατανοούν την εντροπία.
το σύμπαν πλάθει κουλουράκια
και μας περιμένει για τσάι το απόγευμα.

σήμερα όλα είναι ευγενικά
στη ζούγκλα.
Πλυντήρια συντάσσονται με τις ορδές των Ούνων
ο Καρλομάγνος επαναλαμβάνει στον ύπνο του
τη λέξη παγωτο φυστίκι
και εγώ βρίσκομαι στο λιμάνι και
καταβάλλω το αβαρίτς.

Μέ συνοδεύουν αρθρόποδα
και χαρτονένια καλαμάρια
σαν χριστουγεννιάτικη παράκρουση
και τη στιγμή που τα χέρια βουτάνε στο νερό
ο επίσκοπος κατεβαίνει απο το δέντρο
και με επικροτεί.

Ακούγεται σύννεφο
όλοι χειροκροτούν τον επίσκοπο
χειροκροτούν τη μαιμού του επισκόπου
χειροκροτούν τα 32 μου δόντια που
μέχρι να σαλπάρουμε θα τα έχω μασήσει όλα.

Καλά το υποπτεύθηκα λοιπόν.
Όσο και αν χορέψω μαζί σου καρέκλα,
δε θα με αγαπήσεις ποτέ.

Κόκκινες παραισθησιογόνες παπαρούνες

Κοίτα το πρόσωπό σου στον καθρέφτη. Έχεις σχιστεί. Αριστερά από τη μύτη, κάτω από το κάτω βλέφαρο- το αριστερό κάτω βλέφαρο-. Δεν το βλέπεις;.. Φαίνεται βαθύ. Έτοιμο να στάξει αίμα. Πρόσεχε μη μολυνθεί. Άσε με να του ρίξω μια ματιά. Άσε με να πλύνω την πληγή σου.. ή καλύτερα να τη γλύψω. Το σάλιο, ξέρεις, έχει ιαματικές ιδιότητες. Πήζει ταχύτερα το αίμα. Μη φοβάσαι.. Όχι, δεν θα σε πονέσω. Μετά θα το φυσήξω απαλά να στεγνώσει και όταν κλείσει για τα καλά, θα στο φιλήσω. Όπως σε φιλούσε όταν ήσουν μικρός η μαμά σου στο μέτωπο. Έτσι θα σε φιλήσω. Στοργικά, μητρικά. θα σου φυσήξω αγάπη κι εσύ θα κλείσεις τα μάτια και θα ονειρευτείς λιβάδια με κόκκινες παπαρούνες. Και θα ονειρευτείς ότι είσαι μια πολύχρωμη πεταλούδα. Και θα ονειρευτείς ότι πετάς ευτυχισμένη από παπαρούνα σε παπαρούνα και ρουφάς το πολύτιμο παραισθησιογόνο νέκταρ της. Και θα ονειρευτείς ότι ονειρεύεσαι ότι είσαι άνθρωπος που ‘χε κάποτε ένα παλιό τραύμα, αριστερά από τη μύτη, κάτω από το κάτω βλέφαρο– το αριστερό κάτω βλέφαρο-. Αλλά μια καλή νεράιδα το έγλειψε, και μετά το φύσηξε, και μετά το φίλησε, όπως σε φίλαγε μικρό η μαμά σου, και μετά έκλεισες γλυκά τα μάτια ευτυχισμένος, γαλήνιος, πλήρης… Κι ονειρεύτηκες λιβάδια με κόκκινες παραισθησιογόνες παπαρούνες και πολύχρωμες πεταλούδες…

Για να δω καλύτερα… Ά, δεν έχεις σχιστεί. Απλά έχει ραγίσει ο καθρέφτης.

Παρασκευή 10 Μαρτίου 2006

Παιγνίδια με τον Φακό...

Photo:Dani Umanski

...Ο Pause&Play πια δεν πλέει…

Παύση… Παύση στο χρόνο, και τις αναμνήσεις μιας περασμένης, αλλά όχι ξεχασμένης, εποχής.

Παύση εκεί που όλα είναι όμορφα, εκεί που είναι πάντα Άνοιξη, που ποτέ δεν βρέχει και που μια καρδιά μόνη αντέχει.

Παύση σε έναν κόσμο που μπορεί να μπει σε μια φούσκα, μια φούσκα από αυτές τις σαπουνόφουσκες ξέρετε, αλλά μεγάλη, πολύ μεγάλη, τόση που να χωράει όλο το καλό μέσα και δυνατή, τόσο δυνατή που να κρατάει έξω όλα αυτά που μας ενοχλούνε στην καθημερινή πορεία του χρόνου, που κυλάει και κυλάει και δεν σταματάει, αλλά όμως είναι σχετικός... κάποτε τρέχει και κάποτε μας τυραννάει με το να μην το κουνάει.

Αφού γίνεται και είναι σχετικός γιατί να μην μπορούμε να ελέγχουμε τον ρυθμό του?

Τώρα θέλω να έχω χρόνο, χρόνο να κάνω όλα αυτά που πάντα ήθελα.. Παύση, είναι απλά μια εγκεφαλική κατάσταση, την έχουμε ζήσει και την ξέρουμε! Να κυλάει αργά ο χρόνος να μην τελειώνει και όταν πάλι θέλουμε να.. πλέει να παίζει.!

Παίξε χρόνε το παιχνίδι σου παίξε και άσε μας τώρα εμάς χαμένους στις πτυχές σου να προσπαθούμε να σε ελέγξουμε με σχετικότητες και άλλα τέτοια περίεργα του μυαλού μας του μικρού αλλά και τόσο μεγάλου, όσο όλη μας η πραγματικότητα!!

Ωδή στην Άνοιξη!

Ήρθε η Άνοιξη! Άνοιξη στο Παρίσι! Τι καλά! Θ’ αγοράσω λευκή και κόκκινη κλωστή να φτιάξω μαρτάκι. Να πιάσω το Μάρτη, να τον τυλίξω στο χέρι μου, να τον δέσω καλά καλά να μη μου φύγει. Να μη φύγει η Άνοιξη, και ξανάρθει ο χειμώνας, και τα κρύα, και οι θάνατοι από τα κρύα στους δρόμους, και στο μετρό, και το κορίτσι με τα σπίρτα δεν έχει πια άλλα σπίρτα ν’ ανάψει, και οι άστεγοι στο Παρίσι άλλα σκουπίδια να κάψουν, και εσύ συνεχίσεις να ζεις αιχμάλωτος στο παγωμένο παλάτι της Βασίλισσας του Χιονιού, και το κρυσταλλάκι στο μάτι σου δεν λειώσει, και συνεχίσεις να μη μ’ αναγνωρίζεις, να μη με ζητάς, να μη μ’ αγαπάς..

Ήρθε η Άνοιξη! Θα βγω να μαζέψω λουλούδια. Κίτρινα και πορτοκαλιά. Να στολίσω το νέο μου σπίτι. Να μοσχοβολήσει το νέο μου σπίτι. Να καλωσορίσω την Άνοιξη. Να την καλέσω στο νέο μου σπίτι. Να τη βάλω να καθίσει στο τραπέζι πλάι στα κίτρινα ανθάκια και το ανοιχτό παράθυρο. Να τη φιλέψω γλυκό τριαντάφυλλο και κρύο καφέ. Σε ψηλό ποτήρι, με παγάκια και καλαμάκι. Σαν αυτόν που πίνει η Άνοιξη στην Ελλάδα τέτοιες μέρες.

Ήρθε η Άνοιξη! Είναι τώρα που στήνω αυτί στο παράθυρο και περιμένω ν’ ακούσω το κάλεσμά σου. (Βλέπεις, είναι τώρα που έχω ανοιχτό το παράθυρο). Είναι τώρα που θα βγεις κι εσύ στο δικό σου ανοιχτό παράθυρο και θα φωνάξεις το όνομά μου. Είναι τώρα που οι ταξιδιάρικες αχτίνες του Ήλιου θα πάρουν τη φωνή σου και θα την φέρουν ίσα με το περβάζι μου. Είναι την Άνοιξη που περιμένω χαρμόσυνη είδηση. Που γεννιέται η Φύση, ο Ήλιος, τα λουλούδια, ο Έρωτας… Είναι την Άνοιξη που σε περιμένω. Ήρθε η Άνοιξη! Σε περιμένω.

Aναφυλαξία - Aναφυλαξία - Aναφυλαξία

Στις 16Μαρτίου όπως λένε οι αμπελοφιλοσοφίες , που το λέει το albeit macht frei , που το βρήκε στο http://www.steakandbjday.com/ (στην πραγματικότητα λένε και οι δυο στις 20/3 , μάλλον κάποια αναφυλαξία θα είναι), είναι η παγκόσμια ημέρα της Πίπας

Όλο ημέρες για τις γυναίκες βγάζουνε

As seen on Wimp.com