I just found the following insanely crazy and wanted to share my frustration. In a way, it is rather amazing...
Here is what actually happened:
• Activists carried out a pre-planned violence, armed with knives and metal bars, each sailor being attacked by a mob of a dozen extremists
• The provocateurs were organized by an Islamist organization that has links to fundamentalist jihadi groups.
• The extremists brought small children on board knowing that they intended to violate international maritime law.
• Israel offered to transfer the aid to Gaza again and again - they refused - and chose confrontation.
• Israeli Minister Danny Ayalon: "Weapons found on board; the organizers intent was violent, their method was violent and the result was, unfortunately violent"
• Israeli Minister Danny Ayalon: "We repeatedly called on the organizers to stop this provocation"
• Israeli Minister Danny Ayalon: "The maritime blockade in Gaza is because of the terrorism of Hamas"
• Israeli Minister Danny Ayalon: Allowing the illegal flotilla to reach Hamas would have opened a corridor of smuggling of weapons to Gaza and resulting in civilian deaths.
• Israel transfers about 15,000 tons of supplies and humanitarian aid every week to the people of Gaza.
• "We fully intend to go to Gaza regardless of any intimidation or threats of violence against us, they are going to have to forcefully stop us," said one of the flotilla’s organizers
• Using the Arabic term ‘intifada,’ Hamas spokesman Sami Abu Zuhri said "We call on all Arabs and Muslims to rise up in front of Zionist embassies across the whole world.
• Hamas leader Ismail Haniyeh said this week: "If the ships reach Gaza it is a victory; if they are intercepted, it will be a victory too"; Hamas is responsible for the suffering of both Palestinians and Israelis.
• Israel left Gaza in hopes of peace in 2005 and in return received more than 10,000 rockets and terrorist attacks.
• Israel has said that it will deliver any humanitarian aid to Gaza, as it does daily.
• No country would allow illegal entry of any vessel into their waters without a security check.
• Any police force in the world would respond to aggression; the provocation is the reason for this regrettable outcome.
• Wounded, including violent activists, are receiving medical treatment in Israeli hospitals.
Al-Jazeera TV Report from "Freedom Flotilla" Before Its Departure for Gaza: Activists on Board Chant Intifada Songs and Praise Martyrdom.
http://www.memritv.org/clip/en/2489.htm
Israeli Navy addresses a ship in the flotilla and offers it to dock in the Ashdod port:
http://www.youtube.com/watch?v=qKOmLP4yHb4
BBC report shows violent, masked activists on ship:
http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/10195838.stm
Read StandWithUs Statement:
http://www.standwithus.com/app/iNews/view_n.asp?ID=1444
taken from www.onejerusalem.org and 'STAND WITH US International'
Δευτέρα 31 Μαΐου 2010
Σάββατο 29 Μαΐου 2010
Χρόνια Πολλά Μίστερ Τιιιιιιι
Επειδή δε μας έχουν πληρώσει ακόμα και δεν έχω λεφτά για δώρο, σου αφήνω αφιέρωση γιατί όταν το ΄80 οι ξαδέλφες μου έκαναν αφιερώσεις στο ραδιόφωνο εγώ ήμουν πολύ μικρή για τέτοια και μού χει μείνει απωθημένο..
Χρόνια Πολλά Μίστερ Τι!
Σύμφωνα με το 14814, σήμερα 29.5 γιορτάζουν οι: Θεοδοσία, ο Ολιβιανός, η Ολιβία και η Υπομονή
Τίποτα δεν είναι τυχαίο
Χρόνια Πολλά Μίστερ Τι!
Σύμφωνα με το 14814, σήμερα 29.5 γιορτάζουν οι: Θεοδοσία, ο Ολιβιανός, η Ολιβία και η Υπομονή
Τίποτα δεν είναι τυχαίο
todaynight
shamelessly beautiful - describes my present state and , actually, invents a new way of putting it, what i feel
ορμα Jack!
Παρασκευή 28 Μαΐου 2010
ο τασούλης...και τα arxedia...
Ο Τασούλης λοιπόν...αυτός τα πήρε...κάτοικος Αζερμπαϊτζάν πια...τον έφαγε η αδυναμία της χώρας να εκσυγχρονιστεί και πάει τώρα σε άλλες πολιτείες να τις εκσυγχρονίσει...Ο Τασούλης τα πήρε. Αυτός και ο Τσουκάτος. Και ο μεν Τσουκάτος τα έδωσε στο κόμμα, ο Τασούλης τα κράτησε για πάρτη του. Για προεκλογικό αγώνα...Β’ Αθηνών βλέπεται. Κάνει εντύπωση ότι μόνο κολλητοί του Σημίτη έχουν βρεθεί τα τελευταία χρόνια να δηλώνουν ευθαρσώς ότι τα πήραν παράνομα. Βέβαια αρκετά εκ των υστέρων, μην τυχόν και μπουν και φυλακή. Ούτε βέβαια λόγος να μην τα πάρουν εκ πρώτης όψεως. Είναι όμως οι μόνοι που τα πήραν; Και μόνο αυτούς πρέπει τελικά να κατηγορήσουμε;
Α)Για τον Τασούλη...ούτε λόγος. Ομολογεί ότι πήρε 200.000 μάρκα, για να γλυτώσει να μας πει για τα 10 μύρια. Γιατί τα 10 μύρια είναι πολλά. Και είναι μίζα. Ενώ οι 200 χήνες είναι πταίσμα, είναι χορηγία, είναι κάτι που άνετα παίρνω και εγώ αύριο από το Νεκτάριο, για να κατέβω στις δημοτικές εκλογές και αφού βγω Δήμαρχος να υπογράψω σύμβαση, με την οποία κάθε ΚΑΠΙ θα αγοράζει 50 δίσκους κάθε μήνα (ο ένας υποχρεωτικά του Τόλη). Τα 10 μύρια όμως; Κρύβουν τις συμβάσεις που υπέγραψε σε μία νύχτα (για Ζίμενς ΚΑΙ ΙΝΤΡΑΚΟΜ) στο σούρουπο του 1997, συμβάσεις πάνω από ένα δις ευρώ, συμβάσεις που από το 1998 θα έπρεπε να γίνει διεθνής διαγωνισμός (με αβέβαιο το αποτέλεσμα για τη Μίζενς), συμβάσεις που επειδή όλο το σύστημα ΟΤΕ και ΟΣΕ χτίστηκε με αυτή την εταιρία, τώρα είναι σχεδόν αδύνατο να μην συνεχίσει η ίδια εταιρία να παίρνει και τις μέλλουσες συμβάσεις, αφού τα συστήματα των άλλων εταιριών είναι ασύμβατα. Ένα δις. Τόσες συμβάσεις. Μόνο 200.000 μάρκα; Μα, Τασούλη είναι δυνατόν; Φτήνιες πράμματα θα κάνομε τώρα...
Β) Άλλοι θα βγουν και θα κατηγορήσουν το σύστημα-περιβάλλον-εποχή Σημίτη. Θα μιλήσουν για βρώμικη διακυβέρνηση, ένα νέο ’89, μπλα μπλα μπλα. Θα κατηγορήσουν ακόμη και τον ίδιο τον Κινέζο (που κάποιοι εδώ μέσα μάλιστα εννοούν να παρομοιάζουν με εμένα) ότι αυτός ήταν τελικά ο αρχιερέας της διαπλοκής (και είχε δίκιο τελικά ο Μπούλης...με Μ κεφαλαίο). Ο ενορχηστρωτής ενός βρώμικου εκσυγχρονισμού. Όμως πόσο σημασία έχει αν ο αρχιερέας ήξερε ή όχι; Ναι σίγουρα σε μία κυβέρνηση πρέπει ο πρώτος να ξέρει. Και αν δεν ξέρει οφείλει να γνωρίζει. Και αν δεν μπορεί να μάθει, οφείλει να μας το πει. Αλλά αυτά πάνε στη σφαίρα του εξαρτάται. Είναι σαν να πρέπει να ξέρει ο Ζαφείτης ότι όλοι όσοι συμμετέχουν στο είναι καλοί καγαθοί, δεν ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ, δεν αγαπούν το ΜΠΑΟΚ και ο τραπεζικός τους λογαριασμός δεν φουσκώνει από παράνομες πωλήσεις ναρκωτικών, γυναικών ή πλαστών χαρτονομισμάτων...πως όμως ο Ζαφείτης (ή αλλιώς Σημίτης) θα το μάθει αυτό; Ή πρέπει να έχει απίστευτα καλή ψυχο-τηλεπαθο-υπνωτιστική σχέση και να μαθαίνει με μαντείες και βασκανείες κοκ τα κόλπα των πρωτοπαλίκαρων του (άλλο που δεν είχε όρεξη με τόσες ασχολίες στο κεφάλι του)...ή...να έχει παντού σπιούνους που να του λένε το νι και το σίγμα (έχοντας μάλιστα τυφλή εμπιστοσύνη ότι δεν θα τα αρπάξουν ΚΑΙ αυτοί). Πρέπει κοινώς ο κάθε Σημίτης να έχει δίπλα του ένα Μουτζαχεντίν, ένα τικτακ...άντε το λιγότερο ένα Μότεκ. Όμως αυτό δεν θα λέγεται δημοκρατία...θα λέγεται σύγχρονη, λαϊκή, επαναστατική, αστική δημοκρατία της Νότιας Βαλκανικής. Και από το τελευταίο απέχουμε πολύ (σόρρυ).
Γ) Άλλοι θα τα βάλλουν και με το ΠΑΣΟΚ...εύκολα μάλιστα αφού το ίδιο κόμμα είναι τώρα πάλι κυβέρνηση...διατηρώντας την κίνηση του εκκρεμούς στο ακέραιο...και με αρκετά στελέχη να φιγουράρουν στα υπουργικά θώκα και στα βουλευτικά έδρανα (ώ τι ξύλινος λόγος αρμόζει σε ξύλινες καρέκλες πάνω στις οποίες κάθονται ξύλινα ανδρείκελα με γκρι κοστούμια!)...ιδού το αμαρτωλό ΠΑΣΟΚ...έφυγε από την εξουσία και πάλι σε λίγο τα ίδια θα κάνει...ματώνει το ΠΑΣΟΚ, αλλά αποκαλύπτει τα σκάνδαλα και ας είναι από το χώρο του, λέι το ίδιο...άλλο που δε θέλει ο ΓΑΠ να αποδείξει ότι είχε δίκιο να πάρει διαζύγιο με το βρώμικο ΠΑΣΟΚ του Κινέζου, παρελθόν που δε συμμετείχε καθώς έλειπε αφού έσπερνε σπόρους αλληλεγγύης των λαών, για να θερίσει μηχανισμούς στήριξης έτη μετά).
Δ) Όμως το ζουμί για μένα είναι στα λοιπά κόμματα. Κάτι που γνώριζε ο Τέλλογλου και η Ελευθεροτυπία χρόνια τώρα, είναι δυνατόν να μην το ήξερε η δικαστική και πολιτική εξουσία της προηγούμενης κυβέρνησης; Είναι δυνατόν να έχουν οι μπλε άσσο για πρώην υπουργό του αρχιερέα και να τον κρύβουν; Τόσο που στο τέλος να το κουκουλώνουν; Τι φοβούνταν να ξεμπροστιάσουν τον ΠΑΣΟΚο; Μήπως αν κάρφωναν τον ΠΑΣΟΚΟ, θα καρφώνονταν και άλλοι...χρώματος μπλε;
Και τα κόμματα της Ελασσόνας; Και αυτά δεν ήξεραν; Αυτά δεν έχουν δηλαδή επαφές με Τέλλογλου και Ελευθεροτυπία να μάθουν πρωτύτερα; Άντε να το σκεφτώ για το ΚΚΕ, που βγάζει το νερό από τα υπόγεια του Περισσού και προσπαθεί να σώσει να αρχεία του Ζαχαριάδη. Αλλά το ΛΑΟΣ; Ο Αιβαλιώτης έχει κάνει ερώτηση στο Βουλή για το πόσες λεκάνες αγόρασε το Υπουργείο Τουρισμού. Γιατί σιωπή για τον Τασούλη; Και στο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει κάποιος με επαφές με την Ελευθεροτυπία να μάθουν τα καθέκαστα (σιώπα καλέ); Και αυτοί σιωπή;
Ε) Φοβάμαι ότι το πολιτικό σύστημα σιωπά, γιατί γνωρίζει. Γνωρίζουν καλά οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ (αγαπημένη έκφραση της ανεξάρτητης). Και είναι μικρή η Ιερουσαλήμ. Όσο λαμόγια και να είμαστε σε αυτή τη χώρα, είναι τόσο μικρή (και έχει τόσα λαμόγια), που όλοι ξέρουν για όλους. Έτσι, και αν δεν ξέρω, γιατί δε μου χρειάστηκε, μπορώ εύκολα και γρήγορα να το μάθω. Δε χρειάζεται να πάω μακριά. Τον παράνομο ινδό κηπουρό χρειάζεται να ρωτήσω μόνο. Και έπειτα ξέρω ότι ο Μότεκ πουλά λαθραία τσιγάρα στο παζάρι του Πειραιά. Όλοι γνωρίζουν επομένως. Και αν δεν γνωρίζουν, υποψιάζονται. Και για αυτό σιωπούν. Όχι γιατι όλοι έχουν λερωμένη τη φωλίτσα τους. Αλλά γιατί απλά με τη σιωπή διατηρούν ένα σύστημα στο οποίο εκείνοι είναι εξέχοντα μέλη. Διατηρούν το ίδιο σύστημα που ΚΑΙ εμείς, οι «από κάτω», επιχειρηματίες ή εφοριακοί, Τόληδες ή συνταξιούχοι με «αναπηρική» θέλουμε να διατηρηθεί. Γιατί το θέμα δεν είναι αν θέλουμε να «γκρεμιστεί το σύστημα», το θέμα είναι με τι θα το «αντικαταστήσουμε». Για αυτό σιωπούμε όλοι. Και αφήνουμε ενόχους εκτός φυλακής. Και σπέβδουμε βραδέως να διορθώσουμε τα ευκόλως κατανοητά. Γιατί είμαστε και εμείς ένοχοι για προσωπικό μας όφελος και συνένοχοι στην κάθε ενοχή του δίπλα μας. Και φοβόμαστε ότι αν φυλακίσουν τον Τασούλη, μπορεί η φυλακή να πιάσει στο τέλος και τα δικά μας arxedia...
Α)Για τον Τασούλη...ούτε λόγος. Ομολογεί ότι πήρε 200.000 μάρκα, για να γλυτώσει να μας πει για τα 10 μύρια. Γιατί τα 10 μύρια είναι πολλά. Και είναι μίζα. Ενώ οι 200 χήνες είναι πταίσμα, είναι χορηγία, είναι κάτι που άνετα παίρνω και εγώ αύριο από το Νεκτάριο, για να κατέβω στις δημοτικές εκλογές και αφού βγω Δήμαρχος να υπογράψω σύμβαση, με την οποία κάθε ΚΑΠΙ θα αγοράζει 50 δίσκους κάθε μήνα (ο ένας υποχρεωτικά του Τόλη). Τα 10 μύρια όμως; Κρύβουν τις συμβάσεις που υπέγραψε σε μία νύχτα (για Ζίμενς ΚΑΙ ΙΝΤΡΑΚΟΜ) στο σούρουπο του 1997, συμβάσεις πάνω από ένα δις ευρώ, συμβάσεις που από το 1998 θα έπρεπε να γίνει διεθνής διαγωνισμός (με αβέβαιο το αποτέλεσμα για τη Μίζενς), συμβάσεις που επειδή όλο το σύστημα ΟΤΕ και ΟΣΕ χτίστηκε με αυτή την εταιρία, τώρα είναι σχεδόν αδύνατο να μην συνεχίσει η ίδια εταιρία να παίρνει και τις μέλλουσες συμβάσεις, αφού τα συστήματα των άλλων εταιριών είναι ασύμβατα. Ένα δις. Τόσες συμβάσεις. Μόνο 200.000 μάρκα; Μα, Τασούλη είναι δυνατόν; Φτήνιες πράμματα θα κάνομε τώρα...
Β) Άλλοι θα βγουν και θα κατηγορήσουν το σύστημα-περιβάλλον-εποχή Σημίτη. Θα μιλήσουν για βρώμικη διακυβέρνηση, ένα νέο ’89, μπλα μπλα μπλα. Θα κατηγορήσουν ακόμη και τον ίδιο τον Κινέζο (που κάποιοι εδώ μέσα μάλιστα εννοούν να παρομοιάζουν με εμένα) ότι αυτός ήταν τελικά ο αρχιερέας της διαπλοκής (και είχε δίκιο τελικά ο Μπούλης...με Μ κεφαλαίο). Ο ενορχηστρωτής ενός βρώμικου εκσυγχρονισμού. Όμως πόσο σημασία έχει αν ο αρχιερέας ήξερε ή όχι; Ναι σίγουρα σε μία κυβέρνηση πρέπει ο πρώτος να ξέρει. Και αν δεν ξέρει οφείλει να γνωρίζει. Και αν δεν μπορεί να μάθει, οφείλει να μας το πει. Αλλά αυτά πάνε στη σφαίρα του εξαρτάται. Είναι σαν να πρέπει να ξέρει ο Ζαφείτης ότι όλοι όσοι συμμετέχουν στο είναι καλοί καγαθοί, δεν ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ, δεν αγαπούν το ΜΠΑΟΚ και ο τραπεζικός τους λογαριασμός δεν φουσκώνει από παράνομες πωλήσεις ναρκωτικών, γυναικών ή πλαστών χαρτονομισμάτων...πως όμως ο Ζαφείτης (ή αλλιώς Σημίτης) θα το μάθει αυτό; Ή πρέπει να έχει απίστευτα καλή ψυχο-τηλεπαθο-υπνωτιστική σχέση και να μαθαίνει με μαντείες και βασκανείες κοκ τα κόλπα των πρωτοπαλίκαρων του (άλλο που δεν είχε όρεξη με τόσες ασχολίες στο κεφάλι του)...ή...να έχει παντού σπιούνους που να του λένε το νι και το σίγμα (έχοντας μάλιστα τυφλή εμπιστοσύνη ότι δεν θα τα αρπάξουν ΚΑΙ αυτοί). Πρέπει κοινώς ο κάθε Σημίτης να έχει δίπλα του ένα Μουτζαχεντίν, ένα τικτακ...άντε το λιγότερο ένα Μότεκ. Όμως αυτό δεν θα λέγεται δημοκρατία...θα λέγεται σύγχρονη, λαϊκή, επαναστατική, αστική δημοκρατία της Νότιας Βαλκανικής. Και από το τελευταίο απέχουμε πολύ (σόρρυ).
Γ) Άλλοι θα τα βάλλουν και με το ΠΑΣΟΚ...εύκολα μάλιστα αφού το ίδιο κόμμα είναι τώρα πάλι κυβέρνηση...διατηρώντας την κίνηση του εκκρεμούς στο ακέραιο...και με αρκετά στελέχη να φιγουράρουν στα υπουργικά θώκα και στα βουλευτικά έδρανα (ώ τι ξύλινος λόγος αρμόζει σε ξύλινες καρέκλες πάνω στις οποίες κάθονται ξύλινα ανδρείκελα με γκρι κοστούμια!)...ιδού το αμαρτωλό ΠΑΣΟΚ...έφυγε από την εξουσία και πάλι σε λίγο τα ίδια θα κάνει...ματώνει το ΠΑΣΟΚ, αλλά αποκαλύπτει τα σκάνδαλα και ας είναι από το χώρο του, λέι το ίδιο...άλλο που δε θέλει ο ΓΑΠ να αποδείξει ότι είχε δίκιο να πάρει διαζύγιο με το βρώμικο ΠΑΣΟΚ του Κινέζου, παρελθόν που δε συμμετείχε καθώς έλειπε αφού έσπερνε σπόρους αλληλεγγύης των λαών, για να θερίσει μηχανισμούς στήριξης έτη μετά).
Δ) Όμως το ζουμί για μένα είναι στα λοιπά κόμματα. Κάτι που γνώριζε ο Τέλλογλου και η Ελευθεροτυπία χρόνια τώρα, είναι δυνατόν να μην το ήξερε η δικαστική και πολιτική εξουσία της προηγούμενης κυβέρνησης; Είναι δυνατόν να έχουν οι μπλε άσσο για πρώην υπουργό του αρχιερέα και να τον κρύβουν; Τόσο που στο τέλος να το κουκουλώνουν; Τι φοβούνταν να ξεμπροστιάσουν τον ΠΑΣΟΚο; Μήπως αν κάρφωναν τον ΠΑΣΟΚΟ, θα καρφώνονταν και άλλοι...χρώματος μπλε;
Και τα κόμματα της Ελασσόνας; Και αυτά δεν ήξεραν; Αυτά δεν έχουν δηλαδή επαφές με Τέλλογλου και Ελευθεροτυπία να μάθουν πρωτύτερα; Άντε να το σκεφτώ για το ΚΚΕ, που βγάζει το νερό από τα υπόγεια του Περισσού και προσπαθεί να σώσει να αρχεία του Ζαχαριάδη. Αλλά το ΛΑΟΣ; Ο Αιβαλιώτης έχει κάνει ερώτηση στο Βουλή για το πόσες λεκάνες αγόρασε το Υπουργείο Τουρισμού. Γιατί σιωπή για τον Τασούλη; Και στο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει κάποιος με επαφές με την Ελευθεροτυπία να μάθουν τα καθέκαστα (σιώπα καλέ); Και αυτοί σιωπή;
Ε) Φοβάμαι ότι το πολιτικό σύστημα σιωπά, γιατί γνωρίζει. Γνωρίζουν καλά οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ (αγαπημένη έκφραση της ανεξάρτητης). Και είναι μικρή η Ιερουσαλήμ. Όσο λαμόγια και να είμαστε σε αυτή τη χώρα, είναι τόσο μικρή (και έχει τόσα λαμόγια), που όλοι ξέρουν για όλους. Έτσι, και αν δεν ξέρω, γιατί δε μου χρειάστηκε, μπορώ εύκολα και γρήγορα να το μάθω. Δε χρειάζεται να πάω μακριά. Τον παράνομο ινδό κηπουρό χρειάζεται να ρωτήσω μόνο. Και έπειτα ξέρω ότι ο Μότεκ πουλά λαθραία τσιγάρα στο παζάρι του Πειραιά. Όλοι γνωρίζουν επομένως. Και αν δεν γνωρίζουν, υποψιάζονται. Και για αυτό σιωπούν. Όχι γιατι όλοι έχουν λερωμένη τη φωλίτσα τους. Αλλά γιατί απλά με τη σιωπή διατηρούν ένα σύστημα στο οποίο εκείνοι είναι εξέχοντα μέλη. Διατηρούν το ίδιο σύστημα που ΚΑΙ εμείς, οι «από κάτω», επιχειρηματίες ή εφοριακοί, Τόληδες ή συνταξιούχοι με «αναπηρική» θέλουμε να διατηρηθεί. Γιατί το θέμα δεν είναι αν θέλουμε να «γκρεμιστεί το σύστημα», το θέμα είναι με τι θα το «αντικαταστήσουμε». Για αυτό σιωπούμε όλοι. Και αφήνουμε ενόχους εκτός φυλακής. Και σπέβδουμε βραδέως να διορθώσουμε τα ευκόλως κατανοητά. Γιατί είμαστε και εμείς ένοχοι για προσωπικό μας όφελος και συνένοχοι στην κάθε ενοχή του δίπλα μας. Και φοβόμαστε ότι αν φυλακίσουν τον Τασούλη, μπορεί η φυλακή να πιάσει στο τέλος και τα δικά μας arxedia...
Τρίτοι και καλύτεροι
Η Ελλάδα παίρνει μετάλλιο στην τιμή της αμόλυβδης. Χάλκινο μάλιστα. Σύμφωνα με το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών (τεύχος 517) η τιμή που διαμορφώνεται σήμερα είναι η τρίτη ακριβότερη στην Ε.Ε. Η πορεία αυτή ξεκίνησε το 2006 ώστε σήμερα να έχει υπερδιπλασιαστεί η τιμή (+106%). Σε αυτό συντέλεσαν οι αυξήσεις του ειδικού φόρου κατανάλωσης που επιβαρύνει τα καύσιμα και του φπα (από 18% σε 21%). Η αύξηση της "α' ύλης" την ίδια περίοδο αυξήθηκε μόνο 23% περίπου. Άρα όλο το υπόλοιπο είναι για ντόπια κατανάλωση (μαμ-μαμ).
Και πού πάνε τα 100 φράγκα που βγάζεις και δίνεις στον πρατηριούχο της γειτονιάς σου; Λοιπόν, τα 60 πάνε στο στο κράτος (...καλό ε;). Τα 32 στο διυλιστήριο και τα υπόλοιπα 8 τα μοιράζονται οι ιδιωτικές εταιρείες μεταφοράς και διάθεσης. Το φανταστικό είναι ότι αυτό το 60% μάνι-μάνι μας κάνει το 10% των κρατικών εσόδων! Πολλά λεφτά δηλαδή.
Από 20ή θέση το Γενάρη 2010...
... στην 3η
(πηγή enet.gr)
Τετάρτη 26 Μαΐου 2010
Τα παιδιά με τις κόκκινες γραβάτες (πάλι)
photo by: Phileleftheros
Έγραφα πριν 2 χρόνια για τα παιδιά στην Κύπρο με τις κόκκινες γραβάτες, τότε που ο αριστερός Χριστόφιας συναντούσε τον Αριστερό Ταλάτ στο τραπέζι των απευθείας διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο πλευρών… τότε που το «κλίμα» ήταν καλό...
Σήμερα πραγματοποιήθηκε σε «καλό κλίμα» η συνάντηση μεταξύ του Χριστόφια και του νέου δεξιού συνδαιτυμόνα στο τραπέζι, του Έρογλου, που πήρε την προεδρία του βόρειου μέρους της Κύπρου πριν κανένα μήνα.
Στη συνάντηση, και μετά από ανακοίνωση του Γ.Γ. του ΟΗΕ ότι βλέπει λύση μέσα στους επόμενους μήνες (!), επιβεβαιώθηκε πως οι διαπραγματεύσεις θα συνεχίσουν από εκεί όπου τις άφησαν με τον αριστερό Ταλάτ που έφυγε...
Φαντάζομαι πως γι’ αυτό φόρεσε και ο δεξιός Έρογλου κόκκινη τη γραβάτα σήμερα... και για να δέσει το set κόκκινη και η γραβάτα του Ντάουνερ, του Αυστραλού ειδικού απεσταλμένου του Ο.Η.Ε. στην Κύπρο...
Κόκκινες οι γραβάτες λοιπόν και πάλι... ακόμα 2 χρόνια μετά... το 1974
Για να δούμε αν θα δούμε ποτέ και τίποτα πέρα από την απλή πολιτική σημειολογία...
Δευτέρα 24 Μαΐου 2010
Η δική μου παλαιά Αθήνα
Ναι, η παλιά Αθήνα είναι και για μένα γεγονός..Δεν πίστευα οτί
θα έφτανα τόσο γρήγορα στην βίωση αυτού του φαινομένου.
Υπάρχει αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου μια παλιά Αθήνα η
οποία ξεδιπλώνεται από την παιδική ηλικία μέχρι και την
ηλικία των βραδινών εξόδων διάρκειας ως τις πρώτες πρωϊνές
ώρες..
Πριν πω όμως για την δική μου παλιά Αθήνα να αναφερθώ στις
παλιές Αθήνες που γνωριζώ από γραπτά κείμενα αλλά και λίγο
από τα μακρινά όνειρά μου της πρώτης παιδικής ηλικίας.
Φερστ θινγκς φερστ που λένε.
Οι έξι νύχτες στην Ακρόπολη του Γιώργου Σεφέρη με έφεραν
σε επαφή με την δεκαετία του 20 στην Αθήνα.
Ο Στράτης,που είναι το συγγραφικό προσωπείο του Σεφέρη
συναντά τον Νικόλα ,τον Νώντα και τον Καλλικλή που
έπαιζαν μονά ζυγά....Τα τραμ είχαν ονόματα..¨ΑΧ ΒΑΧ¨,¨ΚΑΤΙΝΑΚΙ¨,
¨ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ¨
...Ρεκλάμες...
Νεωτερισμός...
Εδώ μας δίνονται στοιχεία για τον κοινωνικό και γεωγραφικό
χώρο.
"...η πόλη είναι μια κατάσταση του μυαλού, ένα σύνολο από έθιμα και
παραδόσεις και από οργανωμένες συμπεριφορές και συναισθήματα
τα οποία ενυπάρχουν σε αυτή την παράδοση.
Η πόλη με άλλα λόγια δεν είναι απλά ένας φυσικός μηχανισμός και
μια τεχνητή κατασκευή. Η πόλη εμπλέκεται στις ζωτικές διεργασίες
των ανθρώπων οι οποίοι τη συνθέτουν, είναι ένα προϊόν της φύσης
και ειδικά της ανθρώπινης φύσης..."
Σεφέρης.
Διαβάστε το. (Τικτακ το βιβλίο που σου έλεγα)
Οι Απάχηδες των Αθηνών αλλά και άλλα έργα που έχω ζήσει κοντά τους
μέσω της δουλειάς μου στο θέατρο, με ταξίδεψαν σε εποχές μεσοπολεμικές.
Πολλές φορές μέσα από αυτά τα έργα νοστάλγησα εποχές που δεν
έζησα.
Οι Απάχηδες συγκεκριμένα μου έδωσαν το στίγμα της Αθηναϊκής
αργκό του μεσοπολέμου όπου οι Αθηναίοι τότε πήγαιναν εκδρομή
για τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς στα Πατήσια...!
Μπορείς εύκολα μέσα από τέτοια έργα να κατανοήσεις τον
τρόπο ζωής και την κουλτούρα των ανθρώπων την εποχή
του μεσοπολέμου."Ρετσίνα μεσογίτικη που ανασταίνει και νεκρούς"
Η Αθήνα του 1970 μου έδωσε εικόνες από μποέμηδες.Εικόνες από
παρέες σε μοτοσακό με καλάθι, τρίκυκλες.Μέσα σε μία τέτοια έμπαινε
και κάποιος κοντινός μου συγγενής.Λίγες οι μεγάλες παρέες της Αθήνας
τότε.Καλλιτέχνες,ποιητές,τραγουδοποιοί,απλοί ανήσυχοι.Τα Εξάρχεια
με τον ρόλο του φούρνου ιδεών.Μακρινές αναμνήσεις μπερδεμένες.
Σχεδόν σαν αναμνήσεις ονείρων..
Η δική μου παλιά Αθήνα είναι το κρυφτό,τα σκαψίματα στα άσπρα
χώματα των νέων πολυκατοικιών που χτίζονταν σαν να ξερνάγανε
τα βουνά τσιμέντα,οι βόλτες με το ποδήλατο όσο
πιό μακριά τόσο πιό δελεαστικά και άλλα παιχνιδίσματα που
βασίζονταν στον φυσικό χώρο και όχι σε κάτι τεχνητό.
Οι εξερευνήσεις σε πολυκατοικίες που ήταν στα μπετά,
τα πηδήματα απο τον πρώτο όροφο σε χώματα που
καμιά φορά είχαν από κάτω ασβέστη,η ριμούλκιση σκέϊτ από
ποδήλατο μέσω ενός οργάνου γυμναστικής που είχε μεγάλα
ελατήρια ,πράγμα κάπως επικίνδυνο..
Οι κατασκευές φρούριων από μεγάλα χαρτόκουτα ψυγείων,οι
αποστολές κατασκοπείας άλλων τέτοιων,τα περάσματα
από ταράτσα σε ταράτσα μονοκατοικιών και μη.
Η δημιουργία ομάδας ποδοσφαίρου με πρακτικά και ταμείο,
οι επισκέψεις σε άλλες γειτονιές που υπήρχαν άλλα κορίτσια,η
δημιουργία παιχνιδιών από το τίποτα όταν υπήρχε αποκλεισμός
υλικών παιχνιδιών λόγω ανούσιων σχολικών υποχρεώσεων,οι βραδινές
μπούκες στο κολυμβητήριο για μπάνιο και σίγουρα πάρα πολλοί
θα έχουν να προσθέσουν πολλά άλλα που θα δώσουν την γνώση
και την ανάμνηση που αξίζει αυτή η εποχή της παιδείας της αυτονομίας..
Αργότερα η επαιτία με σκοπό την αποκόμιση κερμάτων ικανά
σε ποσότητα να μας μεταφέρουν σε άλλες περιοχές προκειμένου να
διασκεδάσουμε με καινούργιες μουσικές ,πράγμα που δεν αποκλείω
βέβαια να γίνεται και τώρα.
Βόλτες με το τρολέ,όπως το λέγαμε,αλλά όχι μέσα,πίσω, εκεί που
είχε μία σκαλίτσα που κατέληγε στην οροφή και τις κεραίες.
Ναι,εκείνα τα τρόλλευ που ήταν στρογγυλοποιημένες οι γωνίες τους.
Αυτό το ονομάζαμε σέρφινγκ...
Θυμάμαι έκπληκτους επιβάτες των πίσω θέσεων να μας δίνουν
να καταλάβουμε πότε έπρεπε να κατέβουμε αφού φαινόταν
πότε μας "έδιναν" στον οδηγό.
Τα άντεργκράουντ πάρτι στο Κολωνάκι,περιοχή που καμία σχέση
δεν είχε με τον αέρα και την ψυχολογική μοναξιά που αποπνέει
σήμερα.Παιδιά κουλτουριάρηδων γονιών αλλά με κάποια
οικονομική άνεση έδιναν πάρτυ που δεν βασίζονταν σε
διαχωρισμό κοινωνικών τάξεων.Μία πραγματική
ανταλλαγή κοινωνικών εμπειριών χωρίς επιρροές χημικών
στοιχείων.Τα νεώτερα τουνόουαςμπέτερ δηλαδή.
Σίγουρα για κάποιους σημερινούς γονείς αυτά θα φαντάζουν
επικίνδυνα αλλά να,εδώ είμαστε,δεν πάθαμε τίποτα.
Εκδορές και αποχές από το βραδινό φαγητό όλοι
κάναμε αλλά είμαστε εδώ.Είμαστε εδώ και φοβόμαστε
τα άλλα,αυτά που δεν ελέγχονται από εμάς,δυστυχώς...
Μέχρι εκεί αναπολώ.Άντε και λίγο στα επόμενα με
σημαντικά αναγκαστικά διαλλείματα όμως.
Ίσως να μην γνωρίζω σφαιρικά "τα ανάλογα τώρα"
καθώς μετά τα 25 φεύγεις από τέτοιες συγκρίσεις και
αναγκαστικά κοιτάς μπροστά.
Για τα άλλα όμως,τα παιδικά,αναγκαστικά θα ξαναγυρίσεις
εκεί καθώς η έλευση απογόνων σε φέρνει σε μια θέση όχι
απλού θεατή αλλά "επαγγελματία αναμεταδότη".
Πριν κάτι ώρες έπαιζα κρυφτό με τρία παιδιά ηλικίας
4,7 και οχτώ χρόνων σε ένα πεζόδρομο στο Μεταξουργείο.
Η ώρα 23 και 25 και ενώ αύριο ξημερώνει μία άγια μέρα,
συνεπώς αργία και καθισιό ,μια κυρία ξετρύπωσε από μία
νεοκλασική σπηλιά υπό το τηλεοπτικό καθεστώς και μας
έβαλε χέρι για την φασαρία όπως σε ανάλογη περίπτωση,
αλλά στη μία το βράδι περίπου, θα συνέβαινε και στην εποχή
που 3-4 παραγράφους πιό πάνω ανέφερα.
Η ερώτησή μου προς αυτήν, που απέφερε και την αμηχανία
από μέρους της αλλά και των παιδιών λίγο ,ήταν αν ακούει
συχνά παιδιά να παίζουν κρυφτό.
Η παιδεία δεν είναι κάτι που πρέπει να ζητάμε καθημερινά
χωρίς να ξεχνάμε βέβαια και την ανυπαρξία της από πλευράς
κράτους.Είναι κάτι που πρέπει να ξεκινήσει από το σπίτι
με σκοπό να βγει έξω από αυτό.
Ο αστικός τόπος υστερεί αυτών των ενεργειών από πλευράς
γονέων και σηματοδοτεί μία νέα εποχή κοινωνικού αποκλεισμού
και εγκλεισμού στον ψηφιακό τόπο.
Να μην μιλήσω πάλι για την τηλεόραση...
UPDATED
θα έφτανα τόσο γρήγορα στην βίωση αυτού του φαινομένου.
Υπάρχει αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου μια παλιά Αθήνα η
οποία ξεδιπλώνεται από την παιδική ηλικία μέχρι και την
ηλικία των βραδινών εξόδων διάρκειας ως τις πρώτες πρωϊνές
ώρες..
Πριν πω όμως για την δική μου παλιά Αθήνα να αναφερθώ στις
παλιές Αθήνες που γνωριζώ από γραπτά κείμενα αλλά και λίγο
από τα μακρινά όνειρά μου της πρώτης παιδικής ηλικίας.
Φερστ θινγκς φερστ που λένε.
Οι έξι νύχτες στην Ακρόπολη του Γιώργου Σεφέρη με έφεραν
σε επαφή με την δεκαετία του 20 στην Αθήνα.
Ο Στράτης,που είναι το συγγραφικό προσωπείο του Σεφέρη
συναντά τον Νικόλα ,τον Νώντα και τον Καλλικλή που
έπαιζαν μονά ζυγά....Τα τραμ είχαν ονόματα..¨ΑΧ ΒΑΧ¨,¨ΚΑΤΙΝΑΚΙ¨,
¨ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ¨
...Ρεκλάμες...
Νεωτερισμός...
Εδώ μας δίνονται στοιχεία για τον κοινωνικό και γεωγραφικό
χώρο.
"...η πόλη είναι μια κατάσταση του μυαλού, ένα σύνολο από έθιμα και
παραδόσεις και από οργανωμένες συμπεριφορές και συναισθήματα
τα οποία ενυπάρχουν σε αυτή την παράδοση.
Η πόλη με άλλα λόγια δεν είναι απλά ένας φυσικός μηχανισμός και
μια τεχνητή κατασκευή. Η πόλη εμπλέκεται στις ζωτικές διεργασίες
των ανθρώπων οι οποίοι τη συνθέτουν, είναι ένα προϊόν της φύσης
και ειδικά της ανθρώπινης φύσης..."
Σεφέρης.
Διαβάστε το. (Τικτακ το βιβλίο που σου έλεγα)
Οι Απάχηδες των Αθηνών αλλά και άλλα έργα που έχω ζήσει κοντά τους
μέσω της δουλειάς μου στο θέατρο, με ταξίδεψαν σε εποχές μεσοπολεμικές.
Πολλές φορές μέσα από αυτά τα έργα νοστάλγησα εποχές που δεν
έζησα.
Οι Απάχηδες συγκεκριμένα μου έδωσαν το στίγμα της Αθηναϊκής
αργκό του μεσοπολέμου όπου οι Αθηναίοι τότε πήγαιναν εκδρομή
για τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς στα Πατήσια...!
Μπορείς εύκολα μέσα από τέτοια έργα να κατανοήσεις τον
τρόπο ζωής και την κουλτούρα των ανθρώπων την εποχή
του μεσοπολέμου."Ρετσίνα μεσογίτικη που ανασταίνει και νεκρούς"
Η Αθήνα του 1970 μου έδωσε εικόνες από μποέμηδες.Εικόνες από
παρέες σε μοτοσακό με καλάθι, τρίκυκλες.Μέσα σε μία τέτοια έμπαινε
και κάποιος κοντινός μου συγγενής.Λίγες οι μεγάλες παρέες της Αθήνας
τότε.Καλλιτέχνες,ποιητές,τραγουδοποιοί,απλοί ανήσυχοι.Τα Εξάρχεια
με τον ρόλο του φούρνου ιδεών.Μακρινές αναμνήσεις μπερδεμένες.
Σχεδόν σαν αναμνήσεις ονείρων..
Η δική μου παλιά Αθήνα είναι το κρυφτό,τα σκαψίματα στα άσπρα
χώματα των νέων πολυκατοικιών που χτίζονταν σαν να ξερνάγανε
τα βουνά τσιμέντα,οι βόλτες με το ποδήλατο όσο
πιό μακριά τόσο πιό δελεαστικά και άλλα παιχνιδίσματα που
βασίζονταν στον φυσικό χώρο και όχι σε κάτι τεχνητό.
Οι εξερευνήσεις σε πολυκατοικίες που ήταν στα μπετά,
τα πηδήματα απο τον πρώτο όροφο σε χώματα που
καμιά φορά είχαν από κάτω ασβέστη,η ριμούλκιση σκέϊτ από
ποδήλατο μέσω ενός οργάνου γυμναστικής που είχε μεγάλα
ελατήρια ,πράγμα κάπως επικίνδυνο..
Οι κατασκευές φρούριων από μεγάλα χαρτόκουτα ψυγείων,οι
αποστολές κατασκοπείας άλλων τέτοιων,τα περάσματα
από ταράτσα σε ταράτσα μονοκατοικιών και μη.
Η δημιουργία ομάδας ποδοσφαίρου με πρακτικά και ταμείο,
οι επισκέψεις σε άλλες γειτονιές που υπήρχαν άλλα κορίτσια,η
δημιουργία παιχνιδιών από το τίποτα όταν υπήρχε αποκλεισμός
υλικών παιχνιδιών λόγω ανούσιων σχολικών υποχρεώσεων,οι βραδινές
μπούκες στο κολυμβητήριο για μπάνιο και σίγουρα πάρα πολλοί
θα έχουν να προσθέσουν πολλά άλλα που θα δώσουν την γνώση
και την ανάμνηση που αξίζει αυτή η εποχή της παιδείας της αυτονομίας..
Αργότερα η επαιτία με σκοπό την αποκόμιση κερμάτων ικανά
σε ποσότητα να μας μεταφέρουν σε άλλες περιοχές προκειμένου να
διασκεδάσουμε με καινούργιες μουσικές ,πράγμα που δεν αποκλείω
βέβαια να γίνεται και τώρα.
Βόλτες με το τρολέ,όπως το λέγαμε,αλλά όχι μέσα,πίσω, εκεί που
είχε μία σκαλίτσα που κατέληγε στην οροφή και τις κεραίες.
Ναι,εκείνα τα τρόλλευ που ήταν στρογγυλοποιημένες οι γωνίες τους.
Αυτό το ονομάζαμε σέρφινγκ...
Θυμάμαι έκπληκτους επιβάτες των πίσω θέσεων να μας δίνουν
να καταλάβουμε πότε έπρεπε να κατέβουμε αφού φαινόταν
πότε μας "έδιναν" στον οδηγό.
Τα άντεργκράουντ πάρτι στο Κολωνάκι,περιοχή που καμία σχέση
δεν είχε με τον αέρα και την ψυχολογική μοναξιά που αποπνέει
σήμερα.Παιδιά κουλτουριάρηδων γονιών αλλά με κάποια
οικονομική άνεση έδιναν πάρτυ που δεν βασίζονταν σε
διαχωρισμό κοινωνικών τάξεων.Μία πραγματική
ανταλλαγή κοινωνικών εμπειριών χωρίς επιρροές χημικών
στοιχείων.Τα νεώτερα τουνόουαςμπέτερ δηλαδή.
Σίγουρα για κάποιους σημερινούς γονείς αυτά θα φαντάζουν
επικίνδυνα αλλά να,εδώ είμαστε,δεν πάθαμε τίποτα.
Εκδορές και αποχές από το βραδινό φαγητό όλοι
κάναμε αλλά είμαστε εδώ.Είμαστε εδώ και φοβόμαστε
τα άλλα,αυτά που δεν ελέγχονται από εμάς,δυστυχώς...
Μέχρι εκεί αναπολώ.Άντε και λίγο στα επόμενα με
σημαντικά αναγκαστικά διαλλείματα όμως.
Ίσως να μην γνωρίζω σφαιρικά "τα ανάλογα τώρα"
καθώς μετά τα 25 φεύγεις από τέτοιες συγκρίσεις και
αναγκαστικά κοιτάς μπροστά.
Για τα άλλα όμως,τα παιδικά,αναγκαστικά θα ξαναγυρίσεις
εκεί καθώς η έλευση απογόνων σε φέρνει σε μια θέση όχι
απλού θεατή αλλά "επαγγελματία αναμεταδότη".
Πριν κάτι ώρες έπαιζα κρυφτό με τρία παιδιά ηλικίας
4,7 και οχτώ χρόνων σε ένα πεζόδρομο στο Μεταξουργείο.
Η ώρα 23 και 25 και ενώ αύριο ξημερώνει μία άγια μέρα,
συνεπώς αργία και καθισιό ,μια κυρία ξετρύπωσε από μία
νεοκλασική σπηλιά υπό το τηλεοπτικό καθεστώς και μας
έβαλε χέρι για την φασαρία όπως σε ανάλογη περίπτωση,
αλλά στη μία το βράδι περίπου, θα συνέβαινε και στην εποχή
που 3-4 παραγράφους πιό πάνω ανέφερα.
Η ερώτησή μου προς αυτήν, που απέφερε και την αμηχανία
από μέρους της αλλά και των παιδιών λίγο ,ήταν αν ακούει
συχνά παιδιά να παίζουν κρυφτό.
Η παιδεία δεν είναι κάτι που πρέπει να ζητάμε καθημερινά
χωρίς να ξεχνάμε βέβαια και την ανυπαρξία της από πλευράς
κράτους.Είναι κάτι που πρέπει να ξεκινήσει από το σπίτι
με σκοπό να βγει έξω από αυτό.
Ο αστικός τόπος υστερεί αυτών των ενεργειών από πλευράς
γονέων και σηματοδοτεί μία νέα εποχή κοινωνικού αποκλεισμού
και εγκλεισμού στον ψηφιακό τόπο.
Να μην μιλήσω πάλι για την τηλεόραση...
UPDATED
Τετάρτη 19 Μαΐου 2010
Die Antwoord-the Ninja
Η πιο bizarre ανακάλυψή μου από Cape Town, Νότια Αφρική.
Ισχυρίζεται ότι είναι Νίντζα! Και είναι!
Και ΑΥΤΟ Τα σπάει, χοροπηδάω κι εγώ (πώς τα χώνει έτσι η τύπισσα-Τέρμα το volume)
Και ΑΥΤΟ "Ντοκιμαντέρ" για Die Antwoord, κοντινό πλάνο στα γεννητικά όργανα!
website Ξεκοκκαλίστε το έχει ενδιαφέρον+όλα τα tracks του δίσκου
Ισχυρίζεται ότι είναι Νίντζα! Και είναι!
Και ΑΥΤΟ Τα σπάει, χοροπηδάω κι εγώ (πώς τα χώνει έτσι η τύπισσα-Τέρμα το volume)
Και ΑΥΤΟ "Ντοκιμαντέρ" για Die Antwoord, κοντινό πλάνο στα γεννητικά όργανα!
website Ξεκοκκαλίστε το έχει ενδιαφέρον+όλα τα tracks του δίσκου
Πέμπτη 13 Μαΐου 2010
Speak with Conviction
Αυτό το βιντεάκι, ξέρεις τώρα, μιλάει σε φάση, για την γλώσσα, με πιάνεις?, σε φάση πως η γλώσσα, ξέρεις? έχει μεταλλαχθεί, και πως σε φάση έχουν εισαχθεί ερωτηματικά σε φάση σε κάθε πρόταση που σε φάση τολμούμε να προφέρουμε?
Και με ένα πολύ αναπάντεχο τρόπο προσφέρει και μια απάντηση για τα γεγονότα της προηγούμενη εβδομάδας,...because contrary to the wisdom of the bumper sticker it is not enough these days to simply question authority. You got to speak with it too.
Παρασκευή 7 Μαΐου 2010
Πέμπτη 6 Μαΐου 2010
πολύ συναίσθημα να ψάξω ετικέτα
επικέντρωση...νεκροί, μολότωφ, αναρχικοί, βγενόπουλος, βουλευτές, δημοκρατία, σύστημα, ξένοι, χρέη, έλληνες, δάνεια, πολιτικοί, πολιτική...από μακριά, στα βουνά, τα βλέπεις όλα διαφορετικά...αποστασιακά...από τα δακρυγόνα και τις μολοτωφ που λογικά θα καίνε κάτω από το σπίτι σου...διαβαζοντας αποσπασματικά και βλέποντας σπασμωδικά...
επικέντρωση...φταίνε, φταίμε, φταίω...έχουμε αρχίσει να τα παίρνουμε όλα πολύ στα σοβαρά...ίσως αυτό να είναι το πρόβλημα...πολύς εγωισμός, πολύς ξιπασμός και όποιος έχει τη μύγα, μυγιάζεται πια πολύ εύκολα...όλα φταίνε, όλοι φταίνε και εμείς φταίμε. τι θα κάνουμε;;;
επικέντρωση...εισπνοή, εισπνοή, εισπνοή...οργή, θυμός, αγανάκτηση...καμία έκλυση, εκπνοή, έκχυση
επικέντρωση...εμείς και εσείς, αντιπαράθεση, θέσεις, αντιθέσεις, παράταξη στο σύστημα, πόλεμος αντί ειρήνης, ειρήνη αντί πολέμου, δίπολα, αντιμαχίες
επικέντρωση...προπαγάνδα, προβοκάτσια, κατηγορίες, καταγγελίες...ΛΑΟΣ και ΚΚΕ, μαρφίν και αντιεξουσιαστές, αντικαθεστωτικοί και αντιβιακοί, αντι και υπέρ, υπέρ και αντί...
επικέντρωση...πολιτικό σύστημα, κόμματα, τράπεζες, αγορές, συνδικάτα...συμφέροντα εθνικά, ιδιωτικά, κοινωνικά...μαθητές, άνεργοι, λουμπέν, φόλα πατρίδα...κατεστημένο, καθεστώς...τρομοκράτες και κράτες...
τι μένει; μάλλον τίποτα...για στάσου...κάτι μένει...ένα κοκορετσάκι του Θωμά, ένα φακόριζο στο Λιβάδι Αυγουστο μήνα, ένας χορός την πρωτοχρονιά, ένα χταπόδι την καθαρά Δευτέρα, ένα ηλιοβασίλεμα το Σάββατο, μία βροχή την Κυριακή...πόσα λεφτά θέλω για όλα αυτά; πόσο αγώνα; πόσο επικέντρωση; πόσο να ζαλίζω το μυαλό μου;
όσοι με ξέρετε, ξέρετε πόσο πονώ και πόσο ενδιαφέρομαι για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου...μα κάποιες φορές...κάποιες φορές...με πιάνει να σηκωθώ να φύγω από όλα, να πάω στα βουνά και στις παραλίες, να ξεφύγω από το παρελθόν που κουβαλάω, από το μέλλον που μου έχουν χτίσει, από το παρόν που δεν μπορώ να ξεφύγω...κάποιες φορές, κάποιες φορές, με πιάνει...να τα αφήσω όλα...ΟΛΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣ;;; ας είναι και για τον έρωτα, την αγάπη, το γέλιο και τη χαρά...ας είναι...δεν αντέχω άλλη πίκρα και οργή, θυμό και στεναχώρια, σκέψη και αναζήτηση...ΟΛΑ...ΟΛΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣ;;;
υγ: στο δια ταύτα...αυτό το μαγαζί δεν την γλυτώνει. το λέω χρόνια τώρα. τα νούμερα έχουν χάσει τη λογική τους. αυτό το μαγαζί έχει βαρέσει ουσιαστικά χρεωκοπία και πρέπει να κλείσει τώρα (με λιγότερα χρέη) παρά αύριο (με περισσότερα χρέη). αν αυτοί που τώρα διαχειρίζονται την κατάσταση που κληρονόμησαν (αγαπημένη έκφραση), δεν κατανοούν αυτό ή πιστεύουν ότι θα σώσουν την παρτίδα (αλλάξτε τα γράμματα και κάντε την πατρίδα) που ούτε στη φυλακή δεν την παίζουν ή ξέρουν τι ότι δεν σώζεται η παρτίδα και δουλεύουν για άλλους...μάλλον ισχύει το πρώτο...έχουν την αίσθηση ότι θα γίνουν εθνικοί ευεργέτες, αλλά μάλλον θα γίνουν εθνικοί κατα-δικαστές μας...
ποιοί θα χάσουν αν βαρέσουμε φαλίτο; oh my oh gosh...οι τράπεζες και μαζί όσοι έχουν καταθέσεις. πόσοι είναι αυτοί που έχουν καταθέσεις (και δεν χρωστούν σε δάνεια); όχι πάνω από ένα μύριο κατά μένα. άρα το δίλημμα είναι το εξής: α) φαλίτο και μπαμ σε κράτος, τράπεζες (παντώς εθνικότητος) και 1 μύριο και φτου και από την αρχή ή β) "σωτηρία" και καταδίκη για 10 μύρια μαλάκες;;;;
καλώς ήλθατε μαλάκες!!! να σκάβετε ξέρετε;
επικέντρωση...φταίνε, φταίμε, φταίω...έχουμε αρχίσει να τα παίρνουμε όλα πολύ στα σοβαρά...ίσως αυτό να είναι το πρόβλημα...πολύς εγωισμός, πολύς ξιπασμός και όποιος έχει τη μύγα, μυγιάζεται πια πολύ εύκολα...όλα φταίνε, όλοι φταίνε και εμείς φταίμε. τι θα κάνουμε;;;
επικέντρωση...εισπνοή, εισπνοή, εισπνοή...οργή, θυμός, αγανάκτηση...καμία έκλυση, εκπνοή, έκχυση
επικέντρωση...εμείς και εσείς, αντιπαράθεση, θέσεις, αντιθέσεις, παράταξη στο σύστημα, πόλεμος αντί ειρήνης, ειρήνη αντί πολέμου, δίπολα, αντιμαχίες
επικέντρωση...προπαγάνδα, προβοκάτσια, κατηγορίες, καταγγελίες...ΛΑΟΣ και ΚΚΕ, μαρφίν και αντιεξουσιαστές, αντικαθεστωτικοί και αντιβιακοί, αντι και υπέρ, υπέρ και αντί...
επικέντρωση...πολιτικό σύστημα, κόμματα, τράπεζες, αγορές, συνδικάτα...συμφέροντα εθνικά, ιδιωτικά, κοινωνικά...μαθητές, άνεργοι, λουμπέν, φόλα πατρίδα...κατεστημένο, καθεστώς...τρομοκράτες και κράτες...
τι μένει; μάλλον τίποτα...για στάσου...κάτι μένει...ένα κοκορετσάκι του Θωμά, ένα φακόριζο στο Λιβάδι Αυγουστο μήνα, ένας χορός την πρωτοχρονιά, ένα χταπόδι την καθαρά Δευτέρα, ένα ηλιοβασίλεμα το Σάββατο, μία βροχή την Κυριακή...πόσα λεφτά θέλω για όλα αυτά; πόσο αγώνα; πόσο επικέντρωση; πόσο να ζαλίζω το μυαλό μου;
όσοι με ξέρετε, ξέρετε πόσο πονώ και πόσο ενδιαφέρομαι για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου...μα κάποιες φορές...κάποιες φορές...με πιάνει να σηκωθώ να φύγω από όλα, να πάω στα βουνά και στις παραλίες, να ξεφύγω από το παρελθόν που κουβαλάω, από το μέλλον που μου έχουν χτίσει, από το παρόν που δεν μπορώ να ξεφύγω...κάποιες φορές, κάποιες φορές, με πιάνει...να τα αφήσω όλα...ΟΛΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣ;;; ας είναι και για τον έρωτα, την αγάπη, το γέλιο και τη χαρά...ας είναι...δεν αντέχω άλλη πίκρα και οργή, θυμό και στεναχώρια, σκέψη και αναζήτηση...ΟΛΑ...ΟΛΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣ;;;
υγ: στο δια ταύτα...αυτό το μαγαζί δεν την γλυτώνει. το λέω χρόνια τώρα. τα νούμερα έχουν χάσει τη λογική τους. αυτό το μαγαζί έχει βαρέσει ουσιαστικά χρεωκοπία και πρέπει να κλείσει τώρα (με λιγότερα χρέη) παρά αύριο (με περισσότερα χρέη). αν αυτοί που τώρα διαχειρίζονται την κατάσταση που κληρονόμησαν (αγαπημένη έκφραση), δεν κατανοούν αυτό ή πιστεύουν ότι θα σώσουν την παρτίδα (αλλάξτε τα γράμματα και κάντε την πατρίδα) που ούτε στη φυλακή δεν την παίζουν ή ξέρουν τι ότι δεν σώζεται η παρτίδα και δουλεύουν για άλλους...μάλλον ισχύει το πρώτο...έχουν την αίσθηση ότι θα γίνουν εθνικοί ευεργέτες, αλλά μάλλον θα γίνουν εθνικοί κατα-δικαστές μας...
ποιοί θα χάσουν αν βαρέσουμε φαλίτο; oh my oh gosh...οι τράπεζες και μαζί όσοι έχουν καταθέσεις. πόσοι είναι αυτοί που έχουν καταθέσεις (και δεν χρωστούν σε δάνεια); όχι πάνω από ένα μύριο κατά μένα. άρα το δίλημμα είναι το εξής: α) φαλίτο και μπαμ σε κράτος, τράπεζες (παντώς εθνικότητος) και 1 μύριο και φτου και από την αρχή ή β) "σωτηρία" και καταδίκη για 10 μύρια μαλάκες;;;;
καλώς ήλθατε μαλάκες!!! να σκάβετε ξέρετε;
Υποκριτές - κι αφού λάλησε τρεις ;
Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για μας. Ξεπερνώ χωρίς σχόλιο τις προφανείς αλήθειες, κυρίως γιατί αν κάποιος διαφωνεί ότι είναι τέτοιες, δε με αφορά ως συνομιλητής σε αυτή τη συγκυρία. Αναφορικά : Ποινική ευθύνη εμπρηστών, ποινική ευθύνη ομίλου MIG, διοικητικές ευθύνες Πυροσβεστικού Σώματος, όμοια της ΕΛ.ΑΣ., ίσως πολεοδομίας, δήμου Αθηναίων και πάει λέγοντας.
Εμείς ;
Ο εμπρησμός με μολότοφ και εύφλεκτα υγρά τραπεζών και άλλων υπηρεσιών λαμβάνει χώρα στις διαδηλώσεις τα τελευταία χρόνια. Δε συνέβαινε ανέκαθεν. Όταν ξεκίνησε να πραγματώνεται αυτή η μορφή βίας, πολλοί στάθηκαν απέναντί της και τη στηλίτευσαν. Αργότερα, με αποκορύφωμα το Δεκέμβρη του 2008, μεγάλη μερίδα των διαδηλωτών πάσης πολιτικής προέλευσης, τάξης, μορφωτικού επιπέδου, εθνικότητας, ηλικίας, φύλου, που βρίσκονταν στο δρόμο αλλά και πολίτες που δε βρίσκονταν εκεί, επικροτούσαν την πρακτική αυτή. Σε αυτούς απευθύνομαι - και παράλληλα στον ίδιο τον εαυτό μου - που έχω βρεθεί στην ίδια κατάσταση, έχω χαρεί, έχω χειροκροτήσει, έχω συντελέσει με τον τρόπο μου στη συντήρηση αυτής της πρακτικής. Πάντα ήλπιζα, μπορεί και να μην με απασχολούσε ως αυτονόητο γεγονός, ότι δεν κινδυνεύουν άνθρωποι. Σα να έδειχνα μια άτυπη εμπιστοσύνη στους δρώντες ότι έχουν τη σύνεση, κάνοντας αυτό, να προστατεύσουν παράλληλα το δικαίωμα στη ζωή ανθρώπων που μπορεί να πληγούν από τη συμβολική κίνηση του εμπρησμού. Αυτό αποδεικνύεται το μεγάλο λάθος μου. Το χθες απέδειξε ότι εύκολα μπορεί να υπάρξουν απώλειες. Άρα τι κάνω; Ανασκευάζω - όπως πολλοί υποκριτές της 5ης Μάη - ότι πάντα ήμουν κατά των εμπρησμών τραπεζών; Όχι. Ευνοούσα, υποστήριζα, χαιρόμουν. Που και που, φανταζόμουν ένα ελάχιστο ποσοστό των κερδών μιας τεράστιας επιχείρησης να μοιράζεται πίσω σε επαγγελματίες κάθε λογής καθώς εξατμιζόταν. Τώρα είναι η δύσκολη ώρα της ενδοσκόπησης. Από σήμερα, τι; Αναδιπλώνομαι και καταδικάζω από δω και πέρα τους εμπρησμούς μετά από αυτή την άσχημη τροπή; Δεν ξέρω. Αυτή είναι η ειλικρινής απάντηση. Αλλά με τίποτα δεν κρύβομαι όπως πολλοί γύρω μου. Σε αυτούς απευθύνεται ο τίτλος. Συνεπείς είναι μόνο όσοι πάντα αντιτίθενται στην πρακτική του εμπρησμού και όσοι επιλέγουν να μην αλλάξουν θέση παρόλα όσα συνέβησαν. Εγώ και εσείς που βρισκόμαστε ανάμεσα τι θα κάνουμε; Και μην κρύβεσαι, σε βλέπω, έλα να μου πεις κι εμένα.
Εμείς ;
Ο εμπρησμός με μολότοφ και εύφλεκτα υγρά τραπεζών και άλλων υπηρεσιών λαμβάνει χώρα στις διαδηλώσεις τα τελευταία χρόνια. Δε συνέβαινε ανέκαθεν. Όταν ξεκίνησε να πραγματώνεται αυτή η μορφή βίας, πολλοί στάθηκαν απέναντί της και τη στηλίτευσαν. Αργότερα, με αποκορύφωμα το Δεκέμβρη του 2008, μεγάλη μερίδα των διαδηλωτών πάσης πολιτικής προέλευσης, τάξης, μορφωτικού επιπέδου, εθνικότητας, ηλικίας, φύλου, που βρίσκονταν στο δρόμο αλλά και πολίτες που δε βρίσκονταν εκεί, επικροτούσαν την πρακτική αυτή. Σε αυτούς απευθύνομαι - και παράλληλα στον ίδιο τον εαυτό μου - που έχω βρεθεί στην ίδια κατάσταση, έχω χαρεί, έχω χειροκροτήσει, έχω συντελέσει με τον τρόπο μου στη συντήρηση αυτής της πρακτικής. Πάντα ήλπιζα, μπορεί και να μην με απασχολούσε ως αυτονόητο γεγονός, ότι δεν κινδυνεύουν άνθρωποι. Σα να έδειχνα μια άτυπη εμπιστοσύνη στους δρώντες ότι έχουν τη σύνεση, κάνοντας αυτό, να προστατεύσουν παράλληλα το δικαίωμα στη ζωή ανθρώπων που μπορεί να πληγούν από τη συμβολική κίνηση του εμπρησμού. Αυτό αποδεικνύεται το μεγάλο λάθος μου. Το χθες απέδειξε ότι εύκολα μπορεί να υπάρξουν απώλειες. Άρα τι κάνω; Ανασκευάζω - όπως πολλοί υποκριτές της 5ης Μάη - ότι πάντα ήμουν κατά των εμπρησμών τραπεζών; Όχι. Ευνοούσα, υποστήριζα, χαιρόμουν. Που και που, φανταζόμουν ένα ελάχιστο ποσοστό των κερδών μιας τεράστιας επιχείρησης να μοιράζεται πίσω σε επαγγελματίες κάθε λογής καθώς εξατμιζόταν. Τώρα είναι η δύσκολη ώρα της ενδοσκόπησης. Από σήμερα, τι; Αναδιπλώνομαι και καταδικάζω από δω και πέρα τους εμπρησμούς μετά από αυτή την άσχημη τροπή; Δεν ξέρω. Αυτή είναι η ειλικρινής απάντηση. Αλλά με τίποτα δεν κρύβομαι όπως πολλοί γύρω μου. Σε αυτούς απευθύνεται ο τίτλος. Συνεπείς είναι μόνο όσοι πάντα αντιτίθενται στην πρακτική του εμπρησμού και όσοι επιλέγουν να μην αλλάξουν θέση παρόλα όσα συνέβησαν. Εγώ και εσείς που βρισκόμαστε ανάμεσα τι θα κάνουμε; Και μην κρύβεσαι, σε βλέπω, έλα να μου πεις κι εμένα.
Σάββατο 1 Μαΐου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)