Έχω κάτι να πω

Guru R.I.P.

[photo by dhmospefkis]

Ένα από τα πρώτα (αν όχι το πρώτο) μαγαζί που άνοιξε στου Ψυρρή πολύ πριν γίνει multi-culti διασκεδαστήριο (το βράδυ -γιατί την ημέρα είναι ένα ζωντανό αστικό πείραμα) κλείνει. Το Guru υπέμεινε πολλά τα τελευταία 12 χρόνια αλλά η υπομονή φαίνεται να εξαντλήθηκε αφού η κατάσταση ολοένα και εκτραχύνεται. Βρισκόμενο στην πλ. Θεάτρου, το τελευταίο περιστατικό που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ήταν η απειλή με όπλο και η ληστεία ακόμα και των κλειδιών ΜΕ το αυτοκίνητο εξερχόμενου θαμώνα και μάλιστα φίλης του καταστήματος. Αυτά. Και ώρα καλή.

Μοιραία το τελευταίο πάρτυ που θα διεξαχθεί στο guru (αύριο, Πέμπτη) και που κατά διαβολική σύμπτωση τυχαίνει να είναι των Ital Soundz- παίρνει άλλο χαρακτήρα. ΕΔΩ

kathimerini says :

Ο πολιτισμός στραγγαλίστηκε στην πλατεία Θεάτρου

Το κλαμπ Guru, που λειτουργούσε επί δώδεκα χρόνια στην πλατεία Θεάτρου, κλείνει. Στην απόφαση αυτή κατέληξε ο ιδιοκτήτης του, Κωνσταντίνος Ζουγανέλης, εξαιτίας της τραγικής υποβάθμισης στην οποία έχει περιέλθει η περιοχή του λεγόμενου «ιστορικού κέντρου» της Αθήνας. Με το κλείσιμο του Guru, ενός μπαρ - εστιατορίου που φιλοξενούσε σημαντικά σχήματα της τζαζ, πέφτει το τελευταίο προπύργιο πολιτισμού στην περιοχή, και η πλατεία Θεάτρου μοιάζει να εγκαταλείπεται στην τύχη της.

kathimerini also says : Ο αργός θάνατος μιας αθηναϊκής πλατείας

Ital Soundz say..

άντε γιατί το παρακάναμε με τον banksy...

πάρτε ορισμένα murales...να ξεθαμπώσει το ματάκι...

...banksy...

θεός...
το μοναδικό ψεγάδι είναι που έβαλε παύλα πριν το "it's wet"...αντί για τις αγαπημένες μου τελίτσες...

υγ: (από το μανιφέστο του)...When I was a kid I used to pray every night for a new bicycle. Then I realised God doesn’t work that way, so I stole
one and prayed for forgiveness. Emo Phillips

Πως διαβάζουν λέει οι Κινέζοι.....

Για να το διαβάσεις πρέπει να κάνεις τον Κινέζο.....

A Happy Country Song?.... Or a hymn against premature ejaculation...

We are not enemies, but friends.
We must not be enemies.
Though passion may have strained,
it must not break our bonds of affection.
The mystic chords of memory
will swell when again touched,
as surely they will be,
by the better angels of our nature.

RAST VA TRITSI TIRI

Καλημέρα.

Μα έχει ήλιο!

ή " Το κατάστημα των οραμάτων"

Θα ήθελα να γνωρίσω πολλούς ανθρώπους. Θα ήθελα να μη χρειάζεται καν να δουλεύω για λεφτά. Να μπορώ να μεταφέρομαι από το σαλόνι στο καφενειό κι από την πλατεία σε κάποιο βαγόνι -τρίτη θέση- ενός τρένου. Να ακούω και να ρωτάω. Να εκτίθεμαι ανέμελα στον κίνδυνο να συντριβώ στην αιχμηρή σκέψη τους. Να τολμώ, να προκαλώ.

Θέλω να γνωρίσω πολλούς ανθρώπους. Περισσότερο όμως με συγκινούν οι πεθαμένοι. Αυτοί που μου προσφέρουν τη δυνατότητα να μιλήσω μαζί τους μόνο φανταστικά, μόνο μέσα από ό,τι ήδη έχουν πει και γράψει. Οι ζωντανοί ενέχουν το ρίσκο να σε απογοητεύσουν στο μελλοντικό πλου της ζωής τους. Οι νεκροί στέκονται εν πλήρει τάξει και ομορφιά, συνεπείς στην ιστορία, απέναντί σου. Ξέρεις ποιοι είναι. Άρα μιλάς σε ευθεία.

Θέλω να μιλήσω, σήμερα Κυριακή, σε πολλούς ανθρώπους. Αυτοί που υπήρξαν στο μικρό και άσημο κύκλο μου δε σας αφορούν. Δε θα καταλάβετε όπως κι εγώ δε θα καταλάβω τους δικούς σας διαλόγους. Μπορούμε όμως να μιλήσουμε φωναχτά με μερικούς που κι οι δύο ξέρουμε ή μπορούμε να γνωρίσουμε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο αν το επιλέξουμε. Έναν ποιητή, ας πούμε.

Θέλω να μιλήσω στο Μιχάλη Κατσαρό.



Δεν έχω προετοιμαστεί, δεν είμαι δημοσιογράφος κάποιας μηνιαίας ποιητικής επιθεώρησης.
Δεν εκδίδω τη "Γάμπα".


-Πες κάτι, Μιχάλη.

(Ανακάθεται λίγο στην καρέκλα του, όπως κάνουν οι ποιητές για να μας δώσουν χρόνο να ετοιμάσουμε τ' αυτιά μας. Μέχρι να μας φύγει η κάψα της αναμονής και ανέλπιστα ν' αρχίσουν, όταν πλέον δεν το περιμένουμε.)

Όταν…

Όταν ακούω να μιλάν για τον καιρό
όταν ακούω να μιλάνε για τον πόλεμο
όταν ακούω σήμερα το Αιγαίο να γίνεται ποίηση
να πλημμυρίζει τα σαλόνια
όταν ακούω να υποψιάζονται τις ιδέες μου
να τις ταχτοποιούν σε μια θυρίδα
όταν ακούω σένα να μιλάς
εγώ πάντα σωπαίνω.

(Κάνει μια πάυση, ακριβώς όση χρειάζεσαι για να διαβάσεις αυτή την παρένθεση.)

Όταν ακούω κάποτε στα βέβαια αυτιά μου
ήχους παράξενους ψίθυρους μακρινούς
όταν ακούω σάλπιγγες και θούρια
λόγους ατέλειωτους ύμνους και κρότους
όταν ακούω να μιλούν για την ελευθερία
για νόμους ευαγγέλια και μια ζωή με τάξη
όταν ακούω να γελούν
όταν ακούω πάλι να μιλούν
εγώ πάντα σωπαίνω.

(Γέρνει μπροστά κι ανοίγει το βιβλίο τσακίζοντάς το περισσότερο στη σελίδα που είναι.)

Μα κάποτε που η κρύα σιωπή θα περιβρέχει τη γη
κάποτε που θα στερέψουν οι άσημες φλυαρίες
κι όλοι τους θα προσμένουνε σίγουρα τη φωνή
θ’ ανοίξω το στόμα μου
θα γεμίσουν οι κήποι με καταρράκτες
στις ίδιες βρώμικες αυλές τα οπλοστάσια
οι νέοι έξαλλοι θ’ ακολουθούν με στίχους χωρίς ύμνους
ούτε υποταγή στην τρομερή εξουσία.

Πάλι σας δίνω όραμα.

_________________________________________________

Έχω μια έντονη επιθυμία να φτύσω στο πάτωμα.

Έτσι λέω να συζητήσω μαζί του. Αν θα καταλάβει ή θα απορήσει, ευτυχώς, δε θα το μάθω ποτε. Ο ήχος που βγαίνει από το στόμα μου κι ο ήχος της πρόσκρουσης στο μωσαϊκό είναι κάτι εντελώς δικό μου - μου θυμίζει ξαφνικά τα παιδικά μου χρόνια. Μια εποχή μου μοιράζαμε αθώοι το στίγμα μας παντού, σα γνήσιοι ποιητές.

________________________________________

Ευχαριστώ, Μιχάλη.

Εδώ το ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ από το αρχείο της ΕΡΤ, ψάξε μόνος σου γιατί δεν κάνει λινκ, αναζήτηση "ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ", σελ. 19.

Πιο πέρα, μια αληθινή επαφή μαζί του.

Λίγο homework.

yuria 2008 : the compilation

support your local gamato discοpoleio
ΣΑΒΒΑΤΟ 25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 18:00 - 23:00

ΦΡΕΣΚΟ CD YURIA 2008,
παρουσίαση@ CANTINA SOCIAL , ΛΕΩΚΟΡΙΟΥ 6-8 , ΨΥΡΡΗ

(μάλλον μαλακίες λένε , να δείς που δε θα έχει γλάρο)

μόνο την άνοιξη

Θα ζήσω τελικά μόνο μέσα και ανάμεσα στις σκέψεις που γεννά το μυαλό μου,
Δεν θα προφτάσω ποτέ να πραγματώσω όσα περνούν ως αστραπές από το κεφάλι μου.
Οι εμμονές μου,
Οι αδυναμίες μου,
Οι έντονες μου επιθυμίες…
Όλα καμένα στο βωμό του απραγματοποίητου,
Καίτοι όλα θα μπορούσαν να γίνουν.
Μέχρι να τρελάνω τους πάντες,
Μέχρι να τρελαθώ και ‘γω μαζί τους.
Άπληστος,
Άπλετος,
Άπλυτος,
Ά-πλουτος.
Το μυαλό μου ωσάν του σκύλου,
Η γλώσσα έξω,
Το πέος κόκκινο,
Φαί απ’ τα σκουπίδια,
Μυρωδιά κάτουρου και σκατού παντού…
Δεν τα κατάφερα.
Λάθος μετενσάρκωση.

YAY!everyday.com

---------------------------------------------------------------------------------------

klick for yay

http://YAYEVERYDAY.COM

http://YAYEVERYDAY.COM

http://YAYEVERYDAY.COM

http://YAYEVERYDAY.COM

http://YAYEVERYDAY.COM

http://YAYEVERYDAY.COM

favorite yay for now---------------------

Φωνή Αιγαίου

(61' / 2004)

"Το Αιγαίο που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε, με τις παρθένες ακρογιαλιές, τις σκληροτράχηλες πλαγιές και τα χωριά τα σμιλεμένα στα βράχια, αυτό το Αιγαίο εξαφανίζεται με γοργούς ρυθμούς... Στη θέση του, αναδύεται ένα ατέλειωτο γιαπί, χωρίς αμπέλια, χωρίς αλώνια, χωρίς αδόμητες παραλίες.

Η ταινία, ανιχνεύει τις ιστορικές και κοινωνικές ρίζες των σημερινών εξελίξεων. Με αρχειακό υλικό παρουσιάζεται η εμπειρία των πολέμων & της οδυνηρής μετανάστευσης, η άνοδος της ναυτιλίας. Καταγράφεται ο λόγος μελετητών και αναμειγνύεται με τον λόγο - αντίλογο των κατοίκων, πλέκοντας το νήμα ενός πολυδιάστατου προβληματισμού. Ξαναγυρνώντας σε ίδιους τόπους διαφορετικές εποχές του χρόνου, εντοπίζονται οι ακραίες αλλαγές στους ρυθμούς ζωής.

Σ' ένα άλλο επίπεδο, η ταινία πραγματεύεται τη σημασία της φύσης στη ζωή του ανθρώπου, την αξία της ομορφιάς του φυσικού & δομημένου χώρου. Ο φακός εγκλωβίζει αυτή την ομορφιά, όπου υπάρχει ακόμα αλώβητη. Τα λόγια του Ελύτη, σταθερή αναφορά στον κόσμο των ονείρων. Νέες, δημιουργικές ιδέες προβάλλουν ... Όπως λέει κι ένας νησιώτης: «... το Αιγαίο είναι ένα καράβι που ταξιδεύει αιώνες. Το θέμα είναι εμείς τι θα αφήσουμε πίσω μας...»"

- από το δελτίο τύπου / thnx to antiparos-blog

Πλανήτης

Eduardo Galeano, Las Venas Abiertas de Latin America

…Η εργασία διακρίνεται, σε διεθνές επίπεδο, σε κράτη που κερδίζουν και κράτη που χάνουν. Το δικό μας τμήμα του κόσμου, το οποίο αποκαλούμε σήμερα Λατινική Αμερική, ήταν κάπως έτσι: ειδικεύτηκε να χάνει από την εποχή που οι αναγεννησιακοί Ευρωπαίοι μετέφεραν δια θαλάσσης τα αγαθά μας και βύθιζαν τα δόντια τους στο λαιμό μας. Αλλά είναι περασμένες οι μέρες και η Λατινική Αμερική τελειοποίησε τη λειτουργία της. Σήμερα, δεν είναι η εποχή που η πραγματικότητα χάνει από το μύθο και που η φαντασία εξευτελίζεται από τα τρόπαια της κατάκτησης, τα αποθέματα χρυσού και τα βουνά αργυρού. Η περιοχή εξακολουθεί να υπηρετεί με άλλο τρόπο. Υπηρετεί για τις ανάγκες των ανθρώπων, με αποθέματα πετρελαίου, με χάλυβα, χαλκό, κρέας, φρούτα και καφέ, πρώτες ύλες και τροφές με προορισμό τις πλούσιες χώρες που συνεχίζουν να κερδίζουν.
Αλλά το σύστημα των εκτελεστών-εκμεταλλευτών δεν λειτουργεί μόνο για τις δεσπόζουσες, ξένες αγορές, αλλά επίσης δίνει πλούσια κέρδη και από τα εισαγόμενα δάνεια που ρέουν προς τις δεσπόζουσες, εσωτερικές αγορές… «ακούς να μιλούν να δάνεια που δίνονται στη Λατινική Αμερική σε ξένο νόμισμα, αλλά όχι για δάνεια που δίνονται στις ΗΠΑ σε νόμισμα άλλων χωρών», είπε ο Woodron Wilson το 1913. Είχε δίκιο…
…αυτή είναι η Λατινική Αμερική, μία περιφέρεια με ανοιχτές πληγές. Από την ανακάλυψή της μέχρι τις μέρες μας, τα πάντα μεταφέρονται σε Ευρωπαϊκό κεφάλαιο ή αργότερα σε Βορειοαμερικανικό και συγκεντρώνονται σε απόμακρα κέντρα εξουσίας. Τα πάντα: η γη, τα φρούτα, οι απίστευτες σε μέγεθος πρώτες ύλες, οι άνθρωποι και η δυνατότητά τους να παράγουν εργασία και να καταναλώνουν, οι πηγές ενέργειας. Η δομή της παραγωγής και η κατανομή των τάξεων σε κάθε μέρος της γης εξαρτάται από το εξωτερικό, από την εγκαθίδρυση παγκόσμιων μηχανισμών του καπιταλισμού.
Και σε όλα έχει δωθεί μία λειτουργία, όλα υπάρχουν για την πρόσοδο των ξένων μητροπόλεων και είναι παράλληλα αέναη η αλυσίδα των εξαρτήσεων, η οποία εμπεριέχει την καταπίεση των μικρών κρατών από τους μεγαλύτερους γείτονες τους και, εντός των συνόρων μίας χώρας, της εκμετάλλευσης που ασκούν οι μεγάλες πόλεις και τα λιμάνια πάνω στην εσωτερική διακίνηση αγαθών και εργατικού δυναμικού.
Για όλα αυτά, χάσαμε τελικά επίσης και το δικαίωμά μας να ονομάζουμε τους εαυτούς μας Αμερικανούς, ακόμη και αν οι Κουβανοί και οι Αϊτινοί εμφανίστηκαν στην ιστορία πολύ πριν οι εμιγκρέδες του Mayflower εγκαταστάθηκαν στις ακτές του Plymouth. Στις μέρες μας η Αμερική είναι, για τον υπόλοιπο κόσμο, τίποτα παραπάνω από τις ΗΠΑ. Εμείς ζούμε σε ένα ακραίο μέρος, μία υπό-Αμερική, μία Αμερική δεύτερης κατηγορίας, με νεφελώδη ταυτότητα…

(ξανα-ανεβάζω το ποστ – μεταφρασμένο στα ελληνικά έπειτα από παράκληση - επισημαίνοντας ότι το παραπάνω κείμενο αποτελεί τμήμα του βιβλίου που δώρισε ο Ούγκο Τσάβες στον Μπάρακ Ομπάμα (because arxedia is always ahead)…παρέχεται κατόπιν αίτησης αντίγραφο του βιβλίου στην ισπανική γλώσσα σε μορφή word)

M. Σάββατο: Αθήνα

Μεσημέρι: Πάσχα πριν την ώρα του ή τουριστική ατραξιόν;

Δε ξέρω.

Πάντως, ντόπιοι και ξένοι κοιτάμε με απορία...

Άντε, και... καλή ανάσταση

ΧΑΝΙΑ street party #2

:)))

ΕΡΚΝΕΗΑ

Πάει καιρός που έπαψα να μυρίζω
Μαζί
Χάθηκε και ο έρωτας.
Τώρα πια
Μόνο επιθυμίες έμειναν,
Απουσία του απρόσμενου και απροσδόκητου
Ακόμη και το τυχαίο λογικοποιήθηκε
Και η σύμπτωση επιστημονικοποιήθηκε.
Τώρα πια
Μόνο αναμνήσεις
Από το άνθος του κίτρου
Και του ανοιγμένου και υγρού λωτού τη βαρβατήλα.
Τώρα πια
Μόνο την άνοιξη,
Διότι είναι κοινωνικά αποδεκτό,
Διότι το έγραψαν τα περιοδικά και το είπαν στις ειδήσεις,
Μυρίζω τη Μυρσίνη, την Ερατώ, την Αγάπη, την Παναγιά και την Ελπίδα.
Πάει καιρός
Που χάθηκα και γω μέσα στην έλλειψη του έρωτα.

φαινόμενο του θερμοκηπίου ήταν και πέρασε...

κίτρινη γύρη και σκοτωμένα σαλιγκάρια, κυλιέμαι στα χορτάρια και τα μυρίζω. Όλη η χρονιά πέρασε γρήγορα και μηχανικά και τώρα αναζητώ απελπισμένα τις γλυκιές εμμονές της παράδοσης. Ρωτάω: γιατί δε μπορώ να βάψω τα αυγά τη Μεγάλη Παρασκευή (ο Χριστός στο καρφί)? ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ! μου απαντούν. Τα αυγά τα βάφουν ή Μεγάλη Πέμπτη (ο Χριστός ευρέθη), ή Μεγάλο Σαββάτο (ο Χριστός στον τάφο). Μετά τα τόσα ερωτηματικά αυτής της χρονιάς η μόνη απάντηση που χρειάζομαι είναι αυτή. Η παράδοση υπάρχει για κάποιο λόγο και καθόλου τυχαία. Αυτή η γλυκιά μονομανία στο συλλογικό ασυνείδητο δε μπορεί... κάτι θα διαφυλάσσει... και αυτή τη φορά μπορεί απλά να διαφυλάσσει εμένα από την παράνοιά μου, γιατί τα αυγά θα τα βάψω τη Μεγάλη Πέμπτη, τη Μεγάλη Παρασκευή θα φάω μόνο βολβούς, το Μεγάλο Σαββάτο θα πάρω την "αγία φωτιά" μέχρι το σπίτι μου. Δεν έχω σπίτι, είμαι ξυπόλητη, κίτρινη γύρη και σκοτωμένα σαλιγκάρια, κάποια πράγματα είναι για να βγαίνουν στο φως και κάποια για να μένουν στα συρτάρια
Αι Θύραι Κλείουσιν Αυτομάτως Ανοίγουσι Δε Δια Της Χειρός
πολύ πικρή διαπίστωση



Καλό Πάσχα

9/3/09

(κατόπιν παραινέσεως Νίτσας και Ισχυρού και chaca)

Τελειώνω δουλειά και παίρνω το ποδήλατο. Για κάποιο περίεργο λόγο μυρίζει γιασεμί. Υπάρχει η επιτακτική ανάγκη να βρεθεί κάποιος να γίνουμε κωλοτρυπίδι. Ωστόσο δεν υπάρχει κανείς. Υπάρχουν χιλιάδες πράγματα να πεί κανείς και θέλω να τα πώ όλα σήμερα. Σβύνω τα λόγια μου σαν τον μεσημεριανό άγγελο της τραπεζαρίας.

Το Ποδήλατο είναι γεμάτο απο εικοσάχρονα που χορεύουν λα μπάμπα και σπίντυ γκονζάλες και για πρώτη φορά στη ζωή μου ειλικρινά αναρρωτιέμαι τι στο διάολο ηλικία έχω. Βγαίνω έξω και δεν έχω στυλό. Είναι μεγάλη μαλακία να έχεις πάνω σου χαρτί και όχι στυλο. Τρείς η ώρα δεν είναι μια καλή ώρα για origami. Κάνω σλάλομ για να αποφύγω το χαρτοπόλεμο με τον εαυτό μου.

Όλο το αλκοόλ του κόσμου δεν φτάνει. Είμαι ιπποπόταμος. Είμαι ιπποπόταμος μπλα μπλα χα χα κλαψ κλαψ και μόνος μου και διανύω αποστάσεις μέσα στα μάτια των σκυλιών. Κάνω μπουρμπουλήθρες και ακούω γλάρους. Γυρίζω σπίτι ασφαλής , δεν έχω χάσει τα πάντα.

Η Αθήνα του 18ου & 19ου αιώνα

Παρουσίαση με photos εδώ.

(Για κάποιον που του αρέσουν αυτά κι έχει και τα γενέθλια του σήμερα.. Χρόνια πολλά βρε!)

.ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ.

Όχι οτι έχει καμιά ιδιαίτερη σημασία, αλλά χτές ψάχνοντας
για πορνό σε ένα site στημένο σαν forum, στην κατηγορία
XXX Video Megathreads βρήκα τη μάνα σου. Αστειεύομαι φυσικά.
Βρήκα όμως μια συλλογή video με τίτλο

"Jerk off encouragement videos"

Δεν μπήκα να τα κοιτάξω αν και ο τίτλος μου κίνησε
τη φαντασία. Διπλό κλίκ και να σου το παράθυρο του VLC
με μια κυρία να σου λέει...

Έλα αγόρακι μου...μπορείς...ξεκούμπωσε το παντελονάκι σου...
αυτό είναι...βγάλτο έξω τώρα...έτσι...κάπου εδώ ζεί ένα δέντρο...έτσι..
πείραξε το...δεν θα πάθει τίποτα...μπράβο αγόρι μου...αυτό ειναι...
λίγο καφέ van dyke....έτσι...γαμωμπαναγίτσα μου.

Καλό πάσχα παιδιά.
Καλά να τα περάσετε.
(:)

Open-source economics

by Yochai Benkler (18')

νίκος καλαφάτης? αποκλείεται...

Γιατί να μιλήσω για μεγέθη;
Τι σημασία έχει, αν είναι 11 χιλιόμετρα ή 10 το μήκος του παγετώνα;
Πόσο «μετράει»;
Και τι ρόλο έχει τελικά η πραγματοποίηση μερικών χιλιάδων χιλιομέτρων για τη φωτογράφηση – και μόνο – αυτού του απόλυτα φυσικού φαινομένου;
Έκανα τικ και σε αυτό το σημείο του Κόσμος…Τσεκ…τικ τακ…
Γυρίζω πίσω ευτυχής στη χώρα που με γέννησε και με θαυμασμό περιγράφω τι έζησα πλάι σε αυτό το μεγαλούργημα.
Όλοι οι άλλοι με ζηλεύουν και με χαίρονται…
Θέλουν και εκείνοι κάποτε να κάνουν το τικ…
Και εγώ εύχομαι να το κάνουν (και από μέσα μου σκέφτομαι να γκρεμιστεί όλος ο παγετώνας σε μία νύχτα και η δική μου φωτογραφία να είναι η τελευταία και καλύτερη).
Τότε θα με ζηλεύουν όλοι σίγουρα.
Ξακουστός θα γίνω…πόστερ…δισέλιδο σε περιοδικό…τότε σίγουρα το έψιλον θα θέλει να κάνει αφιέρωμα στο ταξίδι μου
…
μόνο στα ξακουστά και στα πρωτεία, στεκόμαστε με δέος μπροστά στη φύση
όμως 3 εβδομάδες τώρα, ένα δέντρο πλάι στο μπαλκόνι μου, αχνίζει από την υπερπροσπάθεια να μου πει ότι έρχεται η άνοιξη και επιτέλους ανθίζει…ξανά…
κάθε μέρα και καινούργια φυλλαράκια…φιλαράκια του καλοκαιριού μου, που έρχεται…
και κάθε φύλλο…και μία σκέψη…τι λιγότερο ξακουστό έχει ετούτο το κομμάτι της φύσης…μέσα στο τσιμέντο των εξαρχείων;
Γιατί αυτή η υπερπροσπάθεια να μη γίνει και αυτή ποίημα και φωτογραφία…ταξίδι και αξιοθέατο;
Ελ Καλαφάτε, Αργεντινή
Ο μεγαλύτερος, σύγχρονος διευρυνόμενος παγετώνας…What a load of bollocks...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΚΕΦΙ!
Απλά μαθήματα χορού απο
τον άρχοντα.

The Singapore way

Επόμενο επεισόδιο..

Meet Market

11-12 / 4
Tholou & Panos Street, 19A / Plaka

"To Meet Market ειναι μια μη κερδοσκοπικη, πολιτιστικη κολλεκτιβα δημιουργων. Ειμαστε μια συνεχως επεκτασιμη κοινοτητα απο σχεδιαστες, χειροτεχνιτες, καλλιτεχνες, συλλεκτες και ανεξαρτητες επιχειrησεις. Μια φορα το μηνα το Meet Market πραγματοποιει ενα 2ημερο event, παντα Σαββατοκυριακο, εκθετωντας και πουλωντας αυτα που η κολλεκτιβα παραγει, συνοδευομενο απο ενα ολοκληρωμενο line up απο τοπικους DJ και παραγωγους μουσικης."

Facebook page
Facebook event page
MySpace

Fruto5 live

10.4.09
Κ44 (Κωνσταντινουπόλεως 44)
έναρξη 23:00 / είσοδος ελεύθερη
ένας τυχερός θα κερδίσει μια αγκινάρα

http://fruto5.blogspot.com # http://www.myspace.com/fruto5

ΥΠΑΡΧΕΙΕΝΑΦΩΣΠΟΥΔΕΣΒΗΝΕΙΠΟΤΕ

by feeling.minnesota

και μια "πρωϊνή"
by spyros_vj

μέϊλ στον Λαζόπουλο

Καλησπέρα.

Να συνεχίσει παρακαλώ πολύ ο Λάκης την κουβέντα

για τα κόμματα την οποία διέκοψε τεχνηέντως(?) για να μας

δείξει την ανυπαρκτη Ντενίση..

Για να του θυμίσω έλεγε ότι από τη μία πράσινο από την άλλη

μπλε ,που να παει ο λαός???

Που να πάει? Αυτό ρωτάμε και όλοι εμείς αγαπητέ μου

καθημερινά που είμαστε έτοιμοι να φύγουμε για μέρη αλαργινά...

Ευχαριστούμε που θυμίζεις στον λαό την σαπίλα,αλλά

πάνω από όλα χρειαζόμαστε λύσεις...

AΠΝΤΕΪΤ: Το μέϊλ έχει έρθει δύο φορές πίσω.....!(?)
The error that the other server returned was: 550 550 Mailbox quota exceeded (state 14).

Φάκελος: "#griots: ψηφίδες μιας άτακτης σκέψης"

Περιοδικό: Σύγχρονα Θέματα
Φάκελος: "#griots: ψηφίδες μιας άτακτης σκέψης" 

Ένα από τα πολλά που μάθαμε και είδαμε αυτή το Δεκέμβρη, τουλάχιστον εμείς που η οθόνη του pc ήταν ένας σημαντικός τόπος επικοινωνίας και δράσης της εξέγερσης, ήταν ο ρόλος των νέων μέσων και του internet. Ρόλος κεντρικός, τόσο στην οργάνωση της δράσης και την πληροφόρηση, όσο και στην συζήτηση και την έκφραση της σκέψης μας. Ο αριθμός, η ένταση, η καθαρότητα και η επίδραση των συζητήσεων στις οποίες συμμετείχαμε, αλλά και των κειμένων και παρεμβάσεων που διαβάσαμε και γράψαμε στα blogs και τους άλλους δυνητικούς «τόπους», είναι ένα άρρηκτο κομμάτι της «εμπειρίας» χιλιάδων ατόμων. Στέκεται δίπλα στην εμπειρία των συζητήσεων, της συμμετοχής και των κοινών βιωμάτων που αποκτήσαμε στο δρόμο, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. 

 
Το περιοδικό παρουσιάζει μια επιλογή αυτούσιων κειμένων και παρεμβάσεων (όπως και διαφόρων άλλων τεκμηρίων: φωτογραφίες, αφίσες, stencil) από τους δυνητικούς «τόπους» της εξέγερσης. Παράλληλα, με τέσσερα κείμενα επιχειρεί μια προσέγγιση της «άτακτης σκέψης» των κειμένων που παρουσιάστηκαν στην ελληνική σφαίρα του internet και συγκεκριμένα στα blogs, τόσο σε αυτά που προϋπήρχαν της εξέγερσης, όσο και σε εκείνα που δημιουργήθηκαν τις μέρες αυτές. 


«Εξέγερση και Διαδίκτυο: Η ανάδυση ενός άτακτου δημόσιου λόγου»

Ματθαίος Τσιμιτάκης

--
«Η «άτακτη» σκέψη ως γνωστική πρόκληση… ή απόπειρα κατανόησης, έναντι του αποτροπιασμού και της εξιδανίκευσης»  

Ευθύμιος Παπαταξιάρχης

--

«Η συζήτηση για την εξέγερση στα «πατριωτικά» blogs»
Αλέξανδρος Κεσσόπουλος

--
«Ο διάλογος στα blogs των free press εντύπων»
Αλέξανδρος Κεσσόπουλος Γιώργος Γιαννακόπουλος

We Fade to Grey

Οι bloggers δεν ποστάρουν Κυριακή

Ησυσκευασίατηςπίτσαςείναιακόμαανοιχτήπάνωστοτραπέζι
σανέναστόμαcartoonχωρίςδόντια,

ορθάνοικτο,ναμεσημαδεύειαπειλητικά. Νασαςγνωρίσωτονκ.LogicSquare. Τοαλουμινιένιογλαστράκιγιακάκτους,σαναυτούςστοεξώφυλλοτου
"Ακόμακαιοικαουμπόισεςμελαγχολούν",
αποτελλείτηνπροσωπικήμουμέθοδοC14.
Τοψυγείο,μεμισάνοιχτητηνπόρτα,φιλοξενείτηνπραγματικότητάμου.
Μέσαείναιάδειο,σεθερμοκρασίαδωματίουκαιστολίζεταιμεαρτιστίκαιμοπετάλια
απότονΦλεβάρη
τουδύοχιλίαδεςοκτώ(καλήχρονιά)στολευκόφόντοτηςκατάψυξης.
Απόέξωηεικαστικήπολυλογίατουαναρτημένουπαρελθόντοςμου:
έναςνεκρόςάντρας,ένασχέδιοκαιμιαυπόσχεσημεταξύάλλων.
Όλασυνδέονταιμεκάτι.
Είναιοιμαγνήτες.Όχιαυτοίπουτουςκρατούνστονκαμβάτηςσυντήρησης
,αλλάεγώπουείμαιστοκέντρο.
Τοπαραδέχομαι.ΗεπέλασητουΠτολεμαίουστηψυχοσύνθεσήμουκαλάκρατεί,
κιαςλένεοιάλλοι,οιπαρατηρητές,τοαντίθετο.
Τατελευταίαχρόνιαησυσσώρευσηγνώσηςτηςανθρωπότητας
διπλασιάζεταικάθεπέντεχρόνια.

Σε μένα, σε σένα ρωτάω, "τίμιε αναγνώστη", κάθε πόσο συχνά διπλασιάζεται;

Ο παρατηρητής επηρεάζει το φαινόμενο, λένε οι κβαντομηχανικοί, ενώ σκύβουν κάτω από την κούρσα της μαντάμ Φυζίκ. Είναι το πιο ωραίο αυτοκίνητο αλλά έχει ένα κουσούρι: Παραμένει συνέχεια εντός του συνεργείου.Το δικό μας όμως όχημα, που το σέρνουμε κάτω από το ύψος της φαντασίας μας, ζυγίζει κατά μέσο όρο 86.6 κιλά και ευχόμαστε να μη χαλάσει ποτέ.

Διαβάζοντας ανοίγ' η όρεξη, μα ξαφνικά γνωρίζεις όλο και πιο λίγα, εκεί που πριν ήσουν σίγουρος.Έτσι, η συνισταμένη σου τραβιέται από δω κι από κει, σα χαλασμένη πυξίδα.

W I K I N E S S

Ποιος είναι τελικά στο κέντρο; Ποιος κύριος ή κυρία έχει τελικά δίκιο από όλους; Μήπως ο κος Πλάνκ;

Δεν υπάρχει εκκρεμές μέσα στο στομάχι μου. Δεν υπάρχει ούτε εκκρεμές, ούτε το στομάχι. Μόνο ένας Χρόνος Τσέτης, εν εξάλλω, να θερίζει τα κεφάλια των στιγμών μας. Γδούπ! Πέφτουν κάτω και αυτός γέρος, ανέκφραστος, ρυτιδιασμένος με όλη τη σοφία της ανθρωπότητας να του γλύφει τη χλαμύδα, συνεχίζει. Οι αγαπημένες μου συναρτήσεις είναι οι υπερβολές. Με την τόσο θηλυκή συμπεριφορά τους, με τις τέλειες καμπύλες τους. Κλάσματα μιας άλλης, στογγυλής αλήθειας. Άλφα προς χι, αχ δηλαδή, Κοπέρνικε.

Sunday's

Η Αθήνα στη Rote Fabrik << βλέμμα : "Τι ακολουθεί τις φλόγες και τα οδοφράγματα; Η καταστολή, η αντιμεταρρύθμιση, η παλινόρθωση, η σκληρότητα, η εκδίκηση, η τυφλότητα, μια κοινωνία με κάγκελα και κάμερες και μίσος, ή… Ή, ένας ριζοσπαστικός ρεφορμισμός, που χτίζεται κάθε μέρα, κάθε μήνα, που ανοίγει δρόμους και στις επερχόμενες γενιές, ανοίγει δυνατότητες δημιουργικής εκδίπλωσης, συλλογικού βίου και αυτόνομων ζωνών στις γενιές των 15χρονων"

Λονδίνο - Αθήνα << τα νέα : "Μα, με όλες αυτές τις ενστάσεις κατά νου είναι αδύνατον να μην αναγνωρίσει κανείς ότι η Σύνοδος της G20 οριοθετεί ένα τέλος μιας εποχής, που διήρκεσε τριάντα χρόνια, διαφέντεψε τις ζωές μας, οδήγησε στην ψευδαίσθηση του τέλους της Ιστορίας και ναυάγησε στα ανοιχτά της Wall Street στις 15 του περασμένου Σεπτεμβρίου"

kostakaramanlis

Είθε οι ζέστες να ενισχύσουν τα good vibes.. Αυτό που χρειάζεται ο τόπος είναι η συγκρότηση, το ξεδίπλωμα και η εδραίωση μιας νέας (εναλλακτικής?) κουλτούρας της καθημερινής ζωής. Που (θα) βασίζεται στο γεγονός ότι κάνει πράξη σε μικρο- επίπεδο (ξεκινώντας από τους ΑΜΕΣΑ around μας γαμώ το χριστό!) αυτό που θα θέλαμε να επικρατούσε γενικότερα για να είναι η ζωή μας πιο όμορφη.
Δυστυχώς, αυτό που έμεινε από την έγερση του Δεκέμβρη είναι ένα πέπλο μιζέριας και βίας που αιωρείται απειλητικά γύρω σου κι από πάνω σου, καμιά φορά σε αγγίζει. Έμειναν κι άλλα βέβαια. Η αίσθηση ότι δεν υπάρχει τίποτε παρά μόνο εμείς. Το πρώτο σκίρτημα της κατεύθυνσης "working together..for peace". Αυτό σκοπεύω να κάνω ερχόμενος τώρα , με την άνοιξη. Καιρός να ανοίξει ο καιρός, οι καρδιές, να βγούμε έξω.

Ακολουθεί φρέσκο ανακοινωθέν της ανοιχτής συνέλευσης πάρκου Ναυαρίνου, Ζ. Πηγής και Χ. Τρικούπη. : Συνεχίζουμε να απελευθερώνουμε τη γη και την καρδιά μας

Lambada

ΑΠΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Απ' οταν ημουν μικρος με ενθουσιαζε η επιστημη και ολα οσα
μπορει να προσφερει. Ειχα ενα μικρο χημειο-παιγνιδι
που ειχα παραγγειλει απο LA REDOUTE
(ενας καταλογος προιοντων - "βιβλος" αγορων),
πηγαινα στο μπακακο στην ομονοια (οταν ηταν αρκετα μεγαλυτερος) και
επαιρνα δοκιμαστικους σωληνες και δοχεια και πειραματιζομουνα.
Καποια στιγμη ειχα ενα παιχνιδι - πλακετα ηλεκτρονικη - και ενα
βιβλιο με οδηγιες για να φτιαξεις καθε ειδους κυκλωμα.
Με αυτο ειχα φτιαξει ενα ραδιοφωνο (πειρατικο).
Το οποιο και ειχε δουλεψει κανονικα. Ο ενθουσιασμος μου
δεν περιγραφεται. Μετα πηγα στο σχολειο και γαμηθηκε
το συμπαν ολο. Και καποια στιγμη το τελειωσα
με 12 και 8 δωδεκατα και πολλες απουσιες
και χωρις στον ηλιο μοιρα. Ο ενθουσιασμος μου ομως για
την "πατεντα" εμεινε. Μαλλον γι' αυτο εχω και τη σχεση
που εχω με τους υπολογιστες. Μεγαλωνοντας οι απλες πατεντες
γινανε (βγαζοντας λεφτα πλεον) gadget και αλλα συναφη.
Σαν το νοημα να χαθηκε και το εντυπωσιακο να το ειχα δεμενο
με το πολυπλοκο αρα και ακριβο.
Διαψευστηκα φιλοι μου. Η ομορφια της απλοτητας ειναι
απλα αφοπλιστικη. Παντου και παντα.
Για να μην το πολυκουραζω σας λεω το εξης. Τις προαλλες
ψαχνοντας, ουτε θυμαμαι τι, βρηκα τα εξης.

Πατεντες φιλοι. Γνωση και κεφι.
Εφευρεσεις.

KATY PERRY - Hot n cold

Peter Kay

Οταν ημουν μικρος, καθε βραδυ επεφτα στα γονατα
και παρακαλουσα το θεο να μου δωσει ενα καινουργιο ποδηλατο.
Ξανα και ξανα παρακαλουσα αλλα τιποτα. Ποδηλατο πουθενα.
Μετα καταλαβα οτι ο θεος δεν δουλευει ετσι.
Βγηκα εξω εκλεψα ενα και του ζητησα να με συγχωρεσει.

Richard Pryor

I'd like to die like my father died...My father died fucking.
My father was 57 when he died. The woman was 18.
My father came and went at the same time.

Αρκας

Ακομα και μια κοινωνια ηλιθιων ειναι ταξικη.
Ετσι ενας ηλιθιος πλουσιος ειναι απλα πλουσιος
και ενας ηλιθιος φτωχος ειναι απλα ηλιθιος.


(: Καλημερα :)

Βλέπω φως !

Αν στα επόμενα χρόνια επικρατήσει η IPTV -που θα επικρατήσει δηλαδή αλλά λέμε τώρα- θα αρχίσουν σιγά-σιγά να την πουλεύουν οι παραδοσιακές κεραίες από τις ταράτσες;

Πωπω, ρε πούστη μου, φάση!

Να ρωτήσω και κάτι τελευταίο;

Κι αυτά τα γαμημένα καλώδια που τρυπώνουν στα διαμερίσματα από τους ακάλυπτους;

Κι αυτά τον πούλο;

Πωπω, ρε πούστη μου, φάση!

.......................

POSTmedia

http://postzine.wordpress.com/

και ένα breaking news που μας ξέφυγε...

το προπερασμένο Σάββατο κάποιοι αγνώστου ταυτότητας και αριθμού εισέβαλαν σε ένα μαγαζί στα Εξάρχεια, το οποίο είναι κατά το κοινώς λεγόμενο gay-friendly, gay-welcoming.
Η είδηση δεν είναι ότι δεν έφτασε η αστυνομία...δεν είναι ούτε ότι δεν έφτασε το ΕΚΑΒ...η είδηση δεν είναι ούτε ότι κάποια μειοψηφία, ακόμη και ανάμεσα στη μάζα που θέλουν ορισμένοι να ονομάσουν 'χουλιγκάνους", μπήκε μέσα σε ένα μαγαζί και με φωνές και αλαλαγμούς στο ρυθμό: "φύγετε απο εδώ βρωμογκέυ...τα εξάρχεια δεν είναι για εσάς" κατάφεραν να σπάσουν στο ξύλο μαγαζάτορες και θαμώνες και να σκορπίσουν πέτρες και πανικό...
η είδηση είναι ότι πουθενά δεν είδα να μεταδίδεται αυτή η κίνηση...δεν είδα αντίδραση στο χώρο των Εξαρχείων...δεν είδα ούτε μία μολότωφ να φεύγει προς άγνωστη κατεύθυνση, διότι κάποιοι με το κούνημα του δαχτύλου απειλούν γιατί είμαι μαύρος, γκέυ, ΠΑΣΟΚ, αστυνομικός, φασίστας, ταξιτζής, ΠΑΟΚ, αλβανός...
...και ακόμη πιο πολύ, πέρα από εκείνο το μακρόσυρτο βουητό...ακούγεται στα αυτιά μου..."όταν πήραν τον Εβραίο...πήραν τον γκέυ...πήραν τον κομμουνιστή...και όταν ήρθαν και πήραν και εμένα, δεν υπήρχε κανείς να διαμαρτυρηθεί...
breaking news my dear fellows...breaking news...

τρένα...που φύγαν...

Viejo e Nuevo
Europea e indígena
Una situación e una vida mixta
Latín América.

Αυτή η ήπειρος με κάνει να γεμίζω
Το παλιό και το νέο πλάι-πλάι
Η φύση και η κοινωνία σε άπλα
Το εθνικό και το δια-εθνικό.

Γίνομαι άτομο και κοινωνός
Γίνομαι εραστής και εργάτης
Γίνομαι ποιητής και πολιτικός
Γίνομαι ένα και όλα, δύο και πολλά.

Στις ράγες που κύλησα,
Στις εικόνες που δεν θα περιγράψω ποτέ
Στα άνθη και τους τροχούς
Σε εκείνα που θυμάμαι και σε εκείνα που έχω ακόμη να δω
Λατινική μου Αμερική.

G20 (meltdown)

(σας θυμίζει κάτι;)

http://g20-meltdown.org/

the social media battle - bbc


www.g20.org


DAY 1

H συγκέντρωση ήταν κατά βάση ειρηνικότατη (και χλιαρή). Πάνω από 5.000. Τα μόνα "επεισόδια" που για τα δεδομένα uk είναι ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ έγιναν επειδή οι μπάτσοι είχαν περικυκλώσει και μπλοκάρει το πλήθος από κάθε δρόμο χωρίς να αφήνουν αυτούς που ερχόντουσαν να ενωθούν μαζί του αλλά ούτε και τους μέσα να βγουν(!). Τουλάχιστον 2-3 φορές, αλλεπάληλα σπρωξίδια και μερικές κλομπιές και μπουνιές είχαν σαν αποτέλσμα να σπάσει ο κλοιός των μπάτσων(yeaah!). Το σπάσιμο της RBS νοείται μάλλον για ανέκδοτο για τα ελληνικά δεδομένα αλλά προφανώς για τα εδώ είναι πολύ χοντρό. Ένας διαδηλωτής λιποθύμησε και εν τέλει πέθανε χωρίς να έχουν γίνει γνωστά επισήμως τα αίτια και οι συνθήκες και χωρίς το θέμα να έχει πάρει σε καμία περίπτωση ιδιαίτερη δημοσιότητα.

Twitter: Search #G20, text search for G20
Flickr: G20 organized by most recent
Blog search: Technorati (search term G20) Google Blog search (search G20)
News: Google News (search term G20)