Σελίδες

Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010

Όνειρα, πουλιά μου ταξιδιάρικα


Καλοκαιρινό ηλιοστάσιο. Άρτι αφιχθέντας εκ Βελιγραδίου (γάμος, γάμος!). Εκεί όπου η λέξη ζέστη φαντάζει λίγη να περιγράψει την υγρασία. Εκεί όπου 20 Ιουλίου τρως μια στρώση κότσι, μια στρώση γουρουνόπουλο, μια στρώση κεμπάπ και από πάνω μπέικον και πιο πάνω λιωμένο βούτυρο (καϊμάκι για την ακρίβεια - κατά τι παχύτερο!). Εκεί όπου ακόμα στέκουν τα βομβαρδισμένα κυβερνητικά κτήρια καταμεσίς της πόλης σαν μόλις χθες να ήταν που έκλεισε η κάμερα των euronews. Μόνο που σε μερικά πλέον στέκουν πάνω τους γιγάντια billboards για αυτοκίνητα πόλης.. Το Βελιγράδι ακροβατεί ανάμεσα στο decadance πρόσφατο παρελθόν του και σε έναν δικό τους εκμοντερνισμό χωρίς πολλές vodafone. Ή ίσως και απλά να έχει μείνει πίσω. Βαλκάνια. Κάτι όχι τόσο μακρυνό αλλά τελικά όχι και τόσο επιθυμητό.

Απέκτησα βιντεοκάμερα.. Αλλά ήδη από το 2ο ταξίδι αποφάσισα ότι δεν πρόκειται να ξαναπάρω μόνο βιντεοκάμερα αντί για φωτογραφική ποτέ ξανά.

Έχω καιρό να γράψω. Πολύ. Πιθανότατα αυτό θα είναι από τα post που μένουν πάνω για καιρο -οι περισσότεροι πλέον βρίσκονται ήδη πάνω σε κάποιο νησί και εγώ ο ίδιος πολύ σύντομα.
Είμαι γενικά αλλού, στο web. Παρακολουθώ, συμμετέχω, παράγω, διακινώ αλλά χωρίς κατά ανάγκη να παίρνω θέση για κάθετί. Χωρίς να εκθέτω την ψυχή μου παρά μόνο το μυαλό μου. Κυρίως μέσα από το buzz, καμιά φορά και το twitter για άλλα links που όλα μαζί ξεβράζουν και στο facebook (vip). Δε μου αρέσει αυτό. Επίσης, ακούω σπανιότερα μουσική.
Σκοπεύω να ανοίξω (έχω ήδη αγοράσει το domain) κάποιο site που θα με στεγάσει επαγγελματικά αλλά ταυτόχρονα θα παίζει και το ρόλο του προσωπικού μου παιχνιδιού καθότι από δω από κει, το am δε με χωράει πια ολόκληρο. Νομίζω είναι κατανοητό.

Καλό καλοκαίρι το λοιπόν! Φροντίστε όλοι να εκμεταλλευτείτε τις διακοπές και να βρείτε contact με τον εαυτό σας. Η σεζόν που θα έρθει, σκληρή και απαιτητική αλλά θα είναι άκρως ενδιαφέρουσα.

Tsirko redicolo [youtube] / Salata [myspace]






photo SaLaMi-EdAfOuS

Δευτέρα 12 Ιουλίου 2010

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

όνειρο καλοκαιρινής Δοννούσσας



Θα είναι λίγο με αυτόματη γραφή αυτό το ποστ…οπότε με πολλές τελίτσες…ούτως ή άλλως κανείς δεν διαβάζει και δεν σηκώνει κάτι σε αυτό το αναθεματισμένο μπλογκ τους καλοκαιρινούς μήνες. Και αυτό διότι οι περισσότεροι σύμμαχοι είναι ευτυχισμένοι να μη δουλεύουν σε μέρη με λαπιτόπ τους θερινούς μήνες…και οι περισσότεροι αναγνώστες κάνουν μπάνια και ας μην έχει ο μήνας εννιά. Ξέρω βέβαια μία συμμετέχουσα που είναι ακόμη αθήνα, αλλά αυτή είναι τόσο παλαίμαχη, που σε λίγο θα βγει στη σύνταξη, οπότε δεν ασχολούμαστε και πολύ…

Ήταν ο ύπνους βαρύς. Ήμουν κουρασμένος βλέπετε. Αθήνα, Πάτρα, Ανκώνα, Ρεκανάτι, Σαν Λεοπάρντο, πάρτυ, γυναίκες, μυστήριο, ξανά πάστα και πίτσα και κρασί, όργια, ξανά πάρτυ, ξανά γυναίκες, ξανά μυστήριο, ξανά μανα πάστα και πίτσα και κρασί…έπειτα Ανκώνα, Ηγουμενίτσα, μπάνιο πρωινό, Κέρκυρα, μετοποντικονήσικαιτακαντούνιαταστενάπουταχωσεργιανήσει, Μεσογγή, Ηγουμενίτσα, Εγνατία, Μέτσοβο, μετσοβόνε-τραχανάς-φασολάδα-χυλοπίτες, έπειτα Τρίκαλα στο ΚΤΕΛ, έπειτα Καρδίτσα, 3-2 Ολλαδία-Ουρουγκουάτσο-no-mas, έπειτα εθνική οδό, κλήση τροχαίας στα Τέμπη, Μπλαγκόεβγκραντ, αγορά αυτοκινήτου από θείο, έπειτα Πλόβντιβ, έπειτα Σεντλάρεβο, ύπνος στο πιο ήσυχο χωριό, βόλεϊ 1-3 Βουλγαρία-Βραζιλία, έπειτα Κότελ…ουφφφφφφ…όλα αυτά μέσα σε 10 μέρες…ουυφφφφφφφ…

Ήμουν κουρασμένος. Έπεσα να κοιμηθώ μία ώρα. Έγιναν δύο. Σηκώθηκα. Ήμουν αδύναμος ακόμη και να σηκωθώ να πάω να φάω. Δεν είχα φάει τίποτα όλη μέρα. Είχε φτάσει απόγευμα. Έκανα κάτι χαζοδουλειές. Και έπεσα να κοιμηθώ. Η μία ώρα έγινε δύο. Έφτασε βράδυ. Πήγα να φάω μία σούπα. Έπεσα να κοιμηθώ. Η μία ώρα έγιναν 12. Και εκεί σας είδα. Όλους. Ήταν μέσα στο βαρύ το κλίμα. Βροχή για μία μέρα ολόκληρη, που θύμισε άνοιξη, παρά καλοκαίρι. Τούφα το ντουμάνι…

Έπρεπε να προλάβω το καράβι. Έφευγε σε λίγο. Εισιτήριο δεν είχα βγάλει, αλλά δεν καθυστέρησα σε αυτό. Νύχτα ήταν. Τα μπαράκια και οι καφετέριες αραγμένες στο λιμάνι, η μία δίπλα στην άλλη, σειρά σειρά. Κόσμος πολύς. Άλλος έφευγε, άλλος γυρνούσε. Εκεί που ήμουν με τα μπαγκάζια και χαιρετούσα κόσμο, έβλεπα κόσμο, παρατηρούσα κόσμο…εκεί που είχα αρκετά λεπτά μέχρι να φύγει το καράβι…ξαφνικά είχε λύσει άγκυρες και είχε σηκώσει μπουκαπόρτα και είχε φύγει…έτρεξα…φώναξα…με άκουσαν…γύρισε!!! Γύρισε για μένα; Πάντως γύρισε! Έτρεξα κι άλλο να προλάβω. Έφτασα. Και εκείνο κατέβασε μπουκαπόρτα, άνοιξε το στόμα του να με υποδεχτεί…και ότι είχα φτάσει εκεί μπροστά…έφυγε πάλι…προλάβαινα να πηδήξω…να βουτούσα; Και αν έπεφτα στη θάλασσα; Άξιζε να πνιγώ για μία Δοννούσσα; Να ζητούσα τα λεφτά μου πίσω και να έφευγα με το επόμενο;…Η μπουκαπόρτα να κλείνει πάλι. Το καράβι να φεύγει πάλι. Ο μούτσος να με κοιτά να μην έχω μπει μέσα και χαιρέκακα κάπως να γελά. Λες να ήταν αυτός ο μούτσος; Μούτσος…δεν μου άρεε ποτέ αυτή η λέξη…ούτε στου Καββαδία τα ποιήματα…

Κάποιος δεν ήθελε να φτάσω φέτος στη Δοννούσσα… Και αν δεν είμαι μαζί σας…και αν δε με αγαπάτε…είμαι μαζί σας μπάσταρδοι…στα όνειρά μου…και στα όνειρά σας…

Σάββατο 3 Ιουλίου 2010

Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010

Καλό Μήνα

Έτσι γαμάει ο Sakis Coucos (...μάλλον...)



Άντε chaca σου βρήκα το καλοκαιρινό σου χιτάκι
μπαγασάαακοοοοό