Crackdown day @ #Syntagma #greekrevolution

Kλεψιά

Συνεχίζεται η τακτική της κλεψιάς όσον αφορά στις
εικόνες που βρίσκονται ανεβασμένες στο ίντερνετ..
Αφού χρησιμοποίησαν πολλοί την φωτογραφία αυτή....



Την οποία είχα πρωτοαναρτήσει τότε και
μετά ένας contributor, από αυτό εδώ το μπλογκ, ανακάλυψε αυτό οπότε και έμαθα οτι την έκλεψε ο Ελεύθερος Τύπος,
τώρα που μάλλον η εν λόγω φωτογραφία εξυπηρετεί την επικαιρότητα
ανακάλυψα και αυτά:

Και δεν ξέρω και τι άλλο θα παίζει...
Τα δύο τελευταία βρίσκονται σε χώρους που μέσω διαφημίσεων
είτε πωλήσεων έχουν κέρδη χρησιμοποιώντας υλικό που δεν τους
ανήκει,οπότε θεωρώ πως κάτι θα πρέπει να γίνει..
Που είσαι Mr T???

update

Κάπως έτσι έγινε με τα χρέη...

Πλατεία Συντάγματος 15/6/11-->

Εκτάκτως -και για το 2ήμερο συζήτησης κ ψήφισης του μεσοπρόθεσμου και των κινητοποιήσεων εναντίον του- αναμεταδίδουμε το κανάλι δημοσιογραφίας πολιτών #rbnews. εμείς, στο μέτρο του δυνατού, συνεχίζουμε από κάτω

 Part 4: 22η μέρα+..  | part3 (15η-22η μέρα) | part2 (4η-15η μέρα) | part1 (1η-3η μέρα)

πέφτοντας απο τις σκάλες

Η Ομάδα «blackSock» παρουσιάζει το βραβευμένο έργο (Εθνικό Θέατρο, 2009) «Πέφτοντας από τις σκάλες», του Χαράλαμπου Γιάννου.

Το έργο, θα μπορούσε να είναι ένα παραμύθι για την οικογένεια. Όμως, υπάρχουν παραμύθια όμορφα σαν όνειρο και άλλα που είναι τρομακτικά σαν εφιάλτης. Τις περισσότερες φορές είναι και τα δύο. Κι αυτό ακριβώς είναι το παραμύθι της οικογένειας Γκλουπ: λίγο από όνειρο με μεγάλα διαλείμματα εφιάλτη.
Μια μητέρα και δύο παιδιά, πολύ παιδιά για την ηλικία τους, ζούνε αποκλεισμένοι από τον κόσμο και το χρόνο. Μέχρι που εμφανίζεται στο κατώφλι τους, ένας άντρας χωρίς μνήμη. Κουβαλάει μαζί του μυστικά, αλλά δεν είναι ο μόνος. Σε αυτή την οικογένεια, τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται. Όπως σε κάθε καλή οικογένεια.

Κείμενο: Πάμπος Γιάννου
Σκηνοθεσία: Ντέμη Σταυράκη

Παίζουν: Κωνσταντίνα Βιδάλη, Μάνθος Ελληνικάκης, Μάριος Πλιάτσικας, Δημήτρης Πετρόπουλος, Πάμπος Γιάννου

Σκηνικά-Κοστούμια: Γιώργος Γιάννου, blackSock
Φωτισμοί: blackSock
Teaser: Γιάννης Γαλετάκης
Μουσική teaser: Ανρί Κεργκομάρ
Φωτογραφίες: Ηλίας Θάνος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρίνα Πετρίδου

Παραστάσεις: 17,18,19 και 24,25,26 Ιουνίου 2011, ώρα 9.30μμ (διάρκεια 65’)

Εισιτήριο: 10 ευρώ
check εδώ γενικότερα
και πως θα πας εδώ

μα καλά τι τραγουδάρα είναι αυτή??

τα λόγια λοιπον

Κάθομαι και κοιτάω το σωρό με τα ρούχα. Μπλούζες βρακάκια ότι νά ναι. θεε μου ακόμα και δαχτυλίδι χχαχα τρομερά σημεία, όλα έρχονται και δένουν με νόημα. Μου μείνανε τα ρούχα. Σκέφτομαι. Για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη. Δεν απαξιώνω, Βαθυά μέσα μου δεν κρίνω, εγώ πρώτος έφταιξα , εχω υπάρξει πολύ άδικος και λίγος σε πολλές περιστάσεις. Παρηγοριέμαι όμως λίγο για τα λάθη μου γιατι είμαι και εγώ ενα πεπερασμένο μικρό πάνινο ζωάκι σαν όλους μας. Δε διαφέρω σε τίποτα. Εγώ είμαι εσύ φίλε μου που διαβάζεις, απλά έχω άλλη φάτσα.

Ζητάω να με συχγωρήσετε εκ των προτέρων , μισώ το μελοδραματισμό αλλα λυπάμαι δε μπορώ να κάνω κάτι για αυτό στην παρούσα φάση. Θα μου περάσει και θα θέλω να σβήσω αυτό το πόστ απο ντροπή. Η αλήθεια είναι όμως οτι τωρα τελευταία σκέφτομαι συνέχεια το θάνατο και με πιάνει ενας τρόμος. O Θάνατος είναι ενας παραλογισμός για τους θνητούς , είναι αδιανόητο να κοιτάξεις εκεί που αρχίζει γιατι απλούστατα μπορεί να γνωριστεί μονο αν πεθάνεις οπότε δεν θα έχει και πολύ νόημα τότε , εμάς τώρα μας τρώει που είμαστε ζωντανοί. Κοιτάω εκεί που τελειώνει η ζωή σαν εγώ και δεν βλέπω τίποτα. Παγώνω , Τι θα γίνει αραγε μετά? Τι θα απογίνω ρε γαμώ τη πουτάνα μου μέσα? γαμώ το κερατό μου δεν απαντάει κανείς? σε καλώ απο τα βάθη δε θα απαντήσεις? είναι μια μικρή οξεία φωνούλα που το λέει αυτό τρομαγμένη, ουρλιάζει και βαράει το πόδι κάτω σα μικρό παιδί , γιατι το εγώ είναι ενα μικρό κακομαθημένο παιδι, αυτό είναι. Βαράει το πόδι του κάτω και κρατάει την ανάσα του, λέει δε θέλω να πεθάνω δε θέλω να πεθάνω δε θέλω να πεθάνω δε θέλω να πεθάνω. Σκάσε αγάπη μου. Θα πεθάνεις. δε γίνεται αλλιώς. α. πακέτο. εντάξει. Το αποδέχτηκα αλλα δε νοιώθω καλύτερα. Τι έμεινε τώρα?

Έμεινε οτι όλος αυτός ο φόβος ήταν μια ρώσικη μπαμπούσκα, μια κάλυψη. Suckeeeeer δεν ήταν τελικά αυτό που νόμιζες το σημαντικό. Ερχόμαστε σε κάτι πιο δύσκολο απο το να ξεπεράσεις την άρνηση του θανάτου. Υπάρχει μια άλλη φωνή που αγωνιά περισσότερο. γιατι είναι πιο ουσιώδης και πραγματική. αυτή η φωνή κάνει την άλλη ερώτηση. Την ερώτηση Κρίσεως. Ποιός στα αλήθεια είμαι εγώ? και που πάω? με χίλιες δυό εικόνες στο μυαλό , προβολεις με στραβώνουν και πάω και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ. Αυτή την ερώτηση κρίσεως αδελφέ , την κάνει και η ανθρωπότητα σήμερα. Τι νόμιζες οτι είναι η ανάσταση των νεκρών? Στο λέω, εξαπατήθηκες.

Εχω χεστεί πάνω μου. Όταν όλα καταρρέουν για να ξαναχτιστούν, αυτό κάνεις, χέζεσαι πάνω σου. Είναι ο πύργος της βαβέλ , καμμία επικοινωνία. Και ακολουθούν μυριάδες φωνές απο όλους αυτούς τους ανθρώπους που βρίσκονται μέσα σου και τους κρύβεις τη θέα. Διαδηλωνουν μέσα σου και ζητάνε και αυτοί μερίδιο στο παράθυρο απο το οποίο ατενίζεις τον κόσμο με τόση σκατένια ασφάλεια. Δεν είμαστε ασφαλείς, είμαστε μικρές κοιμισμένες πολιτείες. Πρόσεχε μαν. Αν ερημωθούν αυτές οι πολιτείες , τη γάμησες. Θα έχουν γίνει όλα εις μάτην. Γι αυτό και στην κοινωνία πρέπει να ανταλλάξουμε πια την αξία της ιδιοκτησίας με την αξία του να μοιράζεσαι. Κοίτα τη φύση. Όλα τα στοιχεία όλα τα πράγματα ξέρουν να μοιράζονται μεταξύ τους τον εαυτό τους. Και ο κόσμος κυλάει. Τίποτα ιδιόκτητο.

Όλοι οι άνθρωποι είναι ένα. Δεν το ξέρουν γιατι φαίνεται οτι η ανθρωπότητα γεννήθηκε με σχιζοφρένεια. Τόσα μικρά ανθρωπάκια , Τόσα πολλά πρόσωπα του ίδιου πράγματος. Μεσα σε όλα αυτά υπόψιάζομαι την κίνηση ενός πράγματος ακατανόητου πίσω απο όλα αυτά. Κάτι μας κινεί προς τα μπροστά και ταυτόχρονα τραβάει προς τα πίσω και προσπαθεί να κατανοήσει απο την πολυπλοκότητα των εκφάνσεών μας το τί είναι αυτό το ίδιο. Φτιαχτήκαμε για να κατανοήσει αυτό το κάτι τον εαυτό του. Είναι ο ουροβόρος και εμείς είμαστε οι καθρέφτες του σύμπαντος. Λοιπον Ει , εσύ πανάρχαια δυναμη που με καλλιεργείς στους ριζότοπους και στους πισω κήπους της ψυχής μου, αραγε ξέρεις οτι υπάρχεις? ή τζάμπα βασανίζομαι να προσπαθώ να σε κάνω να επιβιώσεις ? Μην απαντάς , το ξέρω οτι δεν έχεις μιλιά όπως ξέρω οτι όσο υπάρχω υποκρίνομαι οτι είμαι εγώ. Στην πραγματικότητα είμαι εσύ με μάσκα.

Όσο για σένα , σύζυγε του ιταλού πυροτεχνουργού που έμεινε χωρίς το δεύτερο μέρος του ποιήματος , θα σε αγαπάω για πάντα. Γιατι δεν είναι δικιά μας η αγάπη, για να την κρατάμε. Υπάρχει ήδη μοιρασμένη στον κόσμο πριν απο εμάς και θα υπάρχει αφου εγω και εσυ χαθουμε. Όλα τα υπόλοιπα που λέγονται μέσα απο τηλεφωνικές συσκευές είναι απάτες του εγωισμού μας. Η αγάπη υπήρχε απο πριν. Η αγάπη υπήρχε πιο πρίν και απο τον Τσακ Νόρις.

Νάτο τό'πα επιτέλους.
βγήκανε τα γαμημένα τα λόγια και με συνάντησαν και μου δώσανε το φιλι που μου χρώσταγες.
και εσείς οι υπόλοιποι που βρεθήκατε τυχαία εδώ, ξυπνάτε πραγματικά αυτή τη φορά, δεν υπάρχει χρόνος, βγείτε στους δρόμους να πολεμήσετε για την επιβίωση του θαύματος που κουβαλάμε κρυφά ερήμην μας , όχι για τους εαυτούς σας. Εμείς χωρίς αγάπη ειμαστε ενα τιποτα.

φιλί

Αθήνα

Athens in june by ateb

μάιος και ιούνης στην αθήνα.

All Watched Over by Machines of Loving Grace

Η καινούρια σειρά του Adam Curtis σε μια προσπάθεια να συνεισφέρω κι εγώ τουλάχιστον στην κατανόηση των κινημάτων αν όχι στη συμμετοχή σε αυτά λόγω απόστασης.

Το συμπέρασμα των ιδεών του Adam Curtis είναι αρκετά απαισιόδοξο όσον αφορά τις σχέσεις εξουσίας και αυτόνομων κινημάτων και των ελίτ, αλλά εγώ προσωπικά μένω στην κατανόηση μιας κοινωνικά κατασκευασμένης οργάνωσης και λειτουργίας διάφορων κοινωνικών δικτύων και κινημάτων που πολλές φορές είναι το προϊόν παλαιότερων λανθασμένων και κοινωνικά κατασκευασμένων ιδεολογιών και αξιών.
Το 2ο επεισόδιο:



A series of films exploring the idea that we have been colonised by the machines we have built. Although we don't realise it, the way we see everything in the world today is through the eyes of the computers.
This is the story of how our modern scientific idea of nature, the self-regulating ecosystem, is actually a machine fantasy. It has little to do with the real complexity of nature. It is based on cybernetic ideas that were projected on to nature in the 1950s by ambitious scientists. A static machine theory of order that sees humans, and everything else on the planet, as components - cogs - in a system.
But in an age disillusioned with politics, the self-regulating ecosystem has become the model for utopian ideas of human 'self-organizing networks' - dreams of new ways of organising societies without leaders, as in the Facebook and Twitter revolutions, and in global visions of connectivity like the Gaia theory.
This powerful idea emerged out of the hippie communes in America in the 1960s, and from counterculture computer scientists who believed that global webs of computers could liberate the world.
But, at the very moment this was happening, the science of ecology discovered that the theory of the self-regulating ecosystem wasn't true. Instead they found that nature was really dynamic and constantly changing in unpredictable ways. But the dream of the self-organizing network had by now captured our imaginations - because it offered an alternative to the dangerous and discredited ideas of politics.

Δες 1ο επεισόδιο ΕΔΩ
Δες 3ο επεισόδιο ΕΔΩ

παραλιγο γκολ

αλλα δεν μπορεί , ειναι τελευταίος
ο θωμας νατος ειναι τεταρτος τωρα και ανεβαίνει,
κάνει ένα δυνατο ντεμαράζ
φτάνει το μπάμπη το μπάμια
εεεε
νατος ο ορφέας!!
ένα και δεκαπέντε δευτερόλεπτα
πρώτος ο ορφέας
δεύτερος γύρος
δεύτερος ο θωμας και τρίτος ο αλέκος
η τάξη μας πάει πολύ καλα , ναι.
τρείς πρώτοι και οι τρείς απο την τάξη μας
εδώ συμπληρώνεται ο δεύτερος γύρος
ΕΕΕΕ ΝΑΤΟ ΤΟ ΣΩΤΗΡΗ
έλαααααα
ναι
γκολ απο το σωτήρη , αγαπητοι τηλεθεατές
είναι το 1-1 , είναι τρομερό!
κλείνω κι ανοιγω.
επ παραλίγο το γκολ
παραλίγο να γίνει γκολ

Ολογραφικό Σύμπαν. Μέρος Β'

Συνέχεια απο μέρος Άλφα

Πρίν προχωρήσουμε στην εξέταση της φύσης του ολογράμματος, αξίζει να μιλήσουμε λίγο ακόμα για τον David Bohm και την θεωρία του, γιατί αξίζει να καταλάβουμε καλύτερα τις έννοιες.


Bohm interpertetion, Non-Locality, Bell's theorem, EPR Pradox, Hidden Variables

Ο Bohm γεννήθηκε το 1917. Μαθήτευσε υπό τους Einstein και Oppenheimer.  To 1943 και ενώ δούλευε πάνω στην τέταρτη κατάσταση της ύλης γνωστή ως  Πλάσμα, εντυπωσιάστηκε απο την συμπεριφορά των ηλεκτρονίων το οποία σταματούσαν να συμπεριφέρονται ως αυτόνομες οντότητες αλλά σαν μέρη μιας μεγαλύτερης συνδεδεμένης ολότητας.  

Το 1951 έγραψε το κλασσικό πλέον "Quantum Theory" ένα απο τα σημαντικότερα εγχειρίδια της λεγόμενης "Ορθόδοξης" κβαντομηχανικής (ΚΜ) ερμηνείας ή αλλιώς "Copenhagen interpretation" ή οποία και διατυπώθηκε απο τους Bohr και Heisenberg  το '20. Ενώ όμως έγραφε το βιβλίο άρχισε να έχει αμφιβολίες για κάποια συμπεράσματα που προέκυπταν απο αυτή την προσέγγιση. Δυσκολευόταν τα αποδεχτεί πως τα υποατομικά σωματίδια δεν είχαν αντικειμενική ύπαρξη και αποκτούσαν συγκεκριμένες ιδιότητες μονάχα όταν οι φυσικοί προσπαθούσαν να τα παρατηρήσουν , καθώς και το γεγονός πως ο κβαντικός κόσμος χαρακτηριζόταν από μια καθολική απροσδιοριστία και τύχη. Ο Einstein, που μοιραζόταν τις ίδιες ανησυχίες με τον Bohr, αφού διάβασε το βιβλίο του τον κάλεσε για μια σειρά συζητήσεων (οι οποίες τελικά κράτησαν 6 ολόκληρους μήνες), εντυπωσιασμένος απο την καθαρότητα σκέψης του Bohr. Το τέλος των συζητήσεων βρήκε τους δυο επιστήμονες να  δηλώνουν απο την μια θαυμασμό για την δυνατότητα της κβαντικής θεωρίας να προβλέπει σωστά τα φαινόμενα αλλά απογοήτευση για την αδυναμία της να προσφέρει μια βαθύτερη κατανόηση του τι πραγματικά συμβαίνει στο κβαντικό επίπεδο.

Το 1952 ο Bohm προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, διατυπώνοντας την δική του κβαντομηχανική ερμηνεία, την De Borglie-Bohm interpertation. Η θεωρία του διέφερε στο ότι εισήγαγε την έννοια μιας μη-τοπικής "Hidden"  κβαντικής μεταβλητής, την οποία ονόμασε Quantum Potential, δίνοντας όμως τα ίδια αποτελέσματα με την ορθόδοξη ερμηνεία, αμφισβητώντας μερικώς  το περίφημο θεώρημα του von Neumann πως δεν γίνεται να υπάρχουν θεωρίες κρυφών μεταβλητών που να αναπαράγουν τις στατιστικές προβλέψεις της ΚΜ.

Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά;

Η ΚΜ δεν είναι ντετερμινιστική θεωρία, δηλαδή μας δίνει την πιθανότητα να συμβεί το ενδεχόμενο Χ, γεγονός που οδηγεί στο φαινόμενο πως εάν προσπαθήσουμε να μετρήσουμε μια ποσότητα Υ σε δυο φαινομενικά ίδια συστήματα, θα οδηγηθούμε σε διαφορετικά αποτελέσματα. Έτσι γεννάται το ερώτημα εάν η θεωρία είναι ολοκληρωμένη και εάν υπάρχει η πιθανότητα να κρύβεται μια βαθύτερη  πραγματικότητα στο κβαντικό επίπεδο; Αυτή είναι η κρυμμένη μεταβλητή του Bohm. Ο Bohm ουσιαστικά εισήγαγε μια κυματοσυνάρτηση όλων των δυνατών καταστάσεων του σύμπαντος, δηλαδή ο ταχύτητα π.χ. ενός σωματιδίου εξαρτάται απο την αξία αυτής της κυματοσυνάρτησης η οποία με την σειρά της εξαρτάται απο ολόκληρο το σύμπαν.

Όμως κάτι που δεν φαίνεται με πρώτη ματιά είναι το γεγονός πως μία τέτοια μεταβλητή οφείλει να είναι μη-τοπική, δηλαδή να δρα ακαριαία και όχι με ταχύτητα αναγκαστικά μικρότερη απο αυτή του φωτός. 


Το θεώρημα του Bell εξάλλου (στο οποίο αναφερθήκαμε στο Α' μέρος) διατυπώνεται ως εξής:

no physical theory of local hidden variables can reproduce all of the predictions of quantum mechanics.

Επίσης κάτι που δεν φαίνεται με πρώτη ματιά είναι πως αυτή η κρυμμένη μεταβλητή υποδηλώνει και εκπροσωπεί σε κβαντικό επίπεδο την πραγματική υπόσταση του σύμπαντος. Τον αέναο ρεαλισμό και ύπαρξη του υποατομικού επιπέδου ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει κάποιος εκεί για το παρατηρήσει (σε αντίθεση με την ορθόδοξη ερμηνεία όπως είπαμε παραπάνω).

Και επειδή είναι δύσκολο το θέμα οφείλουμε να πούμε πως το Θεώρημα του Bell ξεκίνησε απο το EPR paradox (Einstein, Podolsky and Rosen) οι οποίοι μην μπορώντας να αποδεχτούν την "ορθόδοξη" ΚΜ ερμηνεία δημιούργησαν ένα πείραμα σκέψης το οποίο κατέληγε στο παράδοξο  πως :

"Είτε η μέτρηση μιας φυσικής ποσότητας σε ένα σύστημα πρέπει να επηρεάζει μια φυσική ποσότητα σε ένα δεύτερο spatially separate εντελώς διαχωρισμένο σύστημα με το οποίο δεν υπάρχει καμία διασύνδεση δυνάμεων, είτε η περιγραφή της πραγματικότητας απο μια κυματοσυνάρτηση είναι ελλιπής"

Να το πούμε και αλλιώς και πιο κοντά στο πνεύμα του θεωρήματος Bell, ο οποίος απέδειξε και πειραματικά οτι τουλάχιστον μια απο τις 2 παρακάτω προτάσεις είναι αναληθής.

"Υπάρχει πραγματικότητα, δηλαδή τα υποατομικά σωματίδια έχουν καθορισμένες ιδιότητες  οι οποίες επηρεάζουν ντετερμινιστικά τα αποτελέσματα των ΚΜ μετρήσεων"

"Τοπικότητα. Η πραγματικότητα δεν επηρεάζεται απο μετρήσεις (γεγονότα)  που πραγματοποιούνται ταυτόχρονα σε 2 μέρη του σύμπαντος τα οποία απέχουν πολύ μεγάλη απόσταση" (δηλαδή δεν υπάρχει κάμια εμφανής αλληλεπίδραση δυνάμεων)

Bell's inequality was liable to be experimentally tested, thus yielding the opportunity to convert the question of local realism from philosophy to physics.

Επομένως είτε πρέπει να δεχτούμε πως δεν υπάρχει πραγματικότητα είτε να αποδεχτούμε πως υπάρχει μη-τοπικότητα. Εάν δεχτούμε το δεύτερο (μου φαίνεται πιο εύκολο έτσι) τότε οδηγούμαστε στο συμπέρασμα πως στο σύμπαν είναι όπως είπαμε Entangled, δηλαδή δεν υπάρχουν όρια πέρα από τα οποία ένα σωματίδιο να παύει να "νιώθει" την παρουσία του άλλου ακόμα και στα 2 άκρα του σύμπαντος (όχι πως υπάρχει κατι τέτοιο αλλά λέμε τώρα).

Επιπλέον αυτή η αλληλεπίδραση μπορεί και οφείλει να ταξιδεύει με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή του φωτός (εκεί όπως καταλαβαίνετε κόλλησε ο Einstein και απέρριψε την κβαντομηχανική θεωρώντας την λανθασμένη αφού δεν μπορούσε φυσικά να δεχτεί ούτε πως δεν υπάρχει πραγματικότητα ούτε πως υπάρχει ταχύτητα μεγαλύτερη του φωτός)

Έτσι λοιπόν προκύπτει η υπόθεση την οποία απέδειξε το 1982 ο Aspect, όπως είπαμε στην πρώτη παράγραφο του πρώτου μέρους. Δηλαδή πως υπάρχει κβαντική μη-τοπικότητα, το σύμπαν φαίνεται να είναι Interconnected και πως κάθε σωματίδιο ακαριαία νιώθει οποιαδήποτε αλλαγή στο σύμπαν ανεξάρτητα από την απόσταση.

Ουφ!!!!

Επομένως για να επιστρέψουμε στον Bohm, αυτό που περιγράψαμε είναι όντως το Quantum Potential είναι η απαραίτητη εισαγωγή της πραγματικότητας  (του υπαρκτού) στην ΚΜ μέσω της κυματοσυνάρτησης που περιγράφει όλες τις δυνατές καταστάσεις του σύμπαντος. Δηλαδή το σύμπαν φαίνεται να λειτουργεί ως μια ολότητα.

O Βohm αργότερα είπε πως αρχικό του κίνητρο ήταν απλά να δείξει την πιθανότητα ύπαρξης μιας τέτοιας θεωρίας

"the demonstration of the possibility of theories of hidden variables may serve in a more general philosophical sense to remind us of the unreliability of conclusions based on the assumption of the complete universality of certain features of a given theory, however general their domain of validity seems to be"

Βέβαια απο το 1959  και πολύ πριν τον Aspect μαζί με τον Yakir Aharonov είχαν σχεδιάσει ένα πείραμα που αποδείκνυε το Quantum Entanglement, φυσικά εκείνη την εποχή κανένας δεν μπορούσε να αποδεχτεί το αποτέλεσμα.

Στο επόμενο μέρος θα προχωρήσουμε πιο βαθιά στην συνέχεια της δουλειάς του Bohm και συγκεκριμένα στην περίφημη Implicate and explicate order (πραγματικά δεν μεταφράζεται)  η οποία και αναφέρεται στην θεώρησή του για την πραγματική φύση και τάξη του σύμπαντος η οποία εκδηλώνεται σε Enfolded και Unfolded δομές θυμίζοντας τρομακτικά της φύση του ολογράμματος (το χρωστάω και αυτό)  ώστε κάποια στιγμή να προχωρήσουμε λίγο  ακόμα στην προσέγγιση της πρότασης με την οποία αρχίσαμε.

 Ολογραφικό σύμπαν.

Υπάρχει αντικειμενική Πραγματικότητα ή το σύμπαν είναι ένα φάντασμα?

Για την Φ και τον TicTac, και για να χαλαρώσουμε λίγο

Σύνταγμα (ongoing)

0-3η μέρα εδώ
4-15η μέρα εδώ