επιστροφή. στα πάτρια εδάφη
Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010
Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010
Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΟ ΜΑΤΣΟΥ ΠΙΤΣΟΥ
με αφορμή αυτό

- You will arrive like kings…
- What do you mean?
- Nothing more than what I say…you will arrive like kings…
πως μία τέτοια εξήγηση να μπορέσει να καλύψει τις αναρίθμητες απορίες μας, του Νίνο και τις δικές μου; Άραγε θα φτάσουμε και εμείς βασιλιάδες στα μέρη που υποτίθεται ότι κρύφτηκε το τελευταίο κομμάτι του πολιτισμού των Ίνκας; Άραγε αξίζει τελικά αυτό το χιλιοτραγουδισμένο ματσου-κου-πι-κι-τσι-τσου; Αυτού που ο Νερούδα συλλάβισε ότι «ανέβηκε τη σκάλα της γης» και βρήκε «σαν σε δύο παράλληλες γραμμές...ότι η κούνια της αστραπής και τ’ ανθρώπου...λικνιζόταν σ’ έναν ακάνθινο άνεμο»; Είναι εδώ... «η πετρομάνα, η αψηλή ξέρα, το κατάλυμα που χοντρόκοκκο αψήλωνε το καλαμπόκι»; Και γιατί αυτή η διαδρομή από τις γραμμές του τρένου; Γιατί βράδυ; Γιατί έπειτα γύρω από τη Santa Maria; Πως θα φανεί το πρωί; Σε ποιο mercado θα δροσιστεί η δίψα μας και σε ποίες πηγές ιαματικές θα ξαναβρούν την ηρεμία τα πόδια μας; Και πόσο θα ταιριάξει το καπέλο του Έλληνα στην κλασσική πόζα, στο κλασσικό σημείο, για να τραβηχτεί η κλασσική ενσταντανέ, το κλασικό σουβενίρ;
Θα φτάσουμε σα βασιλιάδες...και έτσι έγινε...μόνο που το βασίλειο των Ίνκας δεν κρύβεται τελικά στο Μάτσου-Πίτσου. Τίποτα το ιδιαίτερο δεν έχει αυτή η γωνιά του κόσμου. Πάλι ο Πάμπλο έχει δίκιο... «πέτρα στη πέτρα, που ήταν ο άνθρωπος;» ... «Μάτσου Πίτσου, στοίβαξες...πέτρα στην πέτρα, και στα θεμέλια, ράκοι; Κάρβουνο στο κάρβουνο, και στο βάθος το δάκρυ;»... «Δω μου πίσω τον σκλάβο που έθαψες»...
Μας κορόιδεψε για μία ακόμη φορά ο «Λευκός Ηγεμόνας».
Στην άλλη γωνιά του κόσμου τραβηχτήκαμε,
30 αργύρια στην είσοδο πληρώσαμε,
Κουμπιά στις φωτογραφικές πατήσαμε,
Μόνοι μέσα στο πλήθος σα να ζήσαμε,
Και έπειτα φύγαμε.
Τις πέτρες στην ησυχία τους αφήσαμε,
Το μέρος απ’ τη λίστα διαγράψαμε,
Για άλλες παραλίες εκινήσαμε,
Σα βασιλιάδες περπατήσαμε,
Μα τίποτα δε ζήσαμε…
photo by Nino Milone and
Labels:
λευκός τουρισμός,
latin america,
machu picchu,
pablo nedura,
peru,
travel
Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010
Αερο πλάνο
Soy Cuba
Εντάξει εκπληκτικό φιλμ από τον Mikhail Kalatozov γυρισμένο το 1964.
Δείτε αυτό το απίθανο (αέρο) μονοπλάνο της κηδείας.
Το πραγματικά αξιοπερίεργο για το πως φτιάχτηκε ξεκινάει από
το 01:40 λεπτό όπου ο σκηνοθέτης τα δίνει όλα.
Συνεχόμενο μονοπλάνο όπου η κάμερα πραγματικά πάει όπου θέλει
δίνοντας την αίσθηση ότι πετάει.
Ο συνδυασμός της εικόνας με τον ήχο και την μουσική είναι
ένα παράδειγμα για το πόσο ποιητικός μπορεί να είναι ο κινηματογράφος.
Ένα μεγάλο μπράβο στον Ρώσο καλλιτέχνη που εν έτη 1964 και χωρίς
ειδικά εφέ κατάφερε να μας ταξιδέψει με μέσο το φιλμ.
Απολαύστε υπεύθυνα.
Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2010
Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2010
Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2010
Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010
Money as debt
GR subs - 47min
Θέλω να εξομολογηθώ το τελευταίο μου κόλλημα πάτερ. Το 'χω δει 2 φορές έως τώρα και κάτι μου λέει πως τώρα πάνω στο blog πάτερ θα το δω και 3η. Δεν ξέρω γιατί αλλά όσο απλοποιημένο ή ακόμη και προπαγανδιστικό μπορεί να είναι το νοιώθω, ότι περί αυτού πρόκειται. Και οι δίδυμοι πύργοι και η οικονομική κρίση και ο obama και ο Δεκέμβρης και ο ΓΑΠ και η οικολογική κρίση και το δημόσιο, το ιδιωτικό, τα άτομα, οι κοινότητες και η παγκοσμιοποίηση, το μεταναστευτικό και το DIY κι η τρύπα του internet και όλα πάτερ. Ύστερα διαβάζω αυτό και λίγο αργότερα πέφτω σ΄αυτό και σ΄ αυτό , μέχρι κι αυτό ολόκληρο πάτερ είχα δει τις προάλλες (πολύ γέλιο ο τζον γουέιν) και τέλοσπάντων σκέφτομαι πως τόσο η οικονομική κρίση όσο και η κλιματική αλλαγή δεν ήρθαν καθόλου τυχαία (καλά δε θέλει κ πολύ σκέψη αυτό), εν πάσει περιπτώσει όμως τα απόνερα είναι πια εδώ -και ευτυχώς, γιατί πράγματι η παγκόσμια σκέψη έχει μόλις μπει (αλλά για τα καλά) σε μια (μακρά) περίοδο χώνεψης αυτού του ανατρεπτικού όπερ έδει δείξαι. Δεν έχω αμφιβολία ότι θα είναι μακρά, άλλωστε οι "λύσεις" που τελικά εκπονήθηκαν για τα 2 αυτά δομικά προβλήματα κάθε άλλο παρά έξοδο από το συστημικό πρόβλημα συνιστούν, δεν παύω όμως να πιστεύω πως έχουν αρχίσει και κλειδωνίζονται, αργά αλλά σταθερά, "μεταφυσικές" αλήθειες δεκαετιών που πραγματικά make the world go round. Έρχομαι και παρατηρώ πάτερ ότι 5-10 χρόνια πριν δεν ένοιωθα γύρω μου μια τέτοια δυναμική και μάλιστα τόσο mainstream. Όπως θα δείτε παρακάτω βέβαια, έχουμε δρόμο ακόμα :
- 1st video via seagazing
Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010
tomato borscht
preparation time: 45 minutes
serves 4
25g butter
1 small onion
1 garlic clove
225g raw beetroot grated
1 teaspoon ground cumin
1/2 teaspoon ground cinnamon
225g fresh tomatoes, chopped
275ml tomato juice
1 tablespoon tomato puree
570ml vegetable stock
1 tablespoon soy sauce
salt and fresh gournd pepper
λιώνουμε το βούτυρο και ρίχνουμε για σωτάρισμα κρεμμύδι και σκόρδο και έπειτα σιγά σιγά το τριμμένο παντζάρι. προσθέτουμε κύμινο, κανέλα, τομάτες, τοματοχυμό και τοματοπουρέ και το στοκ λαχανικών. βράζουμε και ανακατεύουμε για 15 λεπτά. σόγια, αλάτι και πιπέρι (εγώ έριξα και λίγο κόλιανδρο και ίσως θα του πήγαινε και ελάχιστη κρέμα γάλακτος). στο μπλέντερ μέχρι να γίνει νια-νια (σικ)...φάτε μάτια ψάρια...
serves 4
25g butter
1 small onion
1 garlic clove
225g raw beetroot grated
1 teaspoon ground cumin
1/2 teaspoon ground cinnamon
225g fresh tomatoes, chopped
275ml tomato juice
1 tablespoon tomato puree
570ml vegetable stock
1 tablespoon soy sauce
salt and fresh gournd pepper
λιώνουμε το βούτυρο και ρίχνουμε για σωτάρισμα κρεμμύδι και σκόρδο και έπειτα σιγά σιγά το τριμμένο παντζάρι. προσθέτουμε κύμινο, κανέλα, τομάτες, τοματοχυμό και τοματοπουρέ και το στοκ λαχανικών. βράζουμε και ανακατεύουμε για 15 λεπτά. σόγια, αλάτι και πιπέρι (εγώ έριξα και λίγο κόλιανδρο και ίσως θα του πήγαινε και ελάχιστη κρέμα γάλακτος). στο μπλέντερ μέχρι να γίνει νια-νια (σικ)...φάτε μάτια ψάρια...
Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010
Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010
Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010
Ζήτω τα θαλάσσια θηλαστικά!
Δεν ξερω ποιός έγραψε το κείμενο, είναι απο αυτά που κυκλοφορούνε στα μέηλ:
(δεν αποτελεί και την επιτομή της ανάλυσης, αλλά συγκινήθηκα ειδικά εκεί που λέει για τα δελφίνια τις γαρίδες και την Παταγονία :)
(άσε που οι φάλαινες, όπως επίσης και τα χταπόδια, τα χηνάκια και οι κατσίκες-σπουργίτια είναι και δικές μου φίλες)
ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΡΓΟΝΑ Ή ΦΑΛΑΙΝΑ;
Πρόσφατα, έξω από ένα γυμναστήριο σε μια μεγάλη πόλη της Γαλλίας, τοποθετήθηκε μια μεγάλη αφίσα με μια νέα, όμορφη, ημίγυμνη και αδύνατη νεαρή κοπέλα, με την παρακάτω λεζάντα:
«ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΡΓΟΝΑ Ή ΦΑΛΑΙΝΑ;»
Μια κυρία μέσης ηλικίας που δεν είχε παρόμοια φυσικά χαρακτηριστικά με την νεαρή στην αφίσα, απάντησε στη αφίσα του γυμναστηρίου, γραπτώς και δημοσίως με δική της αφίσα λέγοντας τα εξής:
"Οι Φάλαινες περιτριγυρίζονται από φίλους (δελφίνια, ιππόκαμπους, θαλάσσιους ελέφαντες και περίεργους άνθρωπους). Έχουν ενεργή σεξουαλική ζωή, μένουν έγκυοι και γεννάνε αξιολάτρευτα φαλαινάκια. Κάνουν ωραία παρέα με τα δελφίνια τρώγοντας σαρδέλες και γαρίδες και παίζοντας στις θάλασσες, ταξιδεύουν σε εξωτικά μέρη όπως την Παταγονία, τα στενά του Bering και τους κοραλλιογενείς υφάλους της Πολυνησίας. Οι Φάλαινες τραγουδούν θαυμάσια και έχουν ηχογραφήσει και CD. Ζουν ελεύθερα, χωρίς ουσιαστικούς εχθρούς εκτός από τον άνθρωπο, είναι αγαπητές και σεβαστές και τελούν υπό την προστασία πολλών οργανώσεων.
Οι Γοργόνες δεν υπάρχουν! Και εάν υπήρχαν, θα έκαναν ουρές έξω από τα γραφεία των ψυχαναλυτών πάσχοντας από κρίση ταυτότητας: 'Είμαι Ψάρι ή Άνθρωπός;'
Οι γοργόνες δεν μπορούν να κάνουν σεξ διότι όπως υποστηρίζει η μυθολογία, όποιος άνδρας τις πλησιάσει πεθαίνει και εξάλλου μάλλον τους λείπει ο κατάλληλος «εξοπλισμός» για σεξ (αφού κάτω από τη μέση αυτό που διαθέτουν είναι μία ουρά ψαριού). Χωρίς σεξ, ούτε παιδιά μπορούν να κάνουν και τέλος πάντων, ποιός θα ήθελε να κάνει παρέα με μια κοπέλα που βρομάει ψαρίλα;
Με βάση τα παραπάνω η επιλογή μου είναι ξεκάθαρη: ΝΑΙ!!! ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΦΑΛΑΙΝΑ!!!
Υ.Σ. Ζούμε σε μια εποχή που τα media καθορίζουν το «ωραίο». Μόνον οι αδύνατοι είναι ωραίοι. Αλλά εγώ προτιμώ να απολαμβάνω παγωτό με τα παιδιά μου, ένα καλό δείπνο με τον σύντροφό μου και καφέ με τις φίλες μου. Καθώς περνούν τα χρόνια, κερδίζουμε αργά-αργά βάρος, κυρίως διότι μαζεύουμε τόσες πληροφορίες και γεμίζει το κεφάλι μας σοφία. Όταν δεν χωράει άλλη σοφία το κεφάλι μας, η αποθηκευμένη γνώση διανέμεται στο υπόλοιπο σώμα μας. ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΡΒΑΡΕΣ, είμαστε υπερβολικά καλλιεργημένες, μορφωμένες, χαριτωμένες και χαρούμενες...
Από σήμερα, όταν θα βλέπω τον κώλο μου στον καθρέφτη, θα σκέφτομαι: «Πω, Πώ τι έξυπνη που είμαι!!!!!»
(δεν αποτελεί και την επιτομή της ανάλυσης, αλλά συγκινήθηκα ειδικά εκεί που λέει για τα δελφίνια τις γαρίδες και την Παταγονία :)
(άσε που οι φάλαινες, όπως επίσης και τα χταπόδια, τα χηνάκια και οι κατσίκες-σπουργίτια είναι και δικές μου φίλες)
ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΡΓΟΝΑ Ή ΦΑΛΑΙΝΑ;
Πρόσφατα, έξω από ένα γυμναστήριο σε μια μεγάλη πόλη της Γαλλίας, τοποθετήθηκε μια μεγάλη αφίσα με μια νέα, όμορφη, ημίγυμνη και αδύνατη νεαρή κοπέλα, με την παρακάτω λεζάντα:
«ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΡΓΟΝΑ Ή ΦΑΛΑΙΝΑ;»
Μια κυρία μέσης ηλικίας που δεν είχε παρόμοια φυσικά χαρακτηριστικά με την νεαρή στην αφίσα, απάντησε στη αφίσα του γυμναστηρίου, γραπτώς και δημοσίως με δική της αφίσα λέγοντας τα εξής:
"Οι Φάλαινες περιτριγυρίζονται από φίλους (δελφίνια, ιππόκαμπους, θαλάσσιους ελέφαντες και περίεργους άνθρωπους). Έχουν ενεργή σεξουαλική ζωή, μένουν έγκυοι και γεννάνε αξιολάτρευτα φαλαινάκια. Κάνουν ωραία παρέα με τα δελφίνια τρώγοντας σαρδέλες και γαρίδες και παίζοντας στις θάλασσες, ταξιδεύουν σε εξωτικά μέρη όπως την Παταγονία, τα στενά του Bering και τους κοραλλιογενείς υφάλους της Πολυνησίας. Οι Φάλαινες τραγουδούν θαυμάσια και έχουν ηχογραφήσει και CD. Ζουν ελεύθερα, χωρίς ουσιαστικούς εχθρούς εκτός από τον άνθρωπο, είναι αγαπητές και σεβαστές και τελούν υπό την προστασία πολλών οργανώσεων.
Οι Γοργόνες δεν υπάρχουν! Και εάν υπήρχαν, θα έκαναν ουρές έξω από τα γραφεία των ψυχαναλυτών πάσχοντας από κρίση ταυτότητας: 'Είμαι Ψάρι ή Άνθρωπός;'
Οι γοργόνες δεν μπορούν να κάνουν σεξ διότι όπως υποστηρίζει η μυθολογία, όποιος άνδρας τις πλησιάσει πεθαίνει και εξάλλου μάλλον τους λείπει ο κατάλληλος «εξοπλισμός» για σεξ (αφού κάτω από τη μέση αυτό που διαθέτουν είναι μία ουρά ψαριού). Χωρίς σεξ, ούτε παιδιά μπορούν να κάνουν και τέλος πάντων, ποιός θα ήθελε να κάνει παρέα με μια κοπέλα που βρομάει ψαρίλα;
Με βάση τα παραπάνω η επιλογή μου είναι ξεκάθαρη: ΝΑΙ!!! ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΦΑΛΑΙΝΑ!!!
Υ.Σ. Ζούμε σε μια εποχή που τα media καθορίζουν το «ωραίο». Μόνον οι αδύνατοι είναι ωραίοι. Αλλά εγώ προτιμώ να απολαμβάνω παγωτό με τα παιδιά μου, ένα καλό δείπνο με τον σύντροφό μου και καφέ με τις φίλες μου. Καθώς περνούν τα χρόνια, κερδίζουμε αργά-αργά βάρος, κυρίως διότι μαζεύουμε τόσες πληροφορίες και γεμίζει το κεφάλι μας σοφία. Όταν δεν χωράει άλλη σοφία το κεφάλι μας, η αποθηκευμένη γνώση διανέμεται στο υπόλοιπο σώμα μας. ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΡΒΑΡΕΣ, είμαστε υπερβολικά καλλιεργημένες, μορφωμένες, χαριτωμένες και χαρούμενες...
Από σήμερα, όταν θα βλέπω τον κώλο μου στον καθρέφτη, θα σκέφτομαι: «Πω, Πώ τι έξυπνη που είμαι!!!!!»
Greenscreen or bluescreen
Also known as chromakey (or bluescreen), it used to be something that was reserved mainly for high-flying, blockbuster effects films. For the uninitiated, in theory it works quite simply: you paint parts of a scene you are photographing — usually the background — a consistent color that isn’t found anywhere else in the frame (like a super crazy unnatural shade of green, AKA chromakey green), and in post-production you “key out” that color and replace it with whatever you like (like 1930s Taipei in the case of a period film, or an alien landscape in a sci-fi movie). As the technology and software have gotten easier and cheaper to use, however, greenscreen has been popping up in the most unlikely of places, from low-budget comedies to television shows, and the effect is often so seamless that many of these shots go unnoticed and unheralded (unlike in the old days). If you’ve ever watched Ugly Betty, for instance, there’s a good chance you’ve seen a greenscreen shot without realizing it.
The following is a great little video clip that reveals how greenscreen and bluescreen are used in all sorts of productions, some of which are pretty surprising. It’s amazing how often it’s cheaper to do an effects shot than just shoot outdoors on the steps of some courthouse.
What do you think — is it like eating lab-grown meat? Should we shoot everything in front of a greenscreen in a studio just because we can?
via LiveLeak
The following is a great little video clip that reveals how greenscreen and bluescreen are used in all sorts of productions, some of which are pretty surprising. It’s amazing how often it’s cheaper to do an effects shot than just shoot outdoors on the steps of some courthouse.
What do you think — is it like eating lab-grown meat? Should we shoot everything in front of a greenscreen in a studio just because we can?
via LiveLeak
Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010
Παραχώρηση επικυρωμένου εισιτηρίου στο μετρό
Εδώ και μερικούς μήνες έχει παρατηρηθεί η πρακτική της παραχώρησης επικυρωμένων εισιτηρίων του μετρό από επιβάτες που δεν εξάντλησαν τα 90 λεπτά χρήσης της υπηρεσίας, προς τους επιβάτες που εισέρχονται στις εγκαταστάσεις του μετρό. Η Αττικό Μετρό Α.Ε. "απάντησε", τυπώνοντας στην πίσω πλευρά των εισιτηρίων τα εξής: "Η παραχώρηση και αποδοχή επικυρωμένου εισιτηρίου, καθώς και η προτροπή παραχώρησης απαγορεύεται και τιμωρείται από το νόμο (Π.Κ. ΆΡΘ.186.2 & 392)."
+ facebook-group (13.784 members) : "Μην πετάτε τα εισιτήρια του Μετρό , Ηλεκτρικού....."
+ σχετικός αντίλογος εδώ κι εδώ
+ [pic via gsus_saved]
ένας διαφορετικός επικήδειος για το Χ. Λαμπράκη
Αν ήταν και ήσουν τόσο δυνατός, δεν θα έφτιαχνες το αριστούργημά σου δίπλα στην Αμερικάνικη πρεσβεία,
Αν ήταν και ήσουν τόσο δυνατός, δεν θα έτρωγες το πάρκο της ελευθερίας κομμάτι-κομμάτι, για να επεκτείνεις το αριστούργημά σου,
Αν ήταν και ήσουν τόσο δυνατός, θα εκμεταλλευόσουν τις διασυνδέσεις σου και θα πήγαινες να χτίσεις αλλού το μνημείο, αυτό το εφάμιλλο της Ακρόπολης, όπως ανέφερε και η φίλη σου η Μιμή Λιάνη-Παπανδρέου,
Αν ήταν και ήσουν τόσο δυνατός, θα γκρέμιζες καμιά δεκαριά εκτρώματα-πολυμαλακίες και θα σήκωνες το δικό σου μουσείο μοντέρνου πολιτισμού,
Αν ήταν και ήσουν τόσο δυνατός, θα έβγαινες χέρι-χέρι με το γκόμενό σου στο Athens Pride,
Αν ήταν και ήσουν τόσο δυνατός, θα έγραφαν και άλλοι σαν και εμένα τέτοιους επικήδειους για εσένα και ίσως θα σου χωρούσε μία φυλακή ωσάν το Γέρο του Μοριά,
Αν ήταν...
Αλλά τελικά δεν ήσουν τόσο δυνατός...
Ήσουν ένας ακόμη κοτζαμπάσης του μοντέρνου ελληνικού κράτους,
Με δωρεάν προστασία από την αμερικάνικη πρεσβεία που κατοικεί δίπλα σου,
Και δωρεάν επικήδειους από το Μεγάλο Κανάλι.
Αϊ...
Αν ήταν και ήσουν τόσο δυνατός, δεν θα έτρωγες το πάρκο της ελευθερίας κομμάτι-κομμάτι, για να επεκτείνεις το αριστούργημά σου,
Αν ήταν και ήσουν τόσο δυνατός, θα εκμεταλλευόσουν τις διασυνδέσεις σου και θα πήγαινες να χτίσεις αλλού το μνημείο, αυτό το εφάμιλλο της Ακρόπολης, όπως ανέφερε και η φίλη σου η Μιμή Λιάνη-Παπανδρέου,
Αν ήταν και ήσουν τόσο δυνατός, θα γκρέμιζες καμιά δεκαριά εκτρώματα-πολυμαλακίες και θα σήκωνες το δικό σου μουσείο μοντέρνου πολιτισμού,
Αν ήταν και ήσουν τόσο δυνατός, θα έβγαινες χέρι-χέρι με το γκόμενό σου στο Athens Pride,
Αν ήταν και ήσουν τόσο δυνατός, θα έγραφαν και άλλοι σαν και εμένα τέτοιους επικήδειους για εσένα και ίσως θα σου χωρούσε μία φυλακή ωσάν το Γέρο του Μοριά,
Αν ήταν...
Αλλά τελικά δεν ήσουν τόσο δυνατός...
Ήσουν ένας ακόμη κοτζαμπάσης του μοντέρνου ελληνικού κράτους,
Με δωρεάν προστασία από την αμερικάνικη πρεσβεία που κατοικεί δίπλα σου,
Και δωρεάν επικήδειους από το Μεγάλο Κανάλι.
Αϊ...
Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010
Β ΦΟΡ ΒΕΝΤΕΤΑ
ΛΟΙΠΟΝ! ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΙΝΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΗΞΑΜΑΙ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΜΠΕΛΟΚΙΠΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑΚΩΠΣΑΜΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΟΣΗΟΙΕΙΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΘΗΓΙ ΤΗΝ ΠΡΩΣΩΠΕΙΚΟΠΟΠΙΤΑ ΩΣ ΕΛΙΝΑΙΣ. ΤΟ ΜΑΧΕΡΙ ΘΑ ΜΠΕΙ ΒΑΘΕΙΑ ΣΤΟ ΚΩΚΑΛΛΟ. ΟΙ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΔΗΛΑΔΗ ΠΡΩΣΤΑΤΕΒΟΥΝ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΒΙΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΗΔΑΙΣ ΚΑΙ ΚΛΑΙΒΟΥΝ ΤΙΣ ΔΟΥΛΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΗΝΩΝ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΒΟΥΝ, ΕΙΝΕ ΜΙΤΕΡΑΙΣ ΚΑΙ ΝΙΚΟΚΙΡΕΣ ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΙΡΣΙΦΟΝΙ.
Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΑΣ ΙΤΑΝ(Ι ΕΠΙ ΤΑΣ) ΚΑΛΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΙ.ΝΙΚΙΑΣΑΜΕ ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΜΑΣΚΕΣ Β ΦΟΡ ΒΕΝΤΕΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΕΛΙΝΙΚΟ ΣΘΑΙΝΟΣ ΚΑΙ ΘΑΡΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΑΜΑΙ ΣΤΟ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΩ ΧΤΥΠΥΜΑ ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΟΑΠΛΥΤΟΟΝ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΠΟΥ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΘΙΓΕΙ ΤΗ ΦΟΥΣΤΑΝΑΙΛΑ ΤΩΝ ΕΒΖΩΝΩΝ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ.ΤΟ Β ΦΟΡ ΒΕΝΤΕΤΑ ΙΝΕ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΤΗΝ ΒΕΝΤΕΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΟΥΣΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΒΕΝΤΕΤΑ ΕΔΟ ΚΑΙ1 ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΠΟΥΜΕ.ΕΙΧΑΜΑΙ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΒΟΜΒΗΔΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΕΤΑΞΑΜΑΙ ΓΙΑΤΙ Η ΗΜΕΡΟΜΙΝΙΑ 10-01-10 ΔΗΛΑΔΗ 10+1+10x10x10-1-1:10:10x10-1-1-1+10=Θ+Ε+Ο+Σ=ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΙΠΑ. ΤΟ ΓΡΑΠΣΑΜΕ ΚΑΙ ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑΤΗ ΕΜΗΣ ΔΕΝ ΦΩΡΑΜΕ ΚΟΥΚΟΥΛΑΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΡΙΒΟΜΑΣΤΑΙ
ΑΥΤΟΝΟΜΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010
Ανάληψη ευθύνης
Λοιπόν, εεεε...αναλαμβάνουμε την ευθίνη να πούμε, ναι, κι έτσι, για το συμβολικό χτύπειμα που έγινε στον οίκω της καπηταλιστοικής κατασταλτικής εξουσίας, δηλαδεί την βουλή.Το χτύπημα στον σκουπιδωτενεκέ ήταν κέρειο και συμβουλίζει την Βουλή ως κάδο απορριμάτων που είναι να πούμε γεμάτο με σκουπιδοβουλευτές κι έτσι.Το άντρο της αντιλαηκής κατασταλτικής πολιτικής χτυπήθηκε. Παρακωλουθούσαμε εκτεταμένως και διεθνώς κι έτσι την αλλαγή των φρουρών και των εβζώνων να πούμε κι έτσι να πούμε ένας σύντροφος τοποθέτησε τον εκρικτικό μειχανησμό.Χρησιμοποιήθηκε δυναμίτιδα να πούμε που απαλλοτριώσαμε από παράνωμο ψαρά που ψάρευε με δυναμήτη και σκότωνε παρανόμως και αδιακρήτως τους σύντροφους μας τα ψάρια. Ο ψαράς να πούμε τιμωρήθηκε παραδειγματικά με λίγο δυναμίτη στο στόμα γιατί ήταν ένα καπιταλιστικό γουρούνι που αισχροκερδούσε στο βωμό της καταναλωτικής καταστολής.
Αλιλαιγκίη στους σύντροφους
Φωτιές των πηρύνων του πυρηνικού πυρήνα της λάβας
Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
2009 Music Zeitgeist

Blogs, sites και media παντός είδους, παραδοσιακά στο τέλος κάθε χρονιάς επιδίδονται στην εκπόνηση κάθε λογής top-λίστας για τη χρονιά που πέρασε (2009) -ή εκτάκτως φέτος και καταχρηστικά για τη δεκαετία (2000-2010). Μια δοκιμή θα σας πείσει..
Το arxediaMEDIA από την άλλη τηρεί μια άλλη παράδοση που εδράζει στην εδώ και καιρό παραίτησή μου από την προσπάθεια της cutting-edge παρακολούθησης των εξελίξεων στο χώρο της μουσικής. Η μέθοδος που έχω διαλέξει είναι -περίπου- να περιμένω την απολογιστική διάθεση που με αυτόν τον μεταφυσικό τρόπο κατακλύζει τους ανθρώπους στις γιορτές και να περιμένω τους καρπούς της. Το φιλτράρισμα τη σήμερον ημέρα είναι κάτι παραπάνω από crucial όπως και το πού ή ποια μέθοδο θα εμπιστευθείς για αυτή την τόσο καθοριστική λειτουργία -αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση, στους καρπούς είχαμε μείνει γαμώτο, ξεκόλλα!
Οι καρποί λοιπόν της ελληνικής μουσικής μπλογκόσφαιρας που παραδοσιακά στηρίζουμε κάθε χρονιά -αφού μας έπρηξαν τα rss για 1 μήνα με το ψυχαναγκαστικό καθημερινό τους countdown- απέδωσαν στο κοινό τα Top 40 Albums του 2009 (1-20, 21-40)
#
Φέτος όμως αυτό που μου άρεσε είναι τα Top 50 Albums του hype machine. Εκεί "..the top 50 Albums of 2009 sourced from 550 bloggers personal top 10 lists weighted according to their ranking". Internationally speaking..
Έχει μεγάλο κοινωνιολογικό ενδιαφέρον γιατί κάτι τέτοιες μέθοδοι και στη μία και στην άλλη περίπτωση καταγράφουν αυτό που και η ίδια λέξη λέει : Αφενός το τί είναι hype αποτελεί τεράστιο και συμπυκνωμένο πληροφοριακό πλούτο για τον κόσμο που σε περιβάλλει, αυτήν τη στιγμή, αφετέρου σίγουρα εκεί μέσα θα βρεις αυτά που σε περιμένουν να τα βρεις.
Και για να ολοκληρώσω : Χρησιμοποιήστε την πορτοκαλί μπάρα για να πλοηγηθείτε στις δεκάδες του Top50 και ακούστε επί τόπου με ένα click ..ολόκληρα τα albums! A-yeah!
Καλή -στρογγυλή- χρονιά!
Labels:
2009,
albums,
by Chaca-Khan,
filter,
media shift,
music,
sociology,
sounds of earth,
top
Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010
Hard-data COSMOS visualization
The Known Universe takes viewers from the Himalayas through our atmosphere and the inky black of space to the afterglow of the Big Bang. Every star, planet, and quasar seen in the film is possible because of the world's most complete four-dimensional map of the universe, the Digital Universe Atlas that is maintained and updated by astrophysicists at the American Museum of Natural History. The new film, created by the Museum, is part of an exhibition, Visions of the Cosmos: From the Milky Ocean to an Evolving Universe, at the Rubin Museum of Art in Manhattan through May 2010.
"What makes the video unique is that it is based on real data, not an artist’s conception. The thin ellipses represent actual satellites orbiting the Earth; the dots represent the location of actual quasars billions of lightyears away. (No, the Universe is not composed of pie slices of galaxies, as in the movie. They used data from the Sloan Digital Sky Survey, which is one of our most comprehensive views of the Universe, but which has only surveyed certain areas of the sky.) Perhaps most amazingly, the video has gone viral–with over 1.9 million views and thousands of comments to date."
"It is a modern retelling of the Powers of Ten video by Charles and Ray Eames. The videos help us develop a healthy perspective, which is a good way to start off the New Year. It is humbling, after all, to realize how insignificant we really are. Yes, we have the gall to change our planet, and threaten all living beings on its fragile surface. But, still, in the grand scheme of things, we’re a grain of sand in a vast and beautiful ocean. We’re totally irrelevant. I find this to be oddly reassuring and calming"
- daniel/discovermagazine
"It is a modern retelling of the Powers of Ten video by Charles and Ray Eames. The videos help us develop a healthy perspective, which is a good way to start off the New Year. It is humbling, after all, to realize how insignificant we really are. Yes, we have the gall to change our planet, and threaten all living beings on its fragile surface. But, still, in the grand scheme of things, we’re a grain of sand in a vast and beautiful ocean. We’re totally irrelevant. I find this to be oddly reassuring and calming"
- daniel/discovermagazine
via lazopolis
Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010
Πολιτισμοί χωρίς πλοία...

Οι πολιτισμοί χωρίς πλοία είναι όπως τα παιδιά που οι γονείς τους
δεν έχουν ένα μεγάλο κρεβάτι που πάνω του να παίξουν.
Τα όνειρά τους τότε στερεύουν,
η κατασκοπεία αντικαθιστά την περιπέτεια
και η τερατώδης ασχήμια της αστυνομίας
την ηλιόλουστη ομορφιά των κουρσάρων
δεν έχουν ένα μεγάλο κρεβάτι που πάνω του να παίξουν.
Τα όνειρά τους τότε στερεύουν,
η κατασκοπεία αντικαθιστά την περιπέτεια
και η τερατώδης ασχήμια της αστυνομίας
την ηλιόλουστη ομορφιά των κουρσάρων
Βρήκα αυτό το απόσπασμα από τη δουλειά του Michel Foucault (Les Heterotopias 1966: info) στο κείμενο με τίτλο "Η ηλιόλουστη ομορφιά των κουρσάρων" του Δημήτρη Παπαλεξόπουλου που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του Konteiner.
Με την έννοια της ετεροτοπίας, ο Φουκώ περιγράφει όπως λέει τους "τελείως άλλους χώρους" (absolutely other spaces : Foucault 1966) και την αντιπαραθέτει στην έννοια της ουτοπίας λέγοντας πως ενώ η ουτοπία είναι ένας "τέλειος" αλλά μη υπαρκτός χώρος που υπάρχει μόνο στο φαντασιακό μιας κοινωνίας, ενός πολιτισμού ή ενός ανθρώπου, η ετεροτοπία αντίθετα είναι ένας χώρος υπαρκτός αλλά καθ' όλα άλλος και διαφορετικός από το στενό του περιβάλλον. Κατά τον Φουκώ η μελέτη των ετεροτοπιών μας βοηθάει στο να διαπραγματευτούμε και να αμφισβητήσουμε το χώρο στον οποίο ζούμε. Είναι αλήθεια πως η έννοια της ετεροτοπίας είναι αρκετά "ανοιχτή" και μπορεί να συμπεριλάβει πολλούς και διαφορετικούς χώρους. Αυτό την κάνει έτσι ένα όχι και τόσο αποτελεσματικό θεωρητικό εργαλείο, όμως προσφέρει σίγουρα "τροφή για σκέψη" πάνω στην έννοια του χώρου.
Στις σύγχρονες πόλεις ο χώρος και συγκεκριμένα ο δημόσιος χώρος είναι πια φανερό πως μετατρέπεται σε ένα ολοένα και πιο ολοκληρωτικά καθορισμένο και ελεγχόμενο τόπο στον οποίο οι συμπεριφορές μας οφείλουν να εμπίπτουν σε προκαθορισμένα και νόμιμα πλαίσια. Οι χώροι στις πόλεις στους οποίους μπορούν πια οι ομάδες και τα άτομα να έχουν μια "άλλη" συμπεριφορά, ίσως και μη-αποδεκτή από κάποιους, εξαφανίζονται με αυξανόμενη ταχύτητα και φτάνουμε έτσι στο διαστρεβλωμένο σημείο στο οποίο η μεγαλύτερη χωρική "ελευθερία" ταυτίζεται με τον σχεδόν απόλυτο περιορισμό στους τέσσερις ιδιωτικούς τοίχους.
Όμως αυτοί οι ιδιωτικοί χώροι αδυνατούν να στεγάσουν τα όνειρά μας...
Οι σύγχρονες ετεροτοπίες κατά κάποιο τρόπο χάνονται μέσα σε αυτό το χωρικό πλαίσιο και μετατρέπονται για πολλούς, σε ιδιάζουσες ουτοπίες. Χώρους που υπάρχουν μεν -έχουμε πάει- αλλά όσο αφορά τη ζωή στην πόλη είναι μακρινοί τόποι -ίσως "ελεύθερες" παραλίες των διακοπών ή συνοικιακά πάρκα της εφηβείας- που πια ή κατά το διάστημα της παραμονής μας στο αστικό πλαίσιο υπάρχουν μόνο στο φαντασιακό μας. Υπάρχουν μέσα μας και μας βοηθάνε να την παλέψουμε μέχρι να μπορέσουμε να ξαναπάμε "εκεί". Η καθημερινή αστική ζωή μας μετατρέπεται έτσι σε μεσοδιάστημα μεταξύ των τόπων στους οποίους κάποτε ζήσαμε και σε αυτούς τους μακρινούς που νιώθουμε ότι "ζούμε".
Τα πλοία των κουρσάρων, την εποχή που μπορούσαν να χαθούν στις απέραντες θάλασσες, ήταν ελεύθεροι χώροι εν κινήσει. Καθημερινοί χώροι που μετέφεραν ανθρώπους από μέρος σε μέρος και τροφοδοτούσαν τη φαντασία αυτών που μένανε πίσω με τις ιστορίες που φέρνανε οι ελεύθεροι αυτοί ταξιδευτές. Πλοία που εμφανίζονταν και εξαφανίζονταν, πλοία φαντάσματα που ταξίδευαν από γνωστούς σε άγνωστους τόπους, γεμάτους όνειρα και φαντασία.
Που είναι η περιπέτεια πια στην πόλη; Που είναι τα πλοία που μπορούν να μας μεταφέρουν σε άγνωστους τόπους, όταν κάθε εκατοστό αυτού του αστικού χώρου είναι πια γνωστό, καταγεγραμμένο και ελεγχόμενο; Μπορούμε να αναδείξουμε τις ετεροτοπίες των πόλεων μας χρησιμοποιώντας τες; Μπορούμε να βρούμε νέα πλοία που θα μας μεταφέρουν μακριά από την καθημερινότητα της πόλης παραμένοντας όμως μέσα σε αυτή την ίδια πόλη; Μπορούμε βρούμε τα μέσα και να τροφοδοτήσουμε τη φαντασία και τα όνειρά μας;
Στις σύγχρονες πόλεις ο χώρος και συγκεκριμένα ο δημόσιος χώρος είναι πια φανερό πως μετατρέπεται σε ένα ολοένα και πιο ολοκληρωτικά καθορισμένο και ελεγχόμενο τόπο στον οποίο οι συμπεριφορές μας οφείλουν να εμπίπτουν σε προκαθορισμένα και νόμιμα πλαίσια. Οι χώροι στις πόλεις στους οποίους μπορούν πια οι ομάδες και τα άτομα να έχουν μια "άλλη" συμπεριφορά, ίσως και μη-αποδεκτή από κάποιους, εξαφανίζονται με αυξανόμενη ταχύτητα και φτάνουμε έτσι στο διαστρεβλωμένο σημείο στο οποίο η μεγαλύτερη χωρική "ελευθερία" ταυτίζεται με τον σχεδόν απόλυτο περιορισμό στους τέσσερις ιδιωτικούς τοίχους.
Όμως αυτοί οι ιδιωτικοί χώροι αδυνατούν να στεγάσουν τα όνειρά μας...
Οι σύγχρονες ετεροτοπίες κατά κάποιο τρόπο χάνονται μέσα σε αυτό το χωρικό πλαίσιο και μετατρέπονται για πολλούς, σε ιδιάζουσες ουτοπίες. Χώρους που υπάρχουν μεν -έχουμε πάει- αλλά όσο αφορά τη ζωή στην πόλη είναι μακρινοί τόποι -ίσως "ελεύθερες" παραλίες των διακοπών ή συνοικιακά πάρκα της εφηβείας- που πια ή κατά το διάστημα της παραμονής μας στο αστικό πλαίσιο υπάρχουν μόνο στο φαντασιακό μας. Υπάρχουν μέσα μας και μας βοηθάνε να την παλέψουμε μέχρι να μπορέσουμε να ξαναπάμε "εκεί". Η καθημερινή αστική ζωή μας μετατρέπεται έτσι σε μεσοδιάστημα μεταξύ των τόπων στους οποίους κάποτε ζήσαμε και σε αυτούς τους μακρινούς που νιώθουμε ότι "ζούμε".
Τα πλοία των κουρσάρων, την εποχή που μπορούσαν να χαθούν στις απέραντες θάλασσες, ήταν ελεύθεροι χώροι εν κινήσει. Καθημερινοί χώροι που μετέφεραν ανθρώπους από μέρος σε μέρος και τροφοδοτούσαν τη φαντασία αυτών που μένανε πίσω με τις ιστορίες που φέρνανε οι ελεύθεροι αυτοί ταξιδευτές. Πλοία που εμφανίζονταν και εξαφανίζονταν, πλοία φαντάσματα που ταξίδευαν από γνωστούς σε άγνωστους τόπους, γεμάτους όνειρα και φαντασία.
Που είναι η περιπέτεια πια στην πόλη; Που είναι τα πλοία που μπορούν να μας μεταφέρουν σε άγνωστους τόπους, όταν κάθε εκατοστό αυτού του αστικού χώρου είναι πια γνωστό, καταγεγραμμένο και ελεγχόμενο; Μπορούμε να αναδείξουμε τις ετεροτοπίες των πόλεων μας χρησιμοποιώντας τες; Μπορούμε να βρούμε νέα πλοία που θα μας μεταφέρουν μακριά από την καθημερινότητα της πόλης παραμένοντας όμως μέσα σε αυτή την ίδια πόλη; Μπορούμε βρούμε τα μέσα και να τροφοδοτήσουμε τη φαντασία και τα όνειρά μας;
Ελπίζω πως ναι!
Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010
Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010
η σύγχρονη εξορία

Το μεγάλο πρόβλημα στην εποχή του μετανεωτερισμού είναι ότι οι δικές μας εξορίες και φυλακές δεν είναι τόσο κάθετες και απόλυτες, στην μορφή και την όψη, όπως οι δικές σας. Τα δικά σας ήταν μέσα την εποχή του νεωτερισμού, εύκολα αναγνωρίσιμα. Τυπολογικά και μορφολογικά. Άουσβιτς, Γυάρος, Κούβα, Τοίχος του Βερολίνου κοκ. Ελάτε όμως τώρα στη δική μας εποχή. Ελάτε να δείτε και να βρείτε τις δικές μας φυλακές και εξορίες. Ελάτε να μας δείτε εξορισμένους μέσα στην ίδια μας την πόλη, χωρίς δημόσιους χώρους, χωρίς πλατείες...φυλακισμένους μέσα στα ίδια μας τα σπίτια. Ελάτε να κάνετε τους διαχωρισμούς. Να ξεχωρίσετε τον προλετάριο από το μικροαστό, το μετανάστη από τον προύχοντα, το βολεμένο από τον αριστοκράτη. Ελάτε να βρείτε το συνταξιούχο του δημοσίου στα 50 του με 2500€ σύνταξη να πίνει καφέ στη Μητροπόλεως και να παραπονιέται για την αναδρομική μείωση της σύνταξής του. Ελάτε να βρείτε τον αλτρουισμό, παρατεταγμένο δίπλα σε τσάντες που πωλούν μαύροι λαθρομετανάστες. Ελάτε να βιώσετε 500€ μικτά χωρίς άδειες, υπερωρίες και επιδόματα και να διαδηλώσετε για να παραμείνετε στο ίδιο καθεστώς μόνο και μόνο γιατί δεν θέλετε να βγείτε ξανά στην ανεργία. Ελάτε να ταξιδέψετε με τον ελεγκτή της εφορίας σας σε ένα κόσμο φοροαποφυγής και φοροδιαφθοράς. Ελάτε να νομιμοποιήσετε αυθαίρετα με τον κομμουνιστή πολεοδόμο της νομαρχίας σας που θα λαδωθεί, έτσι ώστε να κάνει τα στραβά μάτια στο αυθαίρετό σας. Ελάτε στο βασίλειο της παρανομίας, που έχει χτιστεί πάνω στην ισοπεδωτική λογική ότι «δεν έχω άλλη λύση από το να κλέψω ένα κράτος που με κλέβει». Ελάτε στην εποχή του μετανεωτερισμού. Εδώ που οι διαχωριστικές γραμμές δεν είναι πια μεταξύ ανατολής και δύσης, πλούσιου και φτωχού, αριστερού και δεξιού. Ελάτε να βρείτε τη διαφορά ανάμεσα στον ευνοημένο δημόσιο υπάλληλο και στον αδικημένο ελεύθερο επαγγελματία, στον πλούσιο δημόσιο υπάλληλο και τον φτωχό τοπογράφο μηχανικό, στον πλούσιο κομμουνιστή και το φτωχό δεξιό, στον τεμπέλη κομμουνιστή και στον εργάτη σοσιαλιστή. Η γοητεία του different. Η βασιλεία του απροσδιόριστου. Η κυριαρχία του ασαφούς. Ζούμε σε ένα μετανεωτερικό κόσμο. Και οι σύγχρονες εξορίες μας είναι σαφώς πιο ασαφείς...
Labels:
2010,
εξορία,
καλήχρονιά,
bolivia,
latin america,
salaar de uyuni
Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2010
2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)








