Athens Home Race

more

Από τον χριστούλη στον Μαρκήσιο Ντε Σαντ

Το βιβλίο του Μισέλ Ονφρέ "Η αναζήτηση των ηδονών - δημιουργία ενός ηλιακού ερωτισμού" εκδ. Εξάντας, μου κίνησε το ενδιαφέρον. Γνώριζα τον Ονφρέ από την "Πραγματεία περί αθεολογίας". Διαβάζοντας τώρα αυτό το βιβλίο έπιασα τον εαυτό μου να έχει μια υποθετική κουβεντούλα με άλλους τρεις ανθρώπους. Τον Ονφρέ, τον Μπατάιγ και τον Σαντ.

Πριν αναφερθώ στην άποψη του Ονφρέ, οφείλω να παραδεκτώ ότι στα φιλολογικά νερά των άλλων δύο μάλλον έχω τσαλαβουτήσει παρά ωκεανογραφήσει. Έκπληκτος ανακάλυψα κάτι που δεν το είχα σκεφτεί μέχρι τότε, προτού δηλαδή διαβάσω την οπτική του Ονφρέ.

Μαρκήσιος Ντε Σαντ

Πάνω κάτω όλοι γνωρίζουμε την ηθική πίσω από αυτές τις ερωτικές μυθοπλασίες. Πρόκειται για εκδηλώσεις ενός ερωτισμού που με το πρώτο μάτι φαίνονται ελέυθερες, χωρίς ταμπού. Από την κτηνοβασία ως τον σοδομισμό, τον αγοραίο έρωτα ως το σαδισμό, το έκφυλο ως τις close to death εμπειρίες. Αυτή είναι η μεριά των σαδικών.

Ο χριστούλης

Η χριστιανική άποψη για τον έρωτα βρίσκεται στον αντίποδα αυτής της ηθικής. Σεξουαλική αποχή ως ακρωτηριασμοί των γεννητικών οργάνων, παρθενία, μονογαμία, πίστη, φαλλοκρατία και μισογυνισμός.

-----------------------------------------------------------

Το σκεπτικό του Ονφρέ βασίζεται στο γεγονός ότι για να μπορέσει να προσδιοριστεί η συμπεριφορά των σαδικών ως τέτοια χρειάζεται την ύπαρξη της χριστιανικής ηθικής, μιας ηθικής ριζωμένης καλά στις ανθρώπινες συνειδήσεις, στην οποία δύναται να εναντιωθεί. Φανταστείτε το σαν ένα εκκρεμές που στην αριστερή άκρη ταυτίζεται απόλυτα με τον χριστιανικό κώδικα ενώ στο άλλο ορίζεται από την σεξουαλική ασυδοσία. Η κριτική του Ονφρέ συνάγει το συμπέρασμα ότι -ασχέτως αν η σαδική ηθική διατείνεται ότι είναι αντιχριστιανική- στην ουσία δεν είναι, εφόσον οδηγεί τα σώματα στην κατάσταση που τα οδηγεί και η εν λόγω θρησκεία.

Συμφωνώ. Η απαξίωση του έρωτα είναι παρούσα και στις δύο περιπτώσεις. Το σημείο που διαφωνώ με τον Ονφρέ, ο οποίος τελικά στο βιβλίο του προτείνει μια στροφή στην ερωτική ηθική της ανατολής, είναι το εξής:

Οι άνθρωποι που γαλουχήθηκαν με τις χριστιανικές ιδέες, εμείς, εσύ, με ποιο τρόπο μπορούν να ισορροπήσουν το εκκρεμές τους και να σταματήσουν στην κατακόρυφη θέση που για τον συγγραφέα ισοδυναμεί με τον "ηλιακό ερωτισμό" σε αντιδιαστολή με το "νυχτερινό έρωτα" των χριστιανικών και σαδικών ηθών;

Ανοίγονται δύο επιλογές :

Η μία είναι να απεμπλακείς από τις ενορμήσεις θανάτου, τη φαλλοκρατία, την απαξίωση του γυναικείου φύλου κτλ, δηλαδή να αποχριστιανοποιήσεις με ήπιο τρόπο την ηθική σου με τελικό αποτέλεσμα να αλλάξεις τη σεξουαλική σου συμπεριφορά. Αν το καταφέρεις αυτό - που πολύ αμφιβάλλω ότι γίνεται έτσι - μπορείς να μιλάς για έναν π ι ο ελεύθερο ερωτισμό. Είναι μια θετική διαδικασία, ελλείψει αντιθέτου.

Η άλλη είναι - και εδώ είναι το παράδοξο - να χρησιμοποιήσεις τη σαδική οδό, ερχόμενος σε βαθιά ρήξη με τη χριστιανική ηθική. Δηλαδή αν φέρουμε πάλι αυτό το εκκρεμές στο μυαλό μας, να αφήσουμε το βαρίδι να φύγει με όλη του την ορμή από τη μια άκρη (χριστιανική ηθική), να φτάσει στη μέγιστη απόσταση από την άλλη μεριά (σαδική ηθική) και σιγά-σιγά να ισορροπήσει στην κατακόρυφη θέση (ηλιακός ερωτισμός). Το τόξο που διαγράφεται είναι -προφανώς- για τον καθένα μοναδικό.

Η δική μου κριτική στον Ονφρέ είναι ότι για εμάς - όχι για τους Ινδούς ή άλλους ανατολίτες - η διαδικασία ρήξης με τις παραδομένες σεξουαλικές συμπεριφορές (μάλλον) περνάει και από αυτό το άχαρο/συμπλεγματικό/παθολογικό - όπως θέλετε πέστε το - στάδιο. Άρα με βρίσκει σύμφωνο ως προς την ουσία της κριτικής του και για τις δύο ερωτικές ηθικές αλλά αντίθετο ως προς το αν είναι απαραίτητο αυτό το στάδιο απογαλακτισμού και αμφισβήτησης των προτύπων.

Σημασία δεν έχει το πώς θα βιώσει κανείς την αποχριστιανοποίηση των ηθών του, πόσο Σαντ θα βάλει στο κρασί του, πόσο ακραίος μπορεί να γίνει ή πόσο συντηρητικός υπήρξε. Το ιδανικό ταυτίζεται σε αυτή την περίπτωση με την ελαχιστοποίηση του διαγραφόμενου τόξου. Αλλά καλό θα είναι, νομίζω, να γνωρίζουμε κάθε στιγμή τις μοίρες μας, την ταχύτητά μας και -κυρίως- την κατεύθυνσή μας σ' αυτό το συμπεριφορικό εκκρεμές του έρωτα.

Dance when you can

Living My Life Faster - 8 years of JK's Daily Photo Project from JK Keller on Vimeo.

not me in the video

όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι....

<τ ρ ραμ παμ παμ>
Θα σου αγοράσω έναν Einstein

μετά το γουρουνάκι, ήρθε το παπαγαλάκι... και μετά;

το επόμενο ποστ...ορίστε λοιπόν...

me apostomwses
Κιόμως..
Η αποστόμωση προκαλεί χρόνιες αντιπαραθέσεις κοινωνικού και ψυχολογικού ενδιαφέροντος.Το αποτέλεσμα είναι να εμπεριέχονται δομικές ενστάσεις σε ένα όχι και τόσο ασύμφορο αύριο

Disco Barbarella

African leaders advise Bono on reform of U2

from www.aidwatchers.com

By William Easterly | Published November 23, 2009

Bono thanks Commission chairman Nelson Mandela for the Report

An expert commission of African leaders today announced their plan for comprehensive reform of music band U2. Saying that U2’s rock had lost touch with its African roots, the commission called for urgent measures to halt U2’s slide towards impending crisis.

“Our youth today are imperiled by low quality music,” said Commission chairman Nelson Mandela. “We will be lending African musicians to U2 to try to refurbish their sound to satisfy the urgent and growing needs for diversionary entertainment at a time of crisis in the global music and financial sectors.”

Concerns about U2 have been growing in Africa for a while. One Western aid blogger testified to the Commission that his teenage kids found U2’s music “cheesy.” The Mandela Commission proposed that U2 follow a series of steps to recover its Edge:

1) Hire African consultants to analyze U2’s “poverty of music trap”

2) Prepare a Band-owned and Commission-approved Comprehensive U2 Reform Strategy Design (CURSD)

3) Undertake a rehabilitation tour of African capitals to field-test and ground-truth proposed reforms

4) Subject all songs to randomized experiments in which the effect on wellbeing of control and treatment groups is rigorously assessed.

Mandela expressed optimism that the Commission’s report and proposed reforms had come in time to stave off terminal crisis in U2, and restore its effectiveness in the 80s arena rock field.

No Way Through

σκάλα προς το πουθενά

σκάλα προς το πουθενά
...περιμένοντας την ανατολή στα ερείπια
μεικτού ελληνοκυπριακού και τουρκοκυπριακού χωριού
εγκαταλελειμμένου εδώ και 30-40 χρόνια

pacha mama

Αλλά...
Μας έχουν διδάξει για καλά το ανίερο του έρωτα,
Το βρώμικο της πουτάνας και της προίκας,
Το πρόστυχο του γυμνού και του συνοικεσίου
Επιδεικτικά, μας κρέμονται τα ματωμένα σεντόνια της παρθενιάς απ’ το μπαλκόνι·
Λογιστικά μα-ραίνονται τα ροδοπέταλα στα σκαλιά της εκκλησιάς
Τα άσπρα δεν κρύβουν το μαύρο πέπλο του συμβιβασμού,
Ούτε το πικραμένο χείλος της γηρασμένης συντροφικότητας.

Μέχρι εχτές τα κοίταγα αυτά,
Δασκαλεμένος καλά από γενιές και εξώφυλλα εφημερίδων
Σε λίστες νυφών,
Σε αγγελίες νυφικών,
Τυπολογίες παντρειάς
Ορθο-λογιστικές.

Μα απόψε...
Δεν σ’ έχω ερωτευτεί
Πάνω στα χνάρια των προγόνων μου
Και το παστρίκιο μιας τσατσάς.

Απόψε...
Σ’ έχω ερωτευτεί,
Γιατί μυρίζεις χώμα,
Γυναίκα,
Θηλυκό
Και Μάνα-Γη.

How Low

simple as that

Against the Exotic: Senegalese Pop Hits

PS. Sorry gia to video quality!

A bit on the backstory:
Τα video μου τα έστειλε ένας πρώην μαθητής μου από τη Σενεγάλη.

Mbalax (μμπάλαχ), εμπνευσμένο από το ομώνυμο κρουστό, είναι και το όνομα του συγκεκριμένου μουσικόυ είδους της Σενεγάλης που συνδυάζει παραδοσιακό drum ensemble με ηλεκτρονικούς ήχους. To Mbalax σαν μουσικό είδος δημιουργήθηκε το 1970, όταν ο Youssou NDour πρόσθεσε τα παραδοσιακά κρουστά στην τότε Pop μουσική της Σενεγάλης: την Afro-Cuban salsa, jazz, funk, rock και French pop. Η κίνησή του ήταν επηρεασμένη από την πολιτική και ιδεολογική σκηνή πολλών ανεξάρτητων χωρών της Αφρικής του 1960-1970 που προωθούσαν την επιστροφή στην παράδοση, μεταξύ άλλων επειδή το παραδοσιακό, και 'Αφρικάνικο' ως γνωστόν 'πουλάει' στην Ευρώπη.

Παρόλα αυτά, οι Σενεγαλέζοι μουσικοί σήμερα που θέλουν να ακούγονται διεθνώς, κυκλοφορούν τους δίσκους τους σε δυο versions με διαφορετική ενορχήστρωση για τους Σενεγαλέζους και άλλη για Ευρώπη, Αμερική και Ιαπωνία. Το ΄Ευρωπαικό΄ λέγεται 'accoustic' επειδή όπως πιστεύουν: οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν και πολύ κρουστό...

Αυτά για το self- και other- exoticism, που επιμένει στην 'παράδοση' και που συνεχίζει να γοητεύει, να πουλάει και να καταναλώνει...

Το παρακάτω video είναι κυρίως για local κοινό (Urban African City, Western dresscode)

Short Presentation of myself

Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας,

είμαι η νέα κοντριμπιούτορ "έκπληξη" και ελπίζω να σας βρίσκω όλους καλά στην υγεία σας. Μου πήρε αρκετό καιρό για να κάνω το βήμα και να συνεισφέρω στο arxedia για πολλούς λόγους. Οι λόγοι αυτοί δεν κρύβουν κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καμία αντίρρηση ως προς το περιεχόμενο ή τον τρόπο λειτουργίας του μπλογκ, τις δυνητικές κοινότητες εν γένει, καμία θεωρία συνομωσίας, κανένα ιδεολογικό ή άλλο υπόβαθρο. Οι λόγοι αυτοί είναι βαρετοί και σαν τέτοιοι θα παραμείνουν μυστικοί σε εσάς.

Δεν είμαι όμως εδώ για να απολογηθώ αλλά για να συστηθώ. Παρότι κοριτσάκι με ενδιαφέρουν κάποια πολύ μπανάλ θέματα όπως το μέλλον της εργασίας και η πολιτική. Φυσικά γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλά κοριτσάκια που τα ενδιαφέρουν τα συγκεκριμένα ζητήματα και έχουν πολύ πιο βαθιά γνώση των αντικειμένων αυτών από εμένα. Το λέω αυτό γιατί δεν επιδιώκω καμιά μορφή πρωτίου (παιδικά τραύματα) και αποκλειστικότητας. Πέρα από αυτά με ενδιαφέρουν τα συμμετοχικά πρότζεκτς, η διαδραστική τέχνη- κάνω κάποιες απόπειρες τελευταία αλλά δεν το χω ακόμα..- η μουσική, τα ταξίδια και γενικά πράγματα που ενδιαφέρουν τους πάντες εδώ μέσα. Τα επιμέρους στοιχεία του χαρακτήρα μου θα τα ανακαλύψετε μόνοι σας, δεν νομίζω να έχει ενδιαφέρον να σας τα αποκαλύψω τώρα. Το όνομα μου είναι εμπνευσμένο από τη μεγάλη μου αγάπη για τον ύπνο αλλά και από μια τάση αναβλητικότητας που έχω κληρονομήσει από τη μεριά του μπαμπά.

Για να μην κουράσω λοιπόν.. έρχομαι με καλές προθέσεις και χαίρομαι που σας βρήκα.

Σας φιλώ
sleep on it

Αυτή κοιτάει τον τίτλο

Καμιά φορά, σπάνια -δε λέω- αλλά καμιά φορά, το να μπαίνεις στις τράπεζες ως πελάτης έχει και ευχάριστες εκπλήξεις. Με όλη μου την αγάπη και τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς μου, για σένα, φτωχέ Προφήτη μας.

Όλα θα πάνε καλά, το υπόσχομαι.

el ritmo africano

Την έλεγαν Πίλι...αλλά οι φίλοι την φώναζαν Πιλίτα. Όμως τελικά δεν είχε σημασία το όνομα. Τα μάτια της ήταν κάτι παραπάνω από μεγάλα και εκφραστικά, για να έχει σημασία το όνομα. Στην κρύα αίθουσα του ex carcel, τα τύμπανα ηχούσαν κάτι παραπάνω από δυνατά. Κοντόσωμες χιλιάνες έπλεκαν περίεργες συνδέσεις με τη γης. Μα τα μάτια της ήταν κάτι παραπάνω από μεγάλα και εκφραστικά, για να έχει σημασία...

Beyonce

ή τα άνθη του κακού
oh, and the lyrics

The freaks come out

Disturbing retro art

The Berlin Reunion

3-4/10/2009

"Earlier this week, 1.5 million people filled the streets of Berlin, Germany to watch a several-day performance by France's Royal de Luxe street theatre company titled "The Berlin Reunion". Part of the celebrations of the 20th anniversary of the fall of the Berlin Wall, the Reunion show featured two massive marionettes, the Big Giant, a deep-sea diver, and his niece, the Little Giantess.." [photo-report]

03/08/89 - 09/11/89

[μέχρι το 02:50]

09/11/89

[όλο]

10/11/89

[όλο]

..διακόπτες off

Στρεφταρη μου λειπεις

Cities - Climate change and more

and... livingclimatechange.com

Recommended from the site

1. Travel for Travel's Sake no more

δύο βίντεο με δύο σενάρια για το πως θα μπορούμε να ταξιδεύουμε...
ένα αν έχουμε πετύχει τους στόχους σχετικά με τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και ένα αν όχι...

2. Chinese Harmony Cities

δεν μπορώ να τα κρατώ άλλο μέσα μου

Τανγκα-νίκα...
Μακρύτερη λίμνη στον κόσμο, 2η μεγαλύτερη σε βάθος, 6η μεγαλύτερη με εμβαδό,
Φυσικό σύνορο για 5 χώρες στο κέντρο της Αφρικής,
Μέσο μεταφοράς και διακίνησης,
Πηγή τροφής για τους ανθρώπους,
Πηγή ζωής για ζώα και φυτά,
Και στις όχθες του, τόπος συνάντησης του πιο θρυλικού ζευγαριού εξερευνητών στην ιστορία της ανθρωπότητας: «Dr Livingstone, I suppose».
Στο πάρκο Jane Goodal οι μπαμπουίνοι είναι εύκολη λεία. Σίγουρα το ίδιο λένε και εκείνοι για εσένα…ειδικά αν κάνεις τη βλακεία και κουβαλάς μαζί σου κάτι με χρώμα κίτρινο. Οι μπάσταρδοι οι χιμπατζήδες, όμως, είναι άτιμα ζώα. Μπορεί να σου θυμίζουν εκείνες τις τηλεοπτικές σειρές της δεκαετίας του ’80 με τους χιμπατζήδες που έπαιζαν ανθρωπόμορφα ρολάκια, αλλά είναι τελικά άτιμα ζώα.
Πόλεμος. Οι χιμπατζήδες γουστάρουν τον πόλεμο. Για τον πόλεμο. Και όχι για την τροφή, στέγη, εδαφικότητα ή επικράτεια. Πόλεμος για τον πόλεμο. Αγέλες βουτούν από το ένα κλαδί στο άλλο, αλαλιάζουν και φωνάζουν και ακούγονται σε όλη τη ζούγκλα. Περικυκλωμένος από άγρια ζώα, φίδια, γουστέρες, αράχνες τεράστιες, σκορπιούς και κάτι γλοιώδεις βδέλλες μέσα σε βρομόνερα, ανέβα κατέβα, ψάχνω τους μπάσταρδους χιμπατζήδες μέσα στο τεράστιο πάρκο. Μα αυτοί έχουν πάει για πόλεμο.
Σαν άλλη Λυσιστράτη νιώθω που ψάχνει αρσενικά, για να κάνει σεξ. Με τέτοιο πάθος αναζητώ τους χιμπατζήδες. Και σκέφτομαι...make love, not war. Κοινώς, παράτα τη δουλειά...άσε την καριέρα στην άκρη...το ακριβό αυτοκίνητο δεν θα σε κάνει πιο άντρα...ούτε θα μεγαλώσει το μόριό σου...φύγε για την εξοχή, χωρίς φουσκωτό και φουσκωτούς...μείνε νηστικός, κυνήγα...στην αρχή συνομήλικες και μετά πιο πιτσιρίκες…έπειτα ρίξε το στους πιθήκους και κατάλαβε ότι και αυτοί στα ίδια σκατά σε οδηγούν...γιατί από το ίδιο σόι δεν είστε τελικά; Τζάμπα τον έλεγαν Ζούγκλα τον παππού σου;
Breaking news...εξεγερμένοι χιμπατζήδες, αναθρεμμένοι με μπανάνες τουριστών και στοργή από την Jane Goodal την πέφτουν σε άλλη αγέλη χιμπατζήδων ένα χιλιόμετρο πιο κάτω…
Δεν κατάφερα ποτέ να τους δω από κοντά. The only thing I got was some lousy photos from the lake...δε λέω, είναι υπέροχη η λίμνη, αλλά θα έκανα σίγουρα περισσότερη εντύπωση, αν είχα και μία φωτογραφία να φαίνομαι αγκαλιά με ένα χιμπατζή...
Πάρκο Jane Goodal
Τανγκανίκα

Fighting

VIDEOGIOCO by Donato Sansone from Enrico Ascoli - Sound Design on Vimeo.

Cosmos #2

4th dimension



Galaxies