Californication

The beginnings of blogger.com : the recording dates back to 1999, the same year Evan Williams co-founded Pyra Labs –the company behind Blogger acquired by Google in 2003– together with Meg Hourihan. Both of them appear in this video with some other teamates. Skip to the 3:17 mark, when we catch a glimpse of the Pyra Labs office in its early days, and witness the glorious arrival of a brand new server for the Blogger service.

The beginings of twitter.com : This recording dates back to 2006 when Twitter was known as Twttr -a side project of the podcasting service Odeo. This is a (silly) video Biz Stone (co-founder of twitter along with Evan Williams and some others) did, explaining what it is..

Dumbo Octopus

Υπάρχει και ζει στο deepest part of ocean

Αγορά εργασίας

Alma

με περίεργη όρεξη έκφρασης των χίλιων δυο σκέψεων που με τριγυρίζουν ακόμα και το εξυπνακίστικο ποστ Απαγορεύω έσβησα (ποιος πρόλαβε να το δει!) για ένα ενδοσκοπικό μήνυμα από αυτά που θυμίζουν προσωπικά ιστολόγια σε στείρα έκθεση.

στην καθιερωμένη youtube ανάκλαση των ηχητικών ορέξεων μου έπεσα πάνω στην ομορφιά που είχα κατά νου πιο μικρός, την άψογη, πέρα από συμ(βι)βάσεις ρεαλιστικής συνύπαρξης και trivial τριβής. αυτό που πονάς και λυπάσαι ενώ είσαι έτοιμος να φιλάς για πάντα
Η' τουλάχιστον αυτό το συναίσθημα έκανα αυτόματα προβολή εγώ σε αυτό το πανέμορφο σώμα κοριτσιού που τραγουδούσε here we go again πριν από 17 κάπου χρόνια σε δεύτερα φωνητικά . να τη! χορεύει πολύ απλά και πολύ ωραία.. κ γω περίεργα. γουσταρα πολύ που ένιωσα λυγμ έλξη μετά από τόσο καιρό(*) και μάλιστα για άγνωστο όν, ψυχή, πνεύμα .. alma

ένα ιστολόγιο αναφέρει την Alma Jensson (πραγμ. επώνυμο Eklund) ως αξιαγάπητη, funny & cat-like, ταλαντούχα καταπληκτική ηθοποιό στη σκηνή του Stadtsteatre στη Σουηδία αλλά τελικά -όπως όλοι(?) μας- όχι αρκετά tenacious , μια λέξη που νόμιζα ήξερα. Από το ψευδώνυμο του Jack Black στο Online λεξικό, σκαλίζω το σοκ από μια 'άσχετη' πληροφορία στο video που ..ορίζει έλλειψη απαιτούμενης συνεκτικότητας (προσήλωσης ή πως στο διάολο μεταφραζεις αυτό )

Αυτή η ομορφιά το 2003 έδωσε τέλος στη ζωή της | (**)

Και να λοιπόν , σε ένα μετέωρο πρωινό μέσα σε θύελλα από θύμισες και τάσεις οράματος βρέθηκα κουρασμένος να κάνω άλμα και να λατρευω μια ψυχή, συγκεκριμένα την έντονη εντύπωση που εχω δημιουργήσει σε μηδεν χρόνο με άπειρη περιέργεια για μια παρουσία άγνωστη και πλέον απούσα! (έστω και από μακρυά: να γνωρίζεις μια γαμάτη κοπέλα.. και να έχει φύγει ήδη 7 χρόνια πριν?) Είναι μια σκεψη που με απασχολεί κατά καιρούς είναι το πως η διάρκεια μιας ζωής μπορεί να μην περιορίσει ή ορίσει περίπου την επιρροή γύρω που έχουν ανθρωποι. και πόσο γαμάτα 'δυσανάλογα' επηρεάζουν προσωπα που φεύγουν πριν την ώρα τους. και μετά, το πόσο τυχαια μπορεί να εμπνευστεί κανείς από άλλους μη φυσικά παρόντες και να αναθέσει σε πολύ 'ακυρα' άτομα πηγή για έμπνευση, ενδιαφέρον και συναίσθημα, κινησιουργή ενέργεια.
και ίσως πόση αγάπη μπορεί να έχεις για αγνώστους, απροσδιόριστα. ίσως έτσι είναι τοσο έυκολο στο μυαλό να πλάσεις τοσο τον άλλο οσο παει (πας βασικά)



* : τελευταία λείπει η σταθερή αίσθηση της πραγματικά μοιραίας σύνδεσης με το αντικείμενο απασχόλησης και το υποκείμενο συναναστροφής. στη φάση αγαπάω απεριόριστα και (γι'αυτό) κάνω. και σε άτομα - και σε καταστάσεις βγείτε λίγο από την πέτσα!

** : τι να πω- με φοβίζει και με κανει κ ατρόμητο να σκεφτομαι τι μπορει να σε κανει τοσο ματαιο. κριμα

Χαλλούμι / Halloumi

από: http://prawnkraka.wordpress.com
---> (Part I) , (Part II)

Δήμος = διαφθορά με Δ κεφαλαίο

(αναδημοσίευση από περιοδικό ανοιχτής πόλης και φώτη προβατά)

ο Δήμος Αθηναίων αγόρασε, έναντι ποσού 7εκ ευρώ, ακίνητο επί της οδού Μητροπόλεως από τον οίκο πολύτιμων λίθων, ιδιοκτησίας Stavros Papadopoulos, κάτοικος Χονγκ-Κονγκ.

Η αγορά έγινε έπειτα από διαγωνισμό (“” τα εισαγωγικά περιττεύουν), στον οποίο ο δήμος ζητούσε για τη στέγαση Μουσειακού πολυχώρου, διατηρητέο κτίριο επί των οδών Ερμού-Μητροπόλεως-Καραγεώργη Σερβίας με έκταση 850-950τμ και υπόγειο έως 200τμ.

Θέλετε να μάθετε πόσα τέτοια ακίνητα προσφέρθηκαν;

Ένα.

Θέλετε να μάθετε τα επιμέρους στοιχεία; Διατηρητέο επί της Μητροπόλεως, έκταση 890τμ και υπόγειο 208τμ. Φωτογραφικός διαγωνισμός; άντε καλέ!

Το οικόπεδο αγοράστηκε από τον Stavros Papadopoulos έναντι 2.9εκ ευρώ πριν 4 χρόνια. 241% πάνω σε 4 χρόνια. 60% το έτος. Not bad, Stavros Papadopoulos (tell us how you do it).

Θέλετε κι άλλο; οι ορκωτοί λογιστές υπολόγισαν ότι από τα 7εκ, τα 5 αντιστοιχούν στο ισόγειο κατάστημα του διατηρητέου.

Κι άλλο; το δεκάμηνο του 2009, οι δαπάνες του Δήμου Διαφθοράς για αγορές και απαλλοτριώσεις έφτασαν το εξωφρενικό ποσό των 12εκ ευρώ. Από αυτά, 7εκ πήγαν στον...Stavros Papadopoulos (you got it baby)...10 πόιντς

Και μία τελευταία ερώτηση...ξέρετε μήπως πως μιλάει ελληνικά ο Stavros Papadopoulos?

Άντε και μία πρόταση...μήπως αυτό το κτιριάκι είναι μία καλή ευκαιρία για κατάληψη, μπας και μας ανήκει πια; να το χαιρόμαστε βρε...

...(έχω την εντύπωση ώρες ώρες ότι οι ετικέτες είναι πιο πολλές από τα ποστ που έχουν γίνει)...

daily haiku ;-)

enlightened via

ο Γιάννης Μπεχράκης

στο Παρασκήνιο

via sam

Uncontacted Tribes

Θυμάστε αυτή την φωτο?(σύνορα Βραζιλίας-Περού, Μάϊος 2008 από ελικόπτερο) photos και άρθρο

Είναι μία από τις απομονωμένες και άγνωστες φυλές του Αμαζονίου, ενώ 1 μήνα εργότερα η εφημερίδα The Observer ισχυριζόταν έντονα ότι πρόκειται για απάτη. Αλλά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.
Υπάρχουν περίπου 100 "απομονωμένες" φυλές σε όλο τον κόσμο. Πριν χρόνια υπήρχαν πρισσότερες. Κάθε φορά που επιτυγχάνεται επαφή το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: Τα μέλη της φυλής αποδεκατίζονται άμεσα με ένα απλό κρυολόγημα-γρίππη καθώς δεν έχουν αναπτύξει αντισώματα ενάντια στα Δυτικά μικρόβια(ναι συμβαίνει ακόμα και σήμερα).
Καταστροφές δασών για ξυλεία, περιοχές με πετρέλαιο, περιοχές με κάρβουνο, διαμάντια, μαλακισμένοι εξερευνητές-δημοσιογράφοι, χριστιανοί ιεραπόστολοι έτοιμοι να κανιβαλιστούν σε χύτρα για μια στριμωγμένη θέση πάνω σε κακόγουστες αγιογραφίες, τρελλαμένοι οπισθοδρομικοί ανθρωπολόγοι, web junkies κυνηγοί της πληροφορίας, όλοι ενωμένοι στο κοινό Δυτικό όραμα που μας πρόσφερε απλόχερα, προφητικά, ο Χριστόφορος Κολόμβος ως σύγχρονος εκφραστής και προφήτης μιας "λευκής" υπεροχής που τόσο εύκολα κατόρθωσε να επιβληθεί στην πανανθρώπινη αρχαία γνώση-σοφία και την ανθρώπινη αγνότητα, μέχρι το τέλος.
Δεν έχω κάτι άλλο να πω.

http://www.survivalinternational.org

Μια νοστιμιά

ΓΕΜΙΣΤΗ ΚΑΜΗΛΑ

Υλικά:
1 Καμήλα, μεσαίο μέγεθος
1 Αρνί, μεγάλο
20 Κοτόπουλα, μεσαίο μέγεθος
60 Αυγά
12 Κιλά ρύζι μπασμάτι
2 Κιλά φυστίκια
2 Κιλά αμύγδαλα
110 Γαλόνια νερό
Αλάτι και πιπέρι όσο θέλετε

Γδέρνουμε και πλένουμε τη καμήλα, το αρνί και τα κοτόπουλα. Βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν. Βράζουμε και το ρύζι. Ζεματίζουμε τα φυστίκια και τα αμύγδαλα και τα ανακατεύουμε με το ρύζι. Βραζουμε τα αυγά μέχρι να γίνουν αρκετά σφιχτά και μετά τα καθαρίζουμε. Γεμίζουμε τα κοτόπουλα με τα αυγά και το ρύζι. Γεμίζουμε τα αρνί με τα κοτόπουλα και βαζουμε και άλλο ρύζι στις χαραμάδες για να μη κοβουν βόλτες τα κοτόπουλα μέσα στο αρνί. Βαζουμε το αρνί μέσα στη καμήλα και σουβλίζουμε σε μέτρια φωτιά για 1,5 μέρα. Τέλος τοποθετούμε τη καμήλα σε ένα μεγάλο δίσκο και στολίζουμε με ότι ρύζι έχει περισέψει, με αυγά και φυστίκια. Είναι μια πολύ ωραία και πρωτότυπη συνταγή για το Πάσχα. Φτάνει άνετα για 8 άτομα, ίσως και παραπάνω.

Party!!!

ΓΥNAIΚΕΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ

Στα δεξιά μου είχα τρεις φαντάρους, στ αριστερά μου τρεις γυναίκες. Οι φαντάροι νόμιζαν πως πέσανε διάνα και κερνούσανε τις γυναίκες σφηνάκια. Σφηνάκια north με jack daniels. Οι γυναίκες δε γούσταραν μία και στα κρυφά περνούσαν τα σφηνάκια σε μένα. Εγώ είχα αποφασίσει πως είναι μία χαμένη βραδιά. Αφέθηκα στη μοίρα και στους metallica. Οι φαντάροι ήταν καλά παιδιά. Ύστερα από λίγο κάναμε χεντ μπάκινκ στην μπάρα και γίναμε φίλοι. Οι φαντάροι δεν είναι χαζοί. Σταμάτησαν να κερνάνε north με jack daniels τις γυναίκες αριστερά και τώρα τα στέλναν κατευθείαν σε μένα. Ξερνόντας τις τουαλέτες της ελληνικής επαρχίας επιβεβαίωνα για άλλη μία φορά τους ειλικρινείς δεσμούς που αναπτύσονται ανάμεσα σε άντρες, σε αντίθεση με τις επιφανειακές σχέσεις που συνήθως συνάπτουν οι γυναίκες μεταξύ τους.

Εδώ και κάμποσες μέρες κυκλοφορώ μόνο με γυναίκες. Συναναστράφηκα και με έναν άντρα, άλλά αυτός φορούσε φαρδύ άσπρο μπουφάν μέχρι το γόνατο και στραβό καπελάκι NY, οπότε δεν πιάνεται. Τις αγαπάω τις γυναίκες και το βρίσκω όμορφο αυτό, εκτός και αν είναι Τσικνοπέμπτη. Μεγάλο λάθος η Τσικνοπέμπτη με γυναίκες. Με τις μισές πλέον σε κατάσταση δίαιτας και τις άλλες μισές σε προχωρημένο στάδιο ανορεξίας, το να περνάς την Τσικνοπέμπτη με γυναίκες, αποτελεί ύβρη απέναντι στα έθιμα και στις παραδόσεις αυτής της χώρας. Στην πραγματικότητα κανείς δε διασκεδάζει κι εσύ δεν είσαι τίποτε άλλο παρά ένα λαίμαργο βόδι, που καταβροχδίζει κοψίδια σαν να μην υπάρχει αύριο, ένας τύπος άντρα που νόμιζαν ότι είχε εξαφανιστεί.

Με τρομάζει ο φόβος των γυναικών που πλησιάζουν ή και μόλις ξεπέρασαν τα 28. Νιώθουν γερασμένες και ξαφνικά μιλάνε για τις άσπρες τους τρίχες, μόνο και μόνο επειδή ένα πορνίδιο πέντε σκαμπώ παρακάτω τόλμησε να ξεστομίσει πως είναι 21. Άλλο ένα σημείο των καιρών που φαίνεται να κερδίζει έδαφος πατώντας σαρωτικά πάνω σε κάθε έννοια λογικής. Άλλο ένα ξεκάθαρο σημάδι πως τα έχουμε σκατώσει ολοκληρωτικά και πηγαίνουμε ευθεία καταδιαόλου. Αυτός είναι ένας ειλικρινής προβληματισμός και ένα ιδανικό πεδίο έρευνας για τον κοινωνιολόγο του εδώ και του τώρα. Γυναίκες 28 χρονών που δηλώνουν γερασμένες και ηττημένες.
Εμείς οι άντρες έχουμε λύσει το ζήτημα της ηλικίας με τους πιο προωθημένους από εμάς να περιμένουν τα γηρατιά πως και πως. Με τέσσερα ηλεκτρικά αναπηρικά καροτσάκια, ένα τραπέζι πόκα, υπνωτικά χάπια γραμμένα από το κράτος και μία ρωσίδα μουνάρα αποκλειστική, αυτό δεν είναι τρίτη ηλικία, είναι ένας παράδεισος λίγο πριν τον παράδεισο. Άντρες που το μόνο που θέλουν είναι να γεράσουνε παρέα. Θα μπορούσαμε να μάθουμε στις γυναίκες μας πόκα, αλλά νομίζω πως και πάλι δε θα βρίσκαν ικανοποίηση.

uglyhousephotos.com

1000 εικόνες, 1 λέξη : uglyhousephotos!

Το χρονικό της ήττας (κλεμμένος τίτλος)

Γενικά πιστεύω ότι αν έρθει η ώρα να βγάλω κάρτα απεριορίστων διαδρομών, αυτή θα είναι και η χρονική στιγμή προσδιορισμού της αρχής της ήττας. Ήττα με την έννοια ότι η ρουτίνα έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς σου. Εγώ, ενάντια στη ρουτίνα σαν έννοια εν γένει, δεν είμαι. Η ρουτίνα μπορεί να γίνει από αγκαθωτό στεφάνι- αξεσουάρ στο Γολγοθά μιας επαναλαμβανόμενης και μίζερης καθημερινότητας μέχρι πουπουλένιο μαξιλαράκι να ξεκουράσεις το γεμάτο έννοιες κεφάλι σου.
Απλά...η κάρτα απεριορίστων διαδρομών δεν είναι μόνο μια έκφανση του κλειστού κυκλώματος μιας προδιαγεγραμμένης πορείας (πάω στη δουλειά-γυρνάω σπίτι από τη δουλειά). Όχι, δεν είναι απλά κάτι τέτοιο...είναι και η τρομακτική οργάνωση της καθημερινότητας πάνω σε μία απαρέγκλιτα απαράλλακτη πορεία. Και πνίγομαι...εντάξει, υπάρχουν και χειρότερα υπάρχουν κι άλλοι που το υπερεγώ τους δεν τους αφήνει καν να μπουν σε μέσα μαζικής μεταφοράς...για να μην αναφερθώ σε κλειστοφοβικούς και αγοραφοβικούς..!
Σήμερα το πρωί πήρα το τρόλεϊ μαζί με άλλους ταλαίπωρους για να πάω στη δουλειά. Μου άρεσε γιατί βρήκα θέση αριστοκρατική στον πάγκο ας το πούμε έτσι πίσω πίσω που κανονικά είναι για να βάζεις τις τσάντες και τέτοια. Ήμουν πιο πάνω από τους πάντες, αυτάρκης χωρίς να κοιτάω λιγούρικα τις θέσεις των άλλων των "τυχερών", γιατί είχα μια θέση που καταφχαριστιόμουν αλλά και που κανένας δεν ήθελε.
Γυρνώντας σπίτι ξαναπήρα το τρόλλευ σκεφτόμενη ότι ίσως πιο παλιά μάλλον δεν υπήρχαν καν οι παραπάνω προβληματισμοί στο κεφάλι μου. Δίπλα μου ένας γκέι τυπάς μίλαγε με κρασιά με ειδημοσύνη και επαγγελματισμό Έλεγε ότι έπρεπε να ταξιδέψει στο Μπορντώ και οπωσδήποτε στη Σάμο και Βαρκελώνη και πώς θα τα προλάβαινε που έπρεπε να συναντήσει τον τάδε και μετά να δοκιμάσει σέρι από το ΔεΘυμαμαιΠού και διάφορα τέτοια και λέω αααχ τί ωραία δουλειά είναι αυτή, την οποία δε ξέρω καν να προσδιορίσω...Τί δουλειά κάνει άραγε αυτός ο κατα τα φαινόμενα τυχερός τυπάς?..
Και επειδή ο συνειρμός μου είναι και Πολύ Μαλάκας ξαναγυρνώ σε αυτήν την ακαθόριστη μαλλιαρή μπάλα προβληματισμού που λέγεται "Κατά πόσο σε καθορίζει σαν άνθρωπο και σε χαρακτηρίζει αυτό που λέμε ότι you do for the living"?
Και χάνω τη στάση.
Και τα παίρνω και θυμάμαι στο μεταξύ μέσα στα νεύρα μου αυτή τη μπλόγκερ του ελληνικού σταρ σύστεμ του μπλόγκινγκ την εξ ψιλικατζού (εικάζω ότι είναι σταρ και παλιά και τέτοια να πούμε αφού την ξέρω μέχρι κι εγώ που' μαι άσχετη) η οποία αν δεν κάνω κανά τρομερό λάθος ήταν ψιλικατζού και μετά είδαν πόσο ωραία γράφει και την πήραν οι διαφημιστικές κι όλοι χαίρονταν που βρήκε το δρόμο του το κορίτσι, κι έκανε κάτι που ήταν δημιουργικότερο από το να πουλά τσίχλες κι εισιτήρια και γουάου εκεί στις χλίδες στη διαφημιστικής από προλετάριος, γιάπης και δε πήγε χαμένη κι αυτή η τόσο δημιουργική γραφή της και όλα σούπερ, ώσπου αυτή συνεχίζοντας να γράφει στο μπλογκ που από ψιλικατζού-εικάζω- θα χε γίνει εξ ψιλικατζού αρχίζει μια ωραία πρωία να γράφει από το γιάπικο γραφείο της- το είχα διαβάσει κατα τύχη αυτό το ποστ της- για το πόσο ζηλεύει τους πακιστανούς εργάτες της μιας δεκάρας οι οποίοι τρυγούσαν τα σταφύλια στις εκτάσεις των Μεσογείων.

(!)

...............αυτό έχω μόνο να πω..................

δηλαδή
μια ηρωιδούλα της μικροαστικής τάξης γίνεται γιάπισσα και μετά συνειδητοποιεί ότι τελικά αγνότητα υπάρχει μόνο στο προλεταριάτο, στη χειρονακτική εργασία. Ποιόοο ψιλικατζίδικο και ποιάαα διαφημιστική? η αλήθεια βρίσκεται στον τρύγο, η ζωή βρίσκεται στο χώμα, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται.
Και μετά λες, ναι ρε παιδί μου, υπάρχουν κι άνθρωποι που δεν τον βρίσκουν ποτέ το δρόμο τους, τί να κάνουμε?..
Επειδή λοιπόν κι εγώ κάποιες φορές αισθάνομαι σαν το χαρισματικό παιδάκι που όλοι του έλεγαν "Μπράβο τι καλό μυαλό!" και τελικά δεν έκανε τίποτα και με βλέπουν σαν εκείνα τα πουλάκια που επειδή βαριούνται να πετάνε χοροπηδάνε σα χαζοχαρούμενα. Κι επειδή δεν έχω βρει το δρόμο μου ακόμα, γράφω εδώ τις δύο δουλειές που θα 'θελα να κάνω σε περίπτωση που κάποιος φοβερός scout ταλέντων διαβάσει αυτό το κείμενο.
Δουλειά 1η:
Θα ήθελα να είμαι σε νοσοκομεία και άλλα πνιγηρά μέρη όπου υπάρχει ανοργανωσιά και όπου η απίστευτη γραφειοκρατεία απλά είναι το κερασάκι στην τούρτα μιας αρρώστιας. Σε μέρη όπου η ταλαιπωρία του πολίτη χτυπάει κόκκινα και να φροντίζω για την εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών, να βοηθάω τις γριές που δεν έχουν κανένα στον κόσμο ή τους νιγηριανούς που δεν καταλαβαίνουν ελληνικά για να συμπληρώσουν τις διάφορες αιτήσεις. Να μην έχω κάποιου τύπου διοικητική ή οργανωτική θέση, ούτε να δρω σαν κοινωνική λειτουργός, αλλά απλά να είμαι το ανθρώπινο πρόσωπο ενός άκαμπτου ογκόλιθου που λέγεται "Δημόσια Υγεία στην υπηρεσία του Πολίτη". Στη Σουηδία μπορεί να υπάρχει κανένα τέτοιο πόστο, α μωρή κακομοίρα!..
Δουλειά 2η:
Τα μπαρ τα θεωρώ βαρετά. Ανούσια. Η διασκέδαση σε αυτά μου φαίνεται στείρα. Ιδανική δουλειά για μένα: να δουλεύω σε μπαρ. Μπαίνεις... και μετά τη μπάρα ένα μικρό βαθράκι όλο δικό μου. Μια σκηνή μικρότερη κι από 2 επί 2 κι επί σκηνής εγώ να τραγουδάω playback τα αγαπημένα μου κομμάτια. Τόσο πιο ενδιαφέρον από μια απλή σύνθεση μπαρ-μπάρμαν-ποτά-πελάτες...Όχι! δεν το θεωρώ τρελλό άλλοι έχουν κάνει πολύ χειρότερα!

Πουτάνα ανεργία..

Saturn's hexagon

Μια από τις ομορφότερες ιστορίες που διάβασα τελευταίως με μια σειρά εντυπωσιακών βίντεο που μου θύμισαν αυτό κι αυτό και το πόσο θαυμαστός είναι ο cosmos μας..

Ε μποϊοκοταζ ρε παιδιά..!

Απίστευτη πολιτική από την πολυεθνική ΙΚΕΑ η οποία μας θεωρεί
τα μεγαλύτερα φτωχά κορόϊδα.
Έκανε αύξηση τιμών αλλά μόνο γιά τα καταστήματα της στην
Ελλάδα!!!

Ενδεικτικά από κάτω θα δείτε τι εννοώ.

Τραπεζάκι LACK (200.114.13)



Ελλάδα: Άσπρο: 9,95 Καρυδιά/Σημύδα: 15,00 (καταλογος 2010 σελ. 66)
Γαλλία : Όλα 4,95 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)
Ιταλία: 7.99 (Σε μας από 25% - 50% ακριβότερα!)
Ιρλανδία: Άσπρο: 5,99 Καρυδιά/Σημύδα: 8,99 (Σε μας από 66% ακριβότερα!)
Ισπανία: Όλα 4,99 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)
Πορτογαλία: Όλα 4,99 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)
Γερμανία: Άσπρο 7,99 Καρυδιά/Σημύδα: 9,99 (Σε μας από 25% - 50% ακριβότερα!)


Καναπές διθέσιος KLIPPAN (180χ88) κάλυμμα Lappmon



Ελλάδα : 235,00 (καταλογος 2010 σελ. 18)
Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία : 199,00 (Σε μας 18% ακριβότερα)
Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία : 189,00 (Σε μας 24% ακριβότερα)


Ραφιέρα EXPEDIT 59x39 Λευκή


Ελλάδα : 45,00 (καταλογος 2010 σελ. 81)

Γαλλία, Πορτογαλία, Ισπανία: 19,95 (Σε μας 225% ακριβότερα!)

Νομίζω φτάνουν αυτά.Υπάρχουν πάρα πολλά προϊόντα με ανάλογη
διαφορά τιμής πράγμα που κρίνω τουλάχιστον εξοργιστικό.

Τι κάνουμε;

Metaxourgeio Carnival Street Party

INFO
facebook event (uptd: photos & videos added)

Hasta los Huesos

το Μεξικό σε 10 λεπτά πλαστελίνης...

Τάδε έφη Νίτσα Μαρούδα

Τάδε έφη Νίτσα Μαρούδα

Sierra Leone child soldiers

· 300,000 child soldiers are fighting in 30 countries
· 10,000 fought in Sierra Leone's 10-year civil war(1991-2002)
· An additional 500,000 are in paramilitary groups

Τα 12 παιδιά ηλικίας 15-18 ετών που συμμετείχαν το 2006 στην ομάδα θεραπείας του David Alan Harris είχαν ΟΛΑ συμμετέχει σε ακρότητες πολέμου όπως φόνοι, κόψιμο χεριών, βιασμοί, κλπ. έως το 2002. Τα 2 από τα παιδιά της ομάδας είχαν εξαναγκαστεί από τους επαναστάτες να σκοτώσουν μέλη της οικογένειάς τους(σύνηθες φαινόμενο στον δεκαετή εμφύλιο στη Sierra Leone). Το ένα τους γονείς του και το άλλο τον πατέρα του και την αδελφή του μπροστά στα μάτια της μητέρας του.

Τα 12 παιδιά έπασχαν από έλειψη ύπνου, εφιάλτες, απροσδιόριστες ενοχές και δυσκολεύονταν να εκφράσουν τα συναισθήματα τους σχετικά με την τραυματική εμπειρία τους, ενώ η τοπική κοινότητα δεν τους αποδέχτηκε ποτέ μετά από το τέλος του πολέμου, αφού είχαν όλα δολοφονήσει, ακρωτηριάσει, βιάσει κάποιο μέλος της.

Οι περισσότερες ΜΚΟ, κλινικοί ψυχολόγοι και θεραπευτές στη Sierra Leone πασχίζουν να θεραπεύσουν τραυματισμένες ψυχές με όλα τα κακά χαρακτηριστικά του δυτικού επεκτακτισμού και με ιεραποστολική διάθεση καλυμμένη με το πέπλο της ψυχικής βοήθειας, προσπαθώντας να “πιέσουν” δεκάδες χιλιάδες παιδιά να αντιληφθούν τις ακρότητες στις οποίες συμμετείχαν και να ζητήσουν το πολυπόθητο συγνώμη στον εαυτό τους ή να χύσουν ένα δάκρυ μετάνοιας. Φυσικά τα παιδιά "αντιδρούν".
Γεγονός είναι ότι κανένα από αυτά τα χιλιάδες παιδιά δεν έχει αντιληφθεί τι έκανε, κανένα δεν μπορεί να εκφράσει τα συναισθήματά του(πώς άλλωστε να γίνει αυτό όταν είσαι 10 χρονών και γαζώνεις άμαχο πληθυσμό τίγκα στην κόκα και το χόρτο?), σίγουρα όμως όλα φέρουν ένα απροσδιόριστο ψυχικό τραύμα.

Ο David Alan Harris είναι κλινικός ψυχολόγος και χρησιμοποίησε τον χορό και την κίνηση(πολλές κινητικές ασκήσεις απεικόνισης της βίας και πολύ africa hiphop) στις συναντήσεις του με τα 12 παιδιά σε μια προσπάθεια προσομοίωσης των βιαιοτήτων στις οποίες αυτά συμμετείχαν. Τα ίδια τα παιδιά πρότειναν μετά από αρκετές συναντήσεις τη δημιουργία ενός χοροθεατρικού για όλη την κοινότητα(όχι αστικό νευρωτικό χοροθέατρο,αλλά χοροθέατρο Sierra Leone από παιδιά που δεν έχουν πάει σχολείο, αλλά έχουν μόνο σκοτώσει, ακρωτηριάσει, βιάσει).
Η παράσταση έγινε μπροστά σε 300 μέλη της κοινότητας και ξεκινησε όταν τα παιδιά φορώντας το ίδιο t-shirt :"Orphan Boys of Koindu”φώναξαν: ''είμαστε τα παιδιά σας'' και συνεχίστηκεμε κινήσεις που αναπαραστούσαν βιασμό, κόψιμο λαιμού και τη γενικότερη βία του πολέμου, συνέχισαν με κινήσεις και χορό που εξέφραζε τον πόνο τους και κατέληξαν με ένα τραγούδι για τη ειρήνη.

Μετά από αρκετά δευτερόλεπτα σιγής σηκώθηκαν ένας-ένας οι ανώτεροι εκπρόσωποι της τοπικής κοινότητας καλωσορίζοντας τους εφήβους πίσω στην κοινότητα(δηλώνοντας μάλιστα αργότερα ότι δεν είχαν αντιληφθεί ότι τα παιδιά υπέφεραν) και τότε ο David Alan Harris ένιωσε ότι ήταν η πιο σημαντική στιγμή της ζωής του, όπως μας είπε στην παρουσίαση του πριν λίγες μέρες, και τότε ένιωσα εγώ ότι αυτός ο άνθρωπος έχει αφήσει το στίγμα του σε αυτό τον κόσμο, μια μικρή βαθειά χαρακιά στα ανατολικά της Sierra Leone και αναρωτήθηκα πότε ήταν η τελευταία φορά που έστω ακόνισα το μικρό σουγιά μου για μια μικρότερη ή ισάξια τέτοια τομή.

υγ. ο David την επόμενη μέρα έφυγε για Sierra Leone, καθώς συνεχίζει εκπαιδεύοντας κι άλλους κλινικούς ψυχολόγους για την εφαρμογή της τεχνικής του ως θεραπεία σε περιοχές με ένοπλες διαμάχες.
βίντεο 1, 2